tag:blogger.com,1999:blog-19419037891034350802011-12-13T09:41:57.016-08:00ဖိုးပါဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.comBlogger7071100tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-25446963930718025812011-11-11T21:14:00.000-08:002011-11-11T21:14:57.588-08:00ဘဂၤါလီအေရး အျမန္ေျဖရွင္းရန္ လိုအပ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;">ဗမာတိုင္းရင္းသားအားလုံး စုေပါင္းအေျဖရွာၿပီး ဘဂၤါလီျပႆနာ အျမန္ေျဖ႐ွင္းရန္လိုအပ္ေနပါၿပီ။ ျပတ္သားစြာ မေျဖရွင္းပဲ ထုိအတိုင္းသာ ေရွ႕ဆက္သြားေနပါမူ တိုင္းရင္းသားမ်ားလုံးနဲ႔ ဘဂၤါလီအဓိက႐ုဏ္း ျဖစ္လာႏုိင္႐ွိပါတယ္။ ဗမာတိုင္းရင္းသားအားလုံး သေဘာတူညီခ်က္ကို ရယူၿပီး ဘဂၤါလီကုလားအေရးကို အျမန္ဆုံးေျဖရွင္းၾကဖို႔ အသိေပးပါတယ္။ ကုလားေနရာမွာ ကုလား၊ ႏြားေနရာမွာ ႏြား ထားဖို႔အေရးသည္ လူသားအမ်ဳိးအႏြယ္တရပ္လုံးရဲ႕ တာဝန္ျဖစ္တယ္။ အထူးသျဖင့္ ဗမာတမ်ဳိးသားလုံးရဲ႕ တာဝန္ပဲျဖစ္တယ္။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-2544696393071802581?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-58531632066910555402011-10-23T05:21:00.000-07:002011-11-11T07:10:10.805-08:00ခရီးလြန္ေနသျဖင့္ ပို႔စ္တင္ဆက္မႈ ရပ္နားထားပါေၾကာင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="color: red; font-size: x-large;">ခရီးလြန္ေနပါသျဖင့္ ဘေလာ့ဂ္လာေရာက္ လည္ပတ္ၾကသည့္ မိတ္ေဆြသဂၤဟအေပါင္းတို႔အား ပို႔စ္တင္ဆက္မႈ ေခတၱရပ္နားထားမည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း အသိေပးအပ္ပါသည္။ မိတ္ေဆြမ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္႐ွိပါသည္။</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-5853163206691055540?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-29894775965624642342011-10-23T05:16:00.000-07:002011-10-23T05:16:51.108-07:00သန္႔စင္ပန္းခိုင္ တၿမိဳင္ၿမိဳင္ ရခိုင္ဘုရားေပါင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-jnB0QNzRPnw/Tp_gAtfxtAI/AAAAAAAABhE/4wArif7WZ-c/s1600/Desktop4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="427" src="http://4.bp.blogspot.com/-jnB0QNzRPnw/Tp_gAtfxtAI/AAAAAAAABhE/4wArif7WZ-c/s640/Desktop4.jpg" width="620" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-2989477596562464234?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-59412778019705329962011-10-20T03:09:00.000-07:002011-10-20T03:09:32.592-07:00တ႐ုတ္ကဖိ၊ ကုလားကအိ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ရဲ႕ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ေဟာင္းလည္<wbr></wbr>းျဖစ္သူ၊ လက္ရွိ အမ်ဳိးသားဒီမိုကေ<wbr></wbr>ရစီအဖဲြ႕ခ်ဳပ္ရဲ႕ ဒုဥကၠဌ လည္းျဖစ္သူ ဦးတင္ဦးရဲ႕ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈေတြကို အာအက္ဖ္ေအ ျမန္မာပိုင္းေရဒီယိုကေန <span> </span>ျပည္သူ႔ဖက္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ႀကီးတေယာက္ အစီအစဥ္အေနနဲ႔ ထုတ္လႊင့္ေနပါတယ္။ ၃၊၁၀၊၂၀၁၁ ေန႔က ထုတ္လႊင့္ခဲ့တဲ့ အစီအစဥ္မွာ ဦးတင္ဦး က ရိုဟင္ဂ်ာလို႔ မေခၚပဲ ဘဂၤါလီလို႔ေခၚတာကိုမေက်နပ္လို႔ ဆိုၿပီးေျမာက္အေမရိကတိုက္မွာ ဖဲြ႕စည္းထားတဲ့<span> </span>BRA NA<span> </span>ဘဂၤါလီ (ရိုဟင္ဂ်ာ) အစည္းအရုံးဥကၠ<wbr></wbr>ဌ ေဒါက္တာ၀ါကာအူဒင္းမွကန္႔ကြက္တာကို ၁၄၊ ၁၀၊ ၂၀၁၁ေန႔က အာ အက္ဖ္ေအေရဒီယို အစီအစဥ္မွာ ၾကားလိုက္ရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ စစ္တေကာင္းအႏြယ္၀င္ ဘဂၤါလီေတြ မဟုတ္မမွန္ ေဖာ္ထုတ္ေနတဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ တိုင္းရင္းသားအလိမ္ကိစၥကို အမ်ားျပည္သူေတြသိေစဖို႔ ဒီေဆာင္းပါးကို ေရးသား လိုက္ ရျခင္းျဖစ္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ တိုင္းရင္းသားရွိျခင္းမရွိျခင္း</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ တိုင္းရင္းသားဆိုတာကို ေျမာက္ဦးေခတ္၊ဓည၀တီေခတ္တို႔ မွာပဲရွာရွာ၊ ကိုလိုနီ ေခတ္မွာ အဂၤလိပ္အစိုးရထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့ (၁၈၇၂ခုမွ ၁၉၁၁ခု) စတဲ့သန္းေကာင္စာရင္း (census) ေတြမွာပဲရွာရွာ ရွာေတြ႕ႏိုင္မွာမဟုတ္ပါ။<span> </span><span> </span>ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ တိုင္းရင္းသားအလိမ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အတုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဆိုတာဟာ အရင္ကလည္း မရွိခဲ့ဘူး။ အခုလည္းရွိမေနဘူး။ ေနာက္လည္းရွိလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒီအေၾကာင္းကိုပဲ သမိုင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး ရခိုင္ တိုင္းရင္း သားအဖဲြ႕အစည္းေတြ၊ ပညာရွင္ေတြရွင္းျပတာ ထုတ္ျပန္ ထားတာေတြကလည္း ဒုနဲ႔ေဒးရွိေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘဂၤါ လီေတြျဖစ္တဲ့ ရိုဟင္ဂ်ာလွဳပ္ရွားမွဳဟာ ယခုအထိ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ ဌာေနတိုင္းရင္းသားအခြင့္အေရးကို လူ ့အခြင့္အေရး ထက္ ေက်ာ္လြန္ၿပီး လုပ္ေနတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">တိုင္းရင္းသားဆိုတာဘာလဲ</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ပထ၀ီအေနအထားအရ ခိုင္လုံတဲ့သမိုင္းေၾကာင္းနဲ႔ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈ၊ ကိုယ္ပို<wbr></wbr>င္ဘာသာစကား၊ ကိုယ္ ပိုင္ဓေလ့ ထုံးတမ္းအစဥ္အလာရွိသူ<wbr></wbr>မ်ားကို တိုင္းရင္းသားလို႔ခၚတယ္။ ျမန္မာ့နိုင္ငံရဲ ့တိုင္းရင္းသား ေတြဟာ မေန႔တေန႔ကမွ ရုတ္တရက္ေကာက္ကာငင္ကာ ျဖစ္ေပၚလာျခင္းမဟုတ္ပါ။ ရာဇ၀င္နဲ႔ခ်ီတဲ့ သမိုင္းအေထာက္အထားေတြနဲ႔ ရွင္သန္ ၾကတာျဖစ္တယ္။ ရခိုင္၊မြန္၊ဗမာ၊ရွမ္း၊ကရင္၊ကယာ<wbr></wbr>း(ကရင္နီ)၊ ကခ်င္၊ခ်င္းစတဲ့ အဓိက တိုင္းရင္းသား အင္အားစု ႀကီးေတြမွာ ခိုင္မာတဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းေတြကို ေက်ာက္ စာနဲ႔၊ ေပပုရပိုက္တို႔မွာေတြ႕ရတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တိုင္းရင္း သားေတြဟာ ဘာသာေရးကို အေျခခံၿပီး တိုင္းရင္းသားျဖစ္လာသူမ်ားလည္း<wbr></wbr>မဟုတ္ပါ။ ရွိရင္းစဲြ ဓေလ့ထုံးစံ အတိုင္း သာ ေရွးပေ၀ဏီကပင္ ေနထိုင္ သူမ်ားျဖစ္တယ္။</span></div><a name='more'></a> <br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">သမိုင္းလိမ္ရင္ အမွန္တရားမဟုတ္</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">အာရပ္လူမ်ဳိးေတြက အေရွ႕တာင္အာရွကို ဟင္းခတ္အေမႊးအႀကိဳင္လာေရာင္းကာ ရမ္းၿဗဲကြ်န္းနားက သေဘၤာ ပ်က္ပုံျပင္နဲ႔ ႐ိုဟင္ဂ်ာလူမ်ဳိးဆိုတာျဖစ္ေပၚ<wbr></wbr>လာတာကို ရိုးမယ္ဖဲြ႕ၿပီး သမိုင္းကိုလုပ္ႀကံဖန္တီးလို႔ မရပါ။ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး<wbr></wbr>ရခါစမွာပင္မူဂ်ာဟစ္ သူပုန္မ်ားထႂ<wbr></wbr>ကြခဲ့တာ သမိုင္းအမွန္ပါ။ ဗမာ့ေ<wbr></wbr>သနတ္ကိုင္ တပ္ရင္း(၅) က မူဂ်ာ ဟစ္ေတြကို ေတာင္ၿပိဳတိုက္ပဲြနဲ႔ အၿပီးသတ္တိုက္ထုတ္ခဲ့တယ္။ အဲ့ဒီ<wbr></wbr>အခ်ိန္က ရန္ကုန္- အင္းစိန္တိုက္ပဲြေတာင္ မျဖစ္ ေသးတဲ့အခ်ိန္ပါ။ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံ (အေရွ႕ပါကစၥတန္) ဆိုတာလည္း မေပၚေသးပါ။ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံပဲျဖစ္တယ္။ မူဂ်ာဟစ္ေသနတ္သံေတြနဲ႔အၿပိဳင္ ဘူးသီးေတာင္ ေမာင္းေတာအမတ္ျဖစ္တဲ့ မစၥတာဂါးဖါးရ္က ဂါးဒီယန္း သတင္းစာ ကေန ရိုဟင္ဂ်ာ အမည္ေပးထားတဲ့ မူဆလင္လူမ်ဳိးသစ္ကိုဖန္တီးအသက္<wbr></wbr>သြင္းခဲ့တယ္။ ဒီရိုဟင္ဂ်ာကိစၥဟာ လိမ္ညာ မႈတခုသာျဖစ္ေၾကာင္း၊ မူဆလင္ျပည္နယ္ထူေထာင္ေရးဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးရည္ရြယ္ခ်က္ပါေၾကာင္း ဦးေဖာ္ဇံ ဆိုသူက ဂါးဒီယန္း သတင္းစာမွာပဲ ခ်က္ခ်င္းတုန္႔ျပန္ေရးသားခဲ့တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံျဖစ္တဲ့ ထိုင္းႏိုင္ငံ၊ ေတာင္ပိုင္းမွ ပတၱနီ၊ ယာလာနဲ႔ နာရာသီ၀ပ္ေဒသေတြမွာျဖစ္ေနတဲ့ မူဆလင္ခဲြထြက္ေရးလွဳပ္ရွားမႈနဲ႔ ဘဂၤါလီ ရိုဟင္ ဂ်ာလႈပ္ရွားမႈေတြ<wbr></wbr>ဟာ တပုံစံတည္းပဲျဖစ္တယ္။ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းမူဆလင္သမိုင္း<wbr></wbr>ကလည္း အာရပ္ေတြရဲ႕ ဟင္းခပ္ အေမႊးအႀကိဳင္နဲ ့ဇာတ္လမ္းဆင္တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">အရင္းစစ္လ်ွင္ အျမစ္ေျမ</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၁၉၅၀ပတ္၀န္းက်င္ႏွစ္မ်ားက မူဂ်ာဟစ္သူပုန္နဲ႔ ရိုဟင္ဂ်ာဟာ ဆက္စပ္ေနတယ္။ ဒီအရင္က မရွိခဲ့ပါ။ ျမစ္ဖ်ားခံမွဳက ၿဗိတိသ်ွနယ္ခ်ဲ႕ရဲ႕ တံခါးမရွိ၊ဓါးမရွိ လူ၀င္မွဳ၀ါဒမွ စတင္ခဲ့တယ္။ ၿဗိတိသ်ွတို႔ သိမ္းပိုက္ ခါစ (၁၈၂၅) ခုႏွစ္က ရခိုင္ ျပည္မွာ မူဆလင္လူဦးေရ သုံးေသာင္း (၃၀၀၀၀) သာရွိခဲ့ရာမွ ၁၉၃၀ ခုႏွစ္မွာေတာ့ မူဆလင္ဦးေရ ႏွစ္သိန္းတ ေသာင္းခုႏွစ္ေထာင္ရွ<wbr></wbr>စ္ရာ (၂၁၇၈၀၀) အထိတိုးပြားခဲ့တယ္။ ၁၉၃၉ ခုႏွစ္မွာ ၿဗိတိသ်ွအစိုးရက စုံစမ္းေရး ေကာ္ မရွင္တခုဖဲြ႕စည္းခဲ့တယ္။ ေကာ္မရွင္က မူဆလင္ဦးေရ အဆီး အတားမရွိ တိုးလာမွဳကို မဟန္႔တားပါက လူမ်ဳိးေရး ပဋိပကၡမ်ားျဖစ္လာႏို<wbr></wbr>င္တယ္လို႔ အစီရင္ခံခဲ့ေပမယ့္ ဒုတိယကမၻာစစ္ျဖစ္လာလို႔ လုပ္ငန္းရပ္ဆိုင္းခဲ့တယ္။ ၁၉၄၂ ခုႏွစ္မွာ ကုလား- ရခိုင္အဓိ<wbr></wbr>ကရုဏ္းေပၚထြက္ ခဲ့တယ္။ ကိုလိုနီေခတ္က အိႏိၵယမွ သြင္းလာတဲ့ လယ္ကူလီနဲ႔ ့ဘဂၤါလီ လူမ်ဳိး ရိုဟင္ဂ်ာဟာအသြင္ သ႑ာန္အရကို မတူညီပါ။ အိႏိၵယလယ္ကူလီေတြက နယ္ခ်ဲ ့စံနစ္နဲ႔ စီးပြားေရးအေပၚ အေျခခံလို႔ ဒုတိယကမၻာစစ္ျဖစ္ခ်ိန္မွာ ျပန္ထြက္သြားၾကတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာဆို<wbr></wbr>တဲ့ ဘဂၤါလီလူမ်ဳိးေတြကေတာ့ ေျခကုတ္ ယူနယ္ပယ္ခ်ဲ႕ဖို႔နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးအာဏာအထိ တက္လွမ္းဖို ့အစီအစဥ္တက် ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ျမန္မာမူဆလင္တိုင္း ရိုဟင္ဂ်ာ (တိုင္းရင္းသားအလိမ္) မဟုတ္</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ေတြျဖစ္တဲ့ ဆရာႀကီးဦးရာဇတ္နဲ႔ ရဲေဘာ္ကိုေထြးတို႔၊ ပါကစၥတန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံးျမန္မာသံ အမတ္ႀကီးဦးေဖခင္တိ<wbr></wbr>ု႔ဟာ ျမန္မာအမ်ဳိးသားေရးစိတ္ရွိတဲ့ ျမန္မာမူဆလင္ေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔ဟာ အညာမွာရွိတဲ့ ျမန္မာမူဆလင္မိသားစုေတြက ေမြးဖြားခဲ့သူေတြျဖစ္တယ္။ ျမန္မာရာဇ၀င္မွာ ဘုရင္ကခ်ီးေျမာက္ခဲ့တဲ့ ဗ်၀ိ၊ ဗ်တၱဆိုတဲ့ သူရဲေကာင္းညီအကို ရွိပါတယ္။ ဒီညီအကိုလည္း သေဘၤာပ်က္ၿပီး ယခုျမန္မာႏိုင္ငံလို႔ေခၚတဲ့ အရပ္ကိုေရာက္ လာသူ ေတြျဖစ္<wbr></wbr>တယ္။ ဒီလိုရာဇ၀င္ေတြက်ေတာ့ ရိုဟင္ဂ်ာ ဆိုၿပီးလိမ္ညာ၀ါဒျဖန့္႔ေနသူေတြ မသိသလိုေနၾကတယ္။ ျမန္မာ ႏိုင္ငံမွာရိုဟင္ဂ်ာ (တို<wbr></wbr>င္းရင္းသားအလိမ္) <span> </span>မေပၚထြက္မွီ ကတည္းက ျမန္မာတိုင္းရင္းသားေတြနဲ႔ အိမ္ေထာင္ရက္ သားက်ေနၾကတဲ့ မူဆလင္ေတြ သားစဥ္ ၊ေျမးဆက္ရွိၾကတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာဟာ စစ္တေကာင္းက ဘဂၤါလီေ<wbr></wbr>လာက္ ကိုေတာင္ အမ်ဳိးမေတာ္ပဲ၊ ခုန္ေက်ာ္ၿပီး အာရပ္ေတြနဲ႔ အမ်ဳိးစပ္ထားပုံက ဇာတ္နိမ့္၊ ဇာ<wbr></wbr>တ္ျမင့္ဆိုတာကို ေမ်ာ္ျမင္လို႔ လား၊ တမန္ေတာ္ရဲ႕ သာကီမ်ဳိးေတြျဖစ္ခ်င္လို႔လား ေမးရမလိုျဖစ္ေနတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">တိတ္တဆိတ္မေကာင္းႀကံမွဳ (Conspiracy Theory)</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ျမန္မာစကားမွာရွိတဲ့အရိပ္ေနေန၊ <wbr></wbr>အခက္ခ်ဳိးခ်ဳိးဆိုတာနဲ႔ အာရပ္ကုလားအုပ္ပုံျပင္တို႔ဟာ ဆင္တူရိုးမွား ျဖစ္တယ္္။၁၉၈၀ ႏွစ္မ်ား၀န္းက်င္<wbr></wbr>မွာ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္္ပတ္၀န္းက်င္ကို <wbr></wbr>အေျခခံၿပီး ရန္ကုန္ၿမိဳ႕မွာပါျပန္႔ခဲ့တဲ့စာကေတာ့ ဗုဒၶဘာ သာ အမ်ဳိးသၼီးကိုယူရင္ ေငြဘယ္ေလာက္၊ ဘဲြ႕ရတို႔၊ ဗိုလ္မွဴးသမီးတို႔ ယူရင္ေငြ ဘယ္ေလာက္ခ်ီးေျမာက္မယ္ဆိုတဲ့စာျ<wbr></wbr>ဖစ္တယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိ္န္က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္မွာ ရခိုင္ေက်ာင္းသား အမ်ားအျပားေနတာက ပင္းယေဆာင္ျဖစ္တယ္။ ပင္းယေဆာင္မွာ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္းေတာဘက္က ေက်ာင္းလာတက္တဲ့ ကုလားေက်ာင္းသားေလး၊ ငါးဦးကိုေ<wbr></wbr>ထာက္လွမ္းေရးက စာကိစၥနဲ႔ ဖမ္းဆီးသြားတာကိုလည္း တေဆာင္တည္းေန ရခိုင္ေက်ာ<wbr></wbr>င္းသားေတြေတာင္မသိရွိပါ။အေဆာင္<wbr></wbr>မွဴး၊ကထိက၊ပါေမာကၡနဲ႔ ပါေမာကၡခ်ဳပ္တုိ႔ေတာ့ သိရွိႏိုင္ပါတယ္။ ဖမ္းခံသြားရတဲ့ ဘူးသီးေတာင္၊ေမာင္းေတာ ေက်ာင္းသာ<wbr></wbr>းေလး၊ ငါးဦးဟာ လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံေထာက္ပံေၾကး (<wbr></wbr>stipend) နဲ႔ က်ာင္းတက္ေနတာလို႔ ႏွစ္မ်ားစြာ ၾကာၿပီးမွ ဆက္စပ္တဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းေတြအရသိရပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 15px;">၁၉၉၀၀န္းက်င္ႏွစ္မ်ားကကရင္ျပည္<wbr></wbr>နယ္မွာ ထီးပါ၀ိက်ဳိးတိုက္ပဲြေတြနဲ႔ စစ္သံၿမိဳင္ေနခ်ိန္မွာကုလားေတြ (မဆလေရြ႕ ေျပာင္းမွဳ၊ ေမွာင္ခိုေခတ္ေၾကာ<wbr></wbr>င့္ေရာက္လာသူမ်ား) စုေနၾကတဲ့ ရြာ<wbr></wbr>တရြာမွာ ကုလားတဦးေသဆုံးတယ္။ သူတို႔ ဘာ သာေရးအရ သၤခ်ဳိင္းသတ္မွတ္ေပးရမယ္ဆိုၿပီး ေတာင္းလာတယ္။ အဲ့ဒီေဒသ တာ၀န္က်တဲ့ KNLA ကရင္စစ္ ေၾကာင္းမွဴး ျပန္ေျပာတာရွ<wbr></wbr>င္းပါတယ္။ ငါတို႔ တသက္လုံး ဒီမွာေနလာတာ ဘာသၤခ်ဳိင္းမွမရွိဘူး။ ဒီတိုင္းျမဳတ္တာ၊အပုပ္နံမထြက္ေ<wbr></wbr>စနဲ႔တဲ့။ ထိုင္း- ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ ဒီေအဘီထဲပါဖို႔ကိုလည္း ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ အေျခစိုက္ ရိုဟင္ဂ်ာ (အာအက္စ္အို) အဖဲြ႕က ႀကိဳးစားခဲ့ေသးတယ္။ တိုင္းရင္း သားအဖဲြ ့အားလုံးကလက္မခံေတာ့ ဒီမိုကေရစီမရွိဘူး၊ လူ႔အခြင့္အေရးမရွိဘူးလို႔ သမုတ္ခဲ့ေသးတယ္။ ဘာသာေရးအလံေထာင္ၿပီး ရိုဟင္ဂ်ာ (တိုင္းရင္းသားအလိမ္)<wbr></wbr>မွဳိင္းတိုက္ေနမွဳမ်ားကို မလုပ္သင့္ပါဘူး။ ရခိုင္ျပည္ စစ္ေတြေတာင္မေရာက္ဘူးတဲ့သူေတြ၊ ရန္ကုန္မွာ ပညာသင္ ႀကီးျပင္းခဲ့တဲ<wbr></wbr>့ မူဆလင္ဆိုသူေတြက စစ္တေကာင္းဇာတိလား၊ အာရပ္ဇာတိလားမကဲြျပားပဲ ရိုဟင္ဂ်ာဇာတ္လမ္းကို ယူေကတို႔၊ ေျမာက္အေမရိကားတို႔ကေန ထုတ္လုပ္ေနၾကတာ ကို႔ရို႕ကားယား ျဖစ္ေနတယ္။ ေရႊသမင္ ဘယ္ကထြက္ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်က ထြက္သလို ျဖစ္ေနတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ေညာင္ျမစ္တူး ပုတ္သင္ဥေပၚ</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ရိုဟင္ဂ်ာအေရးရဲ႕ ေနာက္မွာ ေဆာ္ဒီလို အာရပ္ေငြတြင္းေတြ လိုက္ပါလာေတာ့ ေခတ္မွီတဲ့ ေရာင္း၀ယ္ မွဳေတြေပၚ ေပါက္လာတယ္။ ျမန္မာ့ႏို<wbr></wbr>င္ငံရဲ ့ပထမဆုံးသမတႀကီးသားတာမဟုတ္၊ ဆဌမသံဃာယနာတင္ ခဲ့တဲ့၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ရဲ ့သား လည္း ၁၉၉၄- ၅ ခုႏွစ္မ်ားအတြင္းမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံမူဆလင္အက်ဳိးေဆာင္<wbr></wbr>မ်ားအဖဲြ႕ဆိုၿပီး ေဆာ္ဒီအာရပ္ကမၻာမွ ေငြဂြင္ ဖန္ဖို႔လုပ္ခဲ့တယ္။ ဒီလူေတြဟာ တိုင္းရင္းသားစစ္ရုံတင္ မကဘူး။ ျမန္မာ့အဓိပတိအႏြယ္၀င္ေတြျဖစ္ပါ<wbr></wbr>တယ္။တဖက္ မွာလည္း ျမန္မာအမ်ဳိးသားေရးစိတ္ရွိတဲ့ ေလးစားရတဲ့ ဟာဂ်ီေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒီဟာဂ်ီႀကီးေတြဟာ ဟိုအရင္ ကတည္းက ႏွစ္စဥ္ မကၠာကို ဘုရားဖူးသြား သူမ်ားျဖစ္လို႔ ေဆာ္ဒီက ေငြအေထာက္အပံ့ရဖို႔ နည္းေတြကို ေျပာဆို ဖူးေပမယ့္ တိုင္းျပည္အတြက္ မလုပ္သင့္မလုပ္အပ္တာကိုသိလို႔၊ ႏိုင္ငံေရးအျမင္လည္းရွိလို႔ ေသတပန္သက္တဆုံး ျမန္မာအမ်ဳိးသားေရး စိတ္ဓါတ္နဲ႔ ရပ္တည္သြားၾကပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"><br /></span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">သမိုင္းရဲ႕ေလာဂ်စ္</span></b></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ နယ္စပ္စည္းမ်ဥ္းေတြနဲ႔ စပ္တဲ့ေဒသတိုင္းမွာ တိုင္းရင္းသားေတြျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ရတယ္။ အိႏိၵယ- ျမန္မာနယ္စပ္ မွာ ခ်င္းလူမ်ဳိးဆို အိႏိၵယ၊ မီဇိုရမ္ျပည္နယ္ထဲမွာလည္း ရွိတယ္။ နာဂနဲ႔ ကသည္းလူမ်ဳိးလည္း ဟိုဘက္နဲ ့ဒီဘက္မွာ ရွိၾကတယ္။ ခ်င္းတိုင္းရင္းသားဆိုရင္ ခရစ္ယာန္ကိုးကြယ္သူမ်ား ျဖစ္တယ္။ ၀လူမ်ဳိးဆို တရုတ္-ျမန္မာ ႏွစ္ႏိုင္ငံမွာ ရွိတယ္။ ေျမာင္- ေမ်ာ့လူမ်ဳိးဆို ထိုင္း- ျမန္မာနယ္စပ္တို႔မွာျပန္႔ႏွံ႔ ေနတယ္။ ဒါေတြဟာ ကိုလိုနီသိမ္းယူမွဳရဲ ့ ေျမပုံအရ grid line ဆဲြမွဳေတြေၾကာင့္ ျဖစ္သြားရတယ္။ တျခားမၾကည့္ပါနဲ႔ တခ်ိန္က ျမန္မာပိုင္ ကပၸလီကၽြန္း (adaman island) ဟာ ယခုအခါမွာ အိႏိၵယပိုင္ ပို႔ဘလဲယားကၽြန္း ျဖစ္ေနတယ္။ အဲ့ဒီကၽြန္းမွာရွိတဲ့ ျမန္မာျပည္က ကရင္တိုင္းရင္းသား ေတြဟာ အိႏိၵယ ႏိုင္ငံသားေတြျဖစ္သြားတယ္။ ရိုဟင္ဂ်ာဆိုတဲ့ကိစၥကေတာ့ ဘာသာကဲ<wbr></wbr>ြျပားမွဳနဲ႔မဆိုင္ သမိုင္းရဲ႕ ေလာဂ်စ္ မက်တာနဲ ့ဆိုင္တယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမရွိတဲ့လူမ်ဳိး<wbr></wbr>ကို တိုင္းရင္းသားအျဖစ္ အတင္းသြပ္သြင္းကာ သမိုင္း ကို လိမ္ေနတဲ့ ကိစၥျဖစ္တယ္။ သမိုင္းမွာ က်ဆုံးရမွာ ေသခ်ာတယ္။<span> </span>။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ဧရာ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၁၉၊ ၁၀၊ ၂၀၁၁<span> </span></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">ကိုးကား။<span> </span>။ ၁၊လူ ့အခြင့္အေရးအေရၿခဳံ ရိုဟင္ဂ်ာအမည္ခံစစ္တေကာင္းအႏြယ္<wbr></wbr>၀င္ဘဂၤါလီတို႔</span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၏ </span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">နယ္သစ္ခ်ဲ႕ ထြင္ေရး သမိုင္းလိမ္ကို ေ၀ဖန္ျ<wbr></wbr>ခင္း၊ ခိုင္ျမ၀ါ၊ ရခိုင္အမ်ဳိးသားအသင္းဂ်ပန္၊ ၂၀၀၃ခုႏွစ္-ဇြန္လ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၂၊ထိုင္းႏိုင္ငံေတာင္ပိုင္းေ<wbr></wbr>ဒသပဋိပကၡႏွင့္အၾကမ္းဖက္မွဳျပႆနာ<wbr></wbr>၊ ကိုကိုလႈိင္၊ျပည္စုံစာအုပ္တိုက္<wbr></wbr>၊၂၀၀၈- ဇူလိုင္လ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၃။က်ေနာ္က်င္လည္ခဲ့ရေသာျမန္မာႏွ<wbr></wbr>င့္ကမၻာ၊ သူရထြန္းတင္၊ ျပည့္စုံစာအုပ္တိုက္၊ ၂၀၀၈-ဧၿပီလ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၄။Census of Burma 1911</span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၊</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"> Government printing</span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၊</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"> Rangoon</span><span lang="MY" style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;">၊</span><span style="font-family: Zawgyi-One; font-size: 11pt;"> (Reprinted) 1986 </span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-5941277801970532996?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-49569035463160556832011-10-20T02:22:00.000-07:002011-10-20T02:22:17.253-07:00၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ဆႏၵျပမႈ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">၉၉ရာခိုင္ႏႈန္း ဆႏၵျပမႈတဲ့။ ေမးခ်င္ပါတယ္၊ ေမးပါရေစ ေမးခ်င္လြန္းလို႔။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အခုကမၻာ့ၿမိဳ႕ႀကီး ၉၀ ေက်ာ္မွာ ဆႏၵျပေနၾကတယ္တဲ့။ 99 percent ၉၉ ရာခိုင္ႏႈန္း ဆႏၵျပမႈတဲ့၊ ေျပာၾကတယ္။ အဓိပၸါယ္က ဆင္းရဲခ်မ္းသာ မမွ်တလို႔တဲ့၊ ႏိုင္င့ံလူဦးေရ ၁% က အရမ္းခ်မ္းသာၿပီး ၉၉% က အရမ္းဆင္းရဲ ေနလို႔တဲ့။ အေမရိကန္ႏိုင္ငံက စလိုက္တာတဲ့။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><ul><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အေမရိကန္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ငါးပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၉.၁% ရွိၿပီး ၁၅% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ကေနဒါႏိုင္ငံမွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ခုနစ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၇.၁% ရွိၿပီး ၉% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဂၤလန္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ေျခာက္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၈.၁% ရွိၿပီး ၁၄% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဂ်ာမနီ မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ဆယ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၆.၆% ရွိၿပီး ၁၆% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဆြစ္ဇာလန္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ေျခာက္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၂.၈% ရွိၿပီး ၇% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။<a name='more'></a></span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဘယ္လဂ်ီယန္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ အမ်ားစုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၆.၈% ရွိၿပီး ၁၅% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ေပၚတူဂီမွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ဆယ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၁၂.၃% ရွိၿပီး ၁၈% က ဆင္းရဲမြဲေတမႈ မ်ဥ္းေအာက္ ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဩစေၾတးလ်မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ဆယ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၅.၂% ရွိၿပီး ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေအာက္ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ဂ်ပန္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ခုနစ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၄% ရွိၿပီး ၁၆%က ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေအာက္ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ထိုင္၀မ္မွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ငါးပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၄.၂% ရွိၿပီး ၁%က ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေအာက္ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">ေတာင္ကိုရီးယားႏိုင္ငံမွာ ၁% က တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ခုနစ္ပံုတစ္ပံုကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတယ္။ အလုပ္လက္မဲ့ ၃.၂% ရွိၿပီး ၁၅%က ဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေအာက္ေရာက္ေ<wbr></wbr>နပါတယ္တဲ့။</span></li></ul><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ ေမးခ်င္ပါရဲ႕။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"></div><ul><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ မီးပ်က္လားဟင္။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ အင္တာနက္ေႏွးသလားဟင္။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ တယ္လီဖုန္းေစ်းႀကီးသလားဟင္။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ ေစ်းႀကီးသလားဟင္။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ လမ္းေတြတအားပ်က္ေနသလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ အ႐ြယ္မတိုင္ခင္ ကေလးေတြအလုပ္လုပ္ေနရသလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြ အတြက္ အခမဲ့က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ရွိလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ပညာေရးနဲ႔က်န္းမာေရးက႑ကို အစိုးရက ေငြဘယ္ေလာက္သံုးပါသလဲ။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ေရြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ ႀကိဳတင္မဲေတြ အတင္းေပးခိုင္းတာရွိလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ စာသင္ေက်ာင္းက ပံုႏွိပ္စာအုပ္ေတြဟာ အျဖဴအမဲ ပဲလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ ခ်ဲထိုးလို႔ ရလား ခ်ဲဒိုင္ေတြ အမ်ားႀကီးပဲလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ တရားသူႀကီးကို ေအာက္ဆိုက္ေပးရသလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ သက္ျပည့္မွတ္ပံုတင္လုပ္ရင္ ၾကာလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ အစိုးရ သတင္းစာေတြပဲရွိလား။</span></li><li><span class="Apple-style-span" style="font-family: Zawgyi-One, sans-serif;">အဲဒီႏိုင္ငံေတြမွာ အဲသည္လိုဆႏၵျပရင္ အဖမ္းခံရလား အႏွစ္ ၂၀ အႏွစ္ ၃၀ ေထာင္ခ်ပစ္တာပဲလား။</span></li></ul><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေမာလိုက္တာ။ ေမးစရာေတြက မကုန္ေသးဘူး။ အဲဒီႏိုင္ငံေတြအေၾကာင္းေမးၿပီး<wbr></wbr>ရင္ ဗမာႏိုင္ငံအေၾကာင္း သိခ်င္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဗမာႏိုင္ငံလူဦးေရက သန္း ၅၀ ထားပါေတာ့။ သန္း ၅၀ ရဲ႕ ၁% က လူဦးေရ ၅ သိန္းေနာ္။ ဗမာႏိုင္ငံမွာ အခ်မ္းသာဆံုးကေနစၿပီး တန္းစီၾကည့္မယ္။ အခ်မ္းသာဆံုး အဆင့္တစ္ကေန အခ်မ္းသာဆံုး အဆင့္ ငါးသိန္းအထိ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြေပါင္းလိုက္ရင္ တိုင္းျပည္၀င္ေငြရဲ႕ ဘယ္ႏွပံု ဘယ္ႏွပံုရွိႏိုင္လဲ ဗမာျပည္မွာ သူေဌးငါးသိန္းေရာရွိရဲ႕လား။<br /><br />ဗမာျပည္မွာဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေ<wbr></wbr>အာက္ ေရာက္ေနတာဘယ္ေလာက္ရွိသလဲ။ ဒီတစ္ခုကေတာ့ အတိက် နီးပါးေျပာလို႔ရပါတတယ္။ သန္းငါးဆယ္ အႏႈတ္ ငါးသိန္း ညီမွ်ျခင္း ေလးဆယ့္ကိုးသန္းငါးသိန္းေပါ့။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဟုတ္မဟုတ္ က်ေနာ့္ကို အေၾကာင္းျပန္ၾကပါ။ ဗမာျပည္မွာဆင္းရဲမြဲေတမႈမ်ဥ္းေ<wbr></wbr>အာက္ေရာက္ေနတာ ေလးဆယ့္ကိုးသန္းငါးသိန္း ဟုတ္ပါသလား။<o:p></o:p></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><br /></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အဲေနာက္ ဆက္ၿပီးအႀကံေတာင္းပါရေစ။ အဲဒီ ေလးဆယ့္ကိုးသန္းငါးသိန္းက ဘယ္လိုဆႏၵျပနည္းကိုသံုးၿပီး ပါ၀င္သင့္ပါသလဲ။<o:p></o:p></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-4956903546316055683?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-48114985141953054592011-10-20T01:29:00.000-07:002011-10-20T01:32:45.993-07:00လွည္းဝင္႐ိုးသံ တညံညံ၊ ပုဂံဘုရားေပါင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-fDZjVGfqo_A/Tp_cDUwZApI/AAAAAAAABg0/BQclFLVR004/s1600/Desktop3.jpg"><img alt="" border="0" height="480" src="http://4.bp.blogspot.com/-fDZjVGfqo_A/Tp_cDUwZApI/AAAAAAAABg0/BQclFLVR004/s640/Desktop3.jpg" width="640" /></a></div><div style="clear: both; text-align: NONE;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img align="middle" alt="Posted by Picasa" border="0" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" style="-moz-background-clip: initial; -moz-background-inline-policy: initial; -moz-background-origin: initial; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; border: 0px none; padding: 0px;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-4811498514195305459?