သေဘာခ်င္းႏွယ္ေႏွာပါ့

ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ..

ဘယ့္ႏွယ္လဲဟရုိ႕ ဘယ္အခင္းဘယ္အပံုေၾကာင့္ ဒီေအာက္က စာေလးတေၾကာင္းကိုဖတ္ယံုနဲ႔ အူေတြပြ အူေတြယားလာရပါလိမ့္။

(အဆိုပါေတြ႕ဆံုပြဲတြင္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားဆိုသည့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္ကို ၈၈ မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ AAPP တို႔ အတူတ ကြျဖစ္ေအာင္ ညွိႏႈိုင္းရန္၊ လက္က်န္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားစာရင္းကို တူညီျပည့္စံုစြာ စာရင္းျပဳစုရန္) တဲ့။ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟဲ.. 

ဘယ့္ႏွယ္လဲဟ႐ုိ႕ ဘယ္အခင္းဘယ္အပံုေၾကာင့္ ဒီစာေလးတေၾကာင္းကို ဖတ္ယံုနဲ႔ အူေတြပြ အူေတြယားလာရပါလိမ့္။ It is answer from my bone??? ဗမာလိုေတာ့ အ႐ိုးတြန္တယ္ဆိုတဲ့ စကားနဲ႔ေတာ့ တိုက္႐ိုက္ အဓိပၸာယ္ဖလွယ္လို႔ မရဘူး၊ ေနာက္ဆံုး အေျခခံအေၾကာင္း (အ႐ိုး) ေပးတဲ့ အေျဖေပါ့။ ဒီမွာ ေနာက္ဆံုးအေျခခံအေၾကာင္း (အ႐ိုး) ေပးတဲ့ အေျဖက ရီစရာ၊ ရီစရာ့ ရီစရာ။

သေဘာခ်င္းႏွယ္ေႏွာပါ့။

တခါကတုန္းက ဗမာျပည္မွာေပါ့။ ဗမာ့လူ႔အဖြဲ႕အစည္းမွာေပါ့။ လူတိုင္းအတြက္ အသက္ရွင္ရပ္တည္ဖို႔ေနရာရွိတယ္။ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းေတြ သီလရွင္ဇရပ္ေတြဟာ ေဆြမဲ့ မ်ဳိးမဲ့ ခိုကိုးရာမဲ့ေတြအတြက္ ခိုလံႈရာဌာနေတြပဲ။ ဘယ္အစိုးရ ဘယ္အန္ဂ်ီအိုကမွ ေထာက္ပံ့လို႔ မဟုတ္ဖူး၊ ပေရာဂ်က္တင္ဖို႔ မဟုတ္ဖူး။ ဘုန္ႀကီးေတြ သီလရွင္ဆရာႀကီးေတြကပဲ ေမတၱာနဲ႔ ေစာင့္ေရွာက္တာ၊ ရပ္႐ြာ က သဒၶါသလို ျပဳစုေထာက္ပံ့တယ္။

ဇေဝနဲ႔ဇဝါ သနားစရာ့နတ္ေဒဝါ

လူေတြကဂေယာက္ဂယက္
ေခတ္ကလည္းကေသာင္းကနင္း
သိၾကားလည္းအိုးနင္းခြက္နင္း
ဘယ္ဒင္းကို ဝရဇိန္နဲ႔ခြင္းႏွိမ္ႏွင္းရပါ့
ဇေဝနဲ႔ဇဝါ သနားစရာ့နတ္ေဒဝါ။
သိၾကားနဲ႔ အသူရာ
ေဘာက္က်ကာစစ္ခင္း
ေယာကၡမနဲ႔ သားမက္ ခ်င္းဆိုေတာ့
ပ်င္းယင္တိုက္ ေပ်ာ္ယင္တိုက္
ပမ္းေတာ့နားေန သူရာနဲ႔ေျဖ
နတ္ေက်ာမြဲေတြေသတာကေတာ့ ကမၼသကာပဲေလ။
ခုလဲေလ တန္ေဆာင္တိုင္ညမွာ
သံဃာကိုမီးေလာင္ဗံုး ပူေဇာ္ခဲ့သူေတြက
မေနာေျမမွာ အေျမာက္သံ ေသနတ္သံေတြနဲ႔
ေသြးညွီနံ႔လူးလို႔ ခရစၥမတ္ပြဲေတာ္ကိုဆင္ႏြဲေနတဲ့
ေရႊေျမကလည္း နတ္ေဒဝါတို႔ပြဲလိုပါ့
စစ္မင္း စစ္ကဲတို႔ ႏွစ္ဖက္ညီ
ၿငိမ္းေရးေတးသံကို သံၿပိဳင္က်ဴးယင္း
မဲေဆာက္ကလူ ရန္ကုန္ေရာက္
ရန္ကုန္ကလူ မဲေဆာက္ေရာက္
ေ႐ႊလမ္းေငြလမ္းေတြေဖာက္ေနလိုက္ၾကတာ
နတ္ျပည္ေခြးလမ္းေပါက္သလိုပါဘဲလား။
လူေတြကဂေယာက္ဂယက္
ေခတ္ကလည္းကေသာင္းကနင္း
သိၾကားလည္းအိုးနင္းခြက္နင္း
ဘယ္ဒင္းကို ဝရဇိန္နဲ႔ခြင္းႏွိမ္ႏွင္းရပါ့
ဇေဝနဲ႔ဇဝါ သနားစရာ့နတ္ေဒဝါ။

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း

ေဗာင္းဗီကြ်တ္တြားတာေတာင္ တေယႀကိဳးပဲနင္ေတ့တယ္ တေယႀကိဳးကို က်ိတ္နာဒယ္” (ကာလေပၚပံုျပင္- ၂)

