Showing posts with label အုန္းရွိန္. Show all posts
Showing posts with label အုန္းရွိန္. Show all posts

ရွင္းစရာရွိလွ်င္ အျပတ္ရွင္းပါ

ဗမာအမ်ဳိးသားအေပါင္းတို႔။ သတိျပဳၾကေလာ့၊ ႏိုးၾကားၾကေလာ့၊ ဗမာႏိုင္ငံတြင္ ႏိုင္ငံေရး ကလိန္ၿခဳံၿပီး သင္တို႔- အကြ်ႏု္ပ္တို႔အား  ဆင္းရဲျခင္းသို႔ တြန္းပို႔ေနၾကသည္ကို ယေန႔မွစ၍ တြန္းလွန္ဖယ္ရွား ၾကေလာ့။ သင္တို႔ အကြ်ႏု္ပ္တို႔အား မည္သို႔မည္ပုံ ႏွိပ္စက္ကလူ ျပဳေနသည္ကို သိသာေစရန္ အနည္းငယ္ ေရးသားေပမည္။

မ်ဳိးႏွင့္႐ိုးႏွင့္ ေဖာက္ျပန္ၾက
ဗမာႏိုင္ငံႀကီးသည္ ၿဗိတိသွ်တို႔၏ ကြ်န္ျပဳမႈကို တာဝန္သိေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား၊ အာဇာနည္ပုဂၢဳိလ္ႀကီး မ်ား၊ သခင္ႀကီးမ်ား၏ ေက်းဇူးတရားေၾကာင့္ သူ႔ကြ်န္ဘဝမွ လြတ္ေျမာက္ၾကေလၿပီ။ သုိ႔ေသာ္လည္း လြတ္လပ္သည့္ ႏိုင္ငံအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိၿပီးေနာက္ပိုင္းတြင္လည္း ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ား ေမွ်ာ္မွန္းသည္ လို ၾကပ္ျပည့္တင္ျပည့္ လြတ္လပ္ေရး အရသာကို မခံစားရ႐ုံမက တေန႔တျခား လုံးပါးပါးၿပီး အပူမီးမ်ား ေတာက္ေလာင္ကာ ပိုမို၍ ဆင္းရဲလာၾကသည္၊ ထိုသို႔ ျဖစ္ရသည္မွာလည္း လြတ္လပ္ၿပီးစ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္ႀကီးတို႔၏ အယူအဆ၊ ဝါဒ အကြဲအၿပဲမ်ားေၾကာင့္ဟုဆိုလွ်င္ မွားအံ့မည္မထင္။ ထိုေခါင္း ေဆာင္ႀကီးမ်ားသည္ အေမွ်ာ္အျမင္ႀကီးသူမ်ား၊ တိုင္းျပည္ႏွင့္ လူမ်ဳိးအေပၚ ေစတနာထား အသက္စြန္႔ဝံ့ သူမ်ားပင္ ျဖစ္ၾကသည္ကိုလည္း အႂကြင္းမဲ့ ယုံၾကည္၏။ သုိ႔ျဖင့္ အဘယ္ေၾကာင့္ ကြဲၾကသနည္း၊ ၿပဲၾကသနည္း၊ ခ်ဲၾကသနည္းဟူမူ ထိုေခါင္း ေဆာင္ႀကီးမ်ားထဲတြင္ အမ်ဳိးခ်စ္ေယာင္ေယာင္၊ လူစြမ္း ေကာင္းေယာင္ေယာင္ တာဝန္မယူတတ္သည့္ အမည္ခံ ႏိုင္ငံေရး ေခါင္းေဆာင္မ်ား ပါဝင္ေနမႈေၾကာင့္ အကြဲအၿပဲမ်ား ျဖစ္ေပၚလာရသည္ဟု ဉာဏ္မွီသမွ် သုံးသပ္ရပါသည္။ သည္ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္ အမည္ခံႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားသည္ ယေန႔အထိ အစဥ္အဆက္ ေပၚေပါက္လာခဲ့သည္။ ယေန႔ ေဖာက္ျပန္ေနၾကသည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားခ်ဳိ႕သည္ အမ်ဳိးႏွင့္ အ႐ိုးႏွင့္ ေဖာက္ျပန္လာၾကသူမ်ားျဖစ္သည္။ အခ်ဳိ႕မွာကား ဖားမ်ားကဲ့သို႔ ႏိုင္ငံေရး ရာသီဥအလိုက္ ေနရာရွာ က်က္စား လႈပ္ရွားၾကသည္။