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-9471295485786746862011-10-18T04:38:00.000-07:002011-10-18T04:40:25.491-07:00ျပည္သူကို ေစာ္ကားၿပီးရင္း ေစာ္ကားေနတာပဲ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQrEKdUfOAI/Tp1hgoNZxVI/AAAAAAAABgo/oImiqAGKb3k/s1600/325230_277283112294867_100000395415126_955165_2049015216_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><span style="color: #351c75; font-size: large;">စေကာေလာက္မွ ေဇာက္မနက္တဲ့ ဖြတ္ၾကားအစိုးရ။</span> <span style="color: #660000; font-size: x-large;">သမုိင္းဝင္ အတြင္းဝန္မ်ား႐ုံးကို ဟိုတယ္အျဖစ္လုပ္ဖို႔ ႀကံစည္ ေနၾကသတဲ့။</span> <span style="color: #274e13; font-size: small;">ဒီကြ်န္သေဘာက္ေတြဟာေလ ျပည္သူကို ေစာ္ကားၿပီးရင္း ေစာ္ကားေနတာပဲ။ </span><span style="font-size: x-small;"><span style="color: #783f04;">သည္းခံတယ္ဆို တိုင္းတာတခုအထိပဲ သည္းခံႏိုင္ပါတယ္။</span></span> <span style="color: blue; font-size: x-large;">ၿပီးေတာ့ လႈိင္တကၠသိုလ္က ပုပၸားေဆာင္ကို ဟိုတယ္လုပ္ဖို႔ လုပ္ေန ၾကျပန္ၿပီ။</span> <span style="color: magenta; font-size: xx-small;">ဟိုတယ္ေဆာက္ဖို႔ ေျမေနရာ ဒီေလာက္႐ွာရသလား၊</span> <span style="color: purple; font-size: large;">အေဆာက္အဦ ဒီေလာက္ေခါင္းပါးသလား။</span> <span style="color: purple; font-size: large;">ျပည္သူပုိင္၊ <span style="color: magenta;">ျပည္သူတို႔ရဲ႕ ဘိုဘြားပိုင္ ေျမယာေတြကို သိမ္းခ်င္သိမ္းၿပီးထားတာေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္ၿပီလဲ။</span></span> <span style="color: #7f6000;">တ႐ုတ္ေတြကို အကုန္လုံးေရာင္းစားလိုက္ၿပီလား။</span> <span style="font-size: x-large;"><span style="color: #274e13;">သိပ္စိတ္ပ်က္စရာေကာင္းတာပဲ။</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="color: #20124d; text-align: center;"><span style="font-size: x-small;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><span style="color: #cc0000; font-size: large;">ၿပီးခဲ့တဲ့ စစ္ရာဇဝတ္မႈေတြကုိ သည္းခံ ခြင့္လႊတ္ေပးလို႔ရပါတယ္။</span> <span style="color: blue; font-size: xx-small;">ေနာက္ထပ္ ျပည္သူေတြကို မေစာ္ကားပါနဲ႔ ေတာ့။</span></span></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQrEKdUfOAI/Tp1hgoNZxVI/AAAAAAAABgo/oImiqAGKb3k/s1600/325230_277283112294867_100000395415126_955165_2049015216_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac></a></div><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQrEKdUfOAI/Tp1hgoNZxVI/AAAAAAAABgo/oImiqAGKb3k/s1600/325230_277283112294867_100000395415126_955165_2049015216_o.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="640" src="http://4.bp.blogspot.com/-TQrEKdUfOAI/Tp1hgoNZxVI/AAAAAAAABgo/oImiqAGKb3k/s640/325230_277283112294867_100000395415126_955165_2049015216_o.jpg" width="320" /></a></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TQrEKdUfOAI/Tp1hgoNZxVI/AAAAAAAABgo/oImiqAGKb3k/s1600/325230_277283112294867_100000395415126_955165_2049015216_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-947129548578674686?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-16220689401883267362011-10-18T01:29:00.000-07:002011-10-18T02:42:01.196-07:00ဘဝကို ဖဲ့လွဴခဲ့သည့္၊ ဖဲ့လွဴေနသည့္၊ ဖဲ့လွဴဦးမည့္ ကိုမင္းကိုႏိုင္ ေမြးေန႔ အမွတ္တရ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fRYgozI7Pos/Tp04VectvaI/AAAAAAAABgY/cXY4FfNEZRk/s1600/IMAGE0089.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/-fRYgozI7Pos/Tp04VectvaI/AAAAAAAABgY/cXY4FfNEZRk/s1600/IMAGE0089.JPG" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kbQnfqK3lR0/Tp04YmdLBYI/AAAAAAAABgg/t5b-c21B14U/s1600/MKN.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-kbQnfqK3lR0/Tp04YmdLBYI/AAAAAAAABgg/t5b-c21B14U/s1600/MKN.JPG" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1622068940188326736?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-5417374290719698812011-10-17T06:26:00.000-07:002011-10-17T06:54:03.553-07:00ျမန္မာႏိုင္ငံလုံးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ႏိုင္ငံေရး သုံးသပ္ခ်က္စာတမ္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.772727272727273" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_17175" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/69119000/content?start_page=1&view_mode=list&access_key=key-mutzgdos3d6yr158pam" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script></div><a name='more'></a><br /><br /><br /><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.772727272727273" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_58376" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/69119068/content?start_page=1&view_mode=list&access_key=key-1mnjol8wru59ltqyy3g1" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script> <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-541737429071969881?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-16166959746742264082011-10-17T05:28:00.000-07:002011-10-17T05:28:22.553-07:00ကမၻာႀကီးက ႐ြာႀကီးတ႐ြာ၊ ျမန္မာႀကီးကလည္း တ႐ြာေပါ့<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://www.scribd.com/doc/69119149/Roads" style="display: block; font: 14px Helvetica,Arial,Sans-serif; margin: 12px auto 6px; text-decoration: underline;" title="View Roads on Scribd">Roads</a><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.772727272727273" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_12627" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/69119149/content?start_page=1&view_mode=list&access_key=key-7xlegqj5wq0xaqlmu8k" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1616695974674226408?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-89064760937428674322011-10-17T04:13:00.000-07:002011-10-17T04:13:37.364-07:00ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ ဦးသန္႔<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><object style="height: 390px; width: 640px;"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/3-hBh5P8t9c?version=3"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowScriptAccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/3-hBh5P8t9c?version=3" type="application/x-shockwave-flash" allowfullscreen="true" allowScriptAccess="always" width="640" height="360"></object><br /><br /><div style="text-align: justify;">DVB အထိပ္ပိုင္း တာဝန္႐ွိသူမ်ားအတြင္းမွာ အက်င့္ပ်က္ခ်စားမႈေတြ ျဖစ္ေပၚေနၿပီး ပေရာပေရာက္ ျမန္မာအားလုံး ကန္႔ကြက္႐ႈတ္ခ်ရသည္အထိ စိတ္ပ်က္စရာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ DVB သတင္းဌာနကို စိတ္ပ်က္၊ ႐ြံ႐ွာခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ ဒီလုိ စုတ္ခ်ာ အ႐ွက္မဲ့ေနတဲ့ DVB သတင္းဌာနရဲက ထုတ္လႊင့္ခ်က္ အားလုံးနီးပါးကို မၾကည့္ျဖစ္၊ နားမေထာင္ျဖစ္ခဲ့ တာလည္း ၾကာပါၿပီ။ အခုေတာ့ ဒီဗီဒီယိုဖိုင္ေလးကို ၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။ အဘိုးတန္တဲ့ သမုိင္းမွတ္တမ္းေလးျဖစ္တာေၾကာင့္ ေ႐ွ႕မ်က္ႏွာေနာက္ထား၊ ႐ြံ႐ွာမုန္းတီးမႈကို ေနာက္ ထားၿပီး ဘေလာ့ဂ္ပရိတ္သတ္မ်ား ႐ႈစားႏိုင္ၾကေစဖို႔ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။</div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-8906476093742867432?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-70650605110926807302011-10-16T06:56:00.000-07:002011-10-16T07:33:34.717-07:00ျမန္မာႏွင့္ အက်င့္ဆိုး (ေ႐ႊဥေဒါင္း)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><b>ျမန္မာကို ျမန္မာက ႐ႈတ္ခ်သင့္သေလာ </b></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဗမာေတြ လုပ္လိုက္မွျဖင့္ ဒီလိုခ်ည္းပဲ...</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">"ဗမာေတြလူမ်ဳိးေတြ ဘယ္ေနရာမွ မေကာင္းပါဘူး၊ ဘယ္ေတာ့ျဖစ္ႏိုင္မွာလဲ၊ ဗမာလုပ္တာကိုး၊ ေ႐ႊဗမာေတြ ကိုက ဘာတစ္ခုမွ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္တာ မရွိပါဘူး" အစရွိေသာ ႏွိပ္နယ္စကား၊ ခ်ဳိးဖဲ့စကား၊ ကဲ့ရဲ႕စကား၊ ႐ႈတ္ခ်စကားမ်ားသည္ မၾကာခဏျဖစ္ေပၚလ်က္ ႐ွိသည္ကို ၾကားမိၾကေပလိမ့္မည္။ ထိုသို႔ေသာ အသံုး အႏႈန္းသည္ အဂၤလိပ္တို႔ လက္ထက္တြင္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ တိုးတက္ လာခဲ့၍ အဂၤလိပ္တို႔ေျပးခါနီး ကာလ အပိုင္း အျခားတြင္ အထြတ္အထိပ္သို႔ ေရာက္သျဖင့္ အမ်ားဆံုး သံုးႏႈန္းေျပာဆိုၾကသည္ဟု ဆိုရ ေပမည္။<br /><br />ဝမ္းနည္းဖြယ္ေကာင္းေသာအခ်က္မွာ ထိုစကားကို သံုးႏႈန္း ေျပာဆိုေနၾကေသာသူမ်ားသည္ တ႐ုတ္လူမ်ား လည္းမဟုတ္၊ ကုလားလူမ်ဳိးမ်ားလည္း မဟုတ္၊ တ႐ုတ္ႏွင့္ ကုလားကျပား မ်ားလည္းမဟုတ္၊၊ ျမန္မာစစ္စစ္ ဆိုေသာ လူမ်ား၏ ပါးစပ္မွ ထြက္လာေလ့႐ွိသည့္အတြက္ သာ၍ ဝမ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းလွ၏။ အခ်ဳိ႕ေသာ သူတို႔ သည္ ထိုစကားမ်ဳိးကို သံုးႏႈန္းၾကေသာ အခါတြင္ ဝမ္းနည္းေသာ ေလသံမ်ဳိးလည္းမပါ။ ထိုကဲ့သို႔ ႏိွပ္နယ္ခ်ဳိးဖဲ့ ရျခင္းကိုပင္ အရသာ ႐ွိဟန္လကၡဏာႏွင့္ ေလးေလးနက္နက္ ပက္ပက္စက္စက္ ခ်ဳိးဖဲ့ ေျပာဆို ရက္သည္ကို ေတြ႕ရေပကား၊ ျမန္မာအစစ္ပင္ ဟုတ္ပါေလ၏ေလာဟု ယံုမွားျခင္းပင္ ျဖစ္ရေလာက္ေပ၏။ <a name='more'></a></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တ႐ုတ္လူးမ်ဳိးက ျမန္မာအား ထိုမွ်ေလာက္ ခ်ဳိးခ်ဳိးဖဲ့ဖဲ့ ေျပာဆိုျခင္းကို ၾကားရဖူးသည္ မရွိ။ ေျပာလွ်င္လည္း ျမန္မာက ခံမည္မဟုတ္။ ကုလားလူးမ်ဳိးက ဤမွ်အထိ ႐ႈတ္ခ်ျခင္းကို ၾကားရဖူးသည္မရွိ။ ၾကားရလွ်င္လည္း ျမန္မာက ခံမည္မဟုတ္။ အဂၤလိပ္က ေျပာလွ်င္ ခံႏိုင္ၾကမည္ မဟုတ္။ ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုေနၾကသူမ်ားကား ျမန္မာ မ်ားပင္ျဖစ္၏။ တ႐ုတ္သည္ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးအားလည္းေကာင္း၊ ကုလားသည္ ကုလားလူမ်ဳိးအား လည္း ေကာင္း ထိုကဲ့သို႔ လူမ်ဳိးလိုက္ခ်ီ၍ ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုျခင္းကို တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမွ် မၾကားခဲ့ရဖူးေခ်။ ျမန္မာ လူမ်ဳိးကို ျမန္မာလူ မ်ဳိးသည္သာလွ်င္ "မႈိခ်ဳိးမွ်စ္ခ်ဳိး" တစ္တစ္ခြခြ လူမ်ဳိးလိုက္ခ်ီ၍ သိမ္းက်ဳံး ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုေနၾက သည္ျဖစ္ရာ ထိုကဲ့သို႔ ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုေနၾကျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္း မွာကား ျမန္မာလူမ်ဳိးကို ျမန္မာလူမ်ဳိး သည္သာလွ်င္ အထင္အျမင္ ေသးသိမ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ေခ်၏။ မိမိလူမ်ဳိးကို မိမိတုိ႔က ဤမွ်ေလာက္ အထင္အျမင္ ေသးသိမ္ စုတ္ပဲ့ေနၾကပါလွ်င္ အျခားလူမ်ဳိးတို႔က အဘယ္မွာ ဆိုဖြယ္ရာ ရွိပါေတာ့အံ့နည္း။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာလူမ်ဳိးသည္ ထို႔ကဲ့သို႔ ပက္ပက္စက္စက္ ႐ႈတ္ခ်ကဲ့ရဲ႕ျခင္း ခံထိုက္ေလာက္ေအာင္ တကယ္ပင္ ယုတ္ညံ့ သိမ္ဖ်င္းေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္ေလသေလာဟု၊ ေ႐ွးဦးစြာဆန္းစစ္ဖို႔ လိုေပ၏။ လူအသီးသီးျဖစ္ေစ ဤနယ္သား၊ ထိုနယ္သား၊ ဤျပည္သား၊ ထိုျပည္သား၊ ဤတိုက္သား၊ ထိုတိုက္သား၊ ေ႐ွ႕တိုင္းသား၊ အေနာက္တိုင္းသား စသည္ျဖင့္ အစုလိုက္၊ အုပ္လိုက္ ေပါင္းစည္း၍ျဖစ္ေစ၊ အေကာင္းအဆိုးဟူ၍ ပိုင္းျခားစစ္ထုတ္ လိုက္ေသာ အခါ ေကာင္းေသာ အရည္အခ်င္းေတြခ်ည္း စုပံု၍ေနေသာ လူဟူ၍လည္း မရွိ။ လူမ်ဳိးဟူ၍လည္း မရွိ။ တိုက္ သားဟူ၍လည္းမရွိ။ ဆိုးယုတ္ေသာ အရည္အေသြးေတြခ်ည္ စုပံု၍ေနေသာ လူဟူ၍လည္း မရွိ။ လူမ်ဳိး ဟူ၍လည္း မရွိ။ တိုက္သားဟူ၍လည္း မ႐ွိႏိုင္ေၾကာင္းကို ဦးေခါင္းပါသူတိုင္း ဝန္ခံေပလိမ့္မည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ပ်င္းရိျခင္းႏွင့္ သတၱဝါသေဘာ ယင္းသို႔ျဖစ္လွ်င္ ျမန္မာလူမ်ဳိးသည္ အျခားလူမ်ဳိးနည္းတူ ေကာင္းျမတ္ေသာ အျခင္းအရာႏွင့္ ညံ့ဖ်င္းေသာ အျခင္းအရာတို႔ ေရာစပ္စုေပါင္းလ်က္႐ွိသည္ဟု ဆိုရေပမည္။ အျပစ္အနာ ဆာကို ေ႐ွးဦးစြာ ေဖာ္ျပရမည္ဆိုေသာ္၊ လူမ်ဳိးကြဲမ်ားက အျပစ္ဆိုတတ္ၾက၍ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ မျငင္း မကြယ္ ႏိုင္ေသာ ေျဖာင့္ခ်က္ေပးၾကရမည့္ အခ်က္တစ္ခုသည္ကား ပ်င္းရိျခင္းပင္ ျဖစ္ေပ၏။ ျမန္မာလူမ်ဳိး သည္ ကုလားႏွင့္ျဖစ္ေစ၊ တ႐ုတ္ႏွင့္ျဖစ္ေစ ႏႈိင္းယွဥ္လိုက္ေသာ္ ေခ်ာင္ေခ်ာင္ လည္လည္လုပ္၍ ေခ်ာင္ ေခ်ာင္ေနထိုင္လိုေသာ စိတ္သေဘာမ်ဳိး ႐ွိတတ္ေၾကာင္းကို ဝန္ခံၾကရေပမည္။ ၎ စိတ္သေဘာကိုပင္ ပ်င္းရိသည္ဟူ၍ ေခၚဆို ၾက၏။ ေခၚဆိုလွ်င္လည္း ေခၚဆိုထိုက္ပါေပ၏။ သို႔ေသာ္ ပ်င္းရိျခင္း၊ လံု႔လ၀ီရိယ ႐ွိျခင္း စေသာ အျခင္းအရာတို႔ မည္သည္ အေၾကာင္းႏွင့္ အက်ဳိး ဖန္းတီးစီမံလ်က္႐ွိေသာ ဤေလာကႀကီး၌ မူလရင္းအေၾကာင္းမ်ား ရွိၾကရ မည္သာျဖစ္၏။ သတၱ၀ါ ဟူသမွ်တို႔၏ နဂို သေဘာရင္းမွာ တတ္ႏိုင္သမွ် အနည္းဆံုး အလုပ္လုပ္၍ အမ်ားဆံုး စည္းစိမ္သုခ ခံစားလိုၾကၿမဲမွာ ဓမၼတာ ျဖစ္၏။ တတ္ႏိုင္ခဲ့လွ်င္ အလုပ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ လက္တစ္ဖက္ ေျမႇာက္ခါ မွ်ႏွင့္ စားဝတ္ေနေရးႏွင့္တကြ စည္းစမ္ခံထားမူအတြက္ပါ လံုေလာက္စြာ ရလိုၾကသည္သာ ျဖစ္၍၊ လက္တစ္ ဖက္ေျမႇာက္ကာမွ်ႏွင့္ လိုသေလာက္ရခဲ့လွ်င္ လက္ႏွစ္ ဖက္ ေျမႇာက္လိုေသာ သတၱ၀ါဟူ၍ မရွိေခ်။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာလူမ်ဳိး အျပစ္ေလာ </span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ျမန္မာျပည္သည္ အဂၤလိပ္တို႔ မ၀င္ေရာက္ဖူးေသးမီွ တစ္ခ်ိန္က အလြန္တရာ ဆူၿဖိဳးေခ်ာင္ခ်ိ ခဲ့ေသာ တိုင္းျပည္ျဖစ္သည္က တစ္ေၾကာင္း၊ ၃၀ ၄၀ ေပးရေသာ ဘြတ္ဖိနပ္မ်ဳိး၊ သကၠလပ္အဂၤာ်ီမ်ဳိး၊ တစ္နပ္ စာအတြက္ ေလးငါးက်ပ္ တန္ေသာ အစားအစာမ်ဳိး အစ႐ွိသည္တို႔ မ႐ွိခဲ့ဖူးသည္က တစ္ေၾကာင္း၊ လူတစ္ ေယာက္ အလုပ္ လုပ္လွ်င္ တစ္အိမ္ေထာင္လံုးအတြက္ စားဝတ္ေနေရး လံုေလာက္စြာ ရ႐ွိခဲ့၍ က်န္ေသာ အိမ္သူအိမ္သားမ်ား သည္ ဝတ္ကာ၊ စားကာ၊ သနပ္ခါးလိမ္းကာ၊ ျခင္းလံုးခတ္ကာျဖင့္ ေခ်ာင္ခ်ိသက္သာစြာ ေနထိုင္ႏိုင္ၾက၏။ ေမာ္ေတာ္ကားစီးမႈအတြက္ သူတစ္ပါးႏွင့္ ဂုဏ္ၿပဳိင္အားက်ရန္လည္း မရွိ၊ သံုးထပ္တိုက္ ႀကီး တည္ေဆာက္ျခင္းအားျဖင့္ သူတစ္ပါးထက္ သာေအာင္ႂကြား၀ါလိုေသာ စိတ္ဆႏၵမ်ဳိးလည္း မရွိ၊ အလြန္ စုတ္ျပတ္လြယ္၍ ပါးလႊာလွေသာ ပဒုမၼာ အဂၤာ်ီပါးမ်ဳိးကို ၀တ္ဆင္လိုျခင္းလည္း မရွိ။ ခပ္ေခ်ာင္ေခ်ာင္ အလုပ္ လုပ္၍ ခပ္ေခ်ာင္ေခ်ာင္ ေနထိုင္စားေသာက္လာခဲ့ၾကေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္၏။ ထို႔ကဲ့သို႔ ၀မ္းစာအတြက္လည္း ေကာင္း၊ အားအတြက္လည္းေကာင္း၊ ေနမႈ ထိုင္မႈအတြက္လည္းေကာင္း၊ လႈပ္ကာယွက္ကာႏွင့္ လံုေလာက္ စြာ ရ႐ွိခဲ့ၾကေသာ လူမ်ဳိးသည့္ အေပၚ လြယ္လြယ္ႏွင့္ တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲ၍ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အားထုတ္ လုပ္ကိုင္ ရန္ ပ်င္းရိျခင္း ရွိၾကသည္မွာ အံ့ၾသဖြယ္ရာ မဟုတ္။ သတၱ၀ါတို႔၏ ဓမၼတာသေဘာ အတိုင္းမွ်သာ ျဖစ္ေခ်၏။ ထိုမွ်ေလာက္ အသက္ေမြး ေခ်ာင္ခ်ိလာခဲ့ေသာ လူမ်ဳိးျဖစ္၍ လွ်ာထြက္ မတတ္ အလုပ္လုပ္ႏိုင္မွ ဝမ္းေရး မဝတဝ၊ မလွတလွ ရ႐ွိႏိုင္ ၾကသည့္ ကုလားျပည္မွ ကုလားလူမ်ဳိး၊ တ႐ုတ္လူမ်ဳိးမ်ားႏွင့္ စံထိုးႏိႈင္းယွဥ္ျခင္း ခံရသည့္အခါ ပ်င္းရိသည္၊ ေပါ့ေလ်ာ့သည္ ဟူ၍ စြပ္စြဲျခင္းခံၾကရ ျခင္းမွာ အံ့ဖြယ္ရာ မဟုတ္လွေခ်။ အမွန္စင္စစ္ေသာ္ကား ျမန္မာသည္ ပ်င္းႏိုင္ေသာအေျခရရွိခဲ့ဖူး၍ ပ်င္းရိျခင္း၌ အက်င့္ပါေနေသးျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ေပ၏။ မည္သည့္ လူမ်ဳိးပင္ျဖစ္ေစ ျမန္မာကဲ့သို႔ ေခတ္ေကာင္း ေခတ္ေအးမ်ဳိး မီွခဲ့ဖူးလွ်င္ ျမန္မာႏွင့္ အလားတူစြာ ပ်င္းရိၾကမည္သာ ျဖစ္ေခ်၏။ ပ်င္းရိျခင္းကို အျပစ္တစ္ခုလုပ္၍ ေျပာမည္ဆိုလွ်င္ ထိုအျပစ္ သည္ ျမန္မာလူမ်ဳိး၏ အျပစ္မဟုတ္။ ဝမ္းစာရွာရန္ ေခ်ာင္ခ်ိခဲ့ဖူးသည့္ ျမန္မာျပည္၏ အျပစ္ဟူ၍သာ ဆိုရန္ရွိေပ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အႏွစ္တစ္ရာႏွင့္ တစ္ႏွစ္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ထို႔ျပင္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ကို ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ခန္႔မွ် အုပ္စိုးသြားသည့္ အဂ္လိပ္တို႔ကလည္း ျမန္မာမ်ားအား ပ်င္း ရိသည္ဟု စြပ္စြဲေျပာဆိုသြားၾကေသာ္လည္း ၎တို႔ ကိုယ္တိုင္ ေခြၽးလံုးေခြၽးေပါက္ က်ေအာင္ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အလုပ္လုပ္ကိုင္ သြားၾကသည္ဟု မရွိေခ်၊၊ ပန္ကာေအာက္တြင္ ကေလာင္တံႏွင့္ လက္မွတ္ေရးထိုးရေသာ အလုပ္မွ်ေလာက္ႏွင့္ လခႀကီးမ်ား ယူလ်က္ ကာမဂုဏ္၊ စည္းစိမ္းအမ်ဳိးမ်ဳိး ခံစားစံစား သြားၾကျခင္းအားျဖင့္ နမႈနာျပသြားၾကသည္ကို ေတြ႕ျမင္လိုက္ၾကရ၏။ ၎တို႔၏ အေနအထိုင္ကို ေတြ႕ျမင္ရျခင္း အားျဖင့္ ျမန္မာ တို႔၌ စည္းစိမ္ခံမႈအတြက္ သြားရည္က်ရေသာ စိတ္မ်ဳိးသာ ျဖစ္ေပၚၾက၍ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အလုပ္လုပ္လိုေသာ စိတ္ သေဘာမ်ဳိးမူကား အလွ်င္းပင္ မျဖစ္ေပၚႏိုင္ခဲ့ေခ်။ သို႔ရာတြင္ ယခုအခါ ဂ်ပန္တို႔ ေရာက္လာၾကရာတြင္ "စစ္ဗိုလ္ ႀကီးေတြေတာင္ အလုပ္ၾကမ္းလုပ္ၾကသည္၊ လူႀကီးေတြေတာင္ လူငယ္ေတြႏွင့္အတူ အလုပ္လုပ္ၾက သည္" ဟူေသာ စကားမ်ားသည္ အရပ္ထဲတြင္ တစ္ေန႔တျခား ေျပာဆိုစ ျပဳလာၾကၿပီးျဖစ္ကာ၊ ပင္ပန္းႀကီးစြာ အလုပ္ လုပ္မူႏွင့္ ပတ္သက္၍ အဂၤလိပ္လူမ်ဳိးတို႔က ႏွစ္ေပါင္း (၁၀၀) ေက်ာ္ခန္႔ သင္ျပရန္ မတတ္ႏိုင္သည္ ကို ဂ်ပန္ တို႔က တစ္ႏွစ္ခန္႔အတြင္း သင္ျပႏိုင္သည္ဟု ဆိုရေပမည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဂ်ာမဏီျပည္၏ စနစ္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဤေနရာ၌ ဂ်ာမဏီျပည္တြင္ ဟစ္တလာ အသံုးျပဳခဲ့ေသာစနစ္အား အစိုးရသို႔ ျမန္မာျပည္တြင္ အျမန္ဆံုး နည္းယူအသံုးျပဳၾကလွ်င္ အလြန္ေကာင္းမြန္ေပလိမ့္မည္။ ဂ်ာမဏီျပည္၌ သူေဌးသား ျဖစ္ေစ၊ အမတ္ႀကီး၏ သား ျဖစ္ေစ၊ အရာရွိႀကီး၏သား ျဖစ္ေစ လူလားေျမာက္ေသာ အခ်ိန္အ႐ြယ္တြင္ အျခားေသာ လူဆင္းရဲမ်ား ၏ သားမ်ားႏွင့္ အတူလမ္း ေဖာက္ျခင္း၊ ေကာက္ပဲသီးႏွံ စိုက္ပ်ဳိးျခင္း စေသာ ကူလီအလုပ္ၾကမ္းမ်ဳိးကို (၁၀) လတိုင္တိုင္ လုပ္ကိုင္ေဆာင္႐ြက္ၾကရေလသည္။ သူေဌးသားႏွင့္ ထင္းေခြသမားသားတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ အရာ႐ွိ သားမ်ားႏွင့္ ကူလီထမ္းသမားတို႔၏ သားသည္လည္းေကာင္း တစ္ခန္းတည္း အတူေန၊ အတူအိပ္၊ အတူစားၾက ရလ်က္ လယ္ျပင္ထဲတြင္ အဂၤာ်ီမပါ ကိုယ္တံုးလံုးခြၽတ္ကာ ပခံုးခ်င္းယွဥ္လ်က္ ရက္ေပါင္း (၃၀၀) ကာလပတ္ အတြင္းတန္းတူညီတူ အလုပ္လုပ္ၾကရ ေလသည္။ အိမ္မွ ထမင္းပို႔ရျခင္း၊ အိပ္ရာလိပ္ ပို႔ရျခင္း မရွိေစရ။ တစ္တန္းတည္းစား၍ တစ္တန္းတည္းအိပ္ၾကရေလသည္။ အဂၤလိပ္တို႔ကို အားက်ျခင္း အားျဖင့္ အလုပ္ၾကမ္းကို ေၾကာက္႐ြံ႕၊ ဟန္ႀကီးပန္ႀကီး လုပ္ခ်င္တတ္လွေသာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိး လူငယ္ မ်ားအတြက္ ၎စနစ္ထက္ ေကာင္းမြန္ေသာ စနစ္တစ္ခုကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ စဥ္းစား စိတ္ကူး၍ မရႏိုင္ေအာင္ ရွိေခ်ေတာ့၏။ ထိုကဲ့သို႔ေလ့က်င့္ ေပးရလွ်င္ ပ်င္းရိသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္သည္လည္း ပေပ်ာက္သြား တန္ရာ ရွိေခ်သည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">စြပ္စြဲခ်က္မ်ား</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာလူမ်ဳိးကို စြပ္စဲြေသာ အခ်က္မ်ားအနက္ ပ်င္းရိျခင္းကို ထုတ္ႏုတ္လိုက္သည္ရွိေသာ္ ေကာင္က်စ္စဥ္း လဲျခင္း၊ မညီညြတ္ျခင္း၊ မ႐ိုးေျဖာင့္တတ္ျခင္း စသည့္ အျခင္းအရာမ်ား ၾကားရဖူးတတ္၏။ မညီညြတ္ျခင္း ဆိုေသာ အျခင္းအရာမွာ အိမ္႐ွင္ျဖစ္ေသာ ျမန္မာမ်ားကို ဧည့္သည္ျဖစ္ေသာ ကုလားမ်ား၊ တ႐ုတ္မ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လိုက္ လွ်င္ အနည္းငယ္ ေအာက္က်ေနာက္က် ႐ွိေနသကဲ့သို႔ မွတ္ထင္ရန္ ရွိေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တစ္ၿမိဳ႕တစ္႐ြာ တည္းတို႔မည္သည္ အျခားေသာၿမိဳ႕တစ္႐ြာ၌ ဆံုစည္းၾကသည့္အခါ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ ေယာက္ သည္းခံ ဆက္ဆံတတ္သည္ ျဖစ္၍ ညီညြတ္ေသာ သေဘာသည္ ဓမၼတာအေလ်ာက္ ေပၚေပါက္ရ ၿမဲျဖစ္ေလသည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာမ်ားသည္လည္း ကုလားျပည္၊ အဂၤလိပ္ျပည္၊ ဂ်န္ပန္ျပည္ စသည္တို႔၌ ေတြ႕ဆံုၾကသည့္အခါ အလြန္ညီညြတ္ၾကသည္ဟု ၾကားရဖူးေသာေၾကာင့္ ျမန္မာ လူမ်ဳိးတို႔ရဲ႕ မညီညြတ္ေသာ သေဘာသည္ ေသြးထဲ တြင္ ပါ၀င္ေနသည္ဟု မဆိုႏိုင္ေပ။ ေကာက္က်စ္စဥ္းလဲျခင္း၊ မ႐ိုးေျဖာင့္ျခင္းစေသာ စြပ္စြဲခ်က္တို႔မွာ အိႏိၵယ တိုင္းသားမ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာဆက္ဆံျခင္း အလြန္းနည္းပါးေသာ သူတို႔၏ စြပ္စြဲခ်က္ ေလာက္သာ ျဖစ္ေခ်၏။ လူမ်ဳိး တကာႏွင့္ ဆက္ဆံဖူးသူမွာ ျမန္မာလူမ်ဳိးကို ထုတ္ႏုတ္ေ႐ြးခ်ယ္၍ ေကာက္ က်စ္စဥ္းလဲေသာ လူမ်ဳိးဟု ထုတ္ေဖာ္စြပ္စြဲျခင္း ျပဳၾကမည္ မဟုတ္ေခ်။ စင္စစ္ေသာ္ကား ေလာက၌ ႐ိုး ေျဖာင့္ေသာ လူမ်ဳိးဟူ၍ခ်ီးမြန္းရန္ လည္းေကာင္း၊ ေကာက္က်စ္ေသာလူမ်ဳိး ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ လူမ်ဳိး သီးျခားရွိႏိုင္မည္ မဟုတ္ေပရာ လူတစ္ မ်ဳိးႏွင့္ တစ္မ်ဳိး၊ ပိန္မသာလိန္မသာ မ်ားေလာက္သာ ႐ွိေနၾကေပ လိမ့္မည္။ ႐ိုးေျဖာင့္ျခင္း၊ ေကာက္က်စ္ျခင္း ဆိုေသာ အရာမ်ားမွာ လူမ်ဳိးေပၚ၌ မူတည္ျခင္းမရွိပါ၊၊ လူတို႔၏ အေျခအေနေပၚ၌ မူတည္ေန တတ္သည္ျဖစ္ ေပရာ လူဆင္းရဲဟူ၍ အလြန္နည္းပါး လွေသာ ပါရမီလူမ်ဳိးမ်ား အနက္တြင္ သူခိုးဓားျပဟူ၍ အလြန္နည္း ပါးျခင္းကို ကြၽႏ္ုပ္တို႔ နားလည္ႏိုင္ၾကေပသည္။</span><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> </span></b><br /><br /><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ထူးျခားေသာ ျမန္မာ့ဂုဏ္</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာလူမ်ဳိး၏ ညံ့ဖ်င္းသည္ဟူ၍ စြပ္စြဲျခင္းခံရေသာ အျခင္းအရာမ်ားကို ႐ွင္းလင္းေဖာ္ျပခဲ့ၿပီးျဖစ္ရာ ယခု အခါ၌ ျမန္မာတို႔၏ ေကာင္းျမတ္ေသာ ဂုဏ္အျခင္းအရာမ်ားအေၾကာင္းကို ေဖာ္ထုတ္ေရးသား ရေပဦးအံ့။ သင္ၾကား၍ တတ္ေျမာက္လြယ္ျခင္း အရာ၌ ျမန္မာလူမ်ဳိးသည္ ကမာၻေပၚရွိ မည္သည့္ လူမ်ဳိးႏွင့္မဆို ယွဥ္ ၿပိဳင္ႏိုင္ေလာက္ေပရာ "ပါးရည္နပ္ရည္" ရွိျခင္း၊ အတိုအထြာဘက္၌ ဉာဏ္သြားျခင္း စေသာ အရာမ်ဳိးတြင္ မူကား ျမန္မာသည္ ကမာၻတြင္ အလြန္ကြၽမ္းက်င္ လိမၼာေသာ ဗိုလ္ကျပားကေလးမ်ားက အခ်ဳိ႕ေနရာတြင္ ျမန္မာဉာဏ္ကို အသံုးျပဳ ျခင္းအားျဖင့္ အဂၤလိပ္မ်ားကို ႏိုင္ရသည္ဟု ၀န္ခံေျပာဆိုသည္ကို ၾကားရဖူး၏။ စင္စစ္မွာ အေသးအဖြဲႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ ျဖတ္ထိုးဉာဏ္ေပၚေသာ အျခင္းအရာမ်ဳိးမွာ ကမာၻေပၚတြင္ မ်ဳိး လိုက္႐ိုးလိုက္ ခ်ီ၍ၾကည့္ေသာ္ ျမန္မာတစ္မ်ဳိးတည္း၌သာ ရွိသည္ဟု ကြၽႏု္ပ္ ဆိုခ်င္၏။ အလြန္းနည္းပါးေသာ အျခားလူမ်ဳိး တစ္ေယာက္တေလ၌ ၎ဉာဏ္မ်ဳိး ေတြ႕ရ တတ္သည္မွာ မွန္ေသာ္လည္း လူမ်ဳိးလိုက္ျခံဳ၍ အနည္းႏွင့္အမ်ား ရွိတတ္သည္မွာ ျမန္မာ လူမ်ဳိး တစ္မ်ဳိးတည္းသာ ရွိ၏။ အျခားလူမ်ဳိးပါးနပ္လွ်င္ ျမန္မာ အိပ္ေနသေလာက္ ရွိသည္ဟု ဆိုခ်င္၏။ ဤကား ျမန္မာလူမ်ဳိး၏ ထူးကဲေသာ အခ်က္ေပတည္း။ ဤအျခင္း အရာကို ၀န္မခံလိုေသာ ျမန္မာလူမ်ဳိးတစ္ေယာက္ ရွိခဲ့လွ်င္ ထိုသူ၌ ထိုအရည္အခ်င္းမ်ဳိး ခ်ဳိ႕တဲ့ေနေသာ ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ရမည္ဟု ကြၽႏု္ပ္ဆိုလို၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာႏွင့္ ဒါနမႈ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ထို႔ျပင္ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိး၌ ထူးကဲေသာ အခ်က္ကို မၾကားေသး မီက ကြၽႏု္ပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ၾကံဳခဲ့ရသည္မွာ စိတ္ႏွလံုးကို အလြန္ထိခိုက္သျဖင့္ တစ္သက္လံုး မေမ့ႏိုင္ ေအာင္ ရွိေတာ့၏။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ဂ်ပန္ေလယာဥ္ပ်ံမ်ားက ေရွးဦးစြာ ဗုံးမ်ားႀကဲခ်စဥ္ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားသည္ မီးသေဘၤာ၊ မီးရထား စသည္တို႔ျဖင့္ အၿမိဳ႕ၿမိဳ႕အရြာရြာတို႔ ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္ခဲ့ၾက၏။ ထိုစဥ္အခါ အရပ္ရပ္ ေသာ ဆိပ္ကမ္း၊ အရပ္ရပ္ေသာ ဘူတာ႐ံု စသည္တို႔မွ ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားသည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေသာ စားဖြယ္ ေသာက္ဖြယ္တို႔ျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ ဗံုးမွန္ထားသည့္ ဒုကၡိတမ်ားအား ေပးေ၀လွဴဒါန္းၾကရာ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ လံုး စား၍ မကုန္ႏိုင္၊ ေသာက္၍ မကုန္ႏိုင္ေအာင္ ရွိေနေတာ့၏။ တတ္ႏိုင္သူမ်ားက ေထာပတ္ထမင္း၊ ဒံေပါက္ထမင္း၊ ၾကက္သားဟင္း၊ ဆိတ္သားဟင္း စသည္တို႔ျဖင့္ အထုတ္လိုက္ ရက္ေရာစြာ ေပးေ၀ၾကရာ မႂကြယ္၀သူ အလွဴရွင္မ်ား ကလည္း သေရစာ၊ ေဆးလိပ္၊ ကြမ္းထုပ္၊ လက္ဖက္ထုပ္ စသည္တို႔ျဖင့္ တတ္ အားသမွ် ေ၀ငွေပးကမ္းၾက၏။ တစ္ခုေသာ ဘူတာ႐ံုတြင္ အဘိုးႀကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ အမယ္ႀကီးတစ္ ေယာက္သည္ မိမိတို႔၏ အခင္းမွ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ ႏႈတ္ယူလာခဲ့ဟန္ရွိသည့္ ပဲစားဥတြဲမ်ားကို လက္ႏွစ္ ဖက္တြင္ မႏိုင့္တႏိုင္ ဆြဲလ်က္ ကြၽႏု္တို႔ အနီးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ကာ… "လမ္းစားဖို႔ ယူသြားစမ္းပါ ေမာင္ရယ္၊ သူမ်ားလို လိေမၼာ္သီး မတတ္ႏိုင္ေပမယ့္ က်ဳပ္ တို႔ကိုယ္တိုင္ စိုက္တဲ့ ပဲစားဥ ကေလးကို စားေစခ်င္လြန္းလို႔ ႏႈတ္ၿပီး ယူခဲ့ရတာပါ စားၾကစမ္းပါေမာင္ရယ္" ဟု ေျပာကာ အတြဲလိုက္ ထည့္ေပးလိုက္ၾကေလရာ ကြၽႏ္ုပ္မွာ အဘိုးႀကီးလင္မယား၏ သဒၶါၾကည္ျဖဴေသာ စိတ္ေစတနာကို ဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့သျဖင့္ မ်က္ရည္မ်ား လည္ လာမိ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ မီးရထားတြဲေပၚ၌ တ႐ုတ္၊ ကုလားစသည့္ အျခားလူမ်ဳိးမ်ားလည္း ပါရွိေလရာ ကြၽႏ္ုပ္က "ခင္ဗ်ား တို႔ တိုင္းျပည္မွာ ဒီလို သဒၶါၾကည္ျဖဴ ရက္ရက္ေရာေရာ ေပးလားကမ္းလား လုပ္ၾကတာကို ျမင္ဖူးၾကံဳဖူး ရဲ႕လား" ဟု ေမးလိုက္သျဖင့္ ၎တို႔က မျမင္ဖူး၊ မၾကံဳဖူးေၾကာင္းႏွင့္ ၀န္ခံထြက္ဆိုၾက၏။ ထိုအခါ၌ ကြၽႏ္ုပ္ သည္ ျမန္မာ ျဖစ္ရျခင္းတည္းဟူေသာ အျဖစ္ကို အလြန္တရာ၀မ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူလ်က္ "ေဟာဒါမွ ဗမာကြ" ဟု ဟစ္ေအာ္ ေၾကြးေၾကာ္လိုက္ေသာ္လည္း ကြၽႏ္ုပ္၏ မ်က္ႏွာထားသည္ ထိုအေၾကာင္းကို ေဖာ္ထုတ္ျပသ ေနဟန္ လကၡဏာ ရွိရကား အနီးတြင္လိုက္ပါလာၾကေသာ တ႐ုတ္ႏွင့္ကုလား ခရီးသည္မ်ားက "ေတာ္ပါေပ တယ္ဗ်ာ၊ ခင္ဗ်ားတို႔ ဗမာေတြ အာႀကီး စိတ္ေကာင္းတယ္၊ အားႀကီးကူညီတယ္" ဟု ကြၽႏ္ုပ္အား ေဖာ္ထုတ္ ၀န္ခံ သြားၾကရ၏။ "ေရႊဗမာတို႔ လုပ္လိုက္မွျဖင့္ ဒီလိုခ်ည္းပဲ" ဟု ႐ႈတ္ခ်႐ြတ္ဆိုေလ့ ရွိေသာ ျမန္မာမ်ားအား ဤအခ်က္ကို အထပ္ထပ္ ႏွလံုးသြင္းေစလို၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာကို ျမန္မာ႐ႈတ္ခ်ထိုက္သေလာ</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာလူမ်ဳိး၌ ညံ့ဖ်င္းေသာအခ်က္မ်ား ရွိျခင္း၊ ေကာင္းျမတ္ေသာအခ်က္မ်ား ရွိျခင္းကို အပထား၍ ျမန္မာ လူမ်ဳိး အေၾကာင္းကို ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းက ၿမိန္ေရရွက္ေရ ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ် ထိုက္သေလာဟု စဥ္းစားဆင္ျခင္ ေစလိုေသး၏။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔သည္ 'အမိျမန္မာျပည္' ဟူေသာစကားကို တိုင္းေရးျပည္မႈႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေနရာတိုင္း သံုးႏႈန္းၾကေသာ စကားမွ်သာ ျဖစ္ေပရာ အမိျမန္မာျပည္ကို ခ်စ္ခင္ျခင္း ဆိုသည္မွာ မိမိတို႔၏ ျမန္မာျပည္ႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ဳိးကို ခ်စ္ခင္ျခင္း မွ်သာျဖစ္၏။ သို႔ျဖစ္ရကား ျမန္မာအမ်ဳိးသားသည္ပင္လွ်င္ ျမန္ မာတို႔၏ မိခင္ျဖစ္ ေခ်၏။ ျမန္မာအမ်ဳိးသားတို႔၏ အေၾကာင္းကို ႐ႈတ္ခ်ေျပာဆိုျခင္းသည္ အမိျမန္မာျပည္ အေၾကာင္းကို ႐ႈတ္ခ် ေျပာဆိုရာ ေရာက္၏။ အၾကင္သူ တစ္ေယာက္၏ မိခင္သည္ အက်င့္စာရိတၱ မေကာင္းသျဖင့္ လင္ငယ္ေန ျငားအံ့။ ထိုသူသည္ မိခင္ လင္ငယ္ေနေသာအျဖစ္ကို ၿမိန္ေရ ရွက္ေရႏွင့္ ထုတ္ေဖာ္ေၾကျငာျခင္း ျပဳေခ်မည္ ေလာ။ မိခင္ မေကာင္းေသာ အျဖစ္ကို လူသူေလးပါးတို႔ ေရွ႕၌ အခါအခြင့္ သင့္တိုင္း ေဖာ္ထုတ္စြပ္စြဲျခင္း ျပဳေခ်မည္ေလာ။ စင္စစ္ေသာ္ကား မိမိလူမ်ဳိး၏ မေကာင္းေသာအျဖစ္၊ ညံ့ဖ်င္းသိမ္ငယ္ေသာ အျဖစ္ တို႔ကို ေဖာ္ထုတ္႐ွဳတ္ခ်ေသာ ျမန္မာအမ်ဳိးသားသည္ မိမိ၏ ေမြးသမိခင္ ေၾကာင္းကို ပရိသတ္ ဗိုလ္ထု အလယ္တြင္ ေဖာ္ထုတ္႐ွဳတ္ခ်ေသာသူႏွင့္ ျခားနားျခင္းမရွိေခ်။ ဤအျခင္း အရာႏွင့္ႏွိဳင္းယွဥ္ေသာ္ "ကိုယ့္ေပါင္ ကိုယ္လွန္ ေထာင္းျခင္း" ဟူေသာ ဥပမာသည္ အလြန္ေပ်ာ့ေနေသး၏။ ေမြးသမိခင္ အေၾကာင္းကို ၿမိန္ဖြယ္ရွက္ဖြယ္ အားရပါးရ ႐ွဳတ္ခ်ကဲ့ရဲ႕ျခင္းကဲ့သို႔ မိုက္မဲေသာ အျပဳအမူသည္ ရွိမည္မဟုတ္ေခ်။ ထို႔ျပင္ ျမန္မာလူမ်ဳိး၏ အက်င့္စာရိတၱကို ျမန္မာကိုယ္တိုင္က ကဲ့ရဲ႕႐ွဳတ္ခ်ျခင္းသည္ အဘယ္မွ်ေလာက္ အက်ဳိးဆုတ္ယုတ္ပ်က္ျပားသည္ဟု စဥ္းစားဆင္ျခင္ မိၾကဟန္ မတူေခ်။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><br />ျမန္မာကို ျမန္မာက ကဲ့ရဲ႕႐ွဳတ္ခ်ျခင္းသည္ ယခုအခါတြင္ အလြန္ေခတ္စားလ်က္ရွိရာ တစ္ဦးကစ၍ ေျပာ လိုက္လွ်င္ အနီးရွိ လူမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းေထာက္ခံလိုက္ၾကသည္သာ မ်ားေနေတာ့၏။ ျမန္မာကို ကဲ့ရဲ႕႐ႈတ္ခ် ေျပာဆိုသံ ဆယ္ႀကိမ္ၾကားသည့္ အနက္တြင္ တစ္ႀကိမ္တေလမွ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေသာ သူက ခုခံေခ်ပ ေျပာဆိုျခင္းကိုမွ် မၾကားဖူးေခ်။ ကုလားႏွင့္တ႐ုတ္တို႔ကို ကဲ့ရဲ႕႐ွဳတ္ခ်သံ ဆယ္ႀကိမ္ၾကားရသည့္အခါ ၎တို႔ ဘက္မွ ခုခံေျပာဆိုသူ ျမန္မာ တစ္ေယာက္တေလမွ် ျဖစ္ေစ ေပၚထြက္တတ္ေပရာ ျမန္မာကို ျမန္မာက ႐ွဳတ္ခ် ကဲ့ရဲ႕ရာတြင္ ခုခံေခ်ပလိုသူ ျမန္မာတစ္ေယာက္တေလမွ် ထြက္ေပၚလာျခင္းမရွိသည္မွာ ၀မ္းနည္းဖို႔ ေကာင္းလွ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကာကြယ္ရန္ နည္းလမ္း</span></b></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">သို႔ေသာ္ ဤကိစၥမွာ ၀မ္းနည္းေန႐ံုမွ်မၿပီး။ ျမန္မာ၏ အက်ဳိးကို ထိခိုက္လ်က္ ရွိေသာေၾကာင့္ ခုခံကာကြယ္ ရန္ နည္းလမ္း ရွာၾကံၾကရေပမည္။ ထိခိုက္ပံုကား ျမန္မာကို ျမန္မာက အထင္အျမင္ ေသးသိမ္ေနခဲ့လွ်င္ ျမန္မာ အခ်င္းခ်င္း ဖက္စပ္္လုပ္ကိုင္ၾကရမည့္ လုပ္ငန္ႀကီးမ်ား၊ အစုစပ္ ကုမၸဏီအလုပ္ႀကီးမ်ား စသည္တို႔ကို ျမန္မာ မ်ားသည္ ဘယ္ေသာ အခါတြင္ စတင္လုပ္ကိုင္ႏိုင္ရန္ ရွိအံ့နည္း။ မည္သူမဆို အလုပ္ႀကီး တစ္ခုကို လုပ္ကိုင္သည့္ အခါ ငါသည္ ဤအလုပ္ကို ထေျမာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသာ အရည္အခ်င္း ရွိသည္ဟု ယံုၾကည္စိတ္ခ်ႏိုင္ေသာ စိတ္သေဘာမ်ဳိး ရွိထားဖို႔ အေရးႀကီးေၾကာင္းကို လူတိုင္းပင္ နားလည္ၾကရမည္ ျဖစ္၏။ လူမ်ဳိးကို မီ၍ လုပ္ကိုင္ရေသာ အလုပ္မ်ဳိးတြင္ ၎စိတ္ သေဘာမ်ဳိး ရွိဖို႔ အလားတူ အေရးႀကီး၏။ စင္စစ္မွာ သာလြန္၍ပင္ အေရးႀကီး၏။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ယံုၾကည္စိတ္ခ်ႏိုင္ေသာ စိတ္သေဘာမ်ဳိး မျဖစ္ ေပၚေနသမွ် ကာလပတ္လံုး ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးသည္ မည္ကဲ့သို႔ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစနစ္မ်ဳိးကို ရရွိသည္ ျဖစ္ေစ အလုပ္ႀကီးအကိုင္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ လုပ္ကိုင္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေခ်။ အလုပ္ႀကီး အကိုင္ႀကီး မ်ားကို ျဖစ္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး စီးပြားေရးဘက္တြင္ ခ်ဳိ႕ငဲ့၍ လူမ်ဳိးကြဲမ်ား ေအာက္တြင္ အစဥ္မၿမဲေနၾကရမည္ ဧကန္မလႊဲေပတည္း။ ယခုအခါ ဂ်ပန္တို႔ ေရာက္လာခဲ့ၾကခ်ိန္ ထိုုက္တန္ ေသာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမ်ဳိး ေပးအပ္ေတာ့မည္ ဆိုရာ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ျမန္မာလူမ်ဳိးမ်ားအဖို႔ အလုပ္ႀကီး၊ အကိုင္ႀကီးမ်ား စတင္ တည္ေထာင္ရန္ အခြင့္အလမ္းမ်ားသည္ အတိုင္းမသိေအာင္ ေပၚေပါက္ေပေတာ့မည္။ ထိုအခါတြင္ ျမန္မာကို ျမန္မာက အထင္အျမင္ေသးခဲ့လွ်င္ အလုပ္လုပ္ရန္ပင္ ျဖစ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ မိမိလူမ်ဳိး ကို မိမိအထင္ေသး အျမင္ေသးေသာ စိတ္သေဘာထားမ်ဳိးကို ယခုမွစ၍ ပယ္ေဖ်ာက္ရန္ ႀကိဳးစားၾကရ ေပလိမ့္မည္။ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ဆိုလိုရင္ကား ေမြးသမိခင္၏ မေကာင္းေသာ အခ်က္တစ္ခုကို သိထားေသာ သားသည္ ထိုအခ်က္ကို ပယ္ေဖ်ာက္ရန္ ခဲယဥ္းမည္ မွန္ေသာ္လည္း မိမိကိုယ္တိုင္ ထိုအေၾကာင္းကို ထုတ္ ေဖာ္ေၾကညာျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ သူတစ္ပါးတို႔ ေျပာၾကသည္ကို ႏွိပ္ကြပ္ဖံုးအုပ္ျခင္းစသျဖင့္ အ႐ုပ္ဆိုး သည္ထက္ မဆိုးရေလ ေအာင္ ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းျဖစ္ေပ၏။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာတို႔ ညံ့ဖ်င္းသည္ ဆိုေသာအခ်က္မ်ားမွ အထက္တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည့္အတိုင္း တပ္အပ္ေသခ်ာ စြပ္စြဲႏိုင္ သည္လည္းမဟုတ္။ ၎တို႔ ခုႏွိမ္ေလာက္ေစရန္ စင္စစ္ေကာင္းျမတ္ေသာ အခ်က္မ်ားသည္ ဒုႏွင့္ေဒး ရွိေနေသးသည္ ျဖစ္ေပရာ၊ ကြၽႏု္ပ္တို႔သည္ မိခင္၏ အရွက္ကို ကာကြယ္သည့္အလား ကြၽႏု္ပ္တို႔ လူမ်ဳိးကို ကြၽႏု္ပ္တို႔ ကိုယ္တိုင္ ႐ႈတ္ခ် အရွက္ခြဲရာေရာက္ေသာ စကားမ်ဳိးကို ဆိုျခင္းမွ ေရွးဦးစြာ ေရွာင္ၾကဥ္ အပ္ေပ၏။ ဒုတိယအခ်က္၌ ထိုကဲ့သို႔ ႐ႈတ္ခ် အရွက္ခြဲရာေရာက္ေသာ စကားမ်ဳိးကို သူတစ္ပါးတို႔ ဆိုသည္ကို ၾကားရေသာ အခါ အက်ဳိးအၾကာင္းကို နည္းသင့္ လမ္းသင့္ ေဖာ္ျပ၍ ေတာင္းပန္တားျမစ္အပ္ေပ၏။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဤစာကို ဖတ္႐ႈရေသာ မိတ္ေဆြအေပါင္းတို႔သည္ အထက္ေဖာ္ျပာပါ အျခင္းအရာမ်ားကုိ ေက်နပ္ႏွစ္ၿခိဳက္ သျဖင့္ အထက္ပါ နည္းလမ္းအတိုင္း လိုက္နာေဆာင္ရြက္ပါေတာ့မည္ဟု သႏိၷဌာန္ ခ်ထားၾကပါမူ ကြၽႏု္ပ္တို႔ ေရးသားသတိေပးရက်ဳိး နပ္သည္ဟု သေဘာထား၍ လူမ်ဳိးကို အညြန္႔တံုးေအာင္ ျပဳလုပ္ရာေရာက္သည့္ အေလ့အက်င့္ ဆိုးႀကီးတစ္ခုသည္လည္း ကြယ္ေပ်ာက္ရန္ အေျခခံသြားၿပီ ဟူ၍ ယံုၾကည္ေမွ်ာ္လင့္မိေပ ေတာ့သတည္း။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><span style="color: red;">ေ႐ႊဥေဒါင္း </span></span><br /><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"><span style="color: red;"><span style="color: #0b5394;"><a href="http://myanmarfacebookgroup.blogspot.com/2011/08/parpargyi-2-copy-from.html">Myanmar Facebook Group</a> မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ </span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-7065060511092680730?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-53124009605087619062011-10-15T08:04:00.000-07:002011-10-15T08:29:26.992-07:00တိုင္းျပည္ကို ေရာင္းစားေနတဲ့ RFA<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-MSDm5hJfT8I/TpmgxCRG-TI/AAAAAAAABgQ/2hZYcKZaBLI/s1600/RFA.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="41" src="http://3.bp.blogspot.com/-MSDm5hJfT8I/TpmgxCRG-TI/AAAAAAAABgQ/2hZYcKZaBLI/s320/RFA.JPG" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><object height="81" width="100%"> <param name="movie" value="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F25599794%3Fsecret_token%3Ds-a8kIP&secret_url=true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed allowscriptaccess="always" height="81" src="http://player.soundcloud.com/player.swf?url=http%3A%2F%2Fapi.soundcloud.com%2Ftracks%2F25599794%3Fsecret_token%3Ds-a8kIP&secret_url=true" type="application/x-shockwave-flash" width="100%"></embed> </object> B1014kms by <a href="http://soundcloud.com/nwelinoo">nwelinoo</a><br /><div style="text-align: center;">မ်ဳိးေပ်ာက္မည့္အေရးကိုေတြးရင္း စိုးေၾကာက္မိေသးတယ္။ </div><ul style="text-align: justify;"><li>ဘဂၤါလီမြတ္ဆလင္မ်ားဟာ မဏိပူရျပည္ကိုဝင္ေတာ့ ပန္ဂန္ဆိုၿပီး ဝင္ၾကတယ္။</li><li>ဘဂၤါလီမြတ္ဆလင္မ်ားဟာ အာသံျပည္ကိုဝင္ေတာ့ အဆြန္မီယာဆိုၿပီး ဝင္ၾကတယ္။</li><li>ဘဂၤါလီမြတ္ဆလင္မ်ားဟာ ဗမာျပည္ကိုဝင္ေတာ့ ေခၚေတာဆိုၿပီး ဝင္ၾကတယ္။</li><li>အခုလည္း ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုၿပီး တစခန္းထလာျပန္ၿပီ။ ဘဂၤါလီ (ေခၚေတာ) ဟာ ဘဂၤါလီ (ေခၚေတာ) ပဲေပါ့၊ ႐ိုဟင္ဂ်ာဆိုတာ မ႐ွိဘူး။ </li><li>ဒါကို RFA ခင္ေမာင္စိုးက ႐ိုဟင္ဂ်ာလို႔ တဂ်ာဂ်ာနဲ႔ ဂ်ာေနၾကတဲ့ ေခၚေတာလူလိမ္ေတြကို စမ္းတင္ ေပးေနတယ္။ တိုင္းျပည္ကို ေရာင္းစားတယ္ဆိုတာ ဒါပါပဲ။</li><li>ဒါေၾကာင့္ RFA ဟာ တုိင္းျပည္နဲ႔ လူမ်ဳိးမ်ားအေပၚ ႐ိုးသားမႈ မ႐ွိဘူးဆိုတာ ထင္႐ွားေနပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ RFA ကို ဆန္႔က်င္ၾကဖို႔၊ ကန္႔ကြက္ၾကဖို႔ အသိေပးလိုက္ပါတယ္။</li></ul></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-5312400960508761906?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-33849252817839148802011-10-15T07:33:00.000-07:002011-10-15T07:33:30.445-07:00ဒီဗြီဘီမွ ဟန္ေညာင္ေ႐ႊကို ခန္႔အပ္ထားျခင္းအေပၚဥေရာပေရာက္ ဗမာ (ျမန္မာ) မ်ားက ကန္႔ကြက္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://www.scribd.com/doc/68887300/Prime" style="display: block; font: 14px Helvetica,Arial,Sans-serif; margin: 12px auto 6px; text-decoration: underline;" title="View Prime on Scribd">Prime</a><iframe class="scribd_iframe_embed" data-aspect-ratio="0.772727272727273" data-auto-height="true" frameborder="0" height="600" id="doc_99493" scrolling="no" src="http://www.scribd.com/embeds/68887300/content?start_page=1&view_mode=list&access_key=key-2l9ae8sky5a2g2e98iln" width="100%"></iframe><script type="text/javascript">(function() { var scribd = document.createElement("script"); scribd.type = "text/javascript"; scribd.async = true; scribd.src = "http://www.scribd.com/javascripts/embed_code/inject.js"; var s = document.getElementsByTagName("script")[0]; s.parentNode.insertBefore(scribd, s); })();</script></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-3384925281783914880?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-38392502276420756482011-10-15T02:58:00.000-07:002011-10-15T03:05:08.801-07:00ဗမာ့စိတ္ရင္း ဗမာ့႐ႈခင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-8BuqPkUNzHQ/TplZaZT15PI/AAAAAAAABgI/cTibtWoOyY8/s1600/Desktop.jpg"><img alt="" border="0" height="480" src="http://2.bp.blogspot.com/-8BuqPkUNzHQ/TplZaZT15PI/AAAAAAAABgI/cTibtWoOyY8/s640/Desktop.jpg" width="640" /></a></div><div style="clear: both;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img align="middle" alt="Posted by Picasa" border="0" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" style="background: none repeat scroll 0% 50% transparent; border: 0px none; padding: 0px;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-3839250227642075648?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-13469247351925399982011-10-14T07:32:00.000-07:002011-10-14T07:42:02.846-07:00အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ဘုရားဖူးရင္း အလည္အပတ္လာတဲ့ သိန္းစိန္ကို ေဒလီၿမိဳ႕ ဗမာ့ဒီမုိကေရစီဘက္သားမ်ားမွ မနက္ ၁၁ နာရီမွ ညေန ၄ နာရီအထိ ထိုင္သပိတ္ဆင္ႏႊဲ၊ ကန္႔ကြတ္ဆႏၵျပ<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nX4KDy1cUN8/TphIRK0urBI/AAAAAAAABfw/S-VfuNgxI6g/s1600/Desktop1.jpg"><img alt="" border="0" height="512" src="http://1.bp.blogspot.com/-nX4KDy1cUN8/TphIRK0urBI/AAAAAAAABfw/S-VfuNgxI6g/s640/Desktop1.jpg" width="640" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--W16eFlmoXQ/TphIRl8IhWI/AAAAAAAABf8/w4rhtJsQzWw/s1600/Desktop2.jpg"><img alt="" border="0" height="512" src="http://1.bp.blogspot.com/--W16eFlmoXQ/TphIRl8IhWI/AAAAAAAABf8/w4rhtJsQzWw/s640/Desktop2.jpg" width="640" /></a></div><div style="clear: both;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img align="middle" alt="Posted by Picasa" border="0" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" style="background: none repeat scroll 0% 50% transparent; border: 0px none; padding: 0px;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1346924735192539998?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-68212062686432668612011-10-13T07:51:00.000-07:002011-10-13T07:52:07.209-07:00အမရပူရေခတ္က ဘ႑ာတိုက္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-JHNtF7TWi8g/Tpb66q4L1BI/AAAAAAAABfY/6eptbeSMLhs/s1600/AMARAPURA.jpg"><img alt="" border="0" height="512" src="http://2.bp.blogspot.com/-JHNtF7TWi8g/Tpb66q4L1BI/AAAAAAAABfY/6eptbeSMLhs/s640/AMARAPURA.jpg" width="640" /></a></div><div style="clear: both;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img align="middle" alt="Posted by Picasa" border="0" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" style="background: none repeat scroll 0% 50% transparent; border: 0px none; padding: 0px;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-6821206268643266861?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-70204104397991047622011-10-13T07:12:00.000-07:002011-10-13T07:25:32.691-07:00အင္းဝေ႐ႊၿမိဳ႕ေတာ္ေဟာင္းဆီသို႔ (စိန္ေသာ့ရဲ႕ ႐ိုက္ခ်က္မ်ား)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="margin: 0px auto 10px; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-o3uNxPOmnxg/Tpbx4kG8h4I/AAAAAAAABe4/k2gX7bW3we0/s1600/Desktop.jpg"><img alt="" border="0" height="512" src="http://3.bp.blogspot.com/-o3uNxPOmnxg/Tpbx4kG8h4I/AAAAAAAABe4/k2gX7bW3we0/s640/Desktop.jpg" width="640" /></a> </div><div style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://picasa.google.com/blogger/" target="ext"><img align="middle" alt="Posted by Picasa" border="0" src="http://photos1.blogger.com/pbp.gif" style="background: none repeat scroll 0% 50% transparent; border: 0px none; padding: 0px;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-7020410439799104762?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-37067159266106665112011-10-12T06:09:00.000-07:002011-10-12T06:14:16.778-07:00ဒကာစိန္ ဂနာၿငိမ္ေစဖို႔<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒကာစိန္ က်န္းမာေစေၾကာင္း ဘုန္းႀကီး ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။ ဒီစာဟာ ဒကာစိန္႔ ဆီကိုေရးတဲ့ ဘုုန္းႀကီး ရဲ႕ ဒုတိယစာပါ။ ယခင္ကလည္း တႀကိမ္ </span><a href="http://blueskyforest.blogspot.com/2011/08/blog-post_18.html" target="_blank"><span style="color: #0000cc; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒကာစိန္႔မိန္႔ခြန္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး </span></a><span style="color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> <span style="background: none repeat scroll 0% 0% white;">ဘုန္းႀကီးရဲ႕သေဘာ ေရးခဲ့ပါေသး တယ္။ ဒကာစိန္အလုပ္ေတြမ်ားမွန္း ဘုန္းႀကီးေကာင္းေကာင္းသိပါတယ္။ သမၼတ လုုပ္ရတာ မလြယ္မွန္း လည္း ဒကာစိန္သိေလာက္ၿပီလိုု႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလဲ ဒကာစိန္ရဲ႕။ အထက္က ေပးတဲ့ တာ၀န္မို႔ ေက်ပြန္ေအာင္ လုပ္ရမယ္ဆိုုတဲ့ စစ္တပ္ရဲ႕သေဘာကိုုလည္း ဘုန္းႀကီးနားလည္ပါတယ္။ လူၾကား ေကာင္းေအာင္ ျပည္သူကေ႐ြးခ်ယ္လို႔ သမၼတလုပ္ရတာပါဆိုၿပီး ေျပာေနရတာကိုုလည္း သေဘာေပါက္ပါ တယ္။</span></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒကာစိန္နဲ႔ ဒကာမႀကီးေဒၚစုတို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓါတ္ပံု ခ်ိတ္ထားတဲ့ အခန္းမွာ ေတြ႕ခဲ့ၾကစဥ္ကတည္းက ဘုန္းႀကီးက စာေရးမလိုု႔ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ေတြ႕ၿပီး ဘာေတြေျပာၾကမွန္း မသိရတာနဲ႔ ဘုန္းႀကီးလည္း ဘာေရးရမွန္း<br />မသိခဲ့ဘူး။ အခုေတာ့ ေရးစရာေပၚလို႔ ေရးလိုက္ၿပီ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒကာစိန္ရဲ႕ စြန္႔စားခန္းေတြကို ဘုန္းႀကီးတို႔က အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ေနတာပါ။ ျမစ္ဆံုုအေရးမွာ ဒကာစိန္ ေ႐ႊ႕ခဲ့ တဲ့ အကြက္ကေတာ့ ပရိတ္သတ္အႀကိဳက္ အကြက္ပဲ။ တ႐ုတ္ဆိုတာက ဒကာစိန္တို႔ရဲ႕ မိတ္ေဆြရင္းေတြမိုု႔ အခ်ိန္မေ႐ြး ေက်ာသပ္ၿပီး ညွိလို႔ရမွန္း ဘုန္းႀကီး သေဘာေပါက္ပါတယ္။<a name='more'></a></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အခု ဘုန္းႀကီးတို႔ ေစာင့္ၾကည့္ေနတာက အေမရိကန္နဲ႔ တ႐ုတ္အၾကား ဒကာစိန္ ဘယ္လို ကစားမလဲ ဆို တာပဲ။ ဧရာဝတီကို ဘုုန္းႀကီးတို႔တင္ ခ်စ္တာမဟုုတ္ဘူး။ အေမရိကန္ကလည္း ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္း မသိမသာ ျပခဲ့တာ အားလံုးျမင္ခဲ့ရၿပီ။ အေမရိကန္က တကမၻာလုံးကို ခ်စ္ေနတာ။ သူက ဒကာစိန္တို႔ အစိုးရကို အရင္ စစ္အစိုရလို တ႐ုတ္ေစာ္မနံ ေစခ်င္ဘူး။ သူန႔ဲတ႐ုတ္က ၿပိဳင္ဘက္ေတြ ျဖစ္လာၿပီ မဟုတ္လား။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တ႐ုတ္က အိမ္နီးခ်င္းဆိုေတာ့ သူနဲ႔ပါးပါးနပ္နပ္ ေပါင္းႏိုင္မွ။ ဒီမိုကေရစီသြားမယ္လို႔ ဒကာစိန္တို႔က ေၾကညာ ထားၿပီးမွ အေမရိကန္နဲ႔ မေျပလည္ရင္လည္း လူရယ္စရာျဖစ္မယ္။ ဘုန္းႀကီးတို႔ ျပည္သူေတြကလည္း အေမရိကန္ဆို အထင္ႀကီးတယ္။ ျပည္သူ႔သေဘာနဲ႔ မကင္းကြာေအာင္ အေမရိကန္ယိမ္းေလး ကျပဖို႔လည္း လိုုမယ္။<br /><br />အာစီယံဥကၠဌလည္း ဒကာစိန္တို႔က သိပ္ျဖစ္ခ်င္ေနတယ္ဆိုုေတာ့ ေဒသတြင္းေရာ၊ ေဒသအျပင္ေရာ။ အ ေဝးကြင္း၊ အနီးကြင္း အကုန္လံုုး ကၽြမ္းကၽြမ္းက်င္က်င္ ကစားႏိုင္မွ ျဖစ္မယ္။ ဒကာစိန္႔ၾကည့္ရတာလည္း မ႐ႊင္ မျပနဲ႔။ က်န္းမာေရးလည္း သိပ္ေကာင္းပံု မရဘူး။ ငါးႏွစ္သက္တမ္းေရာ ခံပါ့မလား။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အစီအစဥ္အရ ဒကာစိန္က လမ္းခုလပ္မွာ အနားယူဖို႔ ႐ွိေနသလား။ မေျပာမဆို က်န္းမာေရး အေၾကာင္း ျပၿပီး ဒကာစိန္ နားလိုက္လိုက္ရင္။ ဒါမွမဟုုတ္ ေခါက္ကနဲ ျဖစ္သြားရင္။ အကုန္ အိုးနင္းခြက္နင္း ျဖစ္ကုန္ မယ္။ ဒကာစိန္ သတိထား။ ေ႐ႊ႕စရာ အကြက္ေတြ က်န္ေသးတယ္။ တို႔လို႔တန္းလန္း မထားခဲ့နဲ႔။ ေနာက္ လူက ဘာမွန္း သိရတာ မဟုတ္ဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေလာေလာဆယ္ ျမစ္ဆံုအေရးမွာ ဒကာစိန္က “ေပါက္” ေနၿပီ။ နာမည္ ရေနၿပီ။ လူႀကိဳက္မ်ားစ ျပဳေနၿပီ။ ဒကာစိန္လုပ္တာနဲ႔ ေဒၚစုတို႔ေတာင္ မွတ္ပံုုတင္မယ့္ အသံ ေတာ္ေတာ္ညံေနၿပီ။ ဒကာစိန္ ေခၚလို႔ဆိုုၿပီး အိမ္ျပန္လာသူေတြလည္း တဖြဲဖြဲရွိေနၿပီ။ ျပန္ခ်င္လြန္းလို႔ မ႐ိုးမ႐ြျဖစ္ေနသူေတြလည္း အျပင္မွာ တပံုုႀကီး။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တကာစိန္ေ႐ႊ႕ေနတဲ့ အကြက္ေတြက မွားတာနဲ႔ အစားခံရမယ့္ အကြက္ေတြဆိုတာ ဘုန္းႀကီးတို႔ ေကာင္း ေကာင္း သေဘာေပါက္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ အေရးႀကီးတာက ဒကာစိန္ ဂနာၿငိမ္ေနဖို႔ပဲ။ ျပည္သူ႔အက်ိဳးကိုုပဲ အာ႐ံုျပဳ။ ျပည္သူကလြဲလို႔ ဘယ္သူကမွ အေရးမႀကီးဘူး။ အခုုကိုပဲ ျပည္သူ႔စကားကိုု နားေထာင္တတ္တဲ့ သမၼတလို႔ အသံထြက္လာၿပီ မဟုတ္လား။ တပ္မေတာ္သာလွ်င္ အမိေခတ္လည္း မဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ ျပည္သူကို ဂ႐ုစိုက္ရင္ ျပည္သူကလည္း ကိုယ့္ကိုု ျပန္ၿပီး ဂ႐ု စိုက္လိမ့္မယ္။</span><span style="color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> </span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; color: black; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒကာစိန္ ဂနာၿငိမ္ဖို႔အေရးလည္း ဘုန္းႀကီးတို႔ ေရာက္ရာအရပ္က ဆုုေတာင္းေပးေနမယ္။ ျမန္မာျပည္သူေတြ လြတ္ေျမာက္ ေပ်ာ္႐ႊင္မွပဲ ဘုန္းႀကီးတို႔အတြက္ အမွ်ေဝေပးပါ။ ဒကာစိန္ က်န္းမာပါေစ ။ ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="color: red; line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="background: none repeat scroll 0% 0% white; font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အ႐ွင္ေကာဝိဒ</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-3706715926610666511?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-66788836046421556662011-10-11T22:12:00.000-07:002011-10-11T22:14:58.230-07:00ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လႊတ္ေျမာက္ေရး လက္မွတ္ေရးထိုး လႈပ္႐ွားသူမ်ားကြန္ယက္၏ ထုတ္ျပန္ေၾကျငာခ်က္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;">ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား လြတ္ေျမာက္ေ<wbr></wbr>ရး လက္မွတ္ေရးထိုး လႈပ္႐ွားသူမ်ားက ဦးေဆာင္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္ဝန္း႐ိွ အက်ဥ္းေထာင္မ်ား ႏွင့္ ရဲဘက္စခန္းမ်ားအားလုံး႐ိွ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားစာရင္း အတိအက် ကို ထုတ္ျပန္ေၾကညာသြားမည္ျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ပထမအဆင့္အေနျဖင့္<br />အက်ဥ္းေထာင္ (၁၀) ခုတြင္႐ိွေနသည့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအေရအတြ<wbr></wbr>က္ကို ေဖာ္ျပထားပါသည္။<br /></span></span><br /><ul><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> သာယာ၀တီအက်ဥ္းေထာင္ ၆၀ ဦး (က်ား -၅၅+ မ- ၅)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ျမင္းၿခံအက်ဥ္းေထာင္ ၁၅ ဦး (က်ား- ၁၃+ မ-၂)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ခႏၱီးအက်ဥ္းေထာင္ ၁၆ ဦး (က်ား- ၁၄ + မ-၂)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> လား႐ႈိးအက်ဥ္းေထာင္ ၁၅ ဦး (က်ား- ၁၃+ မ-၂)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> သီေပါအက်ဥ္းေထာင္ ၃ ဦး (က်ား- ၃)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> သရက္အက်ဥ္းေထာင္ ၄၂ ဦး</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ပခုကၠဴအက်ဥ္းေထာင္ ၄ ဦး (က်ား- ၄)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ျမစ္ႀကီးနားအက်ဥ္းေထာင္ ၁၁ ဦး (က်ား- ၁၁)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ေမာ္လၿမိဳင္အက်ဥ္းေထာင္ ၂၁ ဦး (က်ား- ၁၈ မ- ၃)</span></span></li><li><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> ဗန္းေမာ္အက်ဥ္းေထာင္ ၁၄ ဦး (က်ား- ၁၁+ မ- ၃)</span></span></li></ul><span style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="background-color: white; color: black; font-family: arial,sans-serif; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"> <br />မၾကာမီအတြင္း အက်ဥ္းေထာင္အလိုက္ ေနာက္ဆက္တဲြအေရအတြက္ႏွင့္ အမည္စာရင္းအတိအက်ကို ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ျဖစ္ပါ သည္။<br /><br />ထိုစာရင္းတြင္ မပါ႐ိွဘဲ က်န္ရစ္ခဲ့သူမ်ား႐ိွပါက မိသားစုမ်ားအေနျဖင့္ ေအာက္ပါ ဖုန္းနံပါတ္မ်ားသို႔ အျမန္ဆုံး ဆက္သြယ္ေပးပါရန္ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္ ပန္ၾကားအပ္ပါသည္။<br /><br />ကိုတုိးေက်ာ္လႈိင္ - ၀၉၅၀၆၄၉၂၄၊ ၀၉၇၃၁၇၀၇၆၄၊ ၀၁၂၄၉၁၄၉<br />ကုိၿဖိဳးမင္းသိန္း - ၀၉၅၀၇၆၂၃၄</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-6678883604642155666?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-55928173118256752192011-10-11T10:28:00.000-07:002011-10-11T10:29:48.053-07:00သီတင္းကြၽတ္လဖဲြ႕ <div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-PXSaA5vyCnE/TpR5_YRoTbI/AAAAAAAABYc/28HGo0KQmDo/s1600/thitankywotnya-1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-PXSaA5vyCnE/TpR5_YRoTbI/AAAAAAAABYc/28HGo0KQmDo/s320/thitankywotnya-1.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: large;"><span style="color: blue;">သီတင္းကြ်တ္လဖြဲ႕</span></span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: #990000;">ဘိုးသူေတာ္ဦးမင္း</span> </div><br />ၾကာငါးမည္ ႀကိဳင္သင္းလို႔၊<br />လွ်ံဝင္းတဲ့ ေျပာင္ထိန္။<br /><br />ေရႊနန္းေတာင္ေတာ္ဦးမွာလ၊<br />ကြန္႔ျမဴး ျမင္းမိုရ္မီး၊ ညီးတဲ့ခါခ်ိန္။<br /><br />႐ွိခိုးငယ္ႏွိမ္၊ သံုးႀကိမ္႐ုိေပ်ာင္း။<br />သကၠစၥ ဂါရဝႏွင့္၊ စဥ္အလာ ပူေဇာ္ပဲြကို<br />ခဲၾကေပေတာင္း။<br /><br /><i><b>(ဘိုးသူေတာ္ဦးမင္း)</b></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-5592817311825675219?