တခါက ႐ြာတ႐ြာမွာ ခ်စ္ခ်စ္ဆိုတဲ့ လူတေယာက္ရွိတယ္။ ဗိုလ္ရွစ္ေမာင္က ေရွာက္လံုးျပဴးနဲ႔ ျမက္ေခ်ာကို ေရွာက္ရွက္ပစ္တာ တရွက္ပဲ ခ်ပ္မွန္ပီး အကုန္ေရွာ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ “ရွ” နဲ႔ “ခ်” ကို တလြဲသံုးေျပာတဲ့ လယ္ေဝးသားေတြ အေျပာနဲ႔ဆိုယင္ ရွစ္ရွစ္ေပါ့။ ရွစ္ရွစ္ အဲေလ ခ်စ္ခ်စ္ဆိုလို႔ ဣိတၳိယေခၚ မိန္းမတေယာက္ေတာ့မဟုတ္ဖူး။ ေယာက်ၤားမွ အဆင္း အဂၤါ အလံုးအရပ္ေကာ သတိၱေကာ ေကာင္းတဲ့ ေယာက်ၤားႀကီးလံုးလံုးျဖစ္ေသာ ပုရိႆေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ထိုးထြင္းသိျမင္ ေဝဖန္ပိုင္းျခားျခင္း ႀကံရည္ဖန္ရည္ဆိုတဲ့ ဗ်တၱိကေတာ့ နဲရွာတယ္အဲေလ နဲနဲခ်ာတယ္္။ စိတ္ေရာဂါဆန္ဆန္တခုေၾကာင့္ ဒီလိုျဖစ္ေနတာပဲ။ ဒီအခ်က္ကိုေတာ့ နီးစပ္ရာလူတခ်ဳိ႕ပဲသိတယ္။ နာမည္ရင္းကေတာ့ ဘခ်စ္တဲ့။ တကယ္ေတာ့ သူ႔ရဲ႕အဆင္း အဂၤါ အလံုးအရပ္ေကာ သတိၱေကာ ေကာင္းတဲ့အရည္အခ်င္းေတြအျပင္ ရပ္က်ဳိးရြာက်ဳိးကိုလည္း တတ္စြမ္းသေလာက္ ေစတနာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ အားက်ဳိးမာန္တက္ ေဆာင္႐ြက္တတ္တာေၾကာင့္ “ဘ” တင္မက ဘြားေကာ၊ ဦးေကာ ေဒၚပါမက်န္ တ႐ြာလံုးက ဝိုင္းခ်စ္ၾက ဦးစားေပၾကရတဲ့ ႐ြာ့မင္းသား ႐ြာ့မ်က္႐ႈပါ့။ ဒါေၾကာင့္လည္း ခ်စ္စႏိုးနဲ႔ ဘခ်စ္ကို ခ်စ္ခ်စ္လို႔ အဖ်ားဆြတ္ေခၚေနၾကတာပဲ။ 

ရွစ္ရွစ္ အဲေလ ခ်စ္ခ်စ္ဟာတေန႔မွာ ရြာကိုတိုးတက္ႀကီးပြားေအာင္ လုပ္ေပးႏိုင္လိမ့္မယ္လို႔ လဲေမွ်ာ္လင့္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အထက္မွာေျပာခဲ့သလို စိတ္ေရာဂါဆန္ဆန္ အက်င့္တခုကရွိေနတယ္။ သူ႔သေဘာက ေနရာတကာမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းရွိေစခ်င္တယ္၊ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ပြင့္လင္းေရာဂါေပါ့။ ဒါေၾကာင့္အပိတ္အဆို႔ေတြ အတားအဆီးေတြလို႔ထင္တဲ့ တံခါးမွန္ေတြေတြ႕ယင္ သားေရႀကိဳးတေခ်ာင္းနဲ႔ ႐ိုက္မခြဲပဲမေနႏိုင္ဘူး။

႐ိုင္းမိုက္ကယ္သေရာ္ လႊတ္ေတာ္ လႊတ္ေတာ္ ခုံဖိနပ္နဲ႔ေဆာ္

ဘီၾကားဆိုတဲ့ ဇာတ္စကားတခုရွိတယ္။ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ဘာမွန္းမသိပဲ ဆိုင္းသံၾကားရင္ ကခ်င္ကခုန္ခ်င္တဲ့ ေတာင္မေရာက္ေျမာက္မေရာက္ နမူနထိုင္း အရွက္မရွိတဲ့သူကို ေခၚတဲ့ စကားတခုေပါ့။ ျဗဳပၸတ္ကို ေျပာရရင္ တခါက ဇာတ္ပြဲတခုမွာ ဇာတ္ပိုးရွိတာကလြဲလို႔ ဘာအရည္ အခ်င္းမွ မရွိ၊ သုံးမရတဲ့ သူတေယာက္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ဇာတ္ထဲမွာ ကားလိပ္ႀကိဳးဆြဲလိုက္၊ ထမင္းခ်က္ လိုက္နဲ႔ ၾကာလာေတာ့ ဇာတ္ဆရာက သနားၿပီး အေရးမႀကီးတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္း တခန္းႏွစ္ခန္းမွာ သုံးေပးတယ္။ တညမွာေတာ့ ဇာတ္ထုပ္တခုမွာ သူ႔ကို ဘီလူး ခန္းကတခန္း ထဲ့ထားတယ္။ ဒီေတာ့ ဒီလူလည္း ဘီလူႀကိမ္းဇာတ္စကားေလးေတြ အေျပးအလႊား က်က္ေနတာေပါ့။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ အဲဒီညမွာ အဲဒီဇာတ္ထုပ္ကို မကျဖစ္ေတာ့ဘဲ တျခားဇာတ္ထုပ္ကို အေျခအေနအရ ေျပာင္းကၾကတယ္။ အဲဒီဇာတ္ထုပ္မွာလည္း ဇာတ္ဆရာက သူ႔ကို သိၾကားမင္းအခန္းက တခန္းကေပးဖုိ႔ ထဲ့ထားတယ္။ ဒီလူလည္း သူ႔အလွည့္ကိုေစာင့္ရင္း ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ဒီလိုကၾကရင္း သူ႔အလွည့္ေရာက္လို႔ ႏႈိးလႊတ္လိုက္ေတာ့ ေတြ႕ရာဇာတ္႐ုပ္တခု ေခါင္းစြပ္ၿပီး ဇာတ္ခုံေပၚ တက္သြားတယ္။ ေရာက္တာနဲ႔ မနက္က က်က္ထားတဲ့ ဒႆဂီရိမည္ရတြင္ေက်ာ္ ဘုန္းေမာ္အံ့ထူး၊ ယကၡမႈးတဲ့ ငါဟဲ့ဘီလူး ဘာညာနဲ႔ က်က္ထားတာေတြ ႐ြတ္ရင္းတန္းလန္း ေခါင္းစမ္းၾကည့္ေတာ့ ဘီးလူးေခါင္းစြပ္မဟုတ္ သိၾကားေခါင္းစြပ္ျဖစ္ေနေရာ။ ဒါနဲ႔ အဆုံးသတ္အခ်ပိုဒ္ကို ဘီလူးလည္းမဟုတ္၊ သိၾကားလည္းမဟုတ္တဲ့ ငါဟဲ့ဘီၾကားလို႔ လုပ္ခ်လိုက္တာ ပရိတ္သတ္လည္း ပတ္တုတ္မရ၊ ဇာတ္လည္းပ်က္ေရာ။