လိုေနေသးတယ္

တိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံတခုတြင္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးကို အထူးေလးေပး ေဆာင္႐ြက္ၾကသည္ကို တိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံမ်ား၏ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးကို ေလ့လာၾကည့္လွ်င္ သိႏိုင္ပါသည္။ တိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံသားတို႔၏ စိတ္ထဲတြင္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး၏ အေရးပါပုံကို သိၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ လမ္းပန္း ဆက္သြယ္ေရး ေကာင္းမြန္ ျခင္းေၾကာင့္ ကုန္ပစၥည္းေစ်းကြက္ကို လ်င္ျမန္စြာ ျဖန္႔က်က္ ႏိုင္ၾကသည္၊ ခရီးသြားမ်ား မပင္မပန္း ခရီးဆက္ ႏိုင္သည္၊ ကားေမာင္းသမားမ်ား အႏၱရာယ္ကင္းရွင္းစြာ ေမာင္းႏွင္ ႏိုင္သည္။ စေသာ အက်ဳိးတရား မ်ားေၾကာင့္ တိုးတက္ေသာ ႏိုင္ငံတို႔တြင္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးကို အထူးအေလးထား ေဆာင္႐ြက္ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ အာဏာပိုင္တို႔ အေလးထားၾကပါသလား။

တေလာက ႐ိုးရာေလးအမည္ရွိ အြန္လိုင္းသတင္းဌာနတခုတြင္ ဖတ္လိုက္ရသည္ အလုပ္မွ အိမ္၊ အိမ္မွ အလုပ္သြားရသည္ကို နိစၥဓူဝ ျဖတ္သန္းမႈ အေမာမ်ားစြာဟု သုံးႏႈန္းသြားသည္ကို အနည္းငယ္ တုံ႔ျပန္ ခ်င္သည္။ အလုပ္ဟူသည္မွာ လူသားတို႔၏ ဂုဏ္ပုဒ္တခုပင္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရွးလူႀကီးမ်ားက အလုပ္ဟူသမွ် ဂုဏ္ရွိစြဟု ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ထိုဂုဏ္ရွိေသာ အလုပ္မ်ားမွာလည္း အတၱ၊ ပရအတြက္ ႏွစ္မ်ဳိး ခြဲျခားႏိုင္သည္။ ပရအတြက္ လုပ္လွ်င္ ပို၍ ဂုဏ္ရွိမည္ျဖစ္သည္။ ပရအလုပ္ဟူသည္မွာ ႏိုင္ငံ့ အက်ဳိး၊ ျပည္သူ႔အက်ဳိး၊ ေလာကအက်ဳိး၊ လူသားအက်ဳိးကိုပင္ ဆိုသည္။ ထိုသို႔ ေလာကႏွင့္ လူသား တို႔၏ အက်ဳိးကိုျပဳေသာ ပရအလုပ္အား လုပ္သူသည္ လြန္ပင္ျမင့္ျမတ္၍၊ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္း မ်ား၏ အလုပ္ဟုပင္ ဆိုႏိုင္သည္။ ထိုပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားသည္ မိမိျပဳလုပ္ေသာ အလုပ္ ေၾကာင့္ စိတ္ဆင္းရဲျခင္းမရွိ၊ ၿငီးျငဴျခင္းမရွိေပ။

ကိုယ့္အသား ကိုယ္ဖဲ့စားၾကသူမ်ား

အီးယူက ျမန္မာႏုိင္ငံကို ေရးယူပိတ္ဆို႔မႈ ဆက္ထားဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တဲ့ သတင္းဟာ ျမန္မာျပည္သူေတြနဲ႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေပၚ ေစတနာပါလြန္းလို႔ မဟုတ္ေပမယ့္ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တခုပါပဲ။

ဒီစီးပြားေရး ပိတ္ဆို႔မႈဟာ လက္ရွိစစ္အစိုးရသစ္ကို လိမၼာေစခ်င္လို႔ပါပဲ။ ျပည္သူ႔ရဲ႕ ဆႏၵကို ျပည့္စည္းေပးတဲ့ အစိုးရ ဟုတ္မဟုတ္ဆိုတာ အၿမဲမျပတ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ ျပည္သူေတြ ဆင္းရဲတြင္းနက္ေနမႈက ကယ္တင္ႏိုင္မယ္၊ ယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ အက်ဥ္းက် ခံေနရတဲ့ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြကို လႊတ္ေျမာက္ေစမယ္ဆိုရင္ စီးပြားေရး ေရးယူ ပိတ္ဆို႔မႈကို ခ်က္ခ်င္းဖြင့္ေပးသြားမွာပါပဲ။ လက္ရွိအာဏာရသူေတြ လိမၼာမႈ၊ မလိမၼာမႈ အေပၚမွာသာ မူတည္ပါတယ္။

လူထုေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က စီးပြားေရး အေရးယူပိတ္ဆို႔မႈ လက္ဆက္ထားရွိေရးကို ေျပာတာဟာ အာဏာရသူ လူတစုရဲ႕ ၾကမ္းတမ္းမာေက်ာမႈေတြကို ေပ်ာ့ေပ်ာင္း သိမ္ေမြ႕လာေအာင္၊ လူမဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြအစား လူသားဆန္တဲ့ လုပ္ရပ္ေတြ ျဖစ္ေပၚလာေစခ်င္လို႔ ေတာင္းဆိုရျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဒဏ္ခတ္ပိတ္ဆို႔မႈနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး စစ္အစိုးရရဲ႕ ကိုယ္ပိုင္မီဒီယာေတြက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ပုတ္ခတ္ေရးသား ထုတ္လႊင့္မ်ားရွိသလို စစ္အစိုးရအသိုင္းအဝိုင္းနဲ႔ နီးစပ္မႈရွိတဲ့ အင္ဂ်ီအိုအလိုက် ျပည္ပဒီမီယာတခ်ဳိ႕ကလည္း မလိုတမာ ေရးသားမႈ တခ်ဳိ႕ကို ေတြ႕ရပါတယ္။

သတင္းဌာနႏွင့္ သတင္းသမား၊ ေမာင္ေမာင္, ဟန္ေညာင္ေ႐ႊႏွင့္ အေဝးေရာက္အစိုးရ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား

         သည္ကိစၥကို ေျပာခ်င္၊ ေရးခ်င္ေနသည္မွာ ၾကာၿပီ။ သို႔ေသာ္ မေျပာျဖစ္။ မေရးျဖစ္။ တုတ္ႀကီး (ေခတၱ တာဝတႎသာ) ၏ စာကို ဖတ္မိမွ ေျပာရန္၊ ေရးရန္ ေသြးႂကြလာေတာ့၏။ ေအာင့္အီး၍မရေတာ့သျဖင့္ မဆိုင္းမတြ ေရးလိုက္ပါသည္။

ယေန႔ ျပည္ပဗမာသတင္းဌာနမ်ား၏ လက္သုံးစကားတခုမွာ ဘက္မလိုက္မီဒီယာ ဟူ၏။ ထိုစကားကို ၾကားျခင္းျဖင့္ ေပါ့ေပါ့ေရာ့ေရာ့ နေမာ္နမဲ့မ်ား၏ စိတ္သ႑ာန္၌ ထိုသတင္းသမားမ်ားႏွင့္ သက္ဆိုင္သူမ်ားကို သူေတာ္ေကာင္းႀကီးမ်ားဟုပင္ ထင္မွတ္ႏိုင္သည္။ မဟုတ္ေရးခ် မဟုတ္ပါ။ ဆန္႔က်င္ဘက္ အယုတ္တမာမ်ားသာ ျဖစ္သည္။

ဓမၼႏွင့္ အဓမၼအၾကား ဘက္မလိုက္ ၾကားေနသူမ်ားသည္ စင္စစ္ အေခ်ာင္သမား၊ လူမိုက္အားေပး ေဖာက္ျပန္ေသာ သူမ်ားသာ ျဖစ္ေခ်သည္။ ေတာ္လွန္ေရးမွ ေပါက္ဖြားသည့္ ေတာ္လွန္ေရး မီဒီယာသည္ ေတာ္လွန္ေရး ရဲေဘာ္တို႔အေပၚ၌ လုံးဝဘက္လိုက္မႈ ရွိရမည္။ မိစၦာစစ္အစိုးရႏွင့္ ျပည္သူလူထုအၾကား ၾကားေနသည့္ မီဒီယာႏွင့္ မီဒီယာသမားမ်ားသည္ အိတ္ေဖာင္းလို႔ စိတ္ေျပာင္းၾကသူ၊ ေဖာက္ျပန္သူမ်ားသာ ျဖစ္သည္။

ျပည္ပမီဒီယာမ်ားႏွင့္ လုံၿခဳံေရး

ႏိုဘယ္လ္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာသည့္ အတြက္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အား ေလးစားခ်စ္ခင္၊ ယုံၾကည္ျမတ္ႏိုးသည့္ ျပည္သူတရပ္လုံးမွ ဝမ္းေျမာက္ ဝမ္းသာ ျဖစ္ၾကသလို စာေရးသူလည္း ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ျဖစ္မိပါသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္သည္ ျပည္သူတရပ္လုံးကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ ျပည္သူ႔ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္သလို ျပည္သူတရပ္လုံး၏ အားထားမွီခိုရာ ကိုင္းကြ်န္းႀကီးလည္း ျဖစ္ေပသည္။