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-30313019987363174132011-10-04T19:06:00.000-07:002011-10-04T19:07:17.317-07:00ေဟာင္ေကာင္ သတင္းဌာနရဲ႕ ျမစ္ဆံုဆည္အေၾကာင္းရုပ္/ သံ- ျမန္မာဘာသာျပန္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="360" src="http://www.youtube.com/embed/_zlsxl-e3F0" width="640"></iframe></div><a name='more'></a><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><div id="slider" style="overflow: hidden; position: relative;"><div class="feature" style="display: block; left: 0px; opacity: 1; position: absolute; top: 0pt; z-index: 5;"><table bgcolor="#0a3754" border="0" cellspacing="0" style="margin-left: 0px; margin-right: 0px; text-align: left; width: 960px;"><tbody><tr><td height="200" valign="top" width="280"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_8860.html"><img height="200" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/298574_294937070532383_100000482762326_1265276_878174801_n.jpg" width="280" /></a></td><td valign="top"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_8860.html" style="color: white; font-size: 16px;"><b>ရာဇသႀကၤန္အမတ္ႀကီး ႏွင့္ ေခတ္သစ္ တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရး</b></a><br /><i><span style="color: white;">0 Comments</span></i> <i><span style="color: white;"> - 05 Oct 2011</span></i><br /><div style="border-top: 1px solid rgb(10, 55, 84); color: white; font-size: 12px; margin-top: 2px;">(ေရႊလီၿမိဳ႕ ညဖက္ျမင္ကြင္း)ဒီရက္ပိုင္းအတြင္းတက္လာတဲ့ ျမန္မာႏွင့္တရုတ္ သတင္းေတြကိုၾကည့္ၿပီး က်ေနာ္တို႔ငယ္ ငယ္ကသင္ခဲ့ရတဲ့ ပုဂံ ရာဇ၀င္ထဲက ရာဇသႀကၤန္အမတ္ႀကီးရဲ့ သံတမန္ပရိယာယ္္ ကႊ်မ္းက်င္ပုံ ကိုသတိရမိပါတယ္။ ကူဗလန္ခမ္ ရဲ့တပ္ေတြ ပုဂံကို က်ဴးေက်ာ္လာေတာ့ရာဇသႀကၤန္အမတ္ ႀကီးဟာ ခမ္မင္းႀကီးဆီကို သံတမန္တဦး အေနႏွင့္(၁၂၈၆) သြားေရာက္ ခဲ့တယ္ လို႔သမိုင္း အထူး ျပဳေက်ာက္စာမွာ သင္ခဲ့ရတယ္။ ကူဗလန္ခမ္ ႏွင့္ေတြ႔ေတာ့ “ အရွင္မင္းႀကီး ရဲ့တိုင္း ျပည္က ႀကီးမားလွပါတယ္၊ စစ္သည္အင္... <br /><br /><a class="more-link" href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_8860.html">More Link</a></div></td></tr></tbody></table></div><div class="feature" style="display: none; left: 980px; position: absolute; top: 0pt; z-index: 4;"><table bgcolor="#0a3754" border="0" cellspacing="0" style="margin-left: 0px; margin-right: 0px; text-align: left; width: 960px;"><tbody><tr><td height="200" valign="top" width="280"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/nld.html"><img height="200" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/311028_10150846400530626_600205625_21119064_179509970_n.jpg" width="280" /></a></td><td valign="top"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/nld.html" style="color: white; font-size: 16px;"><b>NLD လူငယ္တာ၀န္ခံတစ္ဦးအသတ္ခံရ</b></a><br /><i><span style="color: white;">0 Comments</span></i> <i><span style="color: white;"> - 05 Oct 2011</span></i><br /><div style="border-top: 1px solid rgb(10, 55, 84); color: white; font-size: 12px; margin-top: 2px;">ရန္ကုန္တိုင္း၊ သံုးခြၿမိဳ႕နယ္၊ (၉)ရပ္ကြက္၊ ဗိုလ္သန္းထူးလမ္းတြင္ေနထိုင္သူ အဘဦးခ်စ္ဦး+အမိေဒၚသန္းဦး တို႕၏ သားျဖစ္သူ ယခုသံုးခြၿမိဳ႕နယ္ NLDလူငယ္တာ၀န္ခံ(၂) ကိုႏုိင္၀င္း သည္ ယေန႕ မနက္(၃)နာရီခန္႕ တြင္ ေနာက္ေစ့ေခါင္းကြဲဒဏ္ရာျဖင့္ ၄င္း၏ေနအိမ္အနီးတြင္ ေသဆံုးေနသည္ကို သိရိွရပါသည္။ကိုေမာင္ေမာင္(ေသဆံုးသူေယာက္ဖ)မွသံုးခြၿမိဳ႕နယ္လူငယ္တာ၀န္ခံ(၁)ကို၀င္ေဇာ္(ခ)ကိုတြတ္ပီထံကိုႏုိင္၀င္း ေသၿပီ ဟုလာေရာက္ ေျပာပါသည္။ ေခါင္းမွာလည္းဒဏ္ရာဒဏ္ခ်က္ေတြနဲ႕ေသဆံုးေနတယ္လို႕ ေျပာပါတ... <br /><br /><a class="more-link" href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/nld.html">More Link</a></div></td></tr></tbody></table></div><div class="feature" style="display: none; left: 980px; position: absolute; top: 0pt; z-index: 3;"><table bgcolor="#0a3754" border="0" cellspacing="0" style="margin-left: 0px; margin-right: 0px; text-align: left; width: 960px;"><tbody><tr><td height="200" valign="top" width="280"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_05.html"><img height="200" src="http://img.hc360.com/chem/info/images/201006/201006041045589757.jpg" width="280" /></a></td><td valign="top"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_05.html" style="color: white; font-size: 16px;"><b>ကမာၻ႔လူရမ္းကားႀကီး တရုတ္ရဲ႕ ၂၁ ရာစု က်ဳးေက်ာ္နယ္ခ်ဲ႕ေရး မဟာဗ်ဴဟာမွာ ပထမ ပစ္မွတ္က ျမန္မာျပည္- ေရးသူ-လြင္ေအာင္စိုး</b></a><br /><i><span style="color: white;">0 Comments</span></i> <i><span style="color: white;"> - 05 Oct 2011</span></i><br /><div style="border-top: 1px solid rgb(10, 55, 84); color: white; font-size: 12px; margin-top: 2px;">ေရနံနဲ႔ ဂက္စ္ပိုက္လိုင္း စီမံကိန္းအတြက္ တရုတ္ႏွင့္စာခ်ဳပ္လတ္မွတ္ေရးထိုးေနေသာ လက္ရွိသမၼတဦးသိန္းစိန္အားေတြ႕ရစဥ္ (ဓာတ္ပံုကိုဒီေနရာကေနရယူပါတယ္)ပကတိျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြအေပၚ အေျခခံထားတဲ့ အနာဂတ္ ခန္႔မွန္းခ်က္တခုကို ေလ့လာ မွတ္သားမိသေလာက္ ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို အေနာက္အုပ္စုႏိုင္ငံေတြနဲ႔ အာဆီယံႏိုင္ငံေတြကလည္း ႀကိဳတင္ တြက္ဆ ထားၿပီးျဖစ္သလို ျမန္မာ အေတာ္မ်ားမ်ားကလည္း သိထားၿပီး ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။၂ဝ၁၃ မွာ ျမန္မာႏိုင္ငံကို ျဖတ္ၿပီး တရုတ္ဘက္ကို ပို႔လႊတ္မယ့္ ေရ... <br /><br /><a class="more-link" href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_05.html">More Link</a></div></td></tr></tbody></table></div><div class="feature" style="display: none; left: 980px; position: absolute; top: 0pt; z-index: 2;"><table bgcolor="#0a3754" border="0" cellspacing="0" style="margin-left: 0px; margin-right: 0px; text-align: left; width: 960px;"><tbody><tr><td height="200" valign="top" width="280"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3904.html"><img height="200" src="http://i584.photobucket.com/albums/ss289/hemingways-studio/Have_Images_TEXT.png" width="280" /></a></td><td valign="top"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3904.html" style="color: white; font-size: 16px;"><b>ေဟာင္ေကာင္ သတင္းဌာန၇ဲ႕ ျမစ္ဆံုဆည္အေၾကာင္းရုပ္/သံ- ျမန္မာဘာသာျပန္</b></a><br /><i><span style="color: white;">0 Comments</span></i> <i><span style="color: white;"> - 04 Oct 2011</span></i><br /><div style="border-top: 1px solid rgb(10, 55, 84); color: white; font-size: 12px; margin-top: 2px;">မွတ္ခ်က္...ယူနန္သတင္းဌာနက မဟုတ္ပါ.. ေဟာင္ေကာင္ သတင္းဌာနကျဖစ္ပါတယ္.. ေဒါသတႀကီးထုတ္ျပန္ေၾကျငာေနတာ မဟုတ္ပါ.. သူတို႔ဆီမွာ အဲဒီလို သတင္းေတြကို ေဆြးေႏြးပိုင္းျခားတဲ့ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္..သူ႔ရဲ႕ေျပာၾကားခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လြတ္ေပးတဲ့အေၾကာင္း၊ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေဒၚအာင္ဆန္းစုၾကည္ ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ ရံုးခန္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပံုကို ခ်ိတ္ဆဲြထားတဲ့အေၾကာင္း၊ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီးေနာက္ ဒီလိုဓာတ္ပံုမ်ဳိးခ်ိတ္ဆဲြထားတာကို အခုမွ ပထမဆံုးအႀကိမ္ေတြ႔ရေၾကာင္း ေျပာၾ... <br /><br /><a class="more-link" href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3904.html">More Link</a></div></td></tr></tbody></table></div><div class="feature" style="display: none; left: -980px; position: absolute; top: 0pt; z-index: 1;"><table bgcolor="#0a3754" border="0" cellspacing="0" style="margin-left: 0px; margin-right: 0px; text-align: left; width: 960px;"><tbody><tr><td height="200" valign="top" width="280"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3018.html"><img height="200" src="http://a1.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/298094_1513768981573_1754885806_774052_175815607_n.jpg" width="280" /></a></td><td valign="top"><a href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3018.html" style="color: white; font-size: 16px;"><b>နလံထဧရာ၀တီကုိ ေဒါသပြားေနသူမ်ား - ေရးသူ-(ေဆာင္းပါးရွင္ ေမာင္ေမာင္ဝမ္း) (ေဆာင္းပါးရွင္ ေမာင္ေမာင္ဝမ္း)</b></a><br /><i><span style="color: white;">0 Comments</span></i> <i><span style="color: white;"> - 04 Oct 2011</span></i><br /><div style="border-top: 1px solid rgb(10, 55, 84); color: white; font-size: 12px; margin-top: 2px;">ျမန္မာလူထုရဲ႕ ႏွလုံးသည္းပြတ္ျဖစ္တဲ႔ ဧရာ၀တီကုိ အဖတ္ဆယ္ဘုိ႔ လူထုရဲ႕ဆႏၵေတြ ပြင္႔အန္ထြက္လာႀကတာ အားလုံးအသိပါပဲ။ ျပည္တင္းလွ်င္ မင္းမခံႏုိင္ဆုိသလုိ…. လူထုဆႏၵကုိ အထုိက္အား ေလွ်ာ္စြာမ်က္ေၿခမၿပတ္ဘူးလုိ႔ ဆုိႏုိင္တဲ႔လက္ရွိ အစုိးရသစ္ သမၼတဦးသိန္းစိန္ကေတာ႔… ဒီကိစၥအေပၚ ရပ္ဆုိင္းလုိက္ဆုိင္းလုိက္ၿခင္းကုိ.. အားလုံးနီးပါးေသာ ၿပည္သူလူထုႀကီးကလည္း ႀကိဳဆုိခဲ႔ႀကတယ္။ တတုိင္းၿပည္လုံးနီးပါး ဝမ္းေၿမာက္ခဲ႔ႀကရတယ္။သုိ႔ေသာ္ ၀မ္းေၿမာက္မႈ႔ေတြက သိပ္မႀကာလုိက္ဘူး…။ စိတ္ပ်က္စရာ၊ ၀မ္... <br /><br /><a class="more-link" href="http://www.dawnmanhon.com/2011/10/blog-post_3018.html">More Link</a></div></td></tr></tbody></table></div></div>မွတ္ခ်က္... ယူနန္သတင္းဌာနက မဟုတ္ပါ.. ေဟာင္ေကာင္ သတင္းဌာနကျဖစ္ပါတယ္.. ေဒါသတႀကီး ထုတ္ျပန္ေၾကျငာေနတာ မဟုတ္ပါ.. သူတို႔ဆီမွာ အဲဒီလို သတင္းေတြကို ေဆြးေႏြးပိုင္းျခားတဲ့ အစီအစဥ္ရွိပါ တယ္..<br /><br />သူ႔ရဲ႕ေျပာၾကားခ်က္က ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို လြတ္ေပးတဲ့အေၾကာင္း၊ ဦးသိန္းစိန္နဲ႔ ေဒၚအာင္ဆန္းစု ၾကည္ ေတြ႔ဆံုခ်ိန္ ရံုးခန္းမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဓာတ္ပံုကို ခ်ိတ္ဆဲြထားတဲ့အေၾကာင္း၊ စစ္တပ္ အုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး ေနာက္ ဒီလိုဓာတ္ပံုမ်ဳိးခ်ိတ္ဆဲြထားတာကို အခုမွ ပထမဆံုးအႀကိမ္ေတြ႔ရေၾကာင္း ေျပာၾကား ပါတယ္.. ဆည္ ကိစၥမွာ သမၼတဦးသိန္းစိန္က ျပည့္သူသေဘာထားေၾကာင့္ဆိုၿပီး ဖ်က္သိမ္းတဲ့ အေၾကာင္း၊ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ျမန္မာျပည္မွာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈလုပ္ရင္ တရုတ္ဖက္က ေသခ်ာ စဥ္းစားသင့္တဲ့အေၾကာင္း အေျခအေန တည္ ၿငိမ္မႈမရွိေၾကာင္း၊ အေမရိကန္အစိုးရက ဒီကိစၥကို အေလးထားေၾကာင္း၊ ဦးသိန္းစိန္ဟာ မႏွစ္ကေရြး ေကာက္ပဲြမွာ အႏိုင္ရၿပီး ဒီႏွစ္မတ္ခ်္လမွာ သမၼတျဖစ္လာတဲ့အေၾကာင္း၊ <br /><br />အဲဒီတုန္းက ဦးသိန္းစိန္ သမၼတအေရြးခံခဲ့ရတာကို အတုအေယာင္ ေရြးေကာက္ပဲြဆိုၿပီး အေနာက္ႏိုင္ငံေတြ က ထင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အသိအမွတ္မျပဳခဲ့သလို ေျပာဆိုဆက္ဆံမႈလည္း မလုပ္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ဒါေၾကာင့္ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ဟာ ျပည္တြင္းျပည္ပကေပးတဲ့ ဖိအားေတြေၾကာင့္ ျပည္တြင္းက ျပည္သူေတြရဲ႕ ေထာက္ခံမႈ ကိုရေအာင္၊ ျပည္ပက အေမရိကန္ရဲ႕ အားေပးမႈကိုရေအာင္၊ ပိတ္ဆို႔ထားတာေတြ ရုတ္သိမ္းႏိုင္ေအာင္၊ သူ႔လက္ထက္က အစိုးရကို တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳေအာင္ ဒီလိုျပဳလုပ္တဲ့အေၾကာင္း၊ သမၼတဦးသိန္းစိန္ ဟာ အေမရိကန္ရဲ႕လိုလားခ်က္ကို ရယူခ်င္တယ္.. ဒါဟာ သူ႔ကိစၥပါ။ <br /><br />ဒါေပမဲ့ ဒီလိုလုပ္ရပ္မ်ဳိးနဲ႔ တရုတ္ရဲ႕အက်ဳိးအျမတ္ကို ထိခိုက္ေစတာမ်ဳိးက မသင့္ေတာ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္ ဟာ ဟိုးအရင္ကတည္းက တရုတ္အကူအညီေတြကို ရယူေနတာျဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အခုအခ်ိန္မွ မရဘူးလို ေျပာတာဟာ ျပည့္သူဆႏၵတစ္ခုတည္းေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ တျခားအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ အဓိက က ျပည္ပဖိအားျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာျပည္ကို အေမရိကန္က ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ျပဳထားတဲ့ အေၾကာင္း ေဝဖန္ပိုင္းျခားႏိုင္ပါတယ္လို႔ ဆိုထားပါတယ္...<br /><br />ျမန္မာျပည္ရဲ႕ ကတိမတည္မႈက ႏိုင္ငံတကာထဲ ဝင္ဆန္႔ႏိုင္တဲ့ အရည္အခ်င္းမရွိေတာ့ေၾကာင္း၊ မေလးစား ထိုက္ေတာ့ေၾကာင္း၊ တရုတ္အတြက္ကေတာ့ အိမ္နီးခ်င္းမိတ္ေဆြတစ္ဦး ဆံုးရႈံးသြားတဲ့အျပင္ ဘာမွမပို ေၾကာင္း၊ စိုးရိမ္စရာမလိုေၾကာင္း၊ ဒီလိုမိတ္ေဆြမ်ဳိးက ယံုၾကည္ဖို႔... မထိုက္တန္ေၾကာင္း၊ ဘယ္လို ျပင္းျပင္း ထန္ထန္အေရးယူေပးမွ ေနာင္တခ်ိန္ တရုတ္-ျမန္မာဆက္ဆံေရးမွာ ျမန္မာေတြ ဆင္ျခင္ႏိုင္မွာျဖစ္တဲ့ အေၾကာင္း၊ ျမန္မာရဲ႕ ဒီလိုအျပဳအမူကို တရုတ္ဘက္က တစ္ခုခု ျပင္းျပင္းထန္ထန္ မတံု႔ျပန္ရင္ တျခားအိမ္နီး ခ်င္းႏိုင္ငံငယ္ေတြက တရုတ္ျပည္ကို မထိေလးစားျပဳမဲ့အေၾကာင္း... ေဝဖန္ပိုင္းျခားသြားခဲ့ပါတယ္..<br /><br />သူေျပာတာေတြကို တတ္သိနားလည္သလို ဘာသာျပန္လိုက္ပါတယ္.<br />ေဟာင္ေကာင္ Phoenix Tv(凤凰卫视) Phoenix Satellite Television Holdings Limited (ifeng) သတင္းဌာန website<br /><br /><a href="http://www.phoenixtv.com/">http://www.phoenixtv.com/</a><br /><br />ဘာသာျပန္-ႏိုင္းႏိုင္းစေန </div><div style="text-align: justify;">ေဒါင္းမာန္ဟုန္ဝက္ဘ္ဆိုက္မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္။ </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-3031301998736317413?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-88761858361357737462011-10-04T00:43:00.000-07:002011-10-04T00:43:11.067-07:00ေနမ်ဳိးေအးရဲ႕ ကာတြန္းအေတြး<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-twK27Yv3Er0/Toq4vJZTq6I/AAAAAAAABYI/uLSqrYmyxwA/s1600/nma.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-twK27Yv3Er0/Toq4vJZTq6I/AAAAAAAABYI/uLSqrYmyxwA/s1600/nma.jpg" /></a></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-8876185836135773746?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-54153350546408554532011-10-03T09:52:00.000-07:002011-10-03T09:57:37.428-07:00ထုတ္ျပန္ေၾကညာခ်က္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေအာက္တုိဘာလ ၁ ရက္ေန႔တြင္ ဒီမုိကရက္တစ္ျမန္မာ့အသံ၏ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင့္ ထုတ္ေဝသည့္ အင္ တာနက္ စာမ်က္ႏွာတြင္ ဒီဗီြဘီျဖင့္ ဆက္စပ္လုပ္ကုိင္ေနေသာ ျပည္တြင္းလႈပ္ရွားမႈလုပ္ငန္းမ်ား၏ ဦးေဆာင္ မႈမွ ၂၀၁၀ ခုႏွစ္အတြင္း အေမရိကန္ ေဒၚလာ ၃ သိန္းခန္႔ အလြဲသုံးစားမႈ လုပ္ထားႏုိင္ေၾကာင္း သတင္း ထုတ္ျပန္ခ့ၿဲပီး၊ တီဗီအြစီအစဥ္တြင္လည္း ထုိအေၾကာင္းကုိ ယာယီဒါရုိက္တာအၿဖစ္ တာ၀န္ယူထားသည္ဟု ဆုိသည့္ ဦးဟန္ေညာင္ေ႐ႊႏွင့္ ေမးျမန္းသူ သန္း၀င္းထြဋ္တို႔က လိုသလို တဖက္သတ္ ေမးျမန္း စြပ္စဲြေျပာ ၾကားခဲ့သည္ကို ေတြ႕ရိွခဲ့ရပါသည္။ ထိုကိစၥအတြက္ ဒီဗီြဘီ ဦးေဆာင္ တာ၀န္ရွိသူႏွစ္ဦးျဖစ္သည့္ ဦးေအးခ်မ္း ႏုိင္ႏွင့္ ဦးခင္ေမာင္ ၀င္းတုိ႔မွ ၎တုိ႔ရဲ႕ လက္ရွိရာထူးမ်ားမွ ယာယီ ႏႈတ္ထြက္ ေပးထားေၾကာင္းကုိ အသား ေပးေဖာ္ျပထားၿပီး ျပည္တြင္းနက္၀က္ အႀကီးအကဲကုိေတာ့ ဘုတ္အဖြဲ႕ ညြန္ၾကားခ်က္ျဖင့္ စက္တင္ဘာ ၃၀ ရက္ေန႔တြင္ ရာထူးမွ တရား၀င္ဖယ္ရွားလိုက္ၿပီျဖစ္ေၾကာင္းကုိ လုံး၀ေဖာ္ျပခ့ျဲခင္းမရိွပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျဖစ္စဥ္မွာ_ ၂၀၁၁ ၾသဂုတ္လအတြင္း ဒီဗီြဘီမွ ျပည္တြင္းနက္၀က္သို႔ ပုံမွန္ခ်ေပးေနေသာ ဘတ္ဂ်တ္၏ သုံးပုံ တစ္ပုံခန္႔အား ႀကိဳတင္ အေၾကာင္းၾကားမႈ မရိွဘဲ ေလွ်ာ့ခ်ခ့ဲသည့္အတြက္ ျပည္တြင္းနက္၀က္ တာ ၀န္ယူ ေဆာင္႐ြက္ေနရသူမ်ားမွ ထိုအတုိင္းအတာျဖင့္ ပုံမွန္လုပ္ေနက် လုပ္ငန္းမ်ားအား လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ လိမ့္မည္ မဟုတ္ဘဲ လုပ္ငန္းမ်ားအား ရပ္တန္႔ရရန္ အလားအလာရိွသည္ဟု ေအာ္စလိုသို႔ အသိေပးအေၾကာင္း ၾကားခ့ဲသျဖင့္ ဒီဗီြဘီအမႈေဆာင္ဒါရိုက္တာ ဦးေအးခ်မ္းႏုိင္ကုိယ္တုိင္ ထုိင္းႏုိင္ငံသုိ႔လာေရာက္ၿပီး ျမန္မာျပည္ တြင္းမွ သတင္း ေထာက္မ်ားကိစၥ တုိက္ရိုက္ ကုိင္တြယ္ေဆာင္ရြက္ေနရသည့္ ျပည္တြင္းမွ မန္ေန ဂ်ာမ်ားႏွင့္ စက္တင္ဘာလ အတြင္း တပတ္ခန္႔ ေဆြးေႏြးခ့ၾဲကပါသည္။ ေအာ္စလိုမွ စာရင္းကိုင္မ်ားမွ ေငြ ေၾကးကြာ ဟမႈရွိေၾကာင္း သတင္းပုိ႔ သျဖင့္ ထုိကိစၥကုိ ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္ေနစဥ္ကာလတြင္ ယခင္ နက္၀က္ ေငြေၾကး စီမံခန္႔ခြဲမႈႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ ေနရာတို႔တြင္ ၎ကိုယ္တိုင္ တိုက္ရိုက္ လုပ္ကိုင္ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခ့ၿဲပီး ႏို၀င္ဘာလတြင္ ျပဳလုပ္မည္ ျဖစ္ေသာ ဒုိနာအစည္းအေ၀း မတိုင္မီအထိ ယာယီ ႏွစ္လတာ အလုပ္အတူ ဆက္လုပ္ႏုိင္ရန္ ျဖစ္ႏုိင္ေျခမ်ားကုိရွာေဖြရန္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာခ့ဲပါသည္။<a name='more'></a></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">တပတ္ခန္႔ ေဆြးေႏြးမႈမ်ားအတြင္း ျပည္တြင္းမန္ေနဂ်ာမ်ားအား ျပည္တြင္းသတင္းေထာက္မ်ား အတြက္ ေပးေန ရေသာ လစာမ်ား၊ အေထာက္အပံ့မ်ား၊ အျခား သတင္းရင္းျမစ္မ်ားအတြက္ သုံးေနရေသာ ကုန္က်စရိတ္မ်ား စသည့္ အေသးစိတ္ အခ်က္မ်ားကို ဦးေအးခ်မ္းႏိုင္မွ ေမးျမန္းခ့ၿဲပီး ဒိုနာမ်ားအား တင္ျပရန္ ၎ဘာသာ တဖက္သတ္ ဘတ္ဂ်က္အစီအစဥ္သစ္တခုကို ေရးဆြဲခ့ဲပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေနာက္ဆုံးတြင္ မန္ေနဂ်ာမ်ား အေနျဖင့္ ဒီဗီြဘီအေနျဖင့္ ဆက္လက္ ေတာင္းဆိုေနေသာ ေငြေၾကး အသုံးျပဳမႈ မွတ္တမ္း အျပည့္အစုံကုိ ျပည္တြင္းလုံၿခံဳေရး အကန္႕အသတ္မ်ားအရ လုပ္ေပးႏုိင္မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ရသမွ် မွတ္တမ္းမ်ားကိုလည္း ႏႈတ္ကတိမ်ားျဖင့္သာ ဆက္လုပ္ေနပါကလည္း ယခုလို ေအာ္စလိုမွ တဖက္သတ္ စြပ္စြဲ ေနသကဲ့သုိ႔ အလားတူ ျပႆနာမ်ား ထပ္မံ ေပၚေပါက္လာႏိုင္ျခင္း၊ ယခင္ကလည္း ထိုက့ဲသုိ႔ ေအာ္စလိုမွ ႏႈတ္ျဖင့္ေစခိုင္းျခင္း၊ ႏႈတ္ျဖင့္ နားလည္အသိေပးျခင္း စသည့္ ကိစၥမ်ားမွာ ယခုအခ်ိန္တြင္ တာ၀န္ခံမႈ မရွိေတာ့ သျဖင့္ အမႈကိစၥႀကီးမားလာၿခင္း၊ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ကတည္းက လုပ္ကိုင္လာခဲ့ေသာ ျပည္တြင္းနက္၀က္ ေခါင္း ေဆာင္မ်ား၏ ဦးေဆာင္မႈအား ဖယ္ထုတ္ၿပီး ခါးလည္မွ ျဖတ္ယူ အုပ္ခ်ဳပ္မည့္အစီအစဥ္အား လက္မခံႏုိင္ျခင္း၊ သတင္းကိစၥတခုတည္းသာ မဟုတ္ဘဲ အျခား မ်ားေျမွာင္ ရႈပ္ေထြးလွသည့္ ျပည္တြင္း လႈပ္ရွားမႈ ကိစၥရပ္ မ်ားအား ေအာ္စလုိမွ ေဘးကင္းလုံၿခံဳစြာျဖင့္ ကုိင္တြယ္အုပ္ခ်ဳပ္ႏုိင္မည္ဟု ယုံၾကည္မႈမရွိျခင္း၊ ျပည္တြင္း လႈပ္ရွားမႈမ်ား ေဘးကင္း အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႕စြာ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ရန္အတြက္ ယခင္ကပင္ရိွခ့ဲသည့္ နက္၀က္ အတြင္း လစာေငြမွ်ေ၀သုံးစြဲမႈစနစ္ႏွင့္ စီမံကြပ္ကဲမႈအေပၚတြင္ သေဘာထားမတိုက္ဆိုင္ျခင္း စသည့္အခ်က္မ်ား ေၾကာင့္ ဒီဗီြဘီမွ တဖက္သတ္ ယူဆေတာင္းဆိုေနသည့္ လခစား၀န္ထမ္းစနစ္ျဖင့္ ဆက္မလုပ္ႏိုင္ဘဲ အျခား အတူ လက္တြဲ လုပ္သြားႏုိင္မည့္နည္းလမ္းမ်ား ရွိႏုိင္ပါက တတ္ႏုိင္သမွ် လုပ္ေပးသြားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာ ၾကားခ့ၾဲကပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">သို႔ေသာ္လည္း ဒီဗီြဘီအမႈေဆာင္ဒါရိုက္တာ ဦးေအးခ်မ္းႏိုင္မွ သူခ်ေပးမည့္လမ္းေၾကာင္းမွလြဲၿပီး ေရြးခ်ယ္စရာ မရိွေၾကာင္း ေျပာၾကားလာသျဖင့္ အျခား ေရြးခ်ယ္ခြင့္ မရွိသည့္ ျပည္တြင္းမန္ေနဂ်ာမ်ားႏွင့္ ျပည္တြင္းအုပ္ခ်ဳပ္မႈ အေျခစုိက္ရာ မဲေဆာက္ရုံး၊ သတင္းအေခ်ာ ထုတ္လုပ္မႈ ရုံးမ်ားမွ လုပ္ကုိင္ေနသူအားလုံးနီးပါး မိမိတုိ႔ သေဘာ ဆႏၵျဖင့္ ဒီဗီြဘီအမႈေဆာင္ဒါရိုက္တာ ဦးေအးခ်မ္းႏိုင္ ေရွ႕ေမွာက္တြင္ပင္ ၁၉-၉-၂၀၁၁ ေန႔တြင္ သေဘာတူ ႏႈတ္ထြက္ခ့ၾဲကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ရုံးသူ ရုံးသားမ်ား ေနထုိင္လုပ္ကုိင္ေနသည့္ ရုံးႏွင့္ လုပ္ငန္းခြင္ဆုိင္ရာ ပစၥည္း မ်ားကုိလည္း ဦးတုိးေဇာ္လတ္အား ျပန္လည္ေပးအပ္ခ့ၿဲပီးျဖစ္ပါသည္။ ဒီဗီြဘီမွ မိမိတို႔အား ထုတ္ပယ္ျခင္း၊ အလုပ္ျဖဳတ္ခ့ျဲခင္း မဟုတ္ဘဲ သေဘာထားဆႏၵမ်ား တိုက္ဆိုင္မႈ မရိွသည့္အတြက္သာ ဒီဗီြီျဖင့္ လမ္းခြဲခ့ဲ ၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ရုံးမ်ားကိုလည္း ဒီဗီြဘီအား ျပန္လည္အပ္ႏံွခ့ၿဲပီး ေအာ္စလိုမွ ၎တို႔ဘာသာ ပိတ္သိမ္းခဲ့ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကြန္ယက္နက္၀က္အေနျဖင့္ စုေပါင္းလုပ္အား (Team Work) ပုံစံျဖင့္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ျခင္းျဖစ္ၿပီး တာ၀န္ခံမႈ မွာလည္း တဦးတေယာက္တည္း အေပၚတြင္ ပုံခ်ထားျခင္း မဟုတ္ဘဲ ပါ၀င္ပတ္သက္သူ စီမံအုပ္ခ်ဳပ္ေနသူ အားလုံးတြင္ တာ၀န္ရွိသည္ဟု ယူဆသည့္အတြက္ ေျဖရွင္းႏုိင္ရန္အတြက္ ျပည္တြင္းမန္ေနဂ်ာမ်ားမွ ထုိကြာဟ ေနသည္ဆုိသည့္ ေငြမွာ မည္ေရြ႕မည္မွ်ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မည္က့ဲသို႔ ေတြ႕ရိွတြက္ခ်က္ျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ေငြေၾကး အေထာက္အပံ့ အလုံအေလာက္ မရသျဖင့္ စတင္ သတင္းပုိ႔သည္ ဆုိေသာ သတင္းေထာက္ႏွင့္လည္း အားလုံး ေတြ႕ဆုံ ရွင္းလင္းႏုိင္ပါေၾကာင္း စသည့္ စြပ္စဲြခ်က္ထဲတြင္ ပါ၀င္သည့္ အေသးစိတ္ အခ်က္မ်ားကို ေမးျမန္းခ့ဲ ေသာ္လည္း ဦးေအးခ်မ္းႏိုင္မွ ၎မွ ေသခ်ာ သိရိွျခင္းမရိွေၾကာင္းႏွင့္ စာရင္းကိုင္မ်ားမွသာ သိရိွမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားခ့ၿဲပီး ေအာက္တိုဘာ ၁ ရက္ေန႔တြင္ မီဒီယာမွ ေၾကညာခ်က္ ထုတ္ျပန္ေသာ အခါမွသာ ထုိစြတ္စြဲခ်က္ မ်ားထဲမွ အခ်ဳိ႕ကုိ ထုတ္ေျပာလာပါသည္။ ျပည္တြင္းမွ တိုက္ရုိက္လာေတြ႕ေသာ မန္ေနဂ်ာမ်ား၊ နက္၀က္တခု လုံးကုိ တုိက္ရိုက္စီစဥ္အုပ္ခ်ဳပ္ေနသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳဆုံခ်ိန္တြင္ ယင္းအေၾကာင္းအရာမ်ားကို အတိအက် မေျပာၾကားခဲ့ဘဲ၊ သိရိွ ေျဖရွင္းရန္လည္း မႀကိဳးစားခ့ဲဘဲ တရားမွ်တမႈမရိွစြာျဖင့္ ယခုက့ဲသို႔ တဖက္သတ္ လုပ္ ေဆာင္ခ်က္မ်ားမွာ လက္ခံႏိုင္စရာမရိွပါ။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ယခင္က တရား၀င္ ဒီဗီြဘီ၀န္ထမ္းအမ်ားစုပင္ ေသခ်ာမသိခ့ဲဘဲ လွ်ဳိ႕၀ွက္သိပ္သည္းစြာျဖင့္ တည္ရိွလုပ္ကိုင္ခ့ဲ ေသာ ျပည္တြင္းနက္၀က္မွာလည္း ဘုတ္အဖြဲ႕တာ၀န္ရွိသူမ်ားႏွင့္ ဦးေဆာင္ေနသူမ်ား၏ အဆင္ျခင္အားနည္း စြာျဖင့္ မီဒီယာမ်ားသို႔ နည္းေပါင္းစုံျဖင့္ ေဖာ္ျပေျပာၾကားခ့ဲမႈေၾကာင့္ လြန္စြာ အႏၱရာယ္ရိွႏိုင္သည့္ အေနအထား တြင္ ေရာက္ရိွေနပါသည္။ ဒီဗီြဘီျဖင့္ လက္တဲြလုပ္ကိုင္လိုျခင္းမရိွသည့္ ျပည္တြင္းနက္၀က္ရိွ ပါ၀င္လုပ္ကိုင္ ေနသူအားလုံး၏ လုံၿခံဳေရးကို ထိခိုက္မႈမွာ ဒီဗီြဘီထိပ္တန္းတာ၀န္ရိွသူမ်ားႏွင့္ ၎တို႔စကားကို ယုံၾကည္ၿပီး ေျပာဆိုသည့္ ဘုတ္အဖြဲ႕၀င္မ်ား၏ တာ၀န္သာျဖစ္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ယခုအၾကပ္အတည္းမွာလည္း ေငြေၾကးအလြဲသုံးစားလုပ္မႈ၊ ေငြစာရင္းကြာဟမႈဟု အမည္တပ္ထားေသာ္လည္း အမွန္မွာ ဒီဗီြဘီထိပ္တန္းတာ၀န္ရိွသူႏွစ္ဦး၏ ျပည္တြင္းနက္၀က္အား ဒီဗီြဘီတိုက္ရိုက္ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္သို႔ အျပည့္အ၀ ေရာက္လိုသည့္အတြက္ လြဲမွားစြာႀကိဳးပမ္းရင္း ျဖစ္လာရသည့္ကိစၥ ျဖစ္ပါသည္။ ကုိယ္တုိင္ပင္ မူလ အဖြဲ႕အစည္းနာမည္ သုံးၿပီး ထုိင္းနုိင္ငံတြင္ တရား၀င္ မွတ္ပုံတင္ လႈပ္ရွားႏုိင္မႈမရွိဘဲ သုိ၀ွက္စြာ လုပ္ကိုင္ ေနရသည့္ ဒီဗီြဘီအေနျဖင့္ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ မရွိသည့္ ျမန္မာျပည္တြင္းမွေနၿပီး သက္စြန္႔ဆံဖ်ား လုပ္ေနရ သည့္ လူမ်ားထံမွ ပြင့္လင္းျမင္သာမႈ၊ တာ၀န္ခံမႈ စသည္တုိ႔ကုိ ေတာင္းဆုိေနသည္မွာလည္း လြန္စြာလက္ေတြ႕ မက်ေသာ ကိစၥျဖစ္ပါသည္။ ဥေရာပ သမဂၢအဖြဲ႕၀င္ ႏုိင္ငံအခ်ဳိ႕ပင္ ျမန္မာျပည္တြင္း တရား၀င္လုပ္ေနသည့္ ၎တုိ႔ ေထာက္ပ့ံထားသည့္ NGO မ်ား အေၾကာင္းကုိ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ဥပေဒျဖင့္ ေမးျမန္းရာတြင္ပင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာၾကားႏုိင္ျခင္း မရွိသည္ကုိ ၾကည့္ပါက ေျမေအာက္လႈပ္ရွားမႈအျဖစ္ လုပ္ေနရသည့္ မိမိတုိ႔ အေျခအေနမွာ မည္မွ် ခက္ခဲႏုိင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိ ျမင္ႏုိင္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အေရးအႀကီးဆုံးအခ်က္မွာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္မွစၿပီး ေျမေအာက္သတင္းနက္၀က္အျဖစ္ ဒီဗီြဘီတခုတည္း အတြက္ သာ စတင္ လုပ္ကိုင္ခ့ဲခ်ိန္မွ စၿပီး ျမန္မာျပည္အတြင္း အေရးႀကီးသတင္းျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္ စစ္အစိုးရ၏ လွ်ဳိ႕၀ွက္ ခ်က္မ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ႏိုင္ခဲ့ေသာ ေျမေအာက္နက္၀က္အား ဒီဗီြဘီထိပ္တန္းတာ၀န္ရိွသူမ်ားႏွင့္ ဘုတ္အဖြဲ႕၀င္ မ်ားမွ စာရင္းကြာသည္ဟု ဆုိေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ ျပည္တြင္းနက္ဝက္တခုလုံးကုိ တုိက္ရုိက္ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲရန္ (သုိ႔မဟုတ္) ထြက္ခြာသြားေစရန္ ယခု ျဖစ္သည့္ကိစၥတြင္ ႏုိင္ငံေရးအရ ထုိးႏွက္မႈမ်ား ပါ၀င္ေန သည္ဟု အခုိင္အမာယုံၾကည္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မိမိတို႔ အေနျဖင့္ ဒီဗီြဘီျဖင့္ လက္တြဲလုပ္ကိုင္ခြင့္မရေတာ့ေသာ္လည္း နက္၀က္စတင္စဥ္ကပင္ ရိွခ့ဲသည့္ မူလယုံၾကည္ခ်က္မ်ားျဖစ္သည့္ အဖိႏွိပ္ခံျပည္သူတုိ႔၏ အသံမ်ား၊ လူ႔အခြင့္အေရးခ်ဳိးေဖာက္မႈမ်ားႏွင့္ တရား မွ်တမႈတုိ႔အတြက္ သတင္းမီဒီယာအခန္းအျပင္ တတ္ႏိုင္သမွ် အျခားအဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္လည္း လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ သမွ် အားလုံးကုိ လုပ္ေဆာင္သြား မည္ျဖစ္ပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျပည္တြင္းမွ လြတ္လပ္စြာျဖင့္ ယုံၾကည္ခ်က္အတုိင္း လုပ္ကုိင္လုိသည့္ သတင္းေထာက္မ်ား၊ ကူညီအားေပးေန သူမ်ားမွာလည္း နက္၀က္ျဖင့္ တစိတ္တ၀မ္းတည္း ရပ္တည္လွ်က္ရွိေနၾကပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေလးစားစြာျဖင့္</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">BurmaVJ ျပည္တြင္းနက္၀က္အဖြဲ႕၀င္မ်ား</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဆက္သြယ္ရန္</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကုိေအာင္ထြန္း ကုိေအာင္ႀကီး</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">Thai Mobile : +66 898 589 982 UK mobile : +44 776 041 1510</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">နက္၀က္အဖြဲ႕၀င္မ်ားမွ လက္မွတ္ထုိး ထုတ္ျပန္ပါသည္။</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-IFG7gazgK1M/Tonn9m-17CI/AAAAAAAABYE/2Og3pWAS7Ts/s1600/dvb.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-IFG7gazgK1M/Tonn9m-17CI/AAAAAAAABYE/2Og3pWAS7Ts/s1600/dvb.JPG" /></a></div><div align="center" class="MsoNormal" style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-5415335054640855453?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-18309944187889954582011-10-03T04:35:00.000-07:002011-10-03T04:35:16.806-07:00သူရဲေကာင္းတို႔၏ ႏွလုံးသားနဲ႔ လူလိမ္တေယာက္ရဲ႕သတၱိ (ခ်ဳိတူးေဇာ္)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><!--[if gte mso 9]><xml> <w:WordDocument> <w:View>Normal</w:View> <w:Zoom>0</w:Zoom> <w:TrackMoves/> <w:TrackFormatting/> <w:PunctuationKerning/> <w:ValidateAgainstSchemas/> <w:SaveIfXMLInvalid>false</w:SaveIfXMLInvalid> <w:IgnoreMixedContent>false</w:IgnoreMixedContent> <w:AlwaysShowPlaceholderText>false</w:AlwaysShowPlaceholderText> <w:DoNotPromoteQF/> <w:LidThemeOther>EN-US</w:LidThemeOther> <w:LidThemeAsian>X-NONE</w:LidThemeAsian> <w:LidThemeComplexScript>X-NONE</w:LidThemeComplexScript> <w:Compatibility> <w:BreakWrappedTables/> <w:SnapToGridInCell/> <w:WrapTextWithPunct/> <w:UseAsianBreakRules/> <w:DontGrowAutofit/> <w:SplitPgBreakAndParaMark/> <w:DontVertAlignCellWithSp/> <w:DontBreakConstrainedForcedTables/> <w:DontVertAlignInTxbx/> <w:Word11KerningPairs/> <w:CachedColBalance/> </w:Compatibility> <m:mathPr> <m:mathFont m:val="Cambria Math"/> <m:brkBin m:val="before"/> <m:brkBinSub m:val="--> <m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent><!--[endif]--><!