ျမစ္ေရစီးသံ နာခံေလာ့ (ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း)

ဗမာျပည္ကေတာ့ ေထြလာဆန္းၾကယ္ေတြ တမ်ဳိးၿပီးတမ်ဳိး ေပၚေနေတာ့တာပဲ။ ကုလသမဂၢ လူ႔အခြင့္အေရး ေကာ္မ႐ွင္နာႀကီး ကင္တာနား ဗမာျပည္သြားလိုက္မွဘဲ ဗိုလ္ႀကီးေဟာင္းေနမ်ဳိးဇင္တို႔ တပ္ကုန္းက NLD ေခါင္းေဆာင္ ကိုဖိုးေထာင္္တုိ႔ ျပည့္ျပည့္ဝဝ ေထာင္က်သြားေတာ့တယ္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ဦးသိန္း စိန္တို႔ရဲ႕ ေတြ႕ဆုံပြဲကလည္း (သူတို႔အေျပာအရ) ေက်နပ္စရာေကာင္းေနတဲ့အခ်ိန္ သြားတာဆိုေတာ့ ေကာ္ မ႐ွင္နာႀကီးရဲ႕ ခရီးကို ပရိတ္သတ္အေပါင္းက ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ေစာင့္ၾကည့္ ေနလိုက္တာ ကင္တားနားလည္း ဖင္ကားယားနဲ႔ အဆုံးသတ္သြားေတာ့မွ ဟာခနဲ ျဖစ္က်န္ခဲ့ရတယ္။

ရယ္လည္းရယ္စရာ၊ ေမာလည္းေမာစရာ မင္းကိုႏိုင္ရဲ႕စကားေလးကို သတိရမိတယ္။ အရင္ ကုလကိုယ္စား လွယ္ေတာ္ႀကီး ဂမၻာရီလက္ထက္ကေပါ့။ ေထာင္ထဲမွာ အက်ဥ္းသားေတြအၾကား ဂမၻာရီလာမယ္၊ ထူးမယ္၊ ဂမၻာရီျပန္ရင္ ထူးမယ္နဲ႔ ေမွ်ာ္လုိက္ရတာ ဂမၻာရီသာ လာလိုက္ျပန္လိုက္နဲ႔ သူ႔တာဝန္သာ ၿပီးဆုံးသြားတယ္ ဘာမွ ထူးမလာဘူး။ အခု ကင္တားနားလည္း ရယ္စရာေမာစရာနဲ႔ဘဲ ၿပီးသြားျပန္ၿပီ။ ဒီတခါကေတာ့ မတူတာေတြ ေဘးထားၿပီး တူတာေတြ အတူလုပ္ၾကမယ္ဆိုတဲ့ စကားသံေတြေၾကာင့္ အေကာင္းေမွ်ာ္လင့္ ေန ခ်ိန္မွာဆိုေတာ့ ေမာစရာက ပိုႀကီးသြားေတာ့တယ္။ လူထုအေပါင္းခင္ဗ်ာ ရင္ေခါင္းေလာက္အထိ တက္လာတဲ့ ဝမ္းေျမာက္ခ်င္တဲ့ သဒၶါစိတ္ကေလးေတြ ဖုတ္ခနဲဖုတ္ခနဲ ျပဳတ္က်သြားရ႐ွာေတာ့တယ္။ 

နပိုလီယံေအာင္ေဇာ္ သို႔မဟုတ္ ဆင္နား႐ြက္ၾကားကမႊား (ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း)

ဒီေန႔ေခတ္ ဗမာေတြၾကားမွာ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဝါဟာရအေတာ္မ်ားမ်ား တိမ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ကြယ္ ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ အထူးသျဖင့္ လူမ်ဳိးျခားေတြ ကြဲျပားတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈေတြၾကားက ျပည္ပဗမာေတြၾကားမွာ အဆုိးဆုံးပဲ။ “အသက္နဲ႔ လူလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး၊ အ႐ွက္နဲ႔ လူလုပ္တာ” “႐ွာေပၚျမက္ေပါက္ပါေစ၊ မဟုတ္တာ လုပ္ၿပီး အသက္မေမႊးဘူး” “႐ြာလြန္ ႐ြက္မတိုက္ေကာင္းဘူး” “သူ႔စိတ္နဲ႔ ကိုယ့္ဘဝ ေသတာက ျမတ္လွတယ္” “သူ႔မယား ကိုယ့္ႏွမ စိတ္ထားတတ္မွ လူပီသတယ္” “လူမိုက္တေသာင္း ကဲ့ရဲ႕ေ႐ွာင္း လူေကာင္းတေယာက္ ခ်ီးမြမ္းေပ်ာက္၏” “လိပ္ျပာ (အ႐ွက္) မ႐ွိမွေတာ့ ေသတာက ပိုလွတယ္” စသည္ျဖင့္ စကားလုံး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တိမ္ျမဳပ္ေနတယ္။ စာရိတၱ ခြ်တ္ခ်ဳံက်ေနတဲ့ လူ႔အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ ျပယုဂ္တခု ျဖစ္တယ္။ ဒီလို လူ႔အဖြဲ႕အစည္းကို ျပဳျပင္မယ္ဆိုတဲ့ လူေတြၾကားမွာ ဒီကိုယ္က်င့္တရားဆိုင္ရာ ေဝါဟာရေတြ၊ ဆို႐ိုးစကားေတြ တိမ္ျမဳပ္ေနတာ ကေတာ့ ပိုၿပီး စိုးရိမ္စရာ အႏၱရာယ္ျဖစ္ပါတယ္။