ထိုေၾကာင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္မွ လြတ္ေျမာက္လာျခင္းသည္ ျပည္သူတရပ္လုံး လြတ္ေျမာက္လာျခင္းဟု မွတ္ယူႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူအေပါင္း အမွန္တကယ္ လိုလားသည့္ လြတ္ေျမာက္မႈမွာ စစ္ဖိနပ္ေအာက္မွ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္၊ ႏိုင္က်င့္ေစာ္ကား၊ သတ္ျဖတ္ၫွင္းဆဲမႈတို႔မွ လြတ္ေျမာက္ရာျဖစ္သည္။ ထိုသုိ႔ လြတ္ေျမာက္ရန္အတြက္ သတိႀကီးစြာျဖင့္ တည့္မတ္ေျဖာင့္တန္းစြာ ေလွ်ာက္လွမ္းၾကဖုိ႔ လိုေပသည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ တဖန္ ထိမ္းသိမ္းမခံရရန္ သတိႀကီးစြာ လႈပ္ရွား ေဆာင္႐ြက္ၾကဖုိ႔ လိုအပ္ပါသည္။ ေလွေလွာ္ရင္း တက္ မက်ဳိးေစလို။

ေတာ္လွန္ေရး ဘာေၾကာင့္ မေအာင္ျမင္ႏိုင္သလဲ

အေျဖကေတာ့ ရွင္းပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးမတည္မႈေၾကာင့္ တိုင္းေရး ျပည္ရာကိစၥမ်ားျဖစ္တဲ့ စီးပြားေရး၊ ပညာေရး၊ လူမႈေရး၊ တရားမွ်တေရး စသည့္ျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း အားနည္းေရာ့ရည္း လာတဲ့အတြက္ ႏိုင္ငံ့သား ေကာင္းပီပီ အားနည္းေနသည္ကို အားျဖည့့္္ရန္ ရည္သန္ကာ ေတာ္လွန္ေရးေလာက၊ ႏိုင္ငံေရးေလာကႀကီးထဲ ေရာက္ရွိလာၾကသည္္။ သုိ႔ေသာ္ လုပ္သ ေလာက္ မျဖစ္၊ ႀကံသေလာက္မေအာင္၊ ေျပာ သေလာက္မေပါက္ျဖစ္ခဲ့ၾကၿပီး ႏွစ္မ်ားသာ ေညာင္းလာၿပီး ဆံျဖဴသြား က်ဳိးအျဖစ္ေရာက္ရွိလာကာ ေတာ္လွန္ေရး (ႏိုင္ငံေရး) မွာ အားတက္ စရာ အလ်ဥ္းမွ် မေတြ႕ရေသး။ အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူ ေတာ္လွန္ေရးသမား၊ ႏိုင္ငံေရးသမားအမ်ားစု၌ အားနည္းခ်က္၊ ေပ်ာ့ကြက္မ်ား ျပည့္လွ်မ္းေနၿပီး ခံစားခ်က္၊ ခံယူခ်က္၊ လမ္းစဥ္၊ လမ္းေၾကာင္းမ်ား မခိုင္မာသည္ေၾကာင့္မေအာင္ျမင္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနရသည္ဟု သုံးသပ္မိသည္။

ခံစားခ်က္
ဝမ္းနည္းဘြယ္ ျဖစ္ရပ္တခုအတြက္ အမွန္တကယ္ဝမ္းနည္းတတ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မည္။ အမွန္တကယ္ဝမ္းနည္းတတ္ဖုိ႔အတြက္ ကိုယ္တိုင္ခံစားဖူးသူသာ ရာႏႈန္းျပည့္ ခံစားနားလည္ ႏုိင္လိမ့္မည္။ ျဖစ္ရပ္တခုကို ကိုယ္တိုင္ခံစာဖူးသူ ခံစားနားလည္မႈသည္ မည္သည့္ ကာလ၊ ပေယာဂပင္ ျဖစ္ပါေစ ေျပာင္းလဲရန္ မရွိသေလာက္ နည္းပါးသြားလိမ့္မည္။ ထိုသူသည္သာ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ရာ၌ မေဖာက္ျပန္ မေျပာင္းလဲဘဲ တသမာတ္တည္း သြားႏိုင္လိမ့္ မည္ျဖစ္သည္။ ခံစားခ်က္မရွိေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားသည္ ေဖာက္ျပန္ေျပာင္းလဲလြယ္ တတ္ၿပီး တပါးသူ၏ ႀကီးမားသည့္ ခံစားခ်က္ကို မ်က္ကြယ္ျပဳတတ္ေသးသည္မွာ အထင္ အရွား ျမင္ႏိုင္ၾကလိမ့္မည္။ ေတာ္လွန္ေရးသမားတေယာက္အတြက္ ခံစားခ်က္ ဟူသည္မွာ ရွိသင့္ရွိထိုက္သည္။ ခံစားခ်က္မရွိေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားသည္ ေဝါဟာရမ်ားေနာက္သို႔ ေယာင္လည္တတ္ၿပီး ေဖာက္ျပန္လြယ္သည္ဟု မွတ္ယူသင့္သည္။ ဤသည္မွာ ေယဘုယ အားျဖင့္ ဆိုသည္။ အႂကြင္းမဲ့မဟုတ္။