--[if gte mso 9]><xml> <w:LatentStyles DefLockedState="false" DefUnhideWhenUsed="true" DefSemiHidden="true" DefQFormat="false" DefPriority="99" LatentStyleCount="267"> <w:LsdException Locked="false" Priority="0" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Normal"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="heading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="9" QFormat="true" Name="heading 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 7"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 8"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" Name="toc 9"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="35" QFormat="true" Name="caption"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="10" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" Name="Default Paragraph Font"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="11" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtitle"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="22" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Strong"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="20" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="59" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Table Grid"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Placeholder Text"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="1" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="No Spacing"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Revision"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="34" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="List Paragraph"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="29" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="30" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Quote"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 1"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 2"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 3"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 4"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 5"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="60" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="61" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="62" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Light Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="63" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="64" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Shading 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="65" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="66" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium List 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="67" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 1 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="68" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 2 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="69" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Medium Grid 3 Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="70" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Dark List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="71" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Shading Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="72" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful List Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="73" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" Name="Colorful Grid Accent 6"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="19" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="21" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Emphasis"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="31" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Subtle Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="32" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Intense Reference"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="33" SemiHidden="false" UnhideWhenUsed="false" QFormat="true" Name="Book Title"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="37" Name="Bibliography"/> <w:LsdException Locked="false" Priority="39" QFormat="true" Name="TOC Heading"/> </w:LatentStyles> </xml><![endif]--><!--[if gte mso 10]> <style> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin;}</style> <![endif]--> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"အ႐ႈးတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ထဲ လူသတ္လက္နက္ ကိုင္ထားရင္ ဘယ့္ႏွယ့္လုပ္မလဲ" တဲ့။ ဆရာ လူထုစိန္ဝင္း က ေမးခြန္းထုတ္ထားပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">လာမယ့္ေဘး ေျပးေတြ႕ဆိုတဲ့ ဆရာ့ရဲ႕ေဆာင္းပါးကို ဖတ္လိုက္ရတဲ့အခါက်မွပဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ကၽြန္ေတာ္ သတိထား မိတာက ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေတာ္ေၾကာက္တတ္တဲ့ေကာင္ ဆိုတာပါပဲ။ ဘာမွန္းညာမွန္းမသိ မနက္အိပ္ရာက ႏိုးလာ တာနဲ႔ ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ စိုးရိမ္ေၾကာင့္က် ေၾကာက္စိတ္ေတြနဲ႔ ႏိုးလာပါတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ရွိေနၿပီလဲ၊ မီး ဘယ္အခ်ိန္လာလို႔ ဘယ္အခ်ိန္ပ်က္မွာလဲ ထမင္းအိုး က်က္ပါေတာ့မလား။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒါမ်ိဳးက အစ ေၾကာင့္ၾကေနတတ္တယ္။ မနက္အလုပ္သြားဖို႔ ထြက္လာရင္လည္း ကားလာပါ့မလား ကားေခ်ာင္ပါ့ မလား။ ကားေပၚေရာက္ရင္ေတာင္ စပယ္ယာကို ယာဥ္စီးခေပးဖို႔ အေႂကြပါရဲ႕လား။ စပယ္ယာက ကားခကုိ ျပန္အမ္း ပါ့မလားအထိ။ အလုပ္ထဲက်ရင္လည္း လူႀကီးနဲ႔ အဆင္ေျပပါ့မလား။ ေအာက္က ေကာင္ေတြ ငါ့ကိုဘာေျပာ ၾကမ လဲနဲ႔၊ ကဲ စဥ္းစားသာၾကည့္ပါေတာ့၊ ဒီေလာက္စိုးရိမ္ ေၾကာင့္ၾကစိတ္ မ်ားတဲ့အေကာင္ဟာ ဆရာ့ေဆာင္းပါး ထဲကလို ဘယ္လိုလို႔ သတၱိေတြရွိႏိုင္ပါ့။ ဘယ္လိုလုပ္ လာမယ့္ေဘးေျပးေတြ႕ႏိုင္ပါ့မလဲ။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဒါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ့္အနီးအပါး မိတ္ေဆြ အေပါင္းအသင္းမ်ားကို ေမးၾကည့္ပါတယ္။ သူတို႔လည္း ကၽြန္ေတာ့္လို ေၾကာင့္ ၾကစိတ္ေတြ ရွိတတ္သား။ မရွိတတ္ ဘူးလားလို႔။ "အဲဒါ ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုသေဘာရလဲ" မိတ္ေဆြက ကၽြန္ေတာ့္ ေမးခြန္းကို ေသခ်ာနားမေထာင္။ ေသခ်ာ ျပန္တုန္႔ျပန္ မေျဖႏိုင္ပါဘူး။ မလာႏိုင္ေသးတဲ့ ဘတ္စ္ကားကို လွမ္းေမွ်ာ္ ရင္းႏႈတ္က "ကေလးေက်ာင္းႀကိဳ ေနာက္က်ေတာ့မွာပဲ" လို႔သာ ညည္းညဴေနပါတယ္။<a name='more'></a></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">မျဖစ္ေသးပါဘူး။ သူနဲ႔ေတာ့ သူရဲေကာင္းစိတ္ သတၱိအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးလို႔ မရႏိုင္ပါဘူးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္ ခ်က္ခ်မိတယ္။ ဒါနဲ႔ ေက်ာင္းတုန္း ကတည္းက ထက္ထက္ျမတ္ျမတ္နဲ႔ ေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ ရင္ေပါင္ တန္း လုပ္ရဲ ကိုင္ရဲ ဆုံးျဖတ္ရဲတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမတစ္ေယာက္ကို ေမးျမန္းေဆြးေႏြးၾကည့္တယ္။" "နင္ စဥ္းစား ၾကည့္ပါဟာ၊ နဂိုကမွ လစဥ္ စားဖို႔ေတာင္ အႏုိင္ႏုိင္ရယ္၊ ခုလို အေမေရာဂါျဖစ္ၿပီဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္ ကသီ လုိက္မလဲ၊ ခြဲစိတ္တာ သိန္းသံုးဆယ္ကုန္မယ္တဲ့" ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနတာ ဘယ္နားေရာက္သြားၿပီလဲ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူကလည္း သူ႔အေမ ေဆး႐ံုတင္ဖုိ႔အေၾကာင္းခ်ည္း ေျပာေနတယ္။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ အလုိက္သင့္ ကေလး သူနဲ႔လုိက္ေျပာရတာေပါ့ေလ။ "နင္ ဘယ္မွာျပေနတာလဲ၊ အက္စ္အက္စ္စီလား၊ အဲဒီေဆးခန္းေတြက ေစ်းႀကီးမွာေပါ့၊ နင္ အစုိးရေဆး႐ံုမွာ မျပဘူးလား" "ကၽြတ္ နင္ ငါေျပာေနတာ ေသခ်ာနားမေထာင္ဘူးလား၊ ခုဟာက အစိုးရေဆး ႐ံုမွာ ျပေနတဲ့အေၾကာင္းကို ေျပာေနတာ" ေတာ္ပါၿပီဗ်ာ၊ ဘယ္သူနဲ႔မွ မေဆြးေႏြးေတာ့ဘဲ ကၽြန္ေတာ့္ဘာသာပဲ ေတြး ေတာယူတာ ေကာင္းပါလိမ့္မယ္။ အရင္ဆံုး ဆရာ့ေဆာင္းပါးကုိပဲ ေသခ်ာသံုးသပ္ ၾကည့္ရမယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဆရာက သူ႔ေဆာင္းပါးထဲ ဒီလိုဆုိတယ္။ အ႐ူးတစ္ေယာက္ဟာ ဓါးတစ္လက္နဲ႔ ရပ္ထဲရြာထဲ ရမ္းကား ေနတာ ကုိယ္နဲ႔ မဆုိင္ဘူးဆိုၿပီး ဖာသိဖာေနလုိက္ရင္ ပိုဆိုးသြားမွာေပါ့တဲ့။ အဲဒီအ႐ူးကို ဝင္လံုးတဲ့လူဟာ အ႐ူးရဲ႕ တုိက္ခုိက္မႈကို ခံရႏုိင္ေပမယ့္ သူရဲေကာင္းလုိ႔ုဆိုရမယ္တဲ့။ အဲဒီလို ဝင္လံုးတဲ့လူကို သူရဲေကာင္းလုိ႔ မသတ္မွတ္ဘဲ မုိက္႐ူးရဲေတြလို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ပတ္ဝန္းက်င္က တစ္ခါတစ္ေလ သတ္မွတ္တတ္ပါေသးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">တကယ္လို႔ အ႐ူးက ဆုိးသည္ထက္ ဆိုးလာၿပီး ရပ္ရြာကို မီးတင္႐ႈိ႕တဲ့အဆင့္ထိ တက္လာရင္ေကာ လက္ပိုက္ ၾကည့္ေနႏိုင္ ၾကပါဦး မလားတဲ့။ ဒီေတာ့မွ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကိုယ့္အေျခအေန ကိုယ္ျပန္သံုးသပ္မိတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အ႐ူးကို အရင္ဆံုးဝင္လံုးရဲတဲ့သတိၱ ရွိမရွိ။ တစ္နည္းအားျဖင့္ သူရဲေကာင္း စိတ္ဓါတ္ ရွိ မရွိ။ သူရဲေကာင္းဆိုတာ ဘယ္လိုလူမ်ဳိးေတြလဲလုိ႔ ကၽြန္ေတာ့္အေတြးေတြက ဆက္နယ္ခ်ဲ႕ျပန္ပါတယ္။ ေခတ္ အဆက္ဆက္ သူရဲေကာင္းဆိုတဲ့ ေဝါဟာရကို အမ်ဳိးမ်ဳိးအဖံုဖံု အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိၾကတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေယဘုယ်အားျဖင့္ေတာ့ သူရဲေကာင္းဆိုတာ သာမန္လူေတြထက္ ေခါင္းတစ္လံုးပိုသာေအာင္ သတၱိရွိ ၾကတဲ့ သူေတြပါ။ ဒီေတာ့ သတၱိဆိုတာ ဘာလဲ။ လုပ္ရဲတာ သတိၱမဟုတ္ဘူး။ ခံရဲတာ သတိၱလို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း က ေျပာခဲ့တယ္။ အမ်ားအက်ဳိးအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား အသက္အိုးအိမ္ စည္းစိမ္ကို မငဲ့ကြက္ဘဲ ထမ္းရြက္ ရဲတာ သတိၱပါ။ အဲဒီလို သတိၱရွိတဲ့သူေတြကို သူရဲေကာင္းလို႔ ေခၚရမွာပါ။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူရဲေကာင္း ေတြအေၾကာင္းကို စဥ္းစားလုိက္တဲ့အခါမွာ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ထဲစြဲလို႔ေနတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကားေလး တစ္ကားကို သတိတရ ျဖစ္ရပါတယ္။ ဇာတ္ကားနာမည္က သူရဲေကာင္းတုိ႔ႏွလံုးသားလို႔ ဘာသာျပန္ရင္ ေကာင္းမလား မသိဘူး။ Brave Heart တဲ့။ မဲလ္ဂစ္ဘ္ဆင္ ကိုယ္တိုင္ဒါ႐ုိက္တာလုပ္ၿပီး သ႐ုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ ဇာတ္ကားပါ။ စေတာ့တလန္သူရဲေကာင္း ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္အေၾကာင္းကို ႐ုိက္ထားတာပါ။ အဲဒီဇာတ္ကားထဲက ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္ဟာ သာမန္ လူေတြထက္ သတိၱေျပာင္ေျမာက္တဲ့ သူရဲေကာင္းႀကီးေပါ့။ စစ္ပြဲေတြမွာ ေရွ႕ဆံုးက ဓါးကိုဆြဲၿပီး ကိုယ္တုိင္ဦးေဆာင္ၿပီး တိုက္ခဲ့၊ သူ႔အမ်ဳိးသားေတြ လြတ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ရဲရဲေတာက္ ထြန္း ေျပာင္ခဲ့ေပါ့။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္ကိုၾကည့္ရင္း ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တိုင္းျပည္ရဲ႕ သမုိင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ ထြန္းေတာက္ခဲ့တဲ့ သူရဲ ေကာင္းေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္မိပါတယ္။ ဒါ့ထက္မက ကမာၻ႔သမုိင္းစာမ်က္ႏွာေပၚမွာ ထြန္းခဲ့ေတာက္ ခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းအသီးသီးနဲ႔လည္း ႏႈိင္းယွဥ္ခ်ိန္ထိုးၾကည့္မိပါတယ္။ သူရဲေကာင္းေတြဆိုတာ ေကာင္းကင္ေပၚက ၾကယ္ေတြလိုပါလား။ အၿပဳိင္းအ႐ုိင္း၊ အၿပဳိင္အဆုိင္ ထြန္းေန ေတာက္ေနလုိက္တာ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူတုိ႔ရဲ႕ ကိုယ့္က်ဳိးစြန္႔မႈ၊ အနစ္နာခံမႈ၊ ေပးဆပ္မႈေတြဟာ သာမန္လူေတြ ေမာ့ၾကည့္ရတဲ့ ၾကယ္ပြင့္ေတြေပါ့၊ သူတုိ႔ရဲ႕ အတၳဳပၸတိၱေတြကို ဖတ္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ထက္ ေခါင္းတစ္လံုး ပိုျမင့္တဲ့ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားတဲ့ ဧရာမလူႀကီးေတြလို ခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူတုိ႔ဟာ သူရဲေကာင္းေတြရယ္လုိ႔ ျဖစ္ၾကရတာေပါ့။ သာမန္လူေတြထက္ ထူးတဲ့ကဲတဲ့ သတိၱေတြ ရွိတာကိုး။ ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္အေၾကာင္း ေျပာပါဦးမယ္။ ဝီလ်ံေဝါ ေလ့စ္ဟာ သူ႔အသက္စြန္႔ကာကြယ္ေပးေနတဲ့ စေကာ့တလန္ဘုရင္ရဲ႕သစၥာေဖာက္မႈေၾကာင့္ ေနာက္ဆံုး အဖမ္း ခံခဲ့ရတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူ႔ကို အဂၤလိပ္ေတြက ေခါင္းျဖတ္ သတ္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ မသတ္ခင္ နည္းအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ႏွိပ္စက္တာခံမလား၊ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း အသတ္ခံမ လားဆိုၿပီး လမ္းႏွစ္သြယ္ကို ေရြးခုိင္းတယ္။ ေသရမယ့္အတူတူ ႏွိပ္စက္ မခံခ်င္ေတာ့ဘူးဆုိရင္ အဂၤလန္ ျပည့္ရွင္ ဘုရင္ကို ေတာင္းပန္ရမယ္ေပါ့။ ဝီလ်ံက ျငင္းဆန္တယ္။ ရန္သူကို ဘယ္ေတာ့မွမေတာင္းပန္ဘူး။ ပါးကြက္သားဟာ နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ဝီလ်ံကို ႏွိပ္စက္ပါေတာ့တယ္။ ေအာ္ဟစ္ဆူညံၿပီး ျပက္ရယ္ျပဳ ေလွာင္ေျပာင္ကာ အရသာခံၾကည့္ေနတဲ့ အဂၤလိပ္ေတြေတာင္ မၾကည့္ရဲေတာ့ေလာက္ေအာင္ ႏွိပ္စက္မႈေတြ ျပင္းထန္လာတဲ့အထိ ဝီလ်ံအေလွ်ာ့ မေပးဘူး။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေနာက္ဆံုးမွာ ခုိးေၾကာင္ခိုးဝွက္နဲ႔လာၾကည့္တဲ့ သူ႔ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြကေတာင္ ဝီလ်ံရယ္ စိတ္ေလွ်ာ့လုိက္ ပါေတာ့ မင္းေသရမယ့္အတူတူ ဒီေလာက္အဆင္းရဲမခံပါနဲ႔ေတာ့လို႔ ညည္းညဴမိတဲ့ အထိျဖစ္လာတယ္။ ဒါေပ မယ့္ ဝီလ်ံက တစ္ခြန္းတစ္ပါဒမွ မေတာင္းပန္ဘူး။ အဂၤလိပ္ေတြက "ေတာင္းပန္လုိက္၊ ေတာင္းပန္လုိက္"လို႔ ဝိုင္းေအာ္ၾကတယ္။ သူတုိ႔ေတြရဲ႕ ညာသံေပးအသံေတြၾကားမွာ လည္မ်ဳိထဲက အားယူတဲ့အသံတစ္သံနဲ႔ ဝီလ်ံက တစ္စံုတစ္ခု ကိုေျပာဖုိ႔ ႀကဳိးစားလုိက္တယ္။ ပါးကြက္သားဟာ ပရိသတ္ကို ဟန္႔လုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ခဏတိတ္ၾကစမ္း၊ တရားခံက တစ္ခုခုကိုေျပာဖုိ႔ လုပ္ေနတယ္။ သူ ေတာင္းပန္ေတာ့မယ္ထင္တယ္"တဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ လည္မ်ဳိ ထဲက ဟိုးအတြင္း ရင္ေခါင္းထဲက သူ႔ႏွလံုး အိမ္ထဲက အားယူၿပီးထြက္လာတဲ့အသံနဲ႔ ဝီလ်ံဟာ အသံကုန္ဟစ္လုိက္ပါသည္။ "ျပည္သူ႔လြတ္ေျမာက္ေရး" "Free... dom"တဲ့။ ပါးကြက္သားဟာ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ဝီလ်ံရဲ႕ေခါင္းကို ျဖတ္ခ်လုိက္ပါေတာ့တယ္။ အမွန္တရားအတြက္ သူရဲေကာင္းတစ္ ေယာက္ရဲ႕ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္အထိ တိုက္ပြဲဝင္သြားခဲ့တာကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဟာ ၾကက္သီးေမြးညင္း မ်ားထစြာနဲ႔ ၾကည့္ခဲ့လုိက္ရပါတယ္။ အဲဒါ သူရဲေကာင္းပါ။ အမွန္တရားအတြက္ သူ႔ ျပည္သူလူထု အတြက္ သူ႔အမ်ဳိးသား ေတြအတြက္ သူ႔တုိင္းျပည္အတြက္ သူ႔ရဲ႕အသက္ကို အဲဒီလိုေပး ဆပ္ သြားပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေပးဆပ္သြားတာေတာင္ ေနာက္ဆံုးထိတိုင္ ေနာင္လာေနာင္သားေတြအတြက္ သတိၱအေမြ ခ်န္ထားရစ္ၿပီး ရင္ဆုိင္သြားလုိက္တာ။ ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္ရဲ႕မတုန္မလႈပ္၊ ႏွိပ္စက္သမွ်ကို အံတုခံၿပီး သူ႔ဆႏၵကို ေဖာ္ထုတ္ျပသ သြားခဲ့တာကို ၾကည့္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ သူရဲေကာင္းဆိုတာေတြကို ၾကည္ညဳိစိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပၚလုိ႔ ေနခဲ့ပါတယ္။ ခက္တာက ကုိယ္တုိင္က အဲဒီလို အႏွိပ္အစက္ခံဖုိ႔မေျပာနဲ႔ ဟုိတစ္ေန႔က အုန္းလြဲၿပီး ဇက္ခုိင္း ေနတာေတာင္ မီဂသီလိမ္းလုိက္၊ ဦးစိုင္းလိမ္းလိုက္၊ ဆရာခိုပြတ္လုိက္နဲ႔ ကုလို႔ကိုမဆံုးႏုိင္ဘူး။ ဒီေတာ့ ဝီလ်ံ ေဝါေလ့စ္ကို အားက်ေပမယ့္ ဒ႑ာရီပံုျပင္တစ္ပုဒ္ကို ႀကဳိက္သလိုပဲ ႀကဳိက္မိပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူရဲေကာင္းဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လို သာမန္လူေတြအတြက္ေတာ့ အပံုႀကီးေဝးပါတယ္။ သူတုိ႔က ေကာင္းကင္ က ၾကယ္ေတြေလ။ သူရဲေကာင္း ေတြနဲ႔ေဝးေပမယ့္ ဆရာ့ရဲ႕လာမယ့္ေဘးကို ဘယ္လိုေျပးေတြ႕ရမလဲဆိုတဲ့ အေတြးကလည္း တအံု႔ေႏြးေႏြး အေတာမသတ္ေတြးေနမိျပန္။ ေတြးရင္း ဟိုတစ္ေလာက ၾကည့္မိတဲ့ ေရာ္ဘင္ဝီ လ်ံရဲ႕လူလိမ္ေဂ်ေကာ့ဗ္ Jockob the liar ဆိုတဲ့ ဇာတ္ ကားကို သြားသတိရမိျပန္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဇာတ္လမ္းက ပိုလန္ႏုိင္ငံကို နာဇီဂ်ာမနီေတြ သိမ္းပိုက္ထားၿပီး ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြကို ဂတ္တိုလုိ႔ေခၚတဲ့ ၿမဳိ႕စြန္ရပ္ ကြက္တစ္ခုထဲ ပိတ္ေလွာင္ထားတဲ့ကာလ၊ အဲဒီဂတ္ကို အေျချပဳၿပီး ဇာတ္တည္ထားတာပါ။ နာဇီေတြဟာ ပိုလန္ႏိုင္ငံအပါအဝင္ သူတုိ႔သိမ္းပိုက္နယ္ေျမေတြက ဂ်ဴးလူမ်ဳိးမွန္သမွ်ကို ၿမဳိ႕စြန္ရြာစြန္ေတြမွာ သီးျခားရပ္ကြက္ တစ္ခုဖြဲ႕ၿပီး ေနေစခဲ့တယ္။ အဲဒီလို ေနေစခဲ့တဲ့အျပင္ အဲဒီဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြကို အဲဒီရပ္ကြက္ေတြထဲကေန အျပင္ လံုးဝမထြက္ႏုိင္ေအာင္ အုတ္တံတုိင္းႀကီး ခတ္ၿပီး ပိတ္ေလွာင္ထားခဲ့တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဆင္းရဲ၊ ခ်မ္းသာ၊ ပညာတတ္၊ ပညာမတတ္၊ လူႀကီး၊ လူငယ္၊ က်ား၊ မ မေရြး ဂ်ဴးျဖစ္တယ္ဆိုတာနဲ႔ ဂ်ဴးေသြး ပါတယ္ဆိုတာနဲ႔ အဲဒီလိုေနရပါတယ္။ သူတို႔ဂ်ာမန္ေတြရဲ႕စက္႐ံုေတြ၊ ေဆာက္လုပ္ေရး စက္႐ံုေတြမွာ မနက္ မနက္ဆို လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ရတယ္။ အလုပ္စခန္းမွာပဲ မေသ႐ံုတမယ္ ေကၽြးေမြးထားတာ ခံရတယ္။ စစ္မျဖစ္ခင္က ဘယ္လို အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း မႈမ်ဳိးပဲ လုပ္ခဲ့လုပ္ခဲ့ အဲဒီကာလမွာ သူတို႔ခုိင္းတဲ့ အလုပ္ၾကမ္းေတြ လုပ္ရ တယ္၊ သတ္မွတ္ခ်ိန္မၿပီးရင္ အ႐ုိက္အႏွက္ခံရ၊ အစားအေသာက္ အျဖတ္ခံရတာေတြ ရင္ဆုိင္ရတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးေတြေအာက္မွာ ႏွစ္ရွည္လမ်ားေနလာခဲ့ရေတာ့ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြဟာ တစ္ေယာက္ ၿပီးတစ္ ေယာက္ စိတ္ဓါတ္က်ဆင္းမႈေတြ အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့မႈေတြနဲ႔ ေရာဂါေတြအမ်ဳိးမ်ဳိးဝင္ၿပီး ေသခဲ့ရတယ္။ ဂ်ာမန္ စစ္ဗိုလ္စစ္သားေတြက စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို ေခြးလုိေၾကာင္လို လူျမင္ကြင္းလမ္းေပၚမွာ ပစ္သတ္တာကို လည္းခံရတယ္။ ဒီလိုနည္းနဲ႔ ဇနီးဆံုးပါးသြားတဲ့ ခင္ပြန္းသည္ေတြ ခင္ပြန္းဆံုးပါးသြားတဲ့ ဇနီးသည္ေတြ၊ မိဘမဲ့ ကေလးေတြ၊ သားေထာက္သမီးခံ မရွိေတာ့တဲ့ အိုမင္းမစြမ္းေတြဟာ တစ္ေန႔ထက္ တစ္ေန႔ အဲဒီဆုိးရြားလွတဲ့ ဘဝကို စြန္႔ခြာေက်ာခုိင္းတဲ့အေနနဲ႔ ကိုယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသကုန္ၾကတယ္။ မနက္ မနက္ ဟိုအိမ္ကတစ္ေလာင္း သည္အိမ္ကတစ္ေလာင္း အေလာင္းလုိက္ေကာက္တဲ့လူေတြဟာ ပံုမွန္ေလးငါးဆယ္ေလာင္း ေကာက္ၾကရ ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒီလိုအေျခအေနမ်ဳိးကာလတစ္ခုမွာ ၁၉၄၅ ဒုတိယ ကမာၻစစ္ႀကီးၿပီးလုၿပီးခင္ကာလ၊ ပိုလန္ႏုိင္ငံရဲ႕ ဂတ္တို အက်ဥ္းစခန္းတစ္ခုရဲ႕ ညေနခင္းတစ္ခုမွာ ဒီဇာတ္လမ္းဟာ စခဲ့ပါတယ္။ အခ်ိန္ကေတာ့ ကာဖ်ဴးဥၾသဆြဲလု ဆြဲခင္ပါပဲ။ ဂတ္တုိတစ္ခုလံုး ဂ်ဴးေတြအားလံုး သုတ္သီးသုတ္ျပာနဲ႔ ကိုယ့္အိမ္ကိုယ့္ရာကို ေရာက္ေအာင္ ျပန္ေနၾကခ်ိန္မွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ေအးေအး ေဆးေဆးပဲ အက်ဥ္းစခန္း အျပင္က သစ္ပင္ကိုေငးေနတယ္။ ဘဝမွာ ဘာတစ္ခုမွ မက္ေမာတြယ္တာမႈ မရွိေတာ့တဲ့ မ်က္ႏွာေပးမ်ဳိးနဲ႔ ဘာကိုမွ အေလးအနက္ မထားေတာ့တဲ့ မ်က္ႏွာေပးမ်ဳိးနဲ႔ေပါ့။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ကြယ္လြန္ (အသတ္ခံရတဲ့) ခဲ့တဲ့ သူ႔ဇနီးကို လြမ္းဆြတ္ေနတာလား၊ ပိတ္ထားရတာ ၾကာၿပီ ျဖစ္တဲ့ သူ႔ရဲ႕ေကာ္ဖီဆုိင္ေလးကိုပဲ ေအာက္ေမ့တာလား၊ ဘာရယ္မွန္းမသိ ေတာင္စဥ္ေရမရ ေငးေနစဥ္မွာပဲ ေလထဲ တဖ်ပ္ဖ်ပ္လြင့္လာတဲ့ သတင္းစာတစ္ရြက္ဟာ ဂတ္တိုရဲ႕နံရံတံတုိင္းကို ေက်ာ္လို႔ဝင္ေရာက္လာ ပါတယ္။ ခုနက မႈန္ရီေမွာင္မႈိင္းလုိ႔ေနတဲ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕မ်က္ႏွာဟာ ခ်က္ခ်င္းေျပာင္းလဲသြားတယ္။ သူ႔မ်က္လံုး ေတြဟာ အေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္သြားတယ္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေသေနတဲ့ ဂ်ဴးလူမႈအဖြဲ႕ အစည္းအျပင္က ေရာက္လာတဲ့ အဲဒီသတင္းစာထဲက သတင္းေတြဟာသူ႔ကို ဆြဲေဆာင္လုိ႔ေနတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ သတင္းစာရြက္ေနာက္ကို ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လုိက္သြားတယ္။ သူသတိမထား လုိက္ တာကေတာ့ သူလုိက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ခုနက ေမွာင္စပ်ဳိးလု ညေနကေန မုိးစုန္းစုန္းခ်ဳပ္သြားတယ္ ဆိုတာပါပဲ။ ေလကလည္း ေလ႐ူးဆိုေတာ့ သတင္းစာရြက္ဟာ ဟုိမွာက်ေတာ့မလုိ၊ ဒီမွာ ၿငိေတာ့ မလိုလိုနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ဂ်ာမန္ဂတ္စတာပိုဂိတ္ဝထိ ေရာက္သြားပါေတာ့တယ္။ သတင္းစာ စာရြက္ကို မီလုမီခ်င္ျဖစ္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ သူ႔ေခါင္းေပၚက အလင္းေရာင္တန္းႀကီးတစ္ခု က်ေရာက္လို႔လာပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒီ အလင္းေရာင္တန္းႀကီးက ေကာင္းကင္ဘံုက ဘုရားသခင္က ေကာင္းခ်ီးေပးသနားတဲ့ ကယ္တင္ျခင္း အလင္းေရာင္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေသမင္းတမန္ ဂတ္စတာပိုဂိတ္ထဲက မီးေမာင္းႀကီးန႔ဲထိုးထားတာပါ။ အခ်ိန္က ကာဖ်ဴးခ်ိန္ေရာက္ေနပါၿပီ။ ဂိတ္ကင္းထဲက ဂ်ာမန္စစ္သားဟာ ဒီေန႔ညမွ သေဘာေကာင္းၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို တစ္ခါတည္း ပစ္မသတ္လိုက္ဘဲ ဘာေၾကာင့္ အျပင္ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ အဲဒီေန႔ညတာဝန္က် တဲ့ ဂတ္စတာပိုအရာရွိဆီမွာ ကိုယ္တိုင္သြားရွင္းေခ်လုိ႔ လႊတ္လိုက္ပါတယ္။ ဂတ္စတာပို႐ံုးလုိ႔ေခၚတဲ့ ဂ်ာမန္ ေထာက္လွမ္းေရး႐ံုးထဲကို ေဂ်ေကာ့ဗ္ ဝင္လာတာနဲ႔ ေသြးရဲရဲ သံရဲရဲ ႏွိပ္စက္ခံထားရတဲ့သူေတြ၊ တံခါးပိတ္ထား တဲ့အခန္းေတြထဲက ေအာ္သံဟစ္သံ ႐ိုက္သံႏွက္သံ ညည္းတြား သံေတြကို ၾကားရျမင္ရေတာ့တာပါပဲ။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အရာရွိရဲ႕႐ံုးခန္းထဲကို ဝင္သြားတဲ့အခါမွာ အရာရွိက အခန္းထဲရွိမေနပါဘူး။ သီခ်င္းတညံညံထြက္ေနတဲ့ ေရဒီယို ရယ္၊ စားပြဲေပၚမွာ ပိုးလိုးပက္လက္တင္ထားတဲ့ ပစၥတုိ ေသနတ္ရယ္၊ စားလက္စ သားငါး ဝက္အူေခ်ာင္းေတြနဲ႔ ထမင္းပြဲရယ္ ရွိေနပါတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ သူရဲေကာင္း တစ္ေယာက္ လူစြန္႔စားတစ္ေယာက္မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ စားပြဲေပၚက ပစၥတိုေသနတ္ကို ေကာက္မ ယူလုိက္တာက ျပလုိက္ပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">တကယ္လို႔ သူ႔အသက္နဲ႔ ဂ်ာမန္ဂတ္စတာပို စစ္ဗိုလ္တစ္ေယာက္ရဲ႕အသက္ကိုလဲၿပီး ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ ရာဇဝင္ ေႂကြးကိုဆပ္မယ့္ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးေတြရဲ႕သတိၱကိုျပမယ့္ သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ဆိုရင္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ပစၥတိုေသ နတ္ကို ေကာက္ယူလုိက္မွာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီစားပြဲေပၚမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ တကယ္စိတ္ဝင္ စားမိတာ ဝက္အူ ေခ်ာင္းအပါအဝင္ သူမစားရတာ အေတာ္ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ အမဲဟင္းလ်ာ သားငါးစံုလင္ ထမင္းပြဲပါ။ အသားတံုး ေလး တစ္တံုးကို ႏႈိက္စားမိဆဲဆဲ လက္တျပင္ျပင္ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရဒီယုိက သီခ်င္းသံ ဟာရပ္သြားပါ တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အေရးေပၚသတင္းတစ္ရပ္ကို ေၾကျငာလုိက္ပါတယ္။ ႐ုရွားတပ္နီေတြရဲ႕ ထိုးစစ္ဟာ ပိုလန္ႏုိင္ငံ ထဲေရာက္လုိ႔ ေနၿပီတဲ့။ သြားရည္တမ်ားမ်ား က်ေနေအာင္ စားခ်င္ေသာက္ခ်င္ စိတ္ေတြ ရပ္သြားၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္တစ္ေယာက္ ေရဒီယိုနာကိုကပ္သြားလုိက္ပါတယ္။ ဒါ႐ုိက္တာက လူဆိုတာ ႐ုပ္အာဟာရထက္ စိတ္အာဟာရကို ပိုလိုလား တယ္လို႔ ျပခ်င္တဲ့သေဘာလုိ႔ ယူဆမိပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ ခုနက ဝက္အူေခ်ာင္းတြဲႀကီးကို ဖုတ္ေလတဲ့ငပိ ရွိတယ္ေတာင္ သေဘာမထားေတာ့ပါဘူး။ သတင္း ထဲ ေၾကညာသြားတဲ့ၿမဳိ႕နာမည္ကို ေျမပံုမွာေထာက္ၿပီးရွာတယ္။ သူတုိ႔ အဖမ္းခံထားရတဲ့ ဂတ္တိုစခန္းနဲ႔ သိပ္ မေဝးဘူး ဆိုတာ သိလုိက္ရတဲ့အခါမွာ ဘုရားသခင္ကို ေက်းဇူးတင္ၿပီး ဆုေတာင္း ေနမိတယ္။ ေလာေလာ ဆယ္ ဂတ္တိုထဲေရာက္ေနရတယ္ဆိုတာေတာင္ သူေမ့လို႔သြားပါေတာ့တယ္။ အဲဒီတစ္ခ်ိန္တည္းမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ တုိ႔ ဂတ္တိုစခန္းေရွ႕မွာ ျဖတ္သြားရတဲ့ ရထားႀကီးတစ္စင္းေပၚက အသက္ ၁၀ ႏွစ္ဝန္းက်င္ေလာက္ပဲရွိတဲ့ ဂ်ဴးမေလးတစ္ေယာက္ဟာ ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္လုိ႔လာပါတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ရထားတြဲရဲ႕ၾကမ္းေပါက္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးကေန သူ႔ကုိယ္ေသးေသးေလးကို လွ်ဳိဆင္းခုိင္းၿပီး သူ႔အေဖနဲ႔ အေမ ေတြဟာ သူ႔အတြက္ ဆုမြန္ေကာင္းေတြ ေတာင္းေပးလုိ႔၊ မိသားစုဓါတ္ပံုေလးကို ကမ္းေပးလုိက္ၿပီး တို႔ေတြ မၾကာခင္ျပန္ဆံုၾကပါ့မယ္လို႔ကြယ္လို႔လည္း ကေလးကို ကတိေတြအထပ္ထပ္ေပး သြားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ရထားႀကီး ဦးတည္ေနတာ အဆိပ္ေငြ႕ေတြ႕နဲ႔ ဂ်ဴးေတြကိုအစုလုိက္အၿပံဳ လုိက္သတ္တဲ့ လူသတ္စက္႐ံုႀကီး ဆီကိုပါ။ "မင္း ဒီကို ဘယ္လိုေရာက္ေနတာလဲ" အရာရွိဟာ သူ႔႐ံုးခန္းထဲေရာက္ေနတဲ့ ဂ်ဴးတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕လို႔ အံ့အားတႀကီးေမးလုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူ႔ရဲ႕ ကုိယ္ပိုင္ အခ်ိန္မွာ အေဖာ္လုပ္ေပးမယ့္ သူ႔ခ်စ္သူမိန္းမတစ္ေယာက္ကလည္း သူနဲ႔အတူ ႐ံုးခန္းထဲကို ဝင္လာတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္က အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ရွင္းျပတယ္။ သူ ကာဖ်ဴးခ်ိန္ ေနာက္က်သြားတဲ့အေၾကာင္း၊ ဒါေပမယ့္ ၈ နာရီထိုးဖို႔ မိနစ္အနည္းငယ္လိုပါေသးေၾကာင္း၊ အခု အရာရွိ႐ံုးခန္းထဲက နာရီေတြဟာ ၈ နာရီ မထိုးေသးပါဘူးတဲ့။ "ဒီေတာ့ က်ဳပ္က ဘာလုပ္ေပးရမလဲ" "ဆရာ့အေနနဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ေပးဖုိ႔ပါ" "က်ဳပ္က ဘာဆံုးျဖတ္ေပးရမွာလဲ" "ဟို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ အျပစ္တစ္ခုေပးသင့္ မသင့္၊ ဒါမွမဟုတ္လည္း ဘာမွအေရးမယူဖို႔ပါ" ဂ်ာမန္အရာရွိဟာ နာရီကိုၾကည့္လုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">၈ နာရီထိုးဖို႔ ၃ မိနစ္။ သူၾကည့္ရင္းေနရင္းပဲ ၂ မိနစ္ က်န္ေတာ့တယ္။ "ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ၈ နာရီမထိုး