မိတ္ေဆြတေယာက္ ေပးပို႔လာတဲ့ ဧရာဝတီအြန္လိုင္း သတင္းအုပ္စုရဲ႕ ႐ွစ္ေလးလုံး အထိမ္းအမွတ္ အယ္ဒီတာ့ အာေဘာ္ကို ဖတ္ၾကည့္မိေတာ့မွ မၾကားရတာ ၾကားၿပီျဖစ္တဲ့ “ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုယ္ေဖာ္ မသူေတာ္” ဆိုတဲ့ စကားကို ျပန္အမွတ္ရမိေတာ့တယ္။ ဒီအာေဘာ္ေၾကာင့္ လမ္းႀကိတ္စက္နဲ႔ အပ္ခ်ည္လုံးအေဆြးကို တြဲေရာင္းသလိုမ်ဳိး ေရာင္းမစြံတဲ့ ကုန္ေဆြးကုန္ပုပ္ေတြကို ႐ွားပါးပစၥည္းနဲ႔ တြဲေရာင္းတတ္တဲ့ မဆလေခတ္ရဲ႕ အတုအေယာင္ သမဝါယမစနစ္ကိုလည္း သတိရမိတယ္။

သေဘာထုတ္ဆိုမယ္ ေသာႏုတၳဳိရ္တို႔ရဲ႕ မင္းကိုႏိုင္ကို ႐ွက္ပါ၊ ၿပီးေတာ့ ဒီၿငိမ္းလင္း၊ ေက်ာ္ကိုကိုတို႔ကို ႐ွက္ပါ။

တို႔ဗမာ ေဝဒနာမ်ားကိုလ၊ ရင္နာနာ စာနာပြားလို႔ရယ္

ေစတနာမ်ားနဲ႔ က်ဳပ္ရဲ႕မေနာ၊ မာေလာႏြယ္ နကပ္ (NCUB) တို႔ရဲ႕

ေဖာက္ျပန္တဲ့ ဓာတ္အေၾကာကို

လွစ္ကာေျပာလိုက္ပါရဲ႕၊ မွားမွန္သေဘာ။

အဟုတ္ကို ပလီညစ္လို႔

အေကာက္အက်စ္ ေထြလာဆန္းပါဘိသနဲ႔

စီဝရံသကၤန္းနဲ႔ ဆဒၵန္ဆင္သတ္

အစြယ္ျဖတ္တဲ့ ေသာႏုတၳဳရ္

ငုတ္တုတ္ကယ္ ထိုင္ငိုေလာက္ေအာင္

မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ ေၾကာင္ေတာင္ႏႈိက္ႏိုင္ၾကရဲ႕

မိုက္လိုက္ပါတဲ့ နကပ္တို႔ရဲ႕ အယုတ္တမာသေဘာ။

တို႔ဗမာအေရးေတာ့ ဆန္းလဒ္ၫႈိးလို႔ ေရစုန္ေမ်ာ။

နကပ္ဆိုတဲ့ အဖြဲ႕ႀကီးရဲ႕ ဦးေမာင္ေမာင္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ အ႐ွက္သိကၡာမဲ့ ေၾကျငာခ်က္ကို ဖတ္ရင္း ေရးမိတဲ့ ငိုခ်င္းေလးပါ။ မ်ဳိးဖ်က္ စစ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြတင္မက ကယ္တင္႐ွင္ တံဆိပ္ခံ ဒီလိုလူေတြနဲ႔ တိုင္းျပည္အနာဂါတ္ကို ေတြးရင္း ငိုခ်င္းခ်မိတာ အခါခါ။ ဆင္ျဖဴေတာ္လို ဗမာျပည္၊ ဗမာလူထုကေတာ့ နကပ္လို ေတာ္လွန္ေရး အမည္ခံ (ေအဘီစီဒီ) အဖြဲ႕ေပါင္းစုံ လိုဏ္ေခါင္းထဲက ဒီမိုကေရစီ သကၤန္းၿခဳံထားတဲ့ ေသာႏုတၳဳိရ္ေပါင္း မ်ားစြာက ခ်က္ေတာ္ကို ေလးနဲ႔ခြင္းခံေနရတဲ့အျဖစ္ မၾကာခင္ အူပြင့္ၿပီး ယူႀကံဳးမရစရာ တမ်ဳိးသားလုံး ပ်က္သုဥ္းၾက ရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ႕ဆိုတဲ့ အေတြးက ေျခာက္လွန္႔ခံေနရတာ ၾကာၿပီ။ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဘီလူးသြားကို လၿဖဲတည္း ဆိုတဲ့စာမွာ အေတာ္ျပည့္စုံေအာင္ ေျပာခဲ့ၿပီး ျဖစ္သလို ဒီလူေတြက ေျပာလည္းထူးမွာ မဟုတ္တဲ့အတူ မေျပာဘူးလို႔ ေနခဲ့တယ္။ မထူးေပမယ့္ အခုေတာ့ ေျပာဦးမယ္။ အတြင္းအျပင္က မိတ္ေဆြမ်ား၊ အထူးသျဖင့္ ညီငယ္ ရဲေဘာ္မ်ားက ဒီေလာက္ေဖာက္ျပန္တဲ့ ကိစၥကို (xxx) တို႔လို ၈၈ ေခါင္းေဆာင္ေတြက ဘာေၾကာင့္ ဘာမွမေျပာ၊ ဘာမွမလုပ္ၾကတာလဲလုိ႔ ေမးျမန္းရင္း ဒီကိစၥေနာက္ဆုံးအေျခအေနေပၚ က်ေနာ့္အျမင္ကို ျပတ္ျပတ္ သားသား သိခ်င္တယ္လို႔ အေရးဆိုလာၾကပါတယ္။ ေနာက္တေၾကာင္းက ဒီနကပ္ေခါင္းေဆာင္ေတြ လုပ္ပုံက ယုံခ်င္ယုံ မယုံခ်င္ေန ဘယ္သူ႔မွ ဂ႐ုမစိုက္ဘူးလုိ႔ လုံခ်ည္ေအာက္စ လွန္ျပလိုက္သလိုပဲ။ က်န္တဲ့သူအားလုံးကို ဒါပဲထင္တယ္လို႔ မိုက္႐ိုင္းေစာ္ကားလုိက္တာပဲလို႔ ျမင္တယ္။ အေျခအေနအရ ဘာမွမေျပာေပမယ့္ လူအမ်ားက ဒီကိစၥ၊ ဒီေၾကျငာခ်က္ဟာ အားလုံးကို ေစာ္ကားလိုက္တဲ့ ေဖာက္ျပန္လိမ္လည္မႈလို႔ သိထားၾကပါတယ္။ အားလုံးဟာ လူအ ေတြ မဟုတ္ဘူးဆိုတာ သိေအာင္လုိ႔ ဒီစာကို ထပ္ေရးလိုက္ပါတယ္။

သမိုင္းတျဖတ္အျမင္နဲ႔ လူတတ္မလုပ္ခ်င္ပါနဲ႔ တိုင္းျပည္အနာဂါတ္ အေရးမို႔ပါ အပိုင္း (၂)

(ေခတ္ႏွစ္ေခတ္ တုိက္ပြဲႏွစ္ခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ႏႈိင္းယွဥ္ဆန္းစစ္ တင္ျပဖုိ႔ႀကိဳးစားရင္း အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ တိုက္ပြဲရဲ႕ သုံးသပ္ခ်က္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ စာတမ္းငယ္လို ျဖစ္သြားပါတယ္။ အကိုးအကား စာအုပ္စာတမ္း ေခါင္းပါးတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းႀကီးဆင္း လူတတ္မ်ားလို ဖုႏုတ္(Foot-note) ေတြ၊ အင္ႏုတ္(in-note)ေတြ ေဘးႏုတ္ (margin-note) ေတြနဲ႔ သက္ေသ မထူႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာဆိုတဲ့ စကားကို အားကိုး တင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အတၱာေနာမတိ အျမင္နဲ႔သာ ေဝဘန္ဖတ္႐ႈၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။ အခ်က္အလက္အမွား၊ ေကာက္ခ်က္အမွားမ်ားကို ေထာက္ျပမယ္ဆိုရင္ အထူး ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)

မတူတဲ့ ေနာက္ခံ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား
ေခါင္းေဆာင္တေယာက္အတြက္ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တဲ့ ယာဥ္ရထားလို႔ ဆိုရမယ့္ ႏိုင္ငံေရး အဖြဲ႕အစည္း ေတြရဲ႕ စည္း႐ုံးေရး က်စ္လစ္မႈ၊ တည္ေဆာက္မႈနဲ႔ အဖြဲ႕ဝင္ေတြရဲ႕ ရည္မွန္းခ်က္အေပၚ သႏၷိ႒ာန္ ခိုင္မာမႈေတြကလည္း အေရးပါတဲ့ အခ်က္ေတြျဖစ္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဟာ တို႔ဗမာအစည္းအ႐ုံး၊ ဘီအိုင္ေအနဲ႔ ေနာက္ဆုံး ဖဆပလအဖြဲ႕ေတြကို ဦးေဆာင္မႈျပဳခဲ့တယ္။ ျပည္သူ႔ရဲေဘာ္အဖြဲ႕ကလည္း ရွိေသးတယ္။ ဘီအိုင္ေအနဲ႔ ဖဆပလဆိုတာ သူကိုယ္ဦးေဆာင္ ထူေထာင္ခဲ့တာျဖစ္တယ္။

သမိုင္းတျဖတ္အျမင္နဲ႔ လူတတ္မလုပ္ခ်င္ပါနဲ႔ တိုင္းျပည္အနာဂါတ္ အေရးမို႔ပါ (အပိုင္း- ၁)

(ေခတ္ႏွစ္ေခတ္ တုိက္ပြဲႏွစ္ခုရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္မႈကို ႏႈိင္းယွဥ္ဆန္းစစ္ တင္ျပဖုိ႔ႀကိဳးစားရင္း အႏွစ္ (၂၀) ေက်ာ္ တိုက္ပြဲရဲ႕ သုံးသပ္ခ်က္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ စာတမ္းငယ္လို ျဖစ္သြားပါတယ္။ အကိုးအကား စာအုပ္စာတမ္း ေခါင္းပါးတာေၾကာင့္ ေက်ာင္းႀကီးဆင္း လူတတ္မ်ားလို ဖုႏုတ္(Foot-note) ေတြ၊ အင္ႏုတ္(in-note)ေတြ ေဘးႏုတ္(margin-note) ေတြနဲ႔ သက္ေသမထူႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ စိတ္သာရွင္ေစာ ဘုရားေဟာဆိုတဲ့ စကားကို အားကိုးတင္ျပလိုက္ပါတယ္။ အတၱာေနာမတိ အျမင္နဲ႔သာ ေဝဘန္ဖတ္႐ႈၾကပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါတယ္။ အခ်က္အလက္အမွား၊ ေကာက္ခ်က္အမွားမ်ားကို ေထာက္ျပမယ္ဆိုရင္ အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။)

က်ဳပ္တို႔အျဖစ္က ေမာင္းႀကီးက်ကြဲကာမွ ဥကၠ႒ႀကီး လုပ္ပါဦးဆိုသလိုျဖစ္ေနၿပီ။ တခါတုန္းက ႐ြာတ႐ြာမွာ ဘုရားပြဲလုပ္ဖုိ႔ အလႉခံထြက္ၾကတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေမာင္းႀကီးကိုငွားၿပီး လူငယ္လူ႐ြယ္ေတြထြက္ၾကတယ္။ အထိန္းအေက်ာင္းအျဖစ္ လူႀကီးတဦးလည္းပါတယ္။ ဒီလူႀကီးေၾကာင့္ ခရီးမတြင္ဘူးလို႔ လူငယ္ေတြက ထင္ၾကတယ္။ လူႀကီးကလည္း တုံ႔ေႏွးေႏွးနဲ႔ စည္းကမ္းတက်ရွိဖို႔ ဟိုဟာမလုပ္နဲ႔ ဒီဟာလုပ္နဲ႔လုိ႔ ထိန္းေက်ာင္းတယ္။ ဒါကို လူငယ္ေတြက သူတို႔ဘာသာ လုပ္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ကို

ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြသို႔ အိတ္ဖြင့္ေပးစာ

      ကိုလြဏ္းေဆြရဲ႕ဘေလာ့ဂ္မွာပါတဲ့ အက္စစ္ရဲ႕ လက္ေပးသတ္တဲ့ အပုပ္ခ်စာကို တင္ေပးႏိုင္တဲ့ ကိုလြဏ္းေဆြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအျမင္နဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး အေတာ္စိတ္ မသက္မသာ ခံစားမိလို႔ ဒီစာကို ေရးလိုက္ပါတယ္။ ကိုလြဏ္းေဆြရဲ႕ ဒီမိုကေရစီ သမားေတြ ဆင္ျခင္ႏိုင္ရန္ အတြက္ တင္ဆက္ပါတယ္။ စာေရးသူရဲ႕ အာေဘာ္လို႔ အမွာစကားနဲ႔ တင္ဆက္ထားေပမဲ့ စာပါ အေၾကာင္းအရာ ေတြကေတာ့ ဒီစာကို ကိုယ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ဆက္ႏိုင္တဲ့ ကိုလြဏ္းေဆြရဲ႕ ႏိုင္ငံေရး ရပ္တည္ခ်က္ကို ေမးခြန္း ထုတ္ျခင္စိတ္ ေပၚမိတာ အမွန္ပါပဲ။

      အက္စစ္ဆိုတဲ့ အေမွာင္ထဲက ေဟာင္သံတခု အတြက္ေတာ့ တုံ႔ျပန္စရာ မရွိပါဘူး။ ဒီလို ဒီမိုကေရစီ လိုလား သလိုလို ေျပာၿပီး အလင္းေၾကာက္တဲ့ အေမွာင္ထဲက ေဟာင္သံတခု အတြက္ အညံ့ဆုံး ေက်ာက္ခဲ တလုံးနဲ႔ေတာင္ မထိ္ုက္တန္ပါဘူး။ အဲဒီေက်ာက္ခဲကမွ လမ္းခင္းဖို႔ အသုံးဝင္ႏုိင္ပါေသးတယ္။

ျပည္ေထာင္စုဆိုင္ရာ တပိုင္းတစအျမင္

တကယ္ညီၫြတ္ခ်င္ရင္ ရန္သူအစစ္ကို ျမင္ဖုိ႔လိုတယ္

ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ဖယ္ဒရယ္ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ့ စာတန္းဆန္ဆန္ ေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရပါတယ္။ တန္းတူေရးကို အေျခခံတဲ့ တိုင္းရင္းသားစုံ ညီၫြတ္ေရးနဲ႔ ျပည္ေထာင္စုသစ္ တည္ေဆာက္ေရးအတြက္ သူ႔အျမင္ေတြကို တင္ျပထားပါတယ္။ စာတမ္းေဆာင္းပါးရဲ႕ အာေဘာ္နဲ႔ ရည္႐ြယ္ခ်က္ကို ေယဘုယ်အားျဖင့္ သေဘာတူ လက္ခံပါတယ္။ သုိ႔ေသာ္လည္း တခ်ဳိ႕အခ်က္မ်ားကိုေတာ့ အျပန္အလွန္ေဆြးေႏြးလိုပါတယ္။ ျဖည့္စြက္တင္ျပျခင္း သေဘာပါ။

ဒါကလည္း ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ရဲ႕ တာ၀န္လုိ႔ ယူဆလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္းေျပာသလို ႏိုင္ငံေရးသမားဆိုတာ ကုိယ့္အျမင္အယူအဆကို လူထုအၾကား ပြင့္ပြင့္ လင္းလင္း ခ်ျပရဲရမယ္။ အမွားအမွန္ကို သမုိင္း (ရာဇ၀င္) က ဆုံးျဖတ္ပါလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ႏုိင္ငံနဲ႔ ျပည္သူအတြက္ ေရွာင္ရန္ ေဘးအႏၱရာယ္ေတြ၊ ေဆာင္ရန္ သာယာ၀ေျပာေရးနဲ႔ ညီၫြတ္ေရးနည္းလမ္းေတြနဲ႔ သက္ဆိုင္တဲ့ သတင္းအခ်က္အလက္မွန္ေတြ အျမင္အယူ အဆေတြကို တင္ျပဘုိ႔ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား လုပ္ရွားတက္ႂကြသူမ်ားမွာ တာ၀န္ရွိပါတယ္။

ဗာလနံစစ္မိစၦာ နအဖ ဇာတ္ပ်က္ေတာ္လွန္ေရး ဗ်ဴိ႐ုိကရက္ ၿပီးေတာ့ ၿပဳံးၿပဳံး ၿပဳံးၿပဳံးနဲ႔ ပါးမုန္းနဲ႔ ဟိုလူ

ဗာလနံစစ္မိစၦာ နအဖ

ဇာတ္ပ်က္ေတာ္လွန္ေရး ဗ်ဴိ႐ုိကရက္

ၿပီးေတာ့ ၿပဳံးၿပဳံး ၿပဳံးၿပဳံးနဲ႔ ပါးမုန္းနဲ႔ ဟိုလူ

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း

သုံးပြင့္ေတာ့ ဆိုင္ေနၾကၿပီ။ ဗမာေတြကို ထာဝရစစ္ကြ်န္ဇာတ္သြင္းဖို႔ အစီအမံအတြက္ ဆိုပါေတာ့။ အစကေတာ့ ဗမာဗိုလ္ခ်ဳပ္ေတြ သတၱိနည္းတာကို သိေပမယ့္ စစ္သားေတြဆိုၿပီး ဒီေလာက္ထိ သူရဲေဘာေၾကာင္လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့မိဘူး။ ဗမာ့သမိုင္းမွာ မႀကဳံစဖူး ထူးကဲတဲ့ အဖ်က္စြမ္းေတြနဲ႔ မ်ဳိးဖ်က္စစ္အာဏာရွင္ေတြရဲ႕ ေနာက္ဆုံးအဆင့္ မိစၦာသန္းေ႐ႊစစ္အုပ္စုက သူရဲေဘာအေၾကာင္ဆုံး လုပ္ရပ္နဲ႔ အမ်ဳိးဂုဏ္သိကၡာကို ထပ္ၿပီး ခ်ျပလိုက္ျပန္ၿပီ။ အဲဒါက ေတာ့ သူတို႔အပိုင္အႏုိင္ မယူႏုိင္တဲ့ နယ္ေျမေတြျဖစ္တဲ့ ကခ်င္္ျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္နဲ႔ ရွမ္းျပည္နယ္ေဒသတခ်ဳိ႕မွာ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမလုပ္ေတာ့ဘဲ ဖ်က္သိမ္းလိုက္တာပါ။ မိစၦာသန္းေ႐ႊ စစ္အုပ္စုဟာ သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္ပြား ႀကံ႕ဖြတ္ပါတီကို ေသခ်ာေပါက္အႏိုင္ရဖို႔ တျခားၿပိဳင္ဘက္ ပါတီေတြကို ႀကိဳးအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ခ်ည္တုပ္ထားတဲ့ ၾကားထဲက အခုလို မေသခ်ာတဲ့ နယ္ေတြကို ခ်န္လွပ္ထားခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတာင္ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြဆီက ေရြးေကာက္ပြဲလြန္ ကာလအတြက္ ႀကိဳတင္ကတိကဝတ္ေတြ စကားအေပးအယူေတြ ရထားၿပီးသားပါ။ ကပ္ေပါင္း စုံသင့္ေနတဲ့ ဗမာျပည္ျပႆနာနဲ႔ ပတ္သက္ရင္ အိမ္နီးခ်င္းေတြရဲ႕ သေဘာထားက မ်က္ျဖဴ ဆိုက္ေလ ဆရာႀကိဳက္ေလ ျဖစ္ေနသလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ဒီေလာက္ မေတာ္မတရား လုပ္ေနတဲ့ အတုအေယာင္ေရြးေကာက္ပြဲကို ဆိုးသည္၊ ေကာင္းသည္

စာကိုေခ်ပ လူကိုေက်မွ . . .

စာကိုေခ်ပ လူကိုေက်မွ. . . 

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း

ေရွ႕ေဆာင္းပါး “ငါးငသေလာက္ပမာ ေၾကာက္စရာအ႐ိုးမ်ားနဲ႔ အိုဘယ့္မီဒီယာ” ရဲ႕ အဆက္လို႔ဆိုေတာ့ သတင္းလိုေရးမယ္ဆိုရင္ ငါး႐ိုးတေခ်ာင္း စူးမ်က္ျခင္းလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ရ မယ္ထင္တယ္။

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ မီဒီယာေတြရဲ႕ ရပ္တည္ခ်က္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဝဖန္ေရးေဆာင္းပါးကို တုံ႔ျပန္မႈ အမ်ားအျပားရရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ သတင္းသမားတခ်ဳိ႕လည္း ပါဝင္ပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ကေတာ့ သူတုိ႔သတင္းဌာနေတြအတြင္းက အထက္ေအာက္ပညာျပဗိုလ္က်မႈ၊ မတရားမႈနဲ႔ စာရိတၱပိုင္းဆိုင္ရာ ေဖာက္ျပားမႈတခ်ဳိ႕ကိုပါ ဖြင့္ဟလာၾကပါတယ္။

သတင္းသမားမ်ားသမဂၢရဲ႕ ဥကၠ႒ က်ေနာ့္မိတ္ေဆြ ဦးေမာင္ေမာင္ျမင့္ကေတာ့ စာရွည္ေရးၿပီး တုံ႔ျပန္လာပါတယ္။ သူ႔စာရဲ႕ အခ်ဳပ္ကေတာ့ က်ေနာ့္ေဆာင္းပါးကို ျငင္းခ်က္ထုတ္ထားတာပါပဲ။ က်ေနာ့္အျမင္မွာေတာ့ သူ႔စာပါအခ်က္ေတြဟာ အက်ေကာက္ေဝဖန္ေရးလုိ႔ပဲ ျမင္ပါတယ္။ တုံ႔ျပန္စရာမလိုဘူးလုိ႔ ဆုံးျဖတ္ပါတယ္။ ကိုေမာင္ေမာင္ျမင့္ကိုလဲ ဒီလိုပဲ စာေရးအေၾကာင္း ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီကိစၥ ၿပီးၿပီလုိ႔ပဲ စိတ္မွတ္ထားလိုက္ပါတယ္။

ငါး ငသေလာက္ပမာ ေၾကာက္စရာအ႐ိုးမ်ားနဲ႔ အိုဘယ့္ မီဒီယာ

က်ဳပ္တို႔ မီဒီယာေတြအေၾကာင္း ေျပာမလို႔ပါ။ ေျပာေရးရွိလို႔သာေျပာရတယ္ ေၾကာက္ေတာ့ ခပ္ေၾကာက္ေၾကာက္ပဲ။ မေၾကာက္လုိ႔လည္း မျဖစ္ဘူးေလ။ သတင္းမီဒီယာဆိုတာက နတ္ဆိုး လိုပဲ။ ေန႔စဥ္ပူေဇာ္ပသေနလဲ မ ခ်င္မွ မ တာ။ သူစိတ္ဆိုးလို႔ ေႏွာက္ယွက္ရင္လဲ မလြယ္သလို စိတ္ေပ်ာ္လို႔ က်ီစယ္ရင္လည္း မေခ်ာင္ဘူး။ တခါတေလ သူစိတ္႐ူးေပါက္လို႔ မ စ ရင္ေတာ့ ေကာင္းစားေပေတာ့ေပါ့။ မ တယ္ဆိုတာကလည္း ဆယ္ခါရံတခါပါ။ ဒါေပမယ့္ ေၾကာက္ေန ပူေဇာ္ေနၾကရတာပဲေလ။ ဒီေန႔ေခတ္ႀကီးမွာ သတင္းမီဒီယာေတြရဲ႕ ထက္ျမက္မႈကလည္း ျငင္းစရာမရွိတဲ့ အခ်က္ပဲ။ အေမရိကန္သမတႀကီး မစၥတာရစ္ခ်တ္နစ္ဆင္ (Richard Nixon) ေတာင္ ဝါးတားဂိတ္ အေရးေတာ္ပုံနဲ႔ သတင္းစာသမားေတြ ဝိုင္းႀကိတ္လိုက္ၾကတာ သမၼတထိုင္ခုံက ဆင္းေျပးခဲ့ရဘူးတယ္။

သုစိပုဘာ၊ ဝိလိသိဓာ

အကၡရာ စြဲသုံး၊ ဤရွစ္လုံးကို

အတုအေယာင္ေရြးေကာက္ပြဲမွ အခြင့္အလမ္းမ်ား

 အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပြဲမွ အခြင့္အလမ္းမ်ား

ရဲေဘာ္ေက်ာ္သန္း

ေဖာက္ျပန္သူ အေခ်ာင္သမားအေပါင္းတုိ႔ ဆင့္ဟိုဒင္းေခြးေမွ်ာ္သလို ေမွ်ာ္ေနၾကတဲ့ ေရြးေကာက္ပြဲ ကလိန္ၿခဳံ ဇာတ္ထုပ္ႀကီးကို ႏိုင္ဝင္ဘာ (၇) ရက္မွာ လုပ္မည့္အေၾကာင္း ဗိုလ္သန္းေရႊက သတ္မွတ္ေၾကျငာလိုက္ပါၿပီ။ သင္းကြပ္နဲ႔ အၿမဳံညားလို႔ ဘာမွ ေမြးဖြားလာမွာ မဟုတ္တာကို သိထားတဲ့ ေထာင္ထဲက လူထုေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ေက်ာင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြနဲ႔ ေတာ္ႀကိဳအုံၾကားမက်န္ လူထုႀကီးတရပ္လုံးကေတာ့ စိတ္မဝင္စားလွပါဘူး။

သုိ႔ေသာ္ျငားလည္း ျပည္ပက အင္န္ဂ်င္အို ေနာက္လိုက္ေခြး အေခ်ာင္သမားမ်ားနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ ဆက္စပ္ေနတဲ့ ျပည္တြင္းေဖာက္ျပန္ေရးသမားတစုကေတာ့ မီးေလာင္တုန္း ကူညီသလိုနဲ႔ အလစ္သုတ္ဖုိ႔ အထုပ္တျပင္ျပင္ ျဖစ္ေနၾကၿပီ။ သူတို႔ခင္ဗ်ာလည္း ဇာတ္လိုက္ မင္းသမီး၊ မင္းသားမပါတဲ့ အေခ်ာက္တိုက္ လုပ္ဇာတ္ႀကီးမွာ ဝင္ကၾကရေပမဲ့ အကယ္ဒမီေတာင္ မမွန္းႏုိင္တဲ့ အျဖည့္ခံသက္သက္ပါ။ ကရမည့္အခန္းကလည္း လူၾကမ္းအသားေပး ဇာတ္မွာ သိန္းစိန္အမႈးရွိတဲ့ ႀကံ႕ဖြတ္လူၾကမ္း ပါး႐ိုက္တာ ခံလိုက္၊ အရက္ခြက္ကေလး ငွဲ႕ေပးလိုက္နဲ႔ လူၾကမ္းတပည့္ ေနာက္လုိက္အခန္းကပဲျဖစ္တယ္။

( အိတ္ဖြင့္ေပးစာ ) စုိးရိမ္ဖြယ္ရာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ လံုၿခဳံေရး

အေတြးေခါင္ေနမလားေတာ့မသိပါ။ သတိဆုိတာ ပုိသည္မရွိ လုိသည္ခ်ည္းပါ။ အာဇာနည္ေန႔ အခါသမယမွာ ေကာလဟဠအျဖစ္ အြန္လိုင္းေတြမွာ ေပၚထြက္လာတဲ့ သတင္းေတြကို အေျခခံတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စိုးရိမ္စရာအေျခအေနတခ်ဳိ႕ကို မွ်ေဝေပးခ်င္ပါတယ္။

စစ္အုပ္စုနဲ႔ နီးစပ္တဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းေတြၾကားမွာ ေဒၚစုကို ျပန္လႊတ္ေပးေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ေကာလဟဠျဖစ္ေနတာ သီတင္းပတ္ေတြ အေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ အခုေတာ့ အာဇာနည္ေန႔မွာ လြတ္မယ္လို႔ အတိအက် အြန္လိုင္းေတြမွာ ေတြ႕လာရပါတယ္။ ဒီသတင္းေတြ စၾကားစဥ္ကေတာ့ လုံးဝမျဖစ္ႏုိင္ဘူးလို႔ ျမင္မိပါတယ္။ တမင္ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းထားခ်င္လို႔ ယက္ေထာနဲ႔ အမႈဆင္ေထာင္ခ်ခဲ့တဲ့ စစ္အုပ္စုဟာ ေဒၚစုကို လႊတ္ေပးရင္ေတာင္မွ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးမွသာ ျဖစ္ႏုိင္မယ္လို႔ ယူဆခဲ့တာပါ။

ခ်ဳိက်ဳိးႏြားလား ဒြန္းစ႑ား နဲ႔ ေခတ္သစ္ေလာက္ဖ်ားမ်ား

                               

ေလာက္ဖ်ားဆိုလို႔ မြန္ရာဇဝင္လာ ေျမာင္းျမစား ေလာက္ဖ်ားအေၾကာင္း ေျပာမလို႔မဟုတ္ပါ။ သစၥာေဖာက္ေလာက္ေကာင္လို႔ တင္စားခဲ့ရတဲ့ ေလာက္ေတြေတာင္ ၾကားရင္ ၿဖဳံသြား၊ ဖ်ားသြား ေလာက္တဲ့ က်ဳပ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရးထဲက ေဖာက္ျပန္ႏိုင္လြန္း၊ စားဝါးႏုိင္လြန္း၊ ကုိယ္မွီခုိရာကုိ ကုိယ္ဖ်က္ဆီးႏုိင္လြန္း တဲ့ ေလာက္ဖ်ားေတြအေၾကာင္း ေျပာမလို႔ပါ။

ဗမာစကားမွာ “ငါးပိနဲ႔ ေလာက္ စိန္နဲ႔ ေက်ာက္”လုိ႔ ဆို႐ိုးစကားတခုရွိတယ္။ အေကာင္းထဲမွာ အဆိုး၊ အဆိုးထဲမွာ အေကာင္းရွိတတ္တာကို ရည္ညြန္းၿပီး ဆိုတာပါ။ အဆိုးနဲ႔အေကာင္း ဒြန္တြဲ ရွိတတ္တဲ့ ေလာကဓမၼ သဘာဝကို ေဖာ္ျပတာလို႔လည္း ေျပာႏိုင္ပါတယ္။