ေသးဘူး၊ ၃ မိနစ္ လိုေသးတယ္။ ေဟာ ၂ မိနစ္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္" "ဟဲ ဟဲ ဆရာက အရမ္းရယ္စရာ ေျပာတတ္တာပဲ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ရယ္လုိ႔ေျပာေပမယ့္ ေၾကာက္လြန္းလုိ႔ တုန္ရီေနတယ္။ ၈ နာရီထိုးရင္ သူဟာ ေသလူ ျဖစ္သြားၿပီ။ အရာရွိရဲ႕ခ်စ္သူဟာ အရာရွိကို ပြတ္သီးပြတ္သပ္နဲ႔ ေခ်ာ့ျမဴေနတယ္။ ဒီအေရးမပါတဲ့ ဂ်ဴးနဲ႔ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားႀကီးမျဖဳန္းနဲ႔ကြယ္ဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိးျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာေပါ့။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဒါေပမယ့္ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ အရာရွိကို အေတာ္အသင့္ စိတ္ႏွလံုး ႏူးည့ံေစတဲ့အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကာဖ်ဴးအခ်က္ေပးတဲ့ဥၾသသံျမည္လုိ႔လာတယ္။ "မင္း အိမ္ကို ဒီကေနျပန္ရင္ ဘယ္ေလာက္ၾကာမလဲ" "၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာပါတယ္ ဆရာ" "ေကာင္းၿပီေလ မင္းကံပဲေပါ့ ခုျပန္ေတာ့" "ဗ်ာ" "ခု မင္းျပန္ေတာ့" ဥၾသသံနဲ႔အတူ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ေျပးထြက္လာတယ္။ ဂတ္စတာပို႐ံုးအျပင္ေရာက္တာနဲ႔ ဂတ္တိုကို သြားတဲ့ ဝင္းတံခါးေတြကို အသီးသီးပိတ္လိုက္ၿပီး အယ္လ္ေဇးရွင္းေခြးေတြနဲ႔ ကင္းလွည့္ေနတဲ့ ဂ်ာမာန္ စစ္သားေတြကို သူေတြ႔လုိက္တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ဂတ္စကာပို႐ံုးဝက စစ္သားေတြကို လွည့္ေျပာလုိက္တယ္။ "ဟို ဟို ေက်းဇူးျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ညထြက္ခြင့္ အမိန္႔စာရြက္ေလး ရႏုိင္မလား" စစ္သားေတြဟာ ႐ံုးတံခါးကိုပိတ္လုိက္ၾကတယ္။ ခုခ်ိန္မွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္တစ္ေယာက္ ေရြးခ်ယ္စရာလမ္းမ ရွိေတာ့ပါဘူး။ ဂ်ာမန္ကင္းတပ္ဖြဲ႕ကေတာ့ သူ႔ကိုေတြ႕တာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းအေမးအျမန္းမရွိ ပစ္သတ္ၾကမွာ ပါ။ "ဒီလိုအခ်ိန္မ်ဳိးႀကီး ဂတ္တိုအျပင္ကို ေရာက္ေနတာေလာက္ မုိက္မဲတာမရွိဘူး။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ငါေတာ့ လမ္းေပၚမွာ ေခြးေသဝက္ေသ ေသရေတာ့မယ္၊ ငါ ဘယ္လိုလုပ္ ဂတ္တိုထဲျပန္ဝင္ရမလဲ၊ အိုး ဂ်ဴးဘုရားေတြ ငါ့ကို ႂကြတ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးၾကပါ။ ငါႂကြတ္ျဖစ္မွ အသက္ရွင္ခြင့္ရေတာ့မယ္" ဂ်ာမန္ကင္းတဲ ေတြဆီက မီးေမာင္းေတြဟာ ပတ္ခ်ာလည္လွည့္ရမ္းၿပီး ရွာေနတယ္။ မီးေရာင္တစ္ဖက္ကို ေရာက္သြားတဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ရထားတြဲေတြေနာက္ ပုန္းေနရာက ေျပးထြက္သြားဖို႔ လုပ္လုိက္တယ္။ "ခဏ ေနဦးေလ" ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက သူ႔ေနာက္မွာေရာက္ေနမွန္းမသိတဲ့ ဂ်ဴးမေလးဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ဟန္႔ လုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ လိပ္ျပာလြင့္သြားမတတ္ လန္႔ဖ်ပ္လုိ႔သြားတယ္။ "မင္း မင္း ဘယ္သူလဲ" ေနာက္ေတာ့ ဂ်ဴးမ ေလးက သူ ရထားေပၚက ဆင္းေျပးလာတာပါ။ ဂတ္တိုထဲကို ဦးနဲ႔အတူလုိက္ပါရေစ လို႔ ခြင့္ေတာင္းတယ္။ "ငါနဲ႔ ဟုတ္လား၊ ဘာျဖစ္လုိ႔ ငါနဲ႔လုိက္ခ်င္တာလဲ" "အင္းေလ တျခားဘယ္သူရွိလို႔လဲ" ဒီေတာ့မွ ကာဖ်ဴးခ်ိန္ ေမွာင္ထဲ သူနဲ႔ဂ်ဴးမေလးႏွစ္ေယာက္တည္းဆိုတာ သတိထားမိၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္တို႔ဟာ ဂတ္တိုထဲကို မီးေရာင္ေတြ ကို ေရွာင္ကြင္းၿပီး ျပန္ဝင္လာခဲ့ၾကတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေသြး႐ူးေသြးတန္းနဲ႔ ၿခံစည္း႐ိုး သံဇကာကြက္ကို ေက်ာ္တက္ဖို႔လုပ္ေနတဲ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို အဲဒီကေလးမေလးကပဲ ေခြးတိုးေပါက္ကို ျပခဲ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ သူတုိ႔ေတြ ဂတ္တိုထဲေရာက္လာေတာ့ အေလာင္းေကာက္တဲ့ ဂ်ဴးရဲေတြနဲ႔ ေတြ႔လုိ႔ ဓါတ္ရ ထားပ်က္ႀကီး တစ္ခုေပၚ တက္ပုန္းၾကရျပန္တယ္။ ဂ်ဴးရဲေတြ ေက်ာ္သြားတဲ့အခါမွာ- "ကဲ မင္း ငါ့ကို ကယ္ခဲ့တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ငါ့ကိုျပန္ခြင့္ျပဳပါေတာ့။ ငါ အရမ္းကို ပင္ပန္းေနလို႔ပါ"လုိ႔ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ကေလး မေလးက ဓါတ္ရထားကိုေတာ့ ကၽြန္မကို အသံုးျပဳခြင့္ျပဳမယ္ မဟုတ္လားလုိ႔ ျပန္ေမးခြန္းထုတ္ၿပီး ဓါတ္ရထား ေမာင္းတမ္းေဆာ့လို႔ က်န္ခဲ့ပါတယ္။ တကယ္လို႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ပတ္လာမယ့္ ဂ်ဴးရဲေတြ၊ ဒါမွ မဟုတ္ နာဇီစစ္သားေတြနဲ႔ေတြ႕ရင္ ေတြးရဲစရာမရွိေအာင္ အေသဆုိးနဲ႔ ေသရမွာပါ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ကေလးမေလးကို သူ႔အိမ္ဆီ ေခၚလာခဲ့တယ္။ အထပ္ခိုးေပၚမွာတင္ၿပီး ပံုျပင္စာအုပ္ေဟာင္းတစ္အုပ္ကို ေပးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဆာေျပဖတ္ဖို႔တဲ့။ ေအာက္ထပ္ကို သူဆင္းလာၿပီး သူ႔မိန္းမရဲ႕ ဓါတ္ပံုေရွ႕မွာ အက်ႌၿပဲ၊ ေဘာင္းဘီၿပဲေလးေတြ ခ်ဳပ္ရင္းေျပာျပတယ္။ မင္း စဥ္းစားၾကည့္၊ ငါေရာ၊ မင္းေရာ ကေလးလိုခ်င္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုလို ကိုယ္တုိင္ ဘယ္ေန႔ ဘယ္အခ်ိန္ ဘယ္လိုေသရမွန္းမသိတဲ့ အခ်ိန္မ်ဳိးမွာေတာ့ ငါ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ဘယ္လိုေမြးႏိုင္ မလဲတဲ့။ ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ဆံသဆရာ ကိုေဝါ့စကီးဆီသို႔ သြား ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ကိုေဝါ့စကီးနဲ႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္တိုပဟာ သူငယ္ခ်င္း အရင္းအခ်ာေတြျဖစ္ၾကတဲ့အေလ်ာက္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ကိုေဝါ့စကီး က ေန႔တုိင္း မုတ္ဆိတ္ရိတ္၊ ဆံပင္ညႇပ္ေပးတယ္။ အေျခအေနေကာင္းလို႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္ေကာ္ဖီဆုိင္ေလး ျပန္ဖြင့္ျဖစ္ရင္ ကိုေဝါ့စကီးက စာရင္းမွတ္ထားတဲ့အတုိင္း အလကားလာ ေသာက္မယ္တဲ့။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဒီေန႔မနက္က်ေတာ့ ကိုေဝါ့စကီးက ဆုိင္တံခါးကို ပိတ္ထားပါတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္က တဝုန္းဝုန္း ထုတဲ့အခါမွာ ေပးမဖြင့္လို႔ ဇြတ္အတင္းဝင္လိုက္တဲ့အခါ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႀကဳိးဆြဲခ်ၿပီး သတ္ေသဖို႔ လုပ္ေနတဲ့ ကိုေဝါ့စကီးကို ေတြ႕လုိက္ပါေတာ့တယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို အမ်ဳိးမ်ဳိး ေဖ်ာင္းဖ်ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္မ ေသဖုိ႔တာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုေဝါ့စကီးက ခါးခါးသီးသီးပဲ။ သူဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီတဲ့။ နာဇီေတြရဲ႕ႏွိပ္စက္မႈေတြကို ဆက္ခံမယ့္အစား ေသလုိက္မယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ ေနာက္ဆံုး ေဂ်ေကာ့ဗ္က စကားတစ္ခြန္းေျပာလိုက္တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေအးေလ မင္း ဆံုးျဖတ္ၿပီးၿပီ၊ တားမရဘူးဆိုရင္လည္း ေသေပါ့၊ ဒါေပမယ့္ မင္းသိထားဖုိ႔က ႐ုရွားေတြဟာ တို႔ရဲ႕ဂတ္တိုနဲ႔ ကီလိုမီတာ ၄၀၀ ပဲကြာတဲ့ စစ္ေျမျပင္မွာ ေရာက္ေနၿပီကြ၊ မၾကာခင္ တို႔လြတ္ေတာ့မွာ၊ အဲဒီ အခါက်မွ လူေတြက ကိုေဝါ့စကီးႀကီးဟယ္၊ ရက္ပုိင္းေလးပဲ ေအာင့္ႏုိင္ေစာင့္ႏုိင္ရင္ လြတ္မွာလုိ႔ ေျပာၾကမွာ ငါျမင္ေယာင္ေသးတယ္" လို႔ေျပာၿပီး လွည့္ထြက္သြားမယ့္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ကိုေဝ့ါစကီးက အတင္းလုိက္ဆြဲၿပီး ေမးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"> "မင္း ေသခ်ာလား ေျပာစမ္း။ မင္း ဒီသတင္းကို ဘယ္က ၾကားတာလဲ၊ ဘယ္သူေျပာတာလဲ" "ငါကိုယ္တိုင္ ေရဒီယို နားေထာင္ၿပီး ၾကားခဲ့တာကြ" "ဘာ" ကိုေဝ့ါစကီးရဲ႕စိတ္ထဲမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္မွာ ေရဒီယိုတစ္လံုးရွိတယ္လို႔ ထင္သြားပါေတာ့တယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ ထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္တစ္တြဲ အလုပ္ဆင္းၾကရပါတယ္။ ဘိလပ္ေျမအိတ္ ေတြကို သယ္ၿပီး ရထားတြဲေပၚ တင္ေပးၾကရတယ္။ ဒီေနရာမွ ကုိယ္နဲ႔တြဲတဲ့အေဖာ္က မလုပ္ႏိုင္တဲ့လူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မသန္မစြမ္း မက်န္း မမာတဲ့ သူပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သတ္မွတ္ထားတဲ့ အလုပ္မၿပီးရင္ ႏွစ္ေယာက္စလံုး ထမင္းမစား ရပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သန္သန္မာမာ ထြားထြားက်ဳိင္းက်ဳိင္း လူမ်ဳိးကို လူတုိင္းက တြဲခ်င္ၾကတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ လက္ေဝွ႔သမား မီရွဲလ္ကို အတြဲတြဲထားလုိက္ႏုိင္လို႔ ဒီေန႔အဖို႔ ကံေကာင္းသူျဖစ္သြားပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔ေနာက္ က လူမမာ အဘုိးႀကီးမွာ တြဲမယ့္သူ မရွိပါဘူး၊ သူက ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို တတြတ္တြတ္ေခၚေနတယ္။ "ေဂ်ေကာ့ဗ္ လာပါကြာ၊ ငါနဲ႔တြဲေပးပါ၊ ငါ ထမင္းစားရမွျဖစ္မယ္" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ၾကာၾကာေတာင့္မထားႏုိင္ပါဘူး၊ အဘုိးႀကီး ကိုသြားတြဲေပးလုိက္ပါတယ္။ ဘိလပ္ေျမ အိတ္ေတြကိုသယ္ရင္း မီရွဲလ္ေပ်ာက္ေနလို႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္က လုိက္ရွာ ပါတယ္။ ဒီေကာင္ စီးကရက္ခုိး ေသာက္ေနတာ ျဖစ္မယ္လို႔ သူထင္ေနတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဒါေပမယ့္ သူေတြ႕လုိက္ရတဲ့ျမင္ကြင္းက ထိတ္စရာ လန္႔စရာပါ။ မီရွဲလ္ တစ္ေယာက္ တူရႊင္းနဲ႔ ရထားတြဲၾကမ္း ျပင္ကိုခြာၿပီး ထြက္ေျပးဖုိ႔ လုပ္ေနလို႔ပါပဲ။ "မီရွဲလ္ မင္း အဲဒီလို မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ" ဂ်ဴးတစ္ေယာက္ လြတ္ေျမာက္ သြားရင္ က်န္ခဲ့တဲ့ ဂ်ဴးတစ္အုပ္စုလံုး အသတ္ခံရမွာပါ။ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ ျငင္းရင္း ဆန္ရင္း ႐ုန္းရင္းဆန္ခတ္ ျဖစ္ေနတာကို အျပင္က ဂ်ာမန္စစ္သားတစ္ေယာက္က ျမင္သြားတယ္။ "ေဟ့ ဟိုတြဲေပၚက ႏွစ္ေကာင္ ဘာလုပ္ေနတာလဲ" ဂ်ာမန္စစ္သားဟာ ေသနတ္ကိုျပင္ၿပီး တြဲနားကို ခ်ဥ္းကပ္လာပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">မီရွဲလ္က တူရြင္းးကိုဆလုိက္ၿပီး ႀကိမ္းဝါးလုိက္တယ္။ "လာစမ္း၊ မင္းကို အပါေခၚသြားၿပီး ငါ ေသပြဲဝင္ပစ္ လုိက္မယ္" သူေသရင္ ေဂ်ေကာ့ဗ္လည္း မလြတ္ႏုိင္ပါ။ "မီရွဲလ္ မီရွဲလ္ မင္း ဒီလိုမုိက္႐ူးရဲ မလုပ္ပါနဲ႔ကြာ၊ ငါေျပာတဲ့စကားကို ေသခ်ာနားေထာင္ပါ၊ ဒီမွာ ေဟ့ေကာင္ ငါတို႔ဂတ္တိုနဲ႔ ကီလိုမီတာ ၄၀၀ ပဲကြာတဲ့ စစ္ေျမျပင္မွာ ႐ုရွားတပ္ေတြေရာက္ေနၿပီကြ၊ မင္း ဘာျဖစ္လုိ႔ အက်ဳိးမရွိဘဲ ကိုယ့္အသက္ကုိယ္ ျပဳန္းတီးခံခ်င္ ရတာလဲ၊ ငါတို႔ မၾကာခင္မွာ လြတ္ေတာ့မွာပါကြာ" "ခင္ဗ်ား ဒီသတင္းကို ဘယ္ကရလဲ" "ငါကိုယ္တုိင္ နားနဲ႔ ေရဒီယိုက နားေထာင္ခဲ့တာပါကြာ" မီရွဲလ္ အူျမဴးသြားတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဂ်ာမန္စစ္သားကို ၿပံဳးၿဖဲၿဖဲနဲ႔ လက္ေျမႇာက္ၿပီး ရထားတြဲေပၚက ဆင္းတယ္၊ ဂ်ာမန္စစ္သားက ဆဲေရးၿပီး ႐ုိက္တာ ေတာင္ အၿပံဳးမပ်က္ဘူး။ သူတုိ႔ လြတ္ေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္မႈေၾကာင့္ သူ ေတာ္တန္႐ံု ဆင္းရဲဒုကၡေတြကို မမႈေတာ့ပါဘူး။ ဒါ့ထက္ မီရွဲလ္ဟာ ဘဝအတြက္ အေရးပါတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုကို ခ်လိုက္ပါေသးတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒါကေတာ့ မိန္းမသြားေတာင္းတာပါပဲ။ မီရွဲလ္ဟာ သူ႔ခ်စ္သူရဲ႕အေဖ မစၥတာဖရန္႔ဆိုတာဆိုတဲ့ ဂ်ဴးလူႀကီး လူေကာင္းႀကီးဆီမွာ သူ႔ခ်စ္သူနဲ႔ လက္ဆက္ခြင့္ကို သြားေတာင္းပါတယ္။ "မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ား သမီးနဲ႔ လက္ထပ္ပါရေစ" အားလံုးက ဘာေျပာရမွန္းမသိေအာင္ ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာက မီရွဲလ္ကို ျပတင္းေပါက္နားကို ေခၚသြားတယ္။ "ဟိုမွာေတြ႕လား၊ လူေတြဟာ မီးလႈံဖုိ႔ ထင္းမရွိ၊ အဝတ္အစားထူထူ ထဲထဲမရွိ၊ စားစရာ အာလူးမေတာင္ မရွိဘဲ ရွင္သန္ေနၾကရတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒါေတြမရွိတာထက္ ငါတို႔ဂ်ဴးေတြမွာ အနာဂတ္မရွိဘူးဆိုတာ မင္းမသိဘူးလား၊ အနာဂတ္မရွိတဲ့ လူအဖြဲ႕ အစည္းမွာ လက္ထပ္ဖုိ႔ ထိမ္းျမားဖို႔ မင္းမုိ႔ စဥ္းစားတယ္" "ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အနာဂတ္ရွိပါတယ္ မစၥတာ ဖရန္႔ဖို႔တာ၊ ဒီစစ္ႀကီးဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ ၿပီးသြားမွာပါ" "ဒါေပါ့ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုၿပီးမလဲ၊ စစ္ႀကီးၿပီးတဲ့အထိ ငါတို႔ရွိပါဦးမလားဆိုတာ မင္း အာမခံႏုိင္လုိ႔လား" "မၾကာခင္ ၿပီးေတာ့မွာပါ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ၊ ခု ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၿမဳိ႕နဲ႔ ကီလုိမီတာ ၄၀၀ ကြာတဲ့ စစ္ေျမျပင္ကို ႐ုရွားတပ္ေတြ ေရာက္ေနပါၿပီ" "ဟား မင္းကို ဘယ္သူေျပာလဲ" "ေဂ်ေကာ့ဗ္ ေျပာပါတယ္" "ေဂ်ေကာ့ဗ္ ဟုတ္လား၊ ဒီေလာက္ ပါးစပ္က ေပါက္တတ္ကရေျပာတတ္တဲ့ လူမ်ဳိးရဲ႕ စကားကို မင္းက ဘာေၾကာင့္ ယံုၾကည္ရတာလဲ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူကေကာ ဘယ္လိုလုပ္ သိတာလဲ" "ေဂ်ေကာ့ဗ္မွာ ေရဒီယိုတစ္လံုးရွိပါတယ္ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ၊ သူ ကိုယ္ တိုင္ ဒီသတင္းကို နားေထာင္ခဲ့တာပါ" အားလံုး မင္သက္သြားၾကတယ္။ ေရဒီယိုတစ္လံုးရွိျခင္းဟာ အသတ္ခံရ ႏိုင္တယ္ဆိုတာ သူတုိ႔အားလံုး သေဘာေပါက္ၾကပါတယ္။ မီရွဲလ္ဟာ ေျပာၿပီးမွ အားလံုးကို ေတာင္းပန္ လုိက္တယ္။ "ေက်းဇူးျပဳၿပီးေတာ့ ဒီအေၾကာင္းကို ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာၾကပါနဲ႔၊ ေဂ်ေကာ့ဗ္မွာ အႏၱရာယ္ျဖစ္မွာ စိုးလို႔ ပါ" မစၥတာဖရန္႔ဖု႔ိတာဟာ ဘာစကားမွ ဆက္မေျပာေတာ့ဘဲ အခန္းထဲကို ဝင္သြားတယ္။ သူ႔အဝတ္ ေဟာင္းဗီ႐ိုထဲက ေအာက္ဆံုးမွာဖြက္ထားတဲ့ ေရဒီယိုကို ထုတ္လုိက္တယ္။ သူ႔ဇနီးက အံ့ၾသတႀကီးနဲ႔ ေအာ္ တယ္။ "ဟင္ အေဖႀကီး ရွင္ ေရဒီယိုကို သိမ္းထားတယ္၊ ကၽြန္မကို လံုးဝ မေျပာဘူး" မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာဟာ သူ႔ေရဒီယိုကို တူနဲ႔ တဒုန္းဒုန္း႐ုိက္ခ်ဳိးပစ္လုိက္တယ္။ "ရွင္ ဘာလုပ္တာလဲ" "ဟိုေကာင္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဆိုတဲ့ ေကာင္မွာ ေရဒီယုိတစ္လံုးရွိတယ္လို႔ မင္းရဲ႕သမက္ေလာင္းေလး မီရွဲလ္ ေျပာသြားတာ ၾကားတယ္မဟုတ္လား၊ ဒါကို အေႏွးနဲ႔အျမန္ နာဇီေတြၾကားမွာပဲ၊ ၾကားရင္ ရွာမယ္၊ ရွာရင္ ေဂ်ေကာ့ဗ္မွာ တကယ္ရွိမရွိ မေျပာႏုိင္ေပမယ့္ ငါ့ေရဒီယိုကို ေတြ႕သြားမယ္။ ေတြ႔သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ တစ္ခါမွမဖြင့္ခဲ့ပါဘူး။ သတင္း နားမေထာင္ခဲ့ပါဘူးလုိ႔ ဘယ္လိုေျပာေျပာ သူတုိ႔ယံုၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ ငါ့ကို ပစ္သတ္ၾကလိမ့္မယ္။ ငါ့မိသားစုတစ္စုလံုးကို သတ္ၾက လိမ့္မယ္။ အဲဒီေတာ့ အခု ခ်က္ခ်င္း ေရဒီယိုကို ဖ်က္ဆီးပစ္တာ အေကာင္းဆံုးပဲ" "ရွင္ ဖ်က္ဆီးမယ္ဆိုလည္း ကၽြန္မကို သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ေလာက္ေတာ့ ေပးနားေထာင္ၿပီးမွ ဖ်က္သင့္ တာေပါ့ရွင္" ေနာက္ေန႔မွာေတာ့ ဂတ္တုိတစ္ခုလံုးမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ စကားျဖစ္လုိ႔ေနပါေတာ့တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေတြ႕သမွ်လူ ေတြက တၿပံဳးၿပံဳးနဲ႔ေပါ့၊ ကိုေဝါ့စကီးဆီမွာ ထံုးစံအတုိင္း မုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖို႔လုပ္တဲ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ကိုေဝ့ါ စကီးက ေမးတယ္။ "ကဲ ဒီေန႔ ဘာထူးလဲ" "ဘာထူးရမွာလဲ" "ဘာသတင္းထူးလဲလို႔ ေမးတာေလ" "ဘာက ဘာသတင္းထူးရမွာလဲ" "မင္း ငါ့ကို အေၾကာင္႐ုိက္မေနပါနဲ႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရာ၊ မင္းဆီမွာ ေရဒီယိုရွိတယ္ ဆိုတာ ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး သိပါတယ္" "ဘာ ဂတ္တို တစ္ခုလံုး သိပါတယ္ ဟုတ္လား" "ဟုတ္တယ္၊ ဟိုေကာင္ မီရွဲလ္ မိန္းမသြားေတာင္းတာကေန အကုန္သိကုန္တာ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ ကုိျမင္တာနဲ႔ မီရွဲလ္က ထြက္ေျပးတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ေဂ်ေကာ့ဗ္၊ ကၽြန္ေတာ္ မရည္ရြယ္ဘဲျဖစ္သြားတာပါ" "မင္းဟာ လူသတ္သမား၊ ငါ့ကို ေသေအာင္လုပ္တဲ့ အေကာင္" အလုပ္စခန္းလည္း လူတုိင္းက မီရွဲလ္ကေနတစ္ဆင့္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဆီက သတင္းႏႈိက္ၾကတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္က စိတ္ေပါက္ေပါက္ နဲ႔ ဒီေန႔ညက တန္ဂိုအကတီးလံုးေတြပဲ လႊင့္ေပးတယ္လို႔ ေျပာလုိက္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေလေၾကာင္းအခ်က္ေပး ဥၾသဆြဲသံနဲ႔အတူ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ပ်ံလာတယ္။ စခန္း တစ္ခုလံုး လႈပ္လႈပ္ရြရြေတြ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"႐ုရွားေလယာဥ္ပ်ံေတြ ျဖစ္မယ္" ဒါေပမယ့္ သူတုိ႔ေခါင္းေပၚကေန အုပ္လုိက္ပ်ံသြားတာ ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ပ်ံ ေတြပါ။ ႐ုိမန္ညီေနာင္ရဲ႕ အငယ္ေကာင္ဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို မရမကေမးတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ အေျဖမေပးႏိုင္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ရထားႀကီးတစ္စင္း ဆုိက္လာၿပီး ရထားေပၚမွာ လူသံေတြၾကားရတယ္တဲ့။ အားလံုးတားေနတဲ့ ၾကားထဲက ႐ိုမန္ အငယ္တစ္ေကာင္ဟာ ရထားနားကိုေျပးၿပီး ႐ုရွားေတြသတင္းကို သြားေမးတယ္။ ကင္းစပ္ ေပၚက ဂ်ာမန္စစ္သားဟာ ႐ိုမန္အငယ္ေကာင္ကို ပစ္ခ်လုိက္ပါေတာ့တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">စိတ္မေကာင္းမႈေတြနဲ႔ အလုပ္သိမ္းျပန္လာေတာ့ လမ္းမွာ သူတို႔အားလံုး ေလးစားရတဲ့ ေဒါက္တာႀကီးက ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို နားခ်တယ္။ "ဘာမွ ဥပါဒန္ျဖစ္မေနပါနဲ႔ကြာ၊ ႐ိုမန္အငယ္ေကာင္ဟာ ေသခ်ိန္ေရာက္လာလို႔ ေသရတာပါ" မီရွဲလ္ကလည္း ေဂ်ေကာ့ဗ္ကိုေျပာပါတယ္။ "ခင္ဗ်ားဘက္က အေကာင္းဆံုးလုပ္ခဲ့တာပဲ ေဂ် ေကာ့ဗ္ရာ။ စိတ္မေကာင္းမျဖစ္ပါနဲ႔" "ငါ ဘာအေကာင္းဆံုးလုပ္လို႔လဲ" "လူေတြအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေပးႏိုင္ တယ္ေလ၊ လူေတြအားလံုး တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ သတ္ေသေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ခင္ဗ်ားရဲ႕႐ုရွားတပ္ေတြ သတင္းေၾကာင့္ လူေတြရဲ႕ဘဝေတြ ဘယ္ေလာက္ အဓိပၸါယ္ျပန္ရွိလာ၊ ျပန္ရွင္သန္လာလဲ သိရဲ႕လား" ရပ္ကြက္ ထဲကို ဝင္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူနဲ႔အလုပ္တြဲေဖာ္ လူမမာ အဘုိးႀကီးက ေစာင့္ၿပီးေမးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္ ဘာထူးသလဲ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ တစ္ေန႔လံုး ညစ္ေနတဲ့စိတ္ေတြဟာ အဘုိးႀကီးဆီမွာ လြတ္ထြက္ သြားတယ္။ "ဒီမွာ ခင္ဗ်ား သိထားဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမယ္။ အားလံုးကုို ကၽြန္ေတာ္ညာခဲ့တာ၊ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ဘာ ေရဒီယိုမွ မရွိဘူး။ ဘာ႐ုရွားတပ္ေတြမွ မလာဘူး၊ ဟုတ္ၿပီလား" အဘိုးႀကီးဟာ ငိုင္ၿပီး က်န္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ တစ္ေန႔မနက္မွာေတာ့ အဘိုးႀကီးဟာ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ "သူ သူ ကုိယ့္ကုိယ္ကို သတ္ေသသြားတာ လားဟင္" ေဂ်ေကာ့ဗ္နဲ႔ မီရွဲလ္တို႔အေမးကို ေဒါက္တာႀကီးက မခ်ိၿပံဳးနဲ႔ ရွင္းျပတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ဒီသေဘာပါပဲကြာ၊ သူ႔က်န္းမာေရးက စိတ္ေၾကာင့္ပဲ ခုခ်ိန္ထိ ရွင္သန္ေနတာ၊ သူတစ္ခုခုေၾကာင့္ စိတ္ကို ေလွ်ာ့ခ် လုိက္တယ္နဲ႔တူပါတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္း ေသသြားခဲ့တယ္" လူႏွစ္ေယာက္ ရွိသြားပါၿပီ။ ဒီသ တင္းေၾကာင့္ ေသသြားခဲ့ရတာ၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေဒါက္တာႀကီးက ဆက္ေျပာတယ္။ "သူက ႐ုရွားတပ္ေတြ ေရာက္လာမယ္ဆိုတာကို တကယ္ေအာက္ေမ့သြားၿပီး တစ္ရက္ႏွစ္ရက္ အသက္မထြက္ဘဲ ေအာင့္ေနပံုရပါ တယ္ကြာ၊ တကယ္မုိက္တဲ့လူ၊ သက္သက္မဲ့ ႏွစ္ရက္ေလာက္ ဘဝဆုိးႀကီးကို ဒုကၡ ထပ္ခံသြားတယ္" ေဂ်ေကာ့ဗ္က ေဒါက္တာႀကီးကုိ ၾကည့္လိုက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"အဲဒါက တကယ္ပါ ေဒါက္တာ၊ ႐ုရွားတပ္ေတြ လာမယ္ဆိုတာ တကယ္ပါ" "ဟင္" အဲဒီ ေနာက္မွာေတာ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ လူေတြအားလံုးအတြက္ သတင္းေတြကို ဖန္တီးလုပ္ႀကံေျပာဖို႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္တဲ့ အတိုင္း ေျပာပါေတာ့တယ္။ "စတာလင္ရဲ႕ တပ္မဟာႀကီးေတြဟာ လက္နက္ခဲယမ္းအျပည့္နဲ႔ ခ်ီတက္လာေနၿပီ၊ ဒါတင္ ဘယ္ကမလဲ အေမရိကန္ေတြကလည္း တင့္ကားေတြနဲ႔ ဝင္လာၿပီ" "တင့္ကားေတြ အမ်ားႀကီးပဲလား" "သိပ္ အမ်ားႀကီးေတာ့ ဘယ္ဟုတ္မလဲကြ၊ ဒါေပမယ့္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ေတာ့ ခ်ီလာတာေပါ့" "အေမရိကန္ တပ္ေတြက ဘာထူးျခားလုိ႔လဲ"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"အေမရိကန္ေတြက တီးဝုိင္းေတြပါတယ္ကြ၊ သိတယ္မဟုတ္လား၊ အေမရိကန္ေတြက အေပ်ာ္အပါးကို စစ္ျဖစ္ေနတာေတာင္ လုပ္တာေလ" "ဘယ္လို တီးဝိုင္းေတြလဲ" "ဂ်ပ္ဇ္တီးဝုိင္း" "ဟာ ဆက္ဆိုဖုန္းေတြ ပါမွာေပါ့" "ေအး ကလဲနက္ေတြေတာင္ ပါေသးတယ္" ဂ်ဴးလူေတြရဲ႕မ်က္ႏွာေတြမွာ ပန္းေသြးေရာင္ေတြ ျပန္ထ လို႔လာတယ္။ သူတုိ႔မ်က္လံုးေတြဟာ အေရာင္တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္လို႔ အရည္တလဲ့လဲ့န႔ဲ။ ဒါေပမယ့္ ဒါကို မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာက တားမွျဖစ္ေတာ့မယ္လုိ႔ ဆုံးျဖတ္ လုိက္ပါတယ္။ ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ဒီသတင္းျပန္႔ေနတဲ့ အတြက္ သိပ္မၾကာခင္မွာ အားလံုးကို အႏၱရာယ္က်ေတာ့မယ္၊ အႏၱရာယ္မက်ေအာင္ အဲဒီေရဒီယိုကို ဖ်က္ဆီး ပစ္ဖုိ႔လိုတယ္လုိ႔ သူကယူဆပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ညဘက္တစ္ေယာက္တည္း အ၀တ္ေတြေလွ်ာ္ရင္း ပါးစပ္က တတြတ္တြတ္နဲ႔ ကြယ္လြန္သြားတဲ့ဇနီးသည္ဆီမွာ ၀န္ခ် ေတာင္းပန္ေနတယ္။ "ငါ့မွာေရြးစရားလမ္း မရွိလို႔ ငါလိမ္ရတာပါကြာ" တဲ့။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကယ္ထားတဲ့ ကမေလးမေလးဟာ ေနမ ေကာင္းျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ထင္လိုက္တာက မေန႔ကစားမိတဲ့ မႈိတစ္မ်ိဳးေၾကာင့္လို႔ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူေဒါက္တာႀကီးကို သြားေခၚဖို႔ စီစဥ္ရပါတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ တစ္ေယာက္ ဒီဘက္အိမ္ေခါင္မိုးအ ထပ္ခိုးထဲမွာ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနတာကို မသဲမကြဲၾကည့္ၿပီး မ်က္ေတာင္ မခက္ႏိုင္ျဖစ္ေနရတာ ဟိုဘက္အိမ္က မီရွဲလ္ပါ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ငါအထင္ ဒီလူဟာ ေရဒီယို ရွိရံုတင္မက ရုရွားေတြနဲ႔ ေျမေအာက္ဆက္ဆံေရးပါရွိမယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီေလာက္ သတင္းေတြကို အေသးစိတ္သိေနတာ" "မီရွဲလ္ ရွင္ကၽြန္မနဲ႔ ခ်ိန္းထားၿပီးရင္ေတာ့ ကၽြန္မကိုပဲ အာရံု ထားသင့္တယ္လုိ႔ ကၽြန္မထင္တယ္" တကယ္ေတာ့ မီရွဲလ္ဟာ သူ႔ခ်စ္သူရိုစာနဲ႔ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေနဖို႔ ခ်ိန္းထားခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အာရံုေတြက ခ်စ္သူ ရိုစာဆီမွာ ထားလို႔မရဘဲ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဆီမွာပဲ ေရာက္ေန တယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ေဒါက္တာႀကီးကို သြားပင့္ဖို႔ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္နဲ႔ ထြက္ရတယ္။ မီရွဲလ္ မေနႏိုင္ေတာ့ဘဲ အ၀တ္အစားေတြကို ျပန္၀တ္ၿပီး ေနာက္ကလိုက္ေခ်ာင္းဖို႔ လုပ္တယ္။ ရိုစာက ေအာ္တယ္။ "မီရွဲလ္ ရွင့္ကိုယ္ရွင္ ဘာလုပ္ေနတယ္လို႔ ထင္သလဲ" "ရိုစာ မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္ပါတယ္ကြာ၊ ဒါေပမယ့္ ရုရွားေတြက အေရးႀကီးလို႔ပါ"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"><br />ေရွ႕က ေဒါက္တာႀကီးဆီကို ေျပးေနတဲ့ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေနာက္မလွမ္းမကမ္းမေန မီရွဲလ္လိုက္သြားတယ္။ အခ်ိန္ က ကာဖ်ဴးခ်န္ႀကီး။ ဒါကို အေပၚထပ္က လွမ္းျမင္လိုက္တဲ့ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာက သူ႔လူေတြနဲ႔ လိုက္ပါ ေတာ့ တယ္။ "ဒီေဂ်ေကာ့ဗ္ဆိုတဲ့ လူရႈပ္နဲ႔ မင္းသမက္ေလာင္း မီရွဲလ္ ကာဖ်ဴးအခ်ိန္ႀကီး လမ္းေပၚမွာ ဘာလို႔ေရာက္ ေနရတာလဲ၊ ေျပာေနတာၾကာတယ္။ ငါတို႔ သူ႔အိမ္ကို သြားရွာၿပီး သူ႔ေရဒီယိုကို သြားရွာၿပီး ဖ်က္ဆီးၾကမယ္"<br /><br />မစၥတာဖရန္႔ဖိုတာတို႔ လူစုဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္အိမ္ကို ဦးတည္ၿပီးသြားၾကတယ္။ ေဒါက္တာႀကီးအိ္မ္ေရွ႕မွာ ေစာင့္ ေနတုန္းပဲ မီရွဲလ္က သူ႔ကိုလည္းတိုင္ပင္ပါလို႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကိုေျပာတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္က မီရွဲလ္ကို ေမာင္းထုတ္ ရတယ္၊ ေဒါက္တာႀကီးဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို သူ႔ေဆးေတြျပတယ္။ "ဒီ မစံုမလင္ ေဆး၀ါးေတြက လူေတြအတြက္ ဘာမွအက်ိဳးအာနိသင္ မရွိပါဘူးကြာ။ ေျပာရမယ္ဆိုရင္ မင္းေျပာတဲ့ အေမရိကန္တင့္ကားေတြနဲ႔ တင့္ကားေပၚ က ဂ်ပ္ဇ္တီး၀ိုင္းေလာက္ေတာင္ လူေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးကို မကုစားႏိုင္ပါဘူး။ ကဲ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရဲ႕ ကေလးမေလးကို ငါတို႔သြားၾကည့္ၾကတာေပါ့" အဲဒီအခ်ိန္မွာ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာတို႔ လူတစ္စုဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းဆံသဆရာ ကိုေ၀ါ့စကီးကို သြားႏႈိးၾကတယ္။ ညႀကီးမင္းႀကီး တံခါးလာေခါက္ခံရတဲ့အခါ ေသြးလန္႔ စြာနဲ႔ပဲ ကိုေ၀ါ့စကီးက တံခါးကိုဖြင့္ေပးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ခင္ဗ်ားတို႔ အေရးေပၚမုတ္ဆိတ္ရိတ္ဖို႔ လာတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေနာ္" သူတို႔ဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေရဒီယိုကို သြားရွာဖို႔ အစီအစဥ္ကို ေျပာတယ္။ ကိုေ၀ါ့စကီုးကို ေခၚခဲ့ၾကတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္အိမ္ထဲ၀င္ၿပီး ေမႊေႏွာက္ ရွာေဖြၾကတယ္။ ရိုမန္အႀကီးေကာင္ဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကယ္တားတဲ့ ေကာင္မေလးရဲ႕ အတြင္းခံ ေဘာင္းဘီေလး လွမ္းထားတာကို ေတြ႕သြားတယ္။ "ဒီမွာ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ ကၽြန္ေတာ္ အဲဒီေဂ်ေကာ့ဗ္ဆိုတဲ့လူရဲ႕ ဘုရား မႀကိဳက္တဲ့ အက်င့္စာရိတၱကို ျမင္ေနရပါၿပီ၊ သူဟာ ဂ်ဴးလူအဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အမိႈက္ပါဗ်ာ" "ထားလိုက္စမ္းပါကြာ၊ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာေတြ ထားလိုက္ပါ။ ငါတုိ႔ ခုလုပ္ရမွာ ေရဒီယိုရွာဖို႔အဓိကပဲ"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ကၽြန္ေတာ္တို႔ အထပ္ခိုးေပၚ တက္ရွာၾကရေအာင္" သူတို႔လူစု အထပ္ခိုးကို တက္သြားၿပီး မေရွးမေႏွာင္းမွာပဲ ေဂ်ေကာ့ဗ္နဲ႔ ေဒါက္တာႀကီးေရာက္လာတယ္။ "ခင္ဗ်ားေလွကားေတြက မ်ားလိုက္တာ ေဂ်ေကာ့ဗ္၊ ကၽြန္ေတာ္ ႏွလံုးအေျခအေနမွာ ကၽြန္ေတာ္ နားနားၿပီး တက္မွရမယ္" "ခြင့္လြတ္ပါ ေဒါက္တာႀကီး၊ ကေလးမေလးကို ကၽြန္ေတာ္က အထပ္ခိုးမွာ ၀ွက္ထားရလို႔ပါ" မစၥတာဖရန္႔ဖိုတာတို႔ဟာ အထပ္ခိုးမေရာက္ခင္ အဆင့္ေလးမွာ ကြယ္ၿပီးပုန္းေနၾကတယ္။ ေဒါက္တာႀကီးက ကေလးမေလးကို စစ္ေဆးေပးတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"အာသီးေယာင္ေနတယ္၊ ေခ်ာကလပ္တို႔ ေရခဲမုန္႔တို႔ မစားမိေစနဲ႔" ဂတ္တို႔ထဲ မျမင္ရတာၾကာတဲ့ အစား အေသာက္ေတြကို ေဒါက္တာႀကီးက စေနာက္ၿပီးေျပာတယ္။ "ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘာမွမတတ္ႏိုင္ဘူး ေဂ်ေကာ့ဗ္၊ ကေလးမေလးက အာဟာရခ်ဳိ႕တဲ့တာ၊ သူ႔ဘာာ ခံႏိုင္ရည္အား တက္လာေအာင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ သတင္းေတြကိုသာ မ်ားမ်ားေျပာေပေတာ့" သူတို႔ေတြ အဆင္းမွာ မစၥတာဖရန္႔ဖိုတာ တို႔လူစုနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ပက္ပင္းတိုး ၾကတယ္။<br /><br />"ခင္ဗ်ားတို႔ က်ဳပ္အိမ္ထဲကို ဘာ၀င္လုပ္ၾကတာလဲ" "ဒီမွာ ေဒါက္တာႀကီးကိုေတာ့ အားနာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ မင္းရဲ႕အျပဳအမူေတြဟာ ငါတို႔၀တ္တိုတစ္ခုလံုး အသက္ေဘးႀကံဳရမယ့္ ကိစၥေတြ ဒါေၾကာင့္ မင္းေရဒီယို ဖ်က္ဆီးဖို႔ ငါတို႔လာခဲ့တာပဲ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ က ေခါင္းတဆိတ္ဆိတ္ ညိတ္တယ္။ "ေကာင္းၿပီေလ၊ ဖ်က္ဆီးဆို ဖ်က္ဆီးလိုက္ပါမယ္ ဟုတ္ၿပီလား" ေဒါက္တာႀကီးက ေခ်ာင္းဟန္႔ၿပီး၀င္ေျပာတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"အဟမ္းဟမ္း ေရဒီယိုကို ဖ်က္ဆီးတာလြယ္တယ္၊ ဒါေပမယ့္ အဲဒီေရဒီယိုသတင္းေတြ ထြက္လာတဲ့ေန႔ ကစၿပီး က်ဳပ္တို႔ဂတ္တိုထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသတဲ့လူ မွရွိေတာ့ဘူးဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔ သတိမထားမိၾကဘူးလား။ လူေတြဟာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔ အသက္ရွင္ေနတာပါ မစၥတာဖရန္႔ဖိုတာ အဲဒီေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိရင္ ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကို သတ္ေသတဲ့လူေတြနဲ႔ ျပည့္သြားလိမ့္မယ္" မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ ငိုင္က်သြားတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ ကေတာ့ လိုက္ေယာင္ေနတယ္။ "ဒါဆိုလည္း ဆက္ထားလိုက္မယ္ေလ" ကိုေ၀ါ့စကီးက ဒီလိုအႀကံဉာဏ္ ေပးတယ္။<br /><br />"က်ဳပ္တို႔ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ သတင္းကို နားေထာင္ၿပီး ဖ်က္ဆီးပစ္လိုက္ၾကရင္ မေကာင္းဘူးလား" ရိုမန္အႀကီး ေကာင္ဟာ ဒီေရဒီယိုကိစၥနဲ႔ သူ႔ညီရိုမန္အငယ္ေကာင္ ေသခဲ့ရတာကို နာၾကည္းေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ "ဒီမွာ ခင္ဗ်ားတို႔ အရည္မရအဖတ္မရ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္ေတြ ေလွ်ာက္ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ့ အဲဒီ ေရဒီယိုကို" သူ႔ စကားမဆံုးခင္မွာ မီးပ်က္သြားတယ္။ အဲဒါျပႆနာပဲ။ မီးပ်က္သြားတိုင္း ဂ်ာမန္ေတြ၀င္လာၿပီး ေခြးဆြဲသလုိ လူေတြကို ဆြဲသြားတတ္တယ္ မဟုတ္လား။ သူတို႔အားလံုး အစားေတြရပ္ၿပီး ကိုယ့္အိမ္ကို အျမန္ျပန္ဖို႔ ေလွကားကေန အေျပးဆင္ၾကတယ္။ ေလွကားတစ္၀က္မွာ မီးက ျဖဳတ္ဆိုျပန္လာတယ္။ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ က ျပန္လွည့္လိုက္တယ္။<br /><br />"က်ဳပ္တို႔ ေသခ်ာေဆြးေႏြးၾကတာေပါ့" ဒါေပမယ့္ ေလွကားသံုးထစ္ေလာက္ပဲ ျပန္တက္ရေသးတယ္။ မီးက ဖ်တ္ခနဲ ျပန္ပ်က္သြားေရာ။ ဒီတစ္ ခါေတာ့ အားလံုး၀ရုန္းသံုးကားနဲ႔ အလုအယက္ ေျပးဆင္းၾကပါေတာ့တယ္။<br />ကိစၥ၀ိစၥ ေတြရွင္းတာနဲ႔ ေကာင္မေလးက ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ပူဆာျပန္ပါေတာ့တယ္။ "ေဂ်ေကာ့ဗ္ ကၽြန္မကိုလည္း ရွင့္ေရဒီယိုေပးနားေထာင္ပါလား" "ေကာင္းၿပီေလ။ မင္းျမန္ျမန္ေနေကာင္းေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုရင္ငါမင္းကို ေရဒီ ယို ေပးနားေထာင္မယ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဘာပဲေျပာေျပာ ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ေဂ်ေကာ့ဗ္ဆီက သတင္းကို နားစြင့္ၾကတာ ေန႔စဥ္အလုပ္ျဖစ္ေနပါၿပီ။ ျပႆနာျဖစ္ေနရသူက ေဂ်ေကာ့ဗ္ပါ။ မနက္မနက္ အလုပ္စခန္းကို သြားခါနီး သူလာမယ့္လမ္းမွာ ေစာင့္ၿပီး သတင္းေမးတတ္တဲ့ မီးရွဲလ္တို႔လူစုကို ေရွာင္ကြင္းၿပီးသြားရတာ သူ႔အဖို႔ အပန္းႀကီးလွပါတယ္။ သတင္း... သတင္း ဒီဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့သတင္းကို သူဘယ္ကရပါ့မလဲ။ သတင္း အစအနေလး တစ္ခုခု ေလာက္ရမွ သူက်န္တာေတြ လုပ္ၾကံလို႔ရမွာပါ။ ခုေတာ့ သတင္းအစအနေလးေတာင္ မရျဖစ္ေနတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဂ်ာမန္စစ္သားႀကီးတစ္ေယာက္ဟာ အိမ္သာထဲကို သတင္းစာတစ္ေစာင္နဲ႔ ၀င္သြားတာ ေဂ် ေကာ့ဗ္ ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္။ သူလိုခ်င္တဲ့ သတင္းကို ေတြ႕လိုက္ပါၿပီ။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ဘာကိုမွ မမႈဘဲ အဲဒီစစ္ သား ထြက္သြားတာနဲ႔ အိမ္သာထဲကို ၀င္သြားလိုပ္တယ္။ "ဒီအရူး ဘာလုပ္တာလဲ။ ဂ်ာမန္အိမ္သာထဲကို ဂ်ဴး၀င္တက္ရင္ ပစ္သတ္ခံရမယ္ဆိုတာ နားမလည္ဘူးလား"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ကိုေ၀ါ့စကီးနဲ႔ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာတို႔ဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ အျပဳအမူကို နားမလည္ႏိုင္ဘဲ ၾကည့္ေနၾကတယ္ ဒါေပ မယ့္ ေဂ်ေကာ့ဗ္မွာ သူတို႔လိုက္မမီတဲ့ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္ေတြ ရွိတယ္လို႔လည္း ခံယူထားၾကေတာ့ အသာေစာင့္ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ အိမ္သာထဲမွာ ေဂ်ေကာ့ဗဟာ သတင္းစာစကၠဴ အပိုင္းအစေတြထဲက စစ္ေျမျပင္ သတင္းပါ တာေတြကို ရွာတယ္။ အိမ္ျခံေျမသတင္း၊ လက္ထပ္သတင္း၊ ကြာရွင္းသတင္း၊ သတင္း သတင္း သူလိုခ်င္တဲ့ သတင္းကို ေတြ႕လိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္တစ္ေယာက္ အားရပါးရ ဖတ္ပါေတာ့တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အဲဒီအခ်ိန္မွာ အိမ္သာတက္ခ်င္လြန္းလို႔ ကေသာကေမ်ာ ၀င္လာတဲ့ ဂ်ာမန္စစ္သားတစ္ေယာက္ဟာ ေဂ် ေကာ့ဗ္ကို ေတြ႕သြားေတာ့ ေဆာရီးဆိုၿပီး ေခၽြးျပန္ၿပီး ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာ့ပါဘူး။ ကိုေ၀ါ့စကီးတို႔ မစၥတာ ဖရန္႔ဖို႔တာတို႔ မီရွဲလ္တို႔လည္း ရင္တထိတ္ထိတ္နဲ႔ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ဂ်ာမန္စစ္သားဟာ အိမ္သာ တက္ခ်င္ လြန္းလို႔ အေၾကာဆြဲသလို ေျခဆာဆာနဲ႔ အိမ္သာေရွ႕လမ္းေလွ်ာက္လိုက္၊ တံခါးကို ေခါက္ၿပီး အထဲကလူ ျမန္ျမန္တက္ဖို႔ သတိေပးလိုက္ လုပ္ေနပါတယ္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုမွ လြတ္လမ္း မရွိေတာ့ပါဘူး။ အင္မတန္ျမင့္ျမတ္လွတဲ့ အာရိယာန္အႏြယ္ ဂ်ာမန္လူ မ်ဳိးေတြသံုးတဲ့ အိမ္သာထဲ ဝင္သံုးတဲ့ ဂ်ဴးတစ္ေယာက္အတြက္ အျပစ္ဒဏ္က ေသဒဏ္တစ္မ်ဳိးသာရွိပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အားလံုး ရင္တမမျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ကိုေဝါ့စကီးဟာ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ လုပ္ရပ္တစ္ခုကို လုပ္လုိက္ပါတယ္။ အဲဒါ ကေတာ့ ျမဴးျမဴးႂကြႂကြသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကို ဘိလပ္ေျမအိတ္ေတြေပၚတက္ၿပီး လက္ဟန္ေျခဟန္ ကုိယ္ဟန္ အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေအာ္ဆိုလုိက္တာပါပဲ။ နဂိုကမွ အိမ္သာတက္ခ်င္လြန္းလို႔ စိတ္တိုေနတဲ့ ဂ်ာမန္ စစ္သားႀကီးဟာ ကိုေဝ့ါစကီးဆီကိုေျပးလာၿပီး ဘိလပ္ေျမအိတ္ေတြေပၚက ဆြဲခ် အားရပါးရထိုး ႀကိတ္ေတာ့တာပဲ။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ လည္း စစ္သားႀကီးက ကိုေဝ့ါစကီးကိုမဲေနတုန္း အခြင့္ေကာင္းယူၿပီး ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၾကည့္ရတာ ရယ္လည္းရယ္၊ စိတ္မေကာင္းလည္းျဖစ္ေနတဲ့ ဇာတ္ဝင္ခန္းပါ။ သူတုိ႔ အားလံုး ေသရမွာကို အရမ္းေၾကာက္ တတ္ၾကတဲ့ သာမန္ျပည္သူေတြပါ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဒါေပမယ့္ အေရးႀကံဳလုိ႔ သက္လံုေကာင္းလုိက္ၾကတာေလ။ လာမယ့္ေဘးကို ေျပးေတြ႕လုိက္ၾကတာေလ။ အဲဒီေန႔ ထမင္းဝုိင္းမွာေတာ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္တစ္ေယာက္ အားလံုးနားေထာင္ခ်င္ေနတဲ့သတင္းကို တစ္ေလွႀကီး ေျပာျပလုိက္ႏုိင္ပါ ေတာ့တယ္။ သတင္းေတြ အရသာရွိပံုမ်ား အထုိးအႀကိတ္ အကန္အေက်ာက္ ခံထားရလုိ႔ ဖူးဖူး ေယာင္ေနတဲ့ မ်က္ႏွာႀကီးနဲ႔ ကိုေဝ့ါစကီးလည္း စိတ္ပါဝင္တစား နားေထာင္လို႔ေပါ့။ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ တစ္ေယာက္ကလြဲရင္ သူ႔ပါတနာကအစ ေဂ်ေကာ့ဗ္တို႔ဝိုင္းထဲ ဝင္ပါလာပါၿပီ။ သူကအားလံုးကို မ်က္ ႏွာခ်ဳိေသြးၿပီး ဒီလိုေျပာလုိက္တယ္။ "ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အားလံုး စည္းလံုးရမယ့္အခ်ိန္ေရာက္ၿပီ ထင္တယ္"တဲ့။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ညက်ေတာ့ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာဟာ အိပ္လို႔မရပါဘူး။ သူ႔မိန္းမက ေမးတယ္။ "ရွင္ ဘာျဖစ္ေနတာလဲ"တဲ့ "မင္း ခန္႔မွန္းၾကည့္ေလ"လုိ႔ ေျပာလုိက္တဲ့အခါမွာ ဖရန္႔ဖို႔တာရဲ႕ေၾကာကို ေကာင္းေကာင္းသိေနတဲ့ သူ႔ မိန္းမက-<br />"ရွင္ ဘယ္လိုမွေတာ့ မေအာက္ေမ့နဲ႔ေနာ္၊ ကၽြန္မေတာ့ ခုကိစၥမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို မွန္တယ္လို႔ထင္တာပဲ" လုိ႔ ျပန္ေျပာ လုိက္တယ္။ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာက မခ်ဳိၿပံဳး ၿပံဳးရင္း ျပန္ေျပာလုိက္တယ္။ "ငါက မွားေနတာေပါ့ကြာ ဟုတ္လား" ေနာက္တစ္ေန႔မွာ သူ႔သမက္ေလာင္းန႔ဲ သမီး (သူတို႔က လက္မထပ္ရေသးေပမယ့္ အတူေနေနပါၿပီ) တို႔ဆီ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာ လုိက္သြားလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သမီးအတြက္ သူ႔အေမဝတ္ခဲ့တဲ့ သတို႔သမီးဝတ္ စံုနဲ႔ သမက္အတြက္ သူ လွ်ဳိ႕ဝွက္သိမ္းဆည္းထားတဲ့ ေျခာက္လံုးျပဴးေသနတ္ကိုေပးလုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"မင္းမိတ္ေဆြ ေဂ်ေကာ့ဗ္ မွန္ပါတယ္ကြာ၊ ငါ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မွားခဲ့တဲ့အတြက္ ငါေတာင္းပန္ပါတယ္"တဲ့။ သူတုိ႔ ဂတ္တိုထဲက ဂ်ဴးအဖြဲ႕အစည္းအတြက္ ေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္မႈလုပ္တဲ့အခါမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ သူသိပ္ေလး စားရတဲ့ ေဒါက္တာႀကီးကို မဲထည့္တယ္။ သူ႔စိတ္ထဲ ေဒါက္တာႀကီးဟာ ဂတ္တိုရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ျဖစ္သင့္တယ္လို႔ ထင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မဲေတြလည္း စရေရာ။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္"<br /><br />သူက မဲအမ်ားဆံုးနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ျခင္း ခံလုိက္ရပါေတာ့တယ္။ အားလံုးဟာ ေဂ် ေကာ့ဗ္ကို တညီတညႊတ္တည္း မဲေပးခဲ့ၾကၿပီး ဝိုင္းၿပီးခ်ီးက်ဴးၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ တံခါးကို တဒုန္းဒုန္းထုၿပီး ဂ်ာမန္အသံနဲ႔ တံခါးကို ျမန္ျမန္ဖြင့္စမ္းလုိ႔ ေအာ္ဟစ္သံထြက္လာတယ္။ သူတုိ႔အားလံုး ထိတ္ထိတ္ပ်ာပ်ာ ျဖစ္သြားၾကတယ္။ တံခါးဖြင့္လုိက္တဲ့အခါမွာ မီရွဲလ္။ မီရွဲလ္ဟာ ေယာကၡမဆီက ေသနတ္နဲ႔ေသြးႂကြေနတယ္။ လူေတြအားလံုးက မေနာက္သင့္တဲ့ပံုစံနဲ႔ ေနာက္လို႔ ဝိုင္းမာန္မဲတာခံရတဲ့အခါမွာ အက်ႌေအာက္က ေသနတ္ကို ထုတ္ၿပီးႂကြားလုိက္တယ္။ အားလံုး ထိတ္ထိတ္ ပ်ာပ်ာနဲ႔ လန္႔ဖ်ပ္ကုန္ၾကတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ဒါ ဘာဆန္းသလဲ။ ခင္ဗ်ားမွာ ေရဒီယိုရွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေသနတ္ရွိတယ္" အားလံုးက ကေလးဆန္တဲ့ မီရွဲလ္ဆီက ေသနတ္ကို ေခါင္းေဆာင္ေဂ်ေကာ့ဗ္ဆီ အပ္ထားဖု႔ိ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။ မီရွဲလ္ တစ္ေယာက္ မအပ္ခ်င္အပ္ခ်င္နဲ႔ အပ္လုိက္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ခုနကအတုိုင္းပဲ တံခါးကို တဒုန္းဒုန္းထုတဲ့ အသံေတြ ေပၚလာျပန္တယ္။<br /><br />"မီရွဲလ္"<br />"မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔အတူရွိတယ္ေလ" "ဒါဆိုရင္ေတာ့ ဂ်ာမန္အစစ္ေတြ" ေဒါက္တာႀကီးရဲ႕ ဇနီးဟာ တံခါးကိုဖြင့္ေပးၿပီး ေမးလုိက္တယ္။ "ေဒါက္တာႀကီး အနားယူေနပါတယ္။ ရွင္တို႔ အပြဳိင္မင့္ ယူထားပါသလား" "က်ဳပ္တုိ႔အတြက္ ဘာအပြဳိင္မင့္ မွမလိုဘူး" ဂ်ာမန္စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ တံခါးကိုတြန္းဖြင့္ၿပီး အိမ္ထဲကို ဝင္လာ ၾကတယ္။<br /><br />"က်ဳပ္တု႔ိဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး အသည္းအသန္ျဖစ္ေနလို႔ ေဒါက္တာႀကီးကို လာေခၚတာ" ေဒါက္တာႀကီးဟာ ပုန္း ေအာင္းေနရာက ထြက္လုိက္တယ္။ သူ႔မိတ္ေဆြေတြကို စိမ္းစိမ္းၾကည့္ၿပီး ၿပံဳးျပတယ္။ ၿပီးေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ လုိက္ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"><br />"ရွလံု"<br />"ခင္ဗ်ားတို႔ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက ကၽြန္ေတာ့္လူနာမဟုတ္ေတာ့ ကုသရာမွ အခက္အခဲရွိပါလိမ့္မယ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ခင္ဗ်ားက ျငင္းခ်င္တဲ့သေဘာလား"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဒါက္တာႀကီးရဲ႕ဇနီးဟာ သူ႔ခင္ပြန္းသည္ကိုျဖတ္ၿပီး ေျပာလုိက္တယ္။ "ကၽြန္မ ေဆးအိတ္သြားယူလုိက္မယ္၊ ဒီေဆးေလးေတြက ရွင္ေသာက္ဖို႔ပါ၊ ေရာ့ ဒီမာဖလာေလးကို ၿခဳံသြားေနာ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">မ်က္ရည္တဖ်ပ္ဖ်ပ္လဲ့ေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ သူ႔ခင္ပြန္းကိုၾကည့္ၿပီး အမ်ဳိးသမီးႀကီးဟာ ေဒါက္တာႀကီးရဲ႕ မာဖ လာကို ေသခ်ာျပင္ၿပီး စည္းေပးလုိက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူ႔မ်က္မွန္ကိုခၽြတ္လုိက္တယ္။ မ်က္မွန္ခၽြတ္ ေနတုန္း မွာပဲ လက္ထဲက မ်က္မွန္ကလြတ္က်ၿပီး ကြဲသြားတယ္။ ေဒါက္တာႀကီး အျပဳအမူေတြကိုၾကည့္ ၿပီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး နဲ႔ ဂ်ာမန္စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ သေဘာေပါက္သြားၾကတယ္။ "လာၾကစမ္း၊ ဒီလူ အဆိပ္ေတြေသာက္လုိက္တာ"<br />စစ္ဗိုလ္ေတြဟာ ေဒါက္တာႀကီးကို အတင္းလႈပ္ၾကတယ္။ ေဒါက္တာႀကီးက ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးကို တစ္ခြန္းေတာ့ အႀကံဉာဏ္ေပးသြားပါတယ္။<br /><br />"သိပ္စိတ္လႈပ္ရွားမခံပါနဲ႔၊ ခင္ဗ်ားေရာဂါက စိတ္ႏွလံုးၿငိမ္မွ ျဖစ္မယ္"တဲ့။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ သူ႔ရင္ဘတ္ကို လက္နဲ႔ဖိၿပီး သူ႔စစ္ဗိုလ္ေတြကို အမိန္႔ေပးလုိက္တယ္။ "ခုညတြင္းခ်င္း ဂတ္တိုထဲမွာရွာ။ မနက္ျဖန္မနက္ကို ငါ အဲဒီေရဒီယိုကို လိုခ်င္တယ္" ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ေသနတ္သံေတြ တဒုိင္းဒုိင္း တဒက္ဒက္ ဆူညံသြားပါတယ္။ လူအေတာ္မ်ားမ်ားကိုလည္း ဖမ္းေခၚသြားၾကတယ္။ ညဘက္ ဂ်ာမန္စစ္သားေတြ ေျခခ်င္းလိမ္ေနတဲhၾကားထဲ မွာပဲ ကိုေဝါ့စကီးဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္အိမ္ကို ေရာက္ေအာင္လာတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္ တို႔ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ" ေပါ့။ ကိုေဝါ့စကီးယူလာတဲ့ စီးကရက္ေလးကို အလယ္ကခ်ဳိးၿပီး တစ္ ေယာက္တစ္ဝက္႐ႈိက္ရင္း ဖြာရင္း ေဂ်ေကာ့ဗ္က မီးပိတ္လုိက္တယ္။ "သူငယ္ခ်င္း ဒီစကားေတြကို ငါ မင္းကို မီးေရာင္ေအာက္မွာ မေျပာရဲဘူး။ အေမွာင္ထဲမွာပဲ ငါ ေျပာပါရေစ" တဲ့။ "တကယ့္ေတာ့ ငါ့မွာ ဘာေရဒီယို မွမရွိဘူး။ ငါေျပာခဲ့သမွ် သတင္းေတြ အေမရိကန္တင့္ကားေတြ၊ ဂ်ပ္ဇ္ ဘန္ေတြ အကုန္ညာခဲ့တာပါ။ မင္း အထုိး ခံရတဲ့ေန႔ကေျပာတဲ့ ပိုလန္အသင္းက ဂ်ာမန္အသင္းကို အႏုိင္ကန္ လိုက္တယ္ဆိုတဲ့ ေဘာလံုးသတင္းကေတာ့ အမွန္ပါ" ကိုေဝါ့စကီးက မီးလံုးကို ျပန္ဖြင့္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"မင္း ေျပာခဲ့တာေတြ တစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး ဟုတ္လား"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေအး အားလံုး ငါညာခဲ့တာပါ။ ငါ့ကိုငါလည္း ဒီေလာက္လုပ္ႀကံေျပာတတ္တာကို အံ့ၾသမိပါတယ္ကြာ"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ကိုေဝါ့စကီးဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ဘာမွမေျပာဘဲ အၾကာႀကီးစိုက္ၾကည့္ေနတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ကိုေဝ့ါစကီး ေက်နပ္ေအာင္ ဘယ္လိုေတာင္းပန္ရမွန္းေတာင္ မသိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ "မင္း ငါ့ကို ဘယ္ေလာက္မုန္းတီး စက္ဆုပ္သြားမယ္ ရြံသြားမယ္ဆိုတာ ငါ နားလည္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္း မင္း ငါ့ကို စိတ္တုိင္းက်သာ အျပစ္ေပးပါ" ကိုေဝါ့စကီးဟာ ဘာမွမေျပာဘဲ ၾကည့္ေနရာက ခြက္ထုိးခြက္လန္ ထရယ္ပါေတာ့တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"မင္း... ဟားဟား... အားလံုး လိမ္တာဟုတ္လား။ တတ္လည္း တတ္ႏုိင္တဲ့ေကာင္၊ ဟား ဟား ဟား အေမရိကန္တင့္ကားႀကီးေတြ၊ ဂ်ပ္ဇ္ဘန္ေတြ အားလံုးဟာ မင္း လုပ္ႀကံဖန္တီးထားတာ ဟားဟား ဟား" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ပထမေတာ့ ေၾကာင္ၾကည့္ေနမိေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူလည္း ကိုေဝ့ါစကီးနဲ႔အတူ လုိက္ရယ္မိပါေတာ့တယ္။ "ေအး ငါလည္း ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ အံ့ၾသမိတယ္။ ဘယ္က ဘယ္လိုစိတ္ကူးေတြ ထြက္လာလဲလုိ႔ ဟားဟားဟား" သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ အဲဒီလိုေျပာဆိုရယ္ေနၾကတာကို အထပ္ခိုးေပၚက ေကာင္ မေလးက အစအဆံုးၾကား လုိက္ျမင္လုိက္ရပါတယ္။ ကိုေဝ့ါစကီးျပန္သြားတဲ့အခါမွာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ေကာင္ မေလးကို သြားေျပာတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"မင္း က်န္းမာေရးကို ခုအတုိင္းပဲ ေတာင့္ထားေနာ္၊ ႐ုရွားေတြ ေရာက္လာတဲ့ အခ်ိန္ထိေပါ့" ေကာင္မေလးက ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕မ်က္ႏွာကိုေငးၿပီး ျပန္ေျပာတယ္။ "ဒါလည္း ညာတာပဲေလား ေဂ်ေကာ့ဗ္၊ ရွင္ ကၽြန္မကို ေျပာခဲ့တာ ေတြ အားလံုးဟာ ညာတာေတြခ်ည္းပဲ ဆိုတာ ကၽြန္မ အကုန္ၾကားခဲ့ၿပီးၿပီ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ ဘာမွမေျပာႏုိင္ဘဲ ငိုင္ေနမိတယ္။ ေကာင္မေလးက ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ဖက္လုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မ နားလည္ပါတယ္။ ရွင္က အေကာင္းတစ္ခုခုကို ေမွ်ာ္လင့္ၿပီး အားလံုးကိုညာခဲ့တယ္ ဆိုတာ" "ငါ့အလုပ္ လုပ္စရာရွိေသးလုိ႔ မင္းကိုဆက္မေစာင့္ေရွာက္ႏုိင္ေတာ့ဘူး၊ မင္းကို ငါ့သူငယ္ခ်င္း မီရွဲလ္တို႔နဲ႔ အတြဲနဲ႔ အပ္ေပးခဲ့ပါမယ္" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ မီရွဲလ္နဲ႔ ႐ိုစာတုိ႔အတြဲကို သြားေတြ႕တယ္။ "မီရွဲလ္ ငါ ေျပာတာ ေသခ်ာနားေထာင္၊ မင္းအတြက္ ငါ အေရးႀကီးတဲ့ တာဝန္တစ္ခုကို ထားခဲ့တယ္။ မင္းဟာ အဲဒီတာဝန္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းရလိမ့္မယ္၊ ငါ့အိမ္ရဲ႕အထပ္ခုိးမွာ အဲဒီတာဝန္ကို ထားခဲ့တယ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ကၽြန္ေတာ္ အခုသြားရမွာလား ေဂ်ေကာ့ဗ္" ေျမေအာက္ေတာ္လွန္ေရးသမားအရမ္းျဖစ္ခ်င္တဲ့ မီရွဲလ္ဟာ စိတ္ဓါတ္ေတြ အရမ္းတက္ႂကြေနတယ္။ "မဟုတ္ဘူး၊ ေနာက္ေန႔ေလာက္မွ မင္းသြားပါ" "ကၽြန္ေတာ့္ ေသနတ္ ေကာ ေဂ်ေကာ့ဗ္" "ဒီတာဝန္မွာ ေသနတ္မလိုပါဘူး မီရွဲလ္ ဦးေႏွာက္ကို ေသခ်ာအသံုးခ်ဖို႔ပဲ လိုတာပါ။ ငါ မင္းကို အယံုၾကည္ဆံုးမုိ႔ ေရြးခ်ယ္ခဲ့တာ မင္း ဒီတာဝန္ကို ေက်ပြန္မယ္မဟုတ္လား" "စိတ္ခ်ပါ ေဂ်ေကာ့ဗ္"<br /><br />အဲဒီေနာက္မွာေတာ့ ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ဂတ္စတာပို႐ံုးကို သြားပါတယ္။ ဒီတစ္ခါလည္း ကာဖ်ဴးခ်ိန္ ကုန္လု ကုန္ဆဲ ေရာက္ေနပါၿပီ။ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး ေယာက္ကိုင္းၿပီး ေသြးခ်င္းခ်င္းထြက္ေနေအာင္ ႏွိပ္စက္ခံရပါတယ္။ ေရခ်ဳိး ကန္ထဲကို ေဇာက္ထုိးႏွစ္ထားၿပီး ေမးျမန္းေနတုန္းမွာ ႏွလံုးေရာဂါသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ ေရာက္လာတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"><br />"ဒီေကာင္ ေဖာ္ၿပီလား" "ဟုတ္၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႀကဳိးစားေနပါတယ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး မၾကာခင္ သတင္းပို႔ပါ့မယ္" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ နာလြန္းလို႔ အသားေတြ တဆတ္ဆတ္တုန္ေနတယ္။ ဂ်ာမန္ေထာက္လွမ္းေရးစစ္ေဆး ေရးသမား လူသန္ႀကီးဟာ အားနဲ႔လႊဲလႊဲၿပီး ထုိးတယ္။ "ေရဒီယို ဘယ္မွာလဲ ေျပာေလကြာ ေျပာ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ လက္ကေလးေထာင္ၿပီး တားတယ္။ "ခဏရပ္ပါၿပီး ကၽြန္ေတာ္ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာပါ့မယ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"><br />"ေျပာ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ဖူးေယာင္ၿပီး ပိတ္လုနီးပါးျဖစ္ေနတဲ့ မ်က္စိနဲ႔ အရာရွိ အခန္းထဲကိုရွာလုိက္တယ္။ ေရဒီ ယိုဟာ ပထမဆံုး သူ ဒီအခန္းထဲကို ေရာက္လာတဲ့ေနရာမွာပဲ ရွိေနဆဲပါ။ "ဟိုမွာ ဟိုမွာ လွမ္းျမင္ေနရတဲ့ ေရဒီယိုဟာ ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္ခဲ့ရတဲ့ ေရဒီယိုပါပဲ" "မင္းက ငါ့ကို အ႐ူးလုပ္တာလား"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">စစ္ေဆးေရးသမား လူသန္ႀကီးက စိတ္ဆုိးမာန္ဆိုးနဲ႔ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ထပ္ထိုးဖုိ႔လုပ္တယ္။ အရာရွိဟာ ေတြေဝ သြားတယ္။ သူ႔အခန္းထဲကို ဂ်ဴးတစ္ေယာက္ေရာက္လာခဲ့တဲ့ညကို သူ ျပန္အမွတ္ရလာတယ္။ "ေနဦး" အရာရွိဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္လုိက္တယ္။ "ဟိုတစ္ေလာက ငါ့အခန္းထဲကို ကာဖ်ဴးခ်ိန္ ေနာက္က်လို႔ ေရာက္လာတဲ့ ဂ်ဴးဟာ မင္းပဲလား" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ ဒစ္ရာဗရပြဲနဲ႔ ရယ္ျပလုိက္တယ္။ အခုအခ်ိန္ မွာေတာ့ ေရဒီယိုျပႆနာဟာ ဂတ္တိုထဲက ဂ်ဴးတစ္ေယာက္ရဲ႕ျပႆနာတင္သာမက ဂ်ာမန္လူမ်ဳိး အက္စ္ အက္စ္စစ္ဗိုလ္တစ္ေယာက္ရဲ႕ ျပႆနာလည္း ျဖစ္လို႔လာပါၿပီ။ ဒီကိစၥသာ အထက္ကသိသြားရင္ သူလည္း ျပစ္ဒဏ္က်ႏုိင္ပါတယ္။ စစ္ေျမျပင္ သတင္းကို ရန္သူဆီေပါက္ၾကားမႈဆိုတာ ေသးေသးေလးမွ မဟုတ္တာ။ အရာရွိက သူ႔ကိုညႇိႏႈိင္းပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဂ်ေကာ့ဗ္ မင္းကို ငါမသတ္ဘူးလို႔ ကတိေပးမယ္။ မင္းက ေရဒီယိုမရွိခဲ့ပါဘူး ေျပာခဲ့ဆိုခဲ့တာေတြ လုပ္ႀကံ တာပါလို႔ မင္းတုိ႔ဂတ္တိုထဲက လူေတြေရွ႕မွ ဝန္ခံရမယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ငါ့ကိုပါ ထိခုိက္လိမ့္မယ္" "ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို မသတ္ဘဲ မေနပါဘူး ဆရာရယ္၊ ကၽြန္ေတာ္ သိပါတယ္" "မင္းကိုငါ အေလးအနက္ေျပာေနတာ ေဂ်ေကာ့ဗ္၊ မင္း သတိမထားမိဘူးလား၊ ငါတို႔ေတြ ဒီကအျမန္ဆံုး ဆုတ္ခြာဖို႔ ျပင္ဆင္္ေနတာ၊ ဒီမွာ ႐ုရွားေတြဟာ တစ္ပတ္အတြင္း ေရာက္လာေတာ့မယ္။ ဒီေတာ့ မင္း လိမ္လိမ္ မာမာနဲ႔ တစ္ပတ္ေလာက္ ေတာင့္ခံထားလုိက္ရင္ မင္း လြတ္ေျမာက္ပါလိမ့္မယ္ ေဂ်ေကာ့ဗ္ ဘယ္ႏွယ့္လဲ" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ စားပြဲေပၚက စားလက္စထမင္းပြဲက ၾကက္ေပါင္ကို လွမ္းၾကည့္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ အရာရွိဆီမွ ခြင့္ေတာင္းလုိက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ကၽြန္ေတာ့္ကို အဲဒီၾကက္ေပါင္ေလး စားခြင့္ျပဳပါခင္ဗ်ာ" ဂတ္တိုတစ္ခုလံုး ေျဗာင္းဆန္ေနေအာင္ ရွိသမွ် ဂ်ဴးေတြကို အတင္းဆြဲခ်ၿပီး ေခၚလာပါေတာ့တယ္။ ဂ်ဴးေတြဟာ သူတုိ႔ကို တစ္ေနရာကတစ္ေနရာေျပာင္းတုိင္း လူသတ္စက္႐ံုေတြကို ပို႔ေတာ့မယ္လို႔ ေၾကာက္လန္႔တၾကားနဲ႔ ေျပးလႊားၾက၊ ပုန္းေအာင္းဖို႔ ႀကဳိးစားၾကပါတယ္။ အဲဒီလို ေျပးလႊားပုန္းေအာင္းတဲ့ သူေတြကေတာ့ အဲဒီေနရာမွာပဲ ပစ္သတ္ခံၾကရပါတယ္။ ကိုေဝ့ါစကီးက သူ႔ရဲ႕ဆံသဆိုင္မွန္ေလးမွာ မုတ္ဆိတ္ ရိတ္တဲ့ ဆပ္ျပာတံုးေလးနဲ႔ စာတစ္ေစာင္ ေရးခဲ့ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူငယ္ခ်င္း ေဂ်ေကာ့ဗ္တဲ့။ ဘာပဲေျပာေျပာ မင္းေက်းဇူးေၾကာင့္ သတ္မေသျဖစ္ေသးဘဲ၊ လူ႔ေလာကမွာ ရက္ နည္းနည္းပိုေနျဖစ္ခဲ့တာကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ကြာ။ အဲဒီရက္ကေလးေတြဟာ ငါ့ဘဝတစ္ ေလွ်ာက္လံုး ဘယ္ တုန္းကမွမတူတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြနဲ႔ ေနခဲ့ရတဲ့ရက္ေတြပါ။ ငါ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ေနာက္ဘဝ က်ရင္ ျပန္ဆံုၾကတာေပါ့။ အဲဒီအခါက်ရင္ မင္း ေကာ္ဖီဆုိင္ကို ငါအၿမဲလာ ထုိင္မယ္။ မင္းလည္း ငါရဲ႕ဆံသ ဆုိင္ကို အၿမဲအားေပးတဲ့ ေဖာက္သည္လုပ္ပါဦးတဲ့။ ဂ်ာမန္စစ္သားေတြ ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဒီတစ္ခါ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ ေသေၾကာင္းႀကံစည္ လုိက္ႏုိင္တဲ့ ကိုေဝ့ါစကီးရဲ႕အသက္ကင္းမဲ့တဲ့ ႀကဳိးတန္းလန္းနဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကိုပဲ ေတြ႕လုိက္ၾကရပါေတာ့တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">မီရွဲလ္တုိ႔ အတြဲဟာ လူအုပ္ထဲက ေျခကုန္သုတ္ေျပးၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕အထပ္ခုိးကို ေရာက္ေအာင္သြားၾကတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ သူ႔အတြက္ ဘာထားခဲ့မွာလဲ။ ေရဒီယိုလား၊ ဒါမွမဟုတ္ ဒါ့ထက္မက....။ တကယ္ တမ္း သူတုိ႔ ႏွစ္ေယာက္ေတြ႕လုိက္ရတာ ရထားေပၚက ဆင္းေျပးလာတဲ့ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါ။ "ကၽြန္မကို ေဂ် ေကာ့ဗ္က ကယ္ထားခဲ့တာပါ။ ရွင္တုိ႔ႏွစ္ေယာက္က ကၽြန္မကို ဆက္ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မယ္လို႔ သူကမွာခဲ့ပါ တယ္" "မင္း ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ ေရဒီယိုကို ေတြ႕ဖူးလား၊ အဲဒါ ဘယ္မွာထားလဲ"</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သူတို႔ေတြ ေရဒီယိုကို ရွာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရဒီယိုကို အစအေနေတာင္ မေတြ႕ေသးခင္ ဂ်ာမန္ စစ္သား ေတြဆီမွာ အဖမ္းခံလုိက္ၾကရတယ္။ ဂ်ာမန္စစ္သားေတြဟာ ဂတ္တိုထဲက လူေတြအကုန္လံုးကို ကြက္လပ္ ထဲမွာ စု႐ံုးရပ္ခုိင္းထားၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ႀကဳိးစင္ေပၚတင္လုိက္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ သူကိုယ္တိုင္ ကုလား ထုိင္ တစ္လံုးနဲ႔ထုိင္ၿပီး ပရိသတ္ကိုၾကည့္လုိက္တယ္။ အရာရွိဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို လက္ညႇဳိးထိုးၿပီး လူထုကို ေၾကညာလုိက္တယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ဒီမွာ ဒီလူ ဘယ္သူဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႔သိတယ္"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဂတ္တိုထဲက လူေတြဟာ ေဂ်ေကာ့ဗ္ရဲ႕ေယာင္ကိုင္းေနတဲ့ မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ၿပီး စိတ္မသက္မသာနဲ႔ ညည္းတြား ေနၾကတယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ကေတာ့ သူ႔လူေတြကို တစ္ေယာက္ခ်င္းမ်က္ႏွာေတြကိုၾကည့္ေနတယ္။ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔ တာ မီရွဲလ္နဲ႔ ႐ိုစာကို ေကာင္မေလးနဲ႔အတူေတြ႕ေတာ့ သူၿပံဳးသြားတယ္။ ႐ုိမန္အႀကီးေကာင္၊ သူ႔ရဲ႕အိမ္နီးနား ခ်င္း၊ ဆုိင္နီးနားခ်င္းေတြကို သူတစ္ေယာက္ခ်င္း လုိက္ၾကည့္တယ္။ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ပါတယ္။ ႏႈတ္ဆက္လုိက္ပါ တယ္။ မိတ္ေဆြတုိ႔။ အရာရွိက သူ႔စကားကို ဆက္ေျပာေနတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ဒီလူဟာ သူ႔ဆီမွာ ေရဒီယိုရွိတယ္။ ညတုိင္း ဘီဘီစီကို ဖမ္းတယ္၊ အဲဒီထဲက သတင္းေတြမွာ က်ဳပ္တုိ႔ ဂ်ာမန္ေတြ စစ္႐ႈံးေနတယ္၊ ႐ုရွားတပ္ႀကီးလာေတာ့မယ္လို႔ ခင္ဗ်ားတို႔ ေျပာခဲ့တယ္၊ အဲဒါေတြအားလံုး ဟာ လိမ္တာ ညာတာေတြပါ။ အမွန္တရားမဟုတ္ပါဘူး။ ဒီလူဟာ လူလိမ္ပါ။ သူကိုယ္တုိင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ကို ဘယ္လို လုပ္ႀကံလိမ္ညာခဲ့သလဲဆိုတာ ဝန္ခံပါလိမ့္မယ္။ ကဲ... မင္းေျပာလိုက္ေတာ့" ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ မ်က္ရည္ဝဲေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ သူ႔လူေတြကို ၾကည့္တယ္။ အားလံုးက သူ႔ကိုအားကိုး တႀကီးနဲ႔ ၾကည့္ေနၾကတယ္။ ေျပာရမယ္ ဆိုရင္ မၾကာေသးခင္ကမွ သူတုိ႔အားလံုး သူ႔ကို အထင္တႀကီးနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ တင္ေျမႇာက္ခဲ့ၾက ေသးတယ္။<br /><br />"ေဟ့ေကာင္ ေျပာလိုက္ေလ"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">အရာရွိက ေဂ်ေကာ့ဗ္ကိုထပ္ၿပီး ေလာေဆာ္လိုက္တယ္။ ေဂ်ေကာ့ဗ္ အရာရွိကိုၾကည့္လိုက္တယ္။ အရာရွိရဲ႕ မ်က္လံုးထဲမွာ သူတို႔ညႇိႏႈိင္းေျပာဆိုခဲ့တာေတြကို သတိေပးတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတြေတြ႕ရတယ္။ မမုိက္ခ်င္ စမ္း ပါန႔ဲ၊ ေနာက္ေလးငါးဆယ္ရက္အတြင္း မဟာမိတ္ေတြေရာက္လာေတာ့မွာဆိုတဲ့ သေဘာမ်ဳိးေပါ့။ ေကာင္းကင္ မွာ ငွက္ကေလးေတြ အုပ္လုိက္ပ်ံသြားၾကတယ္။ ေဟာ ဟိုမလွမ္းမကမ္းမွာ ေဂ်ကိုဗာဆိုတဲ့ ဆုိင္းဘုတ္ အေဟာင္းေလးနဲ႔ သူ႔ရဲ႕ေကာ္ဖီဆုိင္ေလး၊ မဟာမိတ္တပ္ေတြကို သူမယံုဘူး။ သူ ယံုၾကည္တာ သူ႔စိတ္ကူထဲးက အေမရိကန္တင့္ကားႀကီးေပၚက ဂ်ပ္ဇ္တီးဝို္င္း၊ ေဟာသူ႔ကို လွမ္းၾကည့္ေနတဲ့ သူတုိ႔ဂတ္တုိထဲက ဂ်ဴးလူ႔အဖြဲ႕ အစည္းရဲ႕မ်က္လံုးထဲမွာလည္း အဲဒီယံုၾကည္မႈကို ေတြ႕ရတယ္။ ႏွလံုးေရာဂါသည္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ ထလာ တယ္။ ေဒါသအမ်က္ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထၿပီး ေဂ်ေကာ့ဗ္ကို ေသနတ္န႔ဲ ခ်ိန္ၿပီး ေျပာတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">"ေဟ့ေကာင္ ေျပာလုိက္ေလ"</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဂ်ေကာ့ဗ္ဟာ အရမ္းေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီပခံုးေပၚက ၾကယ္ပြင့္ေတြအျပည့္နဲ႔ ေသနတ္ ကိုင္ထားတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး၊ သူမေျပာမွာ၊ အမွန္တရားကို ဖံုးကြယ္မေပးမွာကို ေၾကာက္လန္႔တၾကားျဖစ္ ေနတာ ကိုၾကည့္ၿပီး ရယ္ခ်င္သြားတယ္၊ သူ ရယ္လုိက္တယ္၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးဟာ ေဒါသတႀကီးနဲ႔ ေသနတ္ေမာင္းကို ျဖဳတ္ခ်လိုက္တယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဂ်ဴးေတြကို သယ္သြားတဲ့ ရထားႀကီးဟာ ႐ုရွားတပ္ေတြနဲ႔တိုးၿပီး အားလံုးလြတ္ေျမာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အံ့ၾသစရာ ေကာင္းတာက ကေလးမေလးဟာ ဂ်ပ္ဇပ္တီးဝိုင္းႀကီးတင္လာတဲ့ အေမရိကန္တင့္ကားႀကီးတစ္စင္းကို အမွန္တ ကယ္ ေတြ႕လုိက္ရပါတယ္တဲ့။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဇာတ္ကားၿပီးဆံုးသြားပါၿပီ။ အေတြးေတြကေတာ့ မၿပီးဆံုးႏုိင္ေတာ့ပါဘူး။ ဘေရာ့ဗ္ဟတ္ထဲက ဝီလ်ံေဝါေလ့စ္ လို သူရဲေကာင္းႀကီးေတြဟာ တကယ္ကို ၾကည္ညဳိေလးစားစရာ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာေတြမွာ ႏုိင္ငံ အသီးသီးရဲ႕ ေမာ္ကြန္းေတြမွာ ေနရာယူထားၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြဟာ ေကာင္းကင္ေပၚက ၾကယ္ပြင့္ေတြပါ။ သူတုိ႔လို သတိၱမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ ရွိခ်င္မွ ရွိေကာင္းႏုိင္ေပမယ့္ လူလိမ္ေဂ်ေကာ့ဗ္ထဲက ကိုေဝ့ါစကီးတို႔၊ ေဒါက္တာႀကီး တို႔၊ ေဂ်ေကာ့ဗ္တုိ႔၊ မစၥတာဖရန္႔ဖို႔တာတို႔လို ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႔ပဲ လုပ္သင့္ လုပ္ထုိက္ တာေတြကို လုပ္သြား မယ္၊ လုပ္ၾကမယ္ဆို ဆရာေျပာတဲ့ လာမယ့္ေဘးကို ေျပးေတြ႕လို႔ ရေလာက္ၿပီ ထင္ပါတယ္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ခ်ဳိတူးေဇာ္</span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">၂ဝဝ၉ ခုႏွစ္၊ ေမလ</span></b></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ႏြယ္နီမဂၢဇင္းမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span></b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေရးသူ။ ခ်ဳိတူးေဇာ္ (ႏြယ္နီမဂၢဇင္း)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ျမန္မာ့အြန္လိုင္း ဘေလာ့ဂါမ်ား စုစည္းရာမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1830994418788995458?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-10361202025084862022011-10-02T05:38:00.000-07:002011-10-03T04:36:20.777-07:00သူခိုးလက္ကသူဝွက္လု<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဒီမိုကေရစီအင္အားစုမ်ားအတြင္း အိမ္တြင္းသန္႔ရွင္းေရး (Our Own House cleaning) လိုအပ္ေနၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း DVB ၏ အတြင္းေရးအက်င့္ပ်က္မႈႀကီးက မီးေမာင္းထိုးျပေနပါသည္။ အမွန္ေတာ့ သူဝွက္ႀကီး ဟန္ေညာင္ေဝ၊ ခင္ေမာင္ဝင္းတို႔က သူခိုးေလးမ်ားကို လက္ညွိဳးထိုး နံမည္ေကာင္းယူၿပီး ဂုဏ္သေရ႐ွိ႐ွိ ဆက္ခိုး ၾကဘို႔သာ ရွိေပသည္။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရးသည္ ေတာ္လွန္ေရးကို ဘန္းျပလုပ္စားေနသူမ်ားအတြက္ “ဂြင္ႀကီး” ပင္ျဖစ္ သည္။ ဟန္းေညာင္ေဝသည္ NCGUB စင္ေတာ္မွ ေကာက္တင္လိုက္သျဖင့္ အရွင္ေမြးေတာ့ ေန႔ျခင္းႀကီး ဆိုသလို ဥေရာပတခုလုံးဆိုင္ရာ နာဂုတ္ကိုယ္စားလွယ္ဘဝျဖင့္ proposal တင္ၿပီး NCGUB ႏွင့္ ယူရို သန္းေပါင္းမ်ားစြာကို ေဝစားမွ်စား လုပ္စားေနခဲ့ေသာ္လည္း ယၡဳေျပာေနသည့္ Transparency ဆိုသည့္ စကား ထိုအခ်ိန္က မၾကားခဲ့ရေခ်။ ဥေရာပတခုလုံးဆိုင္ရာ နာဂုတ္ကိုယ္စားလွယ္ဘဝျဖင့္ သူ၏သားသမီး မ်ားကို အလြန္ေဈးႀကီးေသာ Switzerland ႏိုင္ငံတြင္ ေက်ာင္းထားႏိုင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း ေက်းဇူးရွင္ နာဂုတ္ ႀကီးကို သစၥာေဖါက္၍ ဥေရာပေထာက္ပ့ံေငြၿဖင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားေကာင္စီ Ethnic Natio nalities Council (ENC) ကို ဦးစီးေခါင္းေဆာင္လုပ္ၿပီး ဗမာႏွင့္တိုင္းရင္းသားမ်ားကို ေသြးခြဲ၍ ေခါင္းေဆာင္ လုပ္ရန္ အတင့္ရဲစြာ ႀကိဳးစားလာခဲ့ၿပီး NCGUB ႏွင့္လမ္းခြဲသြားခဲ့ျပန္သည္။<a name='more'></a></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">သို႔ရာတြင္ ႏိုင္ငံျခားေငြ ေထာက္ပံ့သူမ်ားကို စံနစ္တက် စာရင္းလိမ္ျပႏိုင္မႈေၾကာင့္ (ဘယ္ေလာက္ရတယ္၊ ဘယ္လိုသံုးစြဲတယ္ဆိုတာ ျမန္မာျပည္သားေတြကိုေတာ့ ခ်မျပရဲဘူး၊ ေပၚကုန္မွာစိုးလို႔။ ဒီေနရာမွာ မွတ္သား ေလာက္စရာ NCGUB ေခါင္းေရွာင္ႀကီး ဦးစိန္ဝင္း ေျပာၾကားခဲ့တဲ့ သမိုင္းဝင္စကားေလးကို မွ်ေဝပါရေစ။ ဦးစိန္ဝင္းကို ေငြဘယ္ေလာက္ရသလဲ ဘယ္လိုသံုးစြဲသလဲလ႔ို ေမးတဲ့အခါ ေဒါသနဲ႔ ေမးတဲလူငယ္ကို“ မင္းတို႔ ကို ဘာလို႔ေျပာရမွာလဲ၊ မင္းတို႔က ငါ့ကိုအခြန္ေပးေနလို႔လား? အစိုးရဆိုတာ အခြန္ေပးတဲ့သူကို ဘဲရွင္းျပ တယ္ကြ၊ ငါတို႔ကို ပိုက္ဆံေပးတဲ့ NGO ေတြကိုဘဲ ရွင္းျပႏိုင္မယ္” ဟု ကြ်န္ေတာ့ေရွ႕တြင္ ေျပာခဲ့ဘူးသျဖင့္ တအံ့တၾသ နားေထာင္ခဲ့ရဘူးသည္။) ဟန္ေညာင္ေဝသည္ ဆက္လက္ေထာက္ပ့ံေငြမ်ား ရရွိခဲ့ေသာ္လည္း NCGUB မွာမူ ဘာတိုးတက္မႈမွ မျပႏိုင္ဘဲ ဝင္ေငြမ်ားက်ဆင္းသြားခဲ့သည္။ စားဘို႔ေလးကို ေပးေနေသး သျဖင့္ နာဂုတ္အဖြဲ႔ကို အလုပ္မျဖစ္ေသာ္လည္း မျဖဳတ္ဘဲ ေမွးစားေနဆဲပါ။ တဖက္တြင္လည္း ဟန္ေညာင္ ေဝသည္ ENC ကို တည္ ေထာင္၍ တိုင္းရင္းသား ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားကို ဆြဲစားျခင္းျဖင့္ တစင္ေထာင္ ၿပီး ယူရိုေငြကို ေဖါေဖါသီသီ သုံးရင္း တိုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ေနာက္ကြယ္မွ စီမံခန္႔ခြဲသူ ျဖစ္လာ ခဲ့သည္။ အီးယူ European Union ရွိ အစိုးရမ်ားက အေလ်ာ့ေပးပူးေပါင္းျခင္း အေတြးအေခၚ (compro mise) ကို ေျပာလာေသာအခါ စီးပြါးေရး ပိတ္ဆို႔မႈ (sanction) ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ေအာ္လာေသာ ဟန္ ေညာင္ေဝကန အဖကို ဆန္႔က်င္ေနျခင္းမွ စီးပြါးေရးဖြင့္ေပးဘို႔လိုတယ္ဆိုၿပီး ေျပာင္းလဲေအာ္ခါ ေနဝင္း ေမာင္၊ ခင္ေဇာ္ဝင္း၊ ျပည္တြင္းအင္ဂ်ီအိုေတြဖိတ္ၿပီး စားကြက္ကို ထြင္လိုက္ျပန္ပါတယ္။ ေအာ္အခုတခါ DVB ရဲ႕ ယာယီဦးေဆာင္ညႊန္ၾကားေရးမွဴးတာဝန္ ယူလိုက္ ရေတာ့ <b>“တာတီးတို႔ ဗိုက္ေခြးနမ္းတဲ့ကိန္း ဆိုက္ ျပန္ၿပီေပါ့”</b>။ DVB မွာသူနဲ႔ စည္းဝါးကိုက္လို႔ရမယ့္သူေတြကို၊ ခင္ေမာင္ဝင္းလူေမြးသလို ထည့္သြင္းလာတာ ျမင္ရအုံးမယ္၊ အဓိကမဲေဆာက္ရုံးက လူေတြကိုျဖဳတ္ဖို႔လုပ္ၿပီးရင္၊ အဲဒီလူေတြရဲ ့ေနရာမွာဟန္ေညာင္ေဝနဲ သဟဇာတျဖစ္တဲ့ တိုင္းရင္းသားေတြပါလာဖို ့မ်ားတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">DVB ကို NCGUB ကမင္းသမီးစခန္းမွ ရဲေဘာ္ခင္ေမာင္ဝင္းကုိ ဒုတိယအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမူးခန္႔ၿပီးေတာ့ လႊတ္ လိုက္တဲ့အခါ ခင္ေမာင္ဝင္းက သူနဲ႔ေဆြမ်ဳိးနီးစပ္ေတာ္တဲ့ လူေတြကိုစိတ္ႀကိဳက္ ဆြဲခန္႔ခဲ့တဲ့အတြက္ DVB အသံလႊင့္ ႒ာနဟာ ဗမာစကား မပီကလာပီကလာ ေျပာတတ္တဲ့လူေတြရဲ႕ အသံလႊမ္းေနခဲ့တယ္ ဗမာလို ပီပီသသေျပာ ႏုိင္တဲ့ လူေတြကို မေ႐ြးပဲ ခင္ေမာင္ဝင္းရဲ႕ ဂုိဏ္းဂဏတည္ေထာင္မႈေၾကာင့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ကေန DVB မွာ ဗမာလို ပီေအာင္ေျပာတတ္တဲ့ လူမရွိေတာ့ဘူးလားဟု ေလွာင္ေျပာင္ျခင္းကို ခံခဲ့ရတယ္။ DVB ဟာ အဲဒီ ကထဲက စည္းကမ္းတက် အရည္အခ်င္းရွိသူေတြနဲ႔ မဖြဲ႔စည္းဘဲ နီးစပ္ရာဆြဲခန္႔၊ BBC, VOA, RFA တို႔လို အရည္အခ်င္းစစ္တာ၊ အသံစစ္တာ၊ ပညာအရည္အခ်င္းစစ္တာေတြမရွိဘဲ ငါ့စကားနားေထာင္ မဲ့ငါ့လူျဖစ္ဘို႔က အဓိကျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ ႏုိင္ငံေက်ာ္စာေရးဆရာႀကီး (ေၾကးမုံဦး ေသာင္း) က ညြန္႕ေပါင္း အစိုးရကို ေဝဖန္တဲ့အတြက္ ဆရာႀကီးကို လြတ္လပ္တဲ့ ဒီမိုကရက္တစ္ ျမန္မာ့ အသံလို႔ ခံယူထားတဲ့ DVB က ဆင္ဆာလုပ္ၿပီး အသံလႊင့္ခႊင့္ပိတ္လိုက္တယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ဆရာႀကီး ကိုယ္တိုင္ က်ေနာ့္ကိုရင္ဖြင့္ခဲ့ဲဲတာပါ၊ ဒါကို ဖေလာ္ရီဒါမွာ အခုရွိေနတဲ့ ဆရာႀကီးရဲ႕ဇနီးျဖစ္သူကိုလည္း ေမးၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခင္ေမာင္ဝင္းဟာ A.B.S.D.F ဒုတိယအႀကိမ္ညီလာခံမွာ ျပန္ၾကားေရး႒ာန အတြင္းေရးမႈးအျဖစ္ ဗဟိုအလုပ္ အမႈေဆာင္ေကာ္မတီဝင္ ျဖစ္ပါလာတယ္။ ညီလာခံအၿပီးမွာ၊ ညီလာခံမွတ္တမ္းမွတ္ရာ၊ ဓါတ္ပုံ၊ အသံဖမ္း တိပ္ေခြမ်ား၊ ဗဟိုေကာ္မတီေဟာင္းမွ လႊဲေျပာင္းေသာ မွတ္တမ္းလက္ခံမ်ားကို ေသတၱာတစ္ခုတြင္ သိမ္း ဆည္းရင္း "ဒီဟာေတြက၊ ေ႐ႊေတြဗ်၊ ေ႐ႊေတြတခ်ိန္က်ရင္ ေ႐ႊျဖစ္မွာ" လို႔ ဝမ္းသာအားရ ေႂကြးေၾကာ္ခဲ့ ဘူးတယ္။ (တ ေန႔ ဒါေတြကိုေရာင္းစားရင္ျဖစ္ျဖစ္၊ ထုတ္ေဝရင္ျဖစ္ျဖစ္ေငြ အေျမာက္အမ်ားရႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ သေဘာေပါ့)။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ခင္ေမာင္ဝင္းဟာ ABSDF ျပန္ၾကားေရးတာဝန္ခံအျဖစ္ ဘာတခုမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏုိင္ခဲ့ပဲ (မင္း ႀကီး) ေအာင္သန္း (ကြယ္လြန္) အကူအညီနဲ႔ က်ေနာ္ေရးသားတဲ့ ဖိလစ္ပိုင္ေ႐ြးေကာက္ပြဲ၊ နီကာရာဂြါ ေ႐ြးေကာက္ပြဲ၊ အာဏာရွင္၏ ေနာက္ဆုံးေန႔မ်ား ေဆာင္းပါးသုံးပုဒ္ကို ထုတ္ဖို႔ေတာင္းလို႔ရတဲ့ ကူေငြနဲ႔ ABSDF ျပန္ၾကားေရး ဌာနမွ ထုတ္ေဝသည္ဟု အမည္တပ္ၿပီး ၁၉၉၀ ေ႐ြးေကာက္ပြဲမတိုင္ခင္ ျပည္တြင္းကို ေ႐ြးေကာက္ပြဲအႀကိဳအျဖစ္ ထုတ္ေဝျဖန္႔ျဖဴးခဲ့တာကို ABSDF ဗဟိုေကာ္မီတီအစည္းအေဝးမွာ ျပန္ၾကားေရး ဌာနနာမည္ခံထားတဲ့အတြက္ သူလုပ္တာပါလို႔ ကြ်န္ေတာ့ေ႐ွ႕မွာ မ်က္ႏွာေျပာင္တုိက္ ေျပာရဲခဲ့သူျဖစ္တယ္။ ခင္ေမာင္ဝင္းရဲ႕ မသမာမႈက သူရဲ႕ရဲေဘာ္ရဲဘက္ တစခန္းထဲမွာ ေနခဲ့တဲ့ စာေရးအားေကာင္း၊ ေလ့လာ အားလဲ ေကာင္းတဲ့ ထက္ေအာင္ေက်ာ္ (ဝင္းထိန္) ကို DVB ကေနဘတ္ဂ်က္နဲတာကို အေၾကာင္းျပၿပီး ျဖဳတ္ပစ္လိုက္တာဘဲ ျဖစ္တယ္၊ ရွားရွား ပါးပါး ေတာ္လွန္ေရးထဲက အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာႏွစ္ဘာသာလံုးနဲ႔ ေဆာင္းပါးေတြ ေရးႏိုင္သားႏိုင္တဲ့၊ ေရးသားေနတဲ့ သူကိုဘာ့ေၾကာင့္ထုတ္ပစ္ရသလဲ?။ ခင္ေမာင္ဝင္းမွာ ဒီလိုအရည္အခ်င္းမရွိဘူး၊ ေဆာင္းပါးမေရးႏိုင္ဘူး။ ထား ဝယ္သားခ်င္းအတူတူ သူမဟုတ္တာလုပ္တာကို သိေနလ႔ို မေပၚေအာင္ ေစာေစာရွင္းလိုက္တာလား?။ ေမးစရာ ရွိတယ္။ ေတာ္လို႔ အရည္အခ်င္းရွိလို႔ ေရာက္လာတာမဟုတ္ဘဲ NCGUB က လူယံုအျဖစ္ေမြးလိုက္လို႔ ေန႔ခ်င္း ညခ်င္းအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ျဖစ္လာသူ ျဖစ္တယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မိုးသီး၊ ႏိုင္ေအာင္ ႏွစ္ျခမ္းကြဲတဲ့အခါ ႏိုင္ေအာင္ဖက္မွာရပ္တည္ၿပီးကိုမိုးသီးကိုအစြမ္းကုန္ မုန္းတီးခဲ့သူ ျဖစ္ တယ္။ ဒါေၾကာင့္ DVB မွာတြဲဘက္ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ရာထူးရေတာ့ ကိုမိုးသီးကို ဆင္ဆာလုပ္ၿပီး ပိတ္ပင္ တားျမစ္ထားတယ္။ ABSDF မွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနစဥ္ ABSDF အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံေ႐ွ႕ေနမ်ားေကာင္စီ အဖြဲ႕ဝင္အျဖစ္လည္းပါဝင္ခဲ့ၿပီး ႏွစ္ဘက္ခြ လုပ္စားေနခဲ့သူျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ DVB မွာ ခင္ေမာင္ဝင္း ေရာက္႐ွိသြားျခင္းဟာ ကိုယ္က်ဳိးစီးပြား႐ွာဖို႔အတြက္ စားေပါက္ႀကီးပြင့္သြားတာနဲ႔ အတူတူပါပဲ။ DVB ကို ဦးစိန္ ဝင္းနဲ႔ညွိၿပီး သူ႔လူခင္ေမာင္ဝင္းကို ပို႔ခဲ့သူဟာ နကုတ္အဖြဲ႕ႀကီးက ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းျဖစ္တယ္။ ေဒါက္တာ ေသာင္းထြန္းဟာ ယခုဗဟုအဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ ေဒါက္တာေဇာ္ဦးကိုလည္း NCGUB ရဲ႕ အတြင္းလူ အျဖစ္ စည္း႐ုံးသိမ္းသြင္းၿပီးဘားမားဖန္ (Burma Fund) ရဲ႕ ဦးေဆာင္ညြန္ၾကားေရးမွဴးရာထူးကို ေပးခဲ့တာ လည္း ေဒါက္တာ ေသာင္းထြန္းပဲျဖစ္တယ္။ ဒါဆိုရင္ ဒီမိုကေရစီအဝန္းအဝိုင္းထဲမွာ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္း ခ်ယ္လွယ္ၿပီး ေနရာခ် ထားေပးခဲ့သူေတြဟာဒီေန႔ ဒီခ်ိန္မွာဘယ္ေလာက္ေဖာက္ျပန္ေနတဲ့ သူေတြျဖစ္တယ္ ဆိုတာကို မီးေမာင္းထိုးျပ ေနၿပီျဖစ္တယ္။ NCGUB ဟာ အတၱႀကီးႀကီးနဲ႔ တကယ္စိတ္ဓါတ္ရွိသူေတြကို မေ႐ြးဘဲ အရည္အခ်င္းမရွိတဲ့ အနားျပာေတြကို အဟုတ္ထင္ေ႐ြးလိုက္တဲ့အတြက္ ျပည္ပေတာ္လွန္ေရးႀကီး တခုလံုး က်ဆုံးေနခဲ့တာ ျဖစ္တယ္ ဆိုရင္ မမွားဘူး။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">DVB အက်င့္ပ်က္ ခ်စားမႈဟာထိပ္ပိုင္းမွာတာဝန္ထမ္းေဆာင္ေနတဲ့ ေအးခ်မ္းႏိုင္နဲ႔ ခင္ေမာင္ဝင္းတုိ႔မွာ တာ ဝန္ ႐ွိသလိုသူတို႔ကိုအာမခံေပးတဲ့ NCGUB နဲ႔ ေဒါက္တာေသာင္းထြန္းတို႔မွာလည္းတာဝန္႐ွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီလူေတြအားလုံးဟာဒီမိုကေရစီအဝန္းအဝိုင္းကေနေခါင္းေဆာင္မႈ ယူထားျခင္းမွ ႏႈတ္ထြက္ေပးသင့္တယ္ လို႔ျမင္တယ္။ ယာယီႏႈတ္ထြက္<a href="http://www.blogger.com/post-edit.g?blogID=1941903789103435080&postID=1036120202508486202" name="_GoBack"></a>ထားၿပီး ျပန္လည္တာဝန္ေပးျခင္းမ်ဳိး မ႐ွိသင့္ေတာ့ဘူး။ လူသစ္စိတ္သစ္နဲ႔ တကယ္႐ိုးသားေျဖာင့္မတ္သူေတြကို DVB မွာ ျမင္ရဘုိ႔ လိုတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ဟန္ေညာင္ေဝဟာလည္း DVB ရဲ႕ ယာယီညြန္ ၾကားေရးမွဴးတာဝန္နဲ႔ ထိုက္တန္တဲ့လူမဟုတ္ဘူး။ သူ႔ကုိယ္ က်ဳိးစီးပြားအတြက္ ဗမာနဲ႔ တုိင္းရင္းသားေတြကိုေသြးခြဲဖို႔ ႀကိဳးစားေနတဲ့သူျဖစ္သလို ခံယူခ်က္မ႐ွိဘဲ ပုတ္သင္ ညိဳအေရာင္ေျပာင္းသလို မိမိစားေပါက္ရဘို႔ကိုသာအတၱႀကီးစြာလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့သူ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အားလုံး က စာေရးသားၿပီးဟန္ေညာင္ေဝကို DVB ညြန္ ၾကားေရးမွဴးအေနနဲ႔ ယာယီေတာင္ တာဝန္ မေပးသင့္ဘူးလို႔ ေရးသားကန္႔ကြက္ၾကဖို႔လိုတယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ေျပာခ်င္တာကေတာ့ DVB ဟာ <b>ၾကားေနအသံလႊင့္အဖြဲ႔အစည္းျ</b>ဖစ္တယ္ဆိုတဲ့ လူပါးဝ စကားဘဲျဖစ္တယ္၊ ဒီစကားကိုေျပာၿပီး ဒီမိုကေရစီအင္အားစု ဖက္လဲမလိုက္ဘူး၊ စစ္အစိုးရဖက္လဲ မလိုက္ ဘူး ၾကားေနမယ္ဆိုတာ ေတာ္လွန္ေရးလုပ္ေနတဲ့သူေတြအားလံုးကို ေစာ္ကားလိုက္ၿပီး ပုဆိုးလွန္ျပလိုက္ သလိုပါဘဲ၊ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔အစည္းထဲမွာပါလို႔ ေတာ္လွန္ေရးအက်ိဳးအတြက္ခန္႔လိုက္တာကို အခြင့္ ေကာင္းယူၿပီး သူတို႔ ကိုယ္သူတို႔ ဝါရင့္သတင္းဆရာႀကီးမ်ား (Professional Journalists) ျဖစ္သြားၿပီဆိုတဲ့ အမူအက်င့္ဟာ ဘာကို ျပသလဲဆိုေတာ့ ဘဝေမ့တာ၊ ငါတုိ႔ဘယ္သူ႔ကိုမွ ဂရုစိုက္စရာမလိုေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ ေတာ္လွန္ေရးကို ေက်းဇူး ကန္းတဲ့စိတ္၊ ဘဝင္ျမင့္ေနတာ၊ ေအာက္ေျခလြတ္ေနတာကို ျပတာဘဲျဖစ္တယ္။ ေဆာင္းပါးေကာင္း တပုဒ္ တေလေတာင္ မေရးတတ္တဲ့ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးဆိုတဲ့ သူေတြက သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ဝါရင့္ဂ်ာနယ္လစ္ႀကီးမ်ား အျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး <b>“ၾကားေနမယ္ဆိုတာဟာ ဒီမိုကေရစီေတာ္လွန္ေရး အိမ္ဦးခန္းကို ခ်ီးတက္ပါတာဘဲ” </b>အင္မတန္ေစာ္ကားတဲ့ လုပ္ရပ္လို႔ျမင္တယ္။ တနည္းေျပာရရင္ ဒီမိုက ေရစီေတာ္လွန္ေရးႀကီး တခုလုံးကို ခုတုံး လုပ္ၿပီး ငါတို႔ကိုယ္က်ိဳးရွာေတာ့မယ္လို႔ မ်က္ႏွာေျပာင္တိုက္ ေျပာလိုက္တာဘဲ။ သူတို႔ရဲ ၾကားေနမယ္ဆိုတာ ဆိတ္လေစ့လို အေခ်ာင္ေနၿပီး ဖက္ကပ္လိုက္ ဒီဖက္ကပ္ လိုက္ေနသာသလို အနာမခံအမုန္းမခံဘဲ ခြစားေန မယ္ဆိုတဲ့စိတ္ဘဲ။ ငယ္ငယ္ထဲကပါလာတဲ့ စိတ္ဆိုေတာ့ <b>ငယ္ပါစိတ</b>္လို႔ေခၚတယ္။ ႐ြံ႕ရွာစရာေကာင္းတဲ့ စိတ္ဓါတ္ေတြပါဘဲ။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အခ်ဳပ္အားျဖင့္ သူခိုးလက္မွ သူဝွက္လုျခင္းသည္ ဒီဗီဘီအတြက္ ဘာတိုးတက္ေျပာင္းလဲမႈမွ မရွိနိင္ေခ်။ လူ ေကာင္းေတြ တကယ္ေ႐ြးႏိုင္ဘို႔လိုသည္။ တကယ္မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ထက္သန္တဲ့ သူေတြပါဘို႔လိုသည္။ ႀကိတ္စား ျခင္း မဟုတ္ဘဲသံုးစြဲမႈမွန္သမွ်ကို ဒိုးယိုေပါက္ ထင္သာျမင္သာ (Transperency) ရွိဘို႔လိုပါသည္။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"> </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေတာ္လွန္ေရးသစၥာျဖင့္ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ထြန္းေအာင္ေက်ာ္</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">မွတ္ခ်က္။ DVB ကိစၥကို ကိုင္တြယ္ေနေသာ ဘုတ္ဒါရိုက္တာမစၥတာ </span><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">Mr. HaraldBockman </span><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ကို ဖုံးဆက္ၾကပါ။ အီးေမးပို႔ၾကပါ။ </span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">Mr. HaraldBockman, Board Chairman, Tel +47 9414 38 38.</span><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";"></span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">It’s a shameful story for us. The Burmese "Super Thief caught Thieves" in Norway because HarnYawnghwe is well known as a super corrupter among the Burmese.If the Norway donors is continue to use these corrupted management, it will be obviously reflected as neglected democratic societies of Burma.</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">K K O</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">BertilLintner ရဲ႕ စာအုပ္ေဝဖန္သုံးသပ္ခ်က္ထဲမွာ စာေရးဆရာ Samaranyake ဟာ သမတႀကီးစပ္ေ႐ႊ သိုက္ ရဲ႕ သမီးနဲ႔ လက္ထပ္ခဲ့သူ Peter Simms ဟာ ၿဗိတိန္အစိုးရရဲ႕ စပိုင္တေယာက္ျဖစ္ေနတာ စာေရး ဆရာက သိပံုမေပၚဘူးလို႔ပါတယ္။ သမိုင္းျမွဳပ္ကြက္တခုပါဘဲ။ ဟန္ေညာင္ေဝရဲ႕ အမႀကီးေယာက္်ားေပါ့။</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">“During that time he also met Peter Simms, an Englishman turned Buddhist who had married one of the daughters of Myanmar's first president, Sao ShweThaike, and become an adviser to one of the country's newspaper editors. What Samaranayakeprobably did not know was that Simms was also a Britishintelligence agent,”</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">Book Review Asia Times October 1, 2011, <u>Before the Darkness, Rangoon Journalist</u>: Memoirs of Burma Days 1940-1958 by F Smaranayake</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: TT1B6t00;">Reviewed by BertilLintner</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><a href="http://www.facebook.com/photo.php?v=2245830358180"><span style="color: blue; font-family: "Arial","sans-serif";">http://www.facebook.com/photo.php?v=2245830358180</span></a><span style="font-family: "Arial","sans-serif";"></span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">DVB ျပည္တြင္းသတင္းလုပ္ငန္းကြန္ယက္မွာ ေငြအလြဲသံုးစားရွိေနႏိုင္တယ္ဆိုၿပီး တာ၀န္ရွိသူေတြက စက္တင္ ဘာလ ၃၀ မွာသတင္းထုတ္ျပန္ပါတယ္.. အလြဲသံုးစားလုပ္တာ ၂၀၁၀ နွစ္အတြင္းမွာ ျဖစ္ႏိုင္ၿပီး ေဒၚလာ ၃ သိန္းေလာက္- ျမန္မာေငြ သိန္း ၃၀၀၀ ေလာက္လို႔ ခန္႔မွန္းပါတယ္.. အလြဲသံုးစားမႈမွာ ပါ၀င္ပါတ္ သက္မႈ မရွိေပ မယ့္ အဖြဲ႔အစည္းတခုလံုး စီမံခန္႔ခြဲေရးနဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး တာ၀န္ယူထားတဲ့ ဦးေဆာင္ညႊန္ၾကား ေရးမႈး ဦးေအးခ်မ္း ႏိုင္နဲ႔ လက္ေထာက္ ညႊန္ၾကားေရးမႈး ဦးခင္ေမာင္၀င္းတို ့က စီမံခန္ ့ခြဲေရးတာ၀န္ကေန ႏႈတ္ထြက္ေပးပါတယ္.. ဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပါတ္သက္ၿပီး အေျဖမွန္၊ အမႈမွန္၊ အေျခအေနမွန္ သိရေအာင္ ေနာ္ေဝ ရဲဌာနမွာ အမႈဖြင့္ၿပီး စံုစမ္းစစ္ေဆးေနစဥ္ကာလမွာ ဘုတ္အဖြဲ႔ဝင္ စပ္ဟန္ေညာင္ေ႐ႊက DVB ဦးေဆာင္ ညႊန္ၾကားေရးမႈးတာ၀န္ ယာယီ ထမ္းေဆာင္ပါမယ္။</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">By DVB<br />Published: 30 September 2011</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">1. The Management and Board of Directors of the Democratic Voice of Burma (DVB) have discovered that the leadership of DVB ’Inside Operations’ in Burma may have embezzled in 2010, up to Baht 9 million (1.7 million Norwegian Kroners or approximately 300,000 US Dollars) from funds allocated for journalists and operations inside Burma.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">2. Preliminary investigations by the Board show that other DVB journalists working in Burma and elsewhere were not involved.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">3. The Executive Director of DVB, Aye Chan Naing, and the Deputy Executive Director, KhinMaung Win, although not involved in the embezzlement, have taken full responsibility. They have stepped down from their management positions to enable external auditors to conduct an impartial investigation.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">4. The Board of Directors have accepted the decision of the two Executive Directors and have appointed HarnYawnghwe as Acting Executive Director of DVB to oversee operations in the interim.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">5. The DVB Board has initiated legal action. This initiative is of crucial importance to prove that the DVB as an exiled media institution that promotes democratic values and transparency does not allow any organisational practices that go contrary to what it is promoting. DVB is registered as a Norwegian Foundation.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">6. This process will not have any major impact on DVB operations, nor on any of the DVB affiliates.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">Over the years, DVB has built up an extensive network of reporters inside the country, which has delivered news under challenging conditions. The fact that 17-DVB journalists from the network at present are serving from 3 to 65 year terms in various prisons in Burma is a clear indicator of the selfless and dedicated work of these journalists.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">(HaraldBockman)</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">Contacts:</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">1. Mr. HaraldBockman, Board Chairman, Tel +47 9414 38 38.</span></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;"><span style="font-family: "Arial","sans-serif";">2. Mr. HarnYawnghwe, Acting Executive Director, Tel +32 475 75 3632.</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1036120202508486202?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-19656882654567536192011-10-02T02:30:00.000-07:002011-10-02T02:30:13.906-07:00ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးေအာင္ၾကည္တို႔ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးမႈ သံဖိုင္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><object data="http://serve.a-widget.com/service/getWidgetSwf.kickAction" height="90" id="kickWidget_67853_33017" name="kickWidget_67853_33017" type="application/x-shockwave-flash" width="420"><!-- Firefox uses the 'data' attribute above, IE/Safari uses the param below --> <param name="movie" value="http://serve.a-widget.com/service/getWidgetSwf.kickAction"></param> <param name="FlashVars" value="affiliateSiteId=67853&widgetId=33017&width=420&height=90&mediaType_mediaID=audio_903097&autoPlay=0" ></param> <param name="wmode" value="transparent" ></param><param name="allowFullScreen" value="true" ></param> <param name="allowScriptAccess" value="always" ></param></object></div><div style="text-align: center;">http://nldlajb.blogspot.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-1965688265456753619?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-77233487782556140672011-09-29T22:59:00.000-07:002011-09-29T23:02:14.717-07:00လီလီပန္းေလးမ်ားရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ… (ဂဠဳန္ဦးေစာမိသားစု၏ ဘ၀ျဖတ္သန္းမႈ)<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ကိုယ္မလုပ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥအတြက္ ဒီလိုခံစားရတာကို စိတ္မေကာင္းဘူး။ ကေလးေတြက ဘာမွလုပ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔ အဘိုးကလည္း သူ႔အျပစ္အတြက္ ဥပေဒအရ ခံသြားၿပီပဲ။ က်န္တဲ့လူမွာ ဘာအျပစ္မွမရိွဘူး။ ဒီကေလးေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေနေစခ်င္တယ္။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔လည္း အျပစ္ရိွတဲ့လူေတြရယ္လို႔ မသတ္မွတ္သင့္ဘူး- (ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္)</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">လီလီပန္း အျဖဴေရာင္ ေလးမ်ားက ကႏုတ္ပန္းႂကြ မဂၤလာဘိသိက္ ေငြဖလားႀကီးထဲ၌ လွလွပပ လန္းလန္း ဆန္း ဆန္း။ လြန္ခဲ့ၿပီးေသာ ဆယ္စုႏွစ္သံုးခုေက်ာ္မွ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားလွသည့္ မဂၤလာအခမ္းအနားပဲြ တစ္ခု၏ ျမင္ကြင္း ျဖစ္သည္။ ဘိသိက္ခံမဂၤလာ ေမာင္ႏံွမွ သတို႔သမီးမွာ အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ ဆန္းႏွင့္ အာဇာ နည္ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားကို လုပ္ႀကံမႈတြင္ ျမန္မာ့သမိုင္း တရားခံတစ္ဦးအျဖစ္ ျပည္သူမ်ားအၾကား ယေန႔တိုင္ နာမည္ဆိုးႏွင့္ ရိွေနခဲ့ေသာ ဂဠဳန္ဦးေစာ၏ ေျမးျဖစ္၏။ ဦးေစာ၊ ေဒၚသန္းခင္တို႔၏ သမီး ေဒၚေဘဘီေစာမွ ေမြးဖြား ေသာ ဒုတိယသမီး ေဒၚမြန္မြန္ရင္ျဖစ္သည္။ ေဒၚမြန္မြန္ရင္၏ မဂၤလာပဲြ ဘိသိက္ပန္း ေငြဖလားတြင္ လီလီပန္းကိုသာ ထိုးရမည္ဆိုသည့္ အဘြားေဒၚသန္းခင္၏ တစ္ခ်က္လႊတ္ဆႏၵျဖင့္ ထိုလီလီပန္း ျဖဴျဖဴ ေဖြးေဖြးမ်ားကို ရန္ကုန္တစ္ၿမိဳ႕ လံုးတြင္ မရမက ရွာေဖြခဲ့ရသည္ဆို၏။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ထိုပန္းမ်ားကို တၿမိဳ႕လံုးတြင္ မရမက လိုက္လံရွာေဖြခဲ့ရာ ေနာက္ဆံုးတြင္မွ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ပင္ အမ်ဳိးသား ေခါင္းေဆာင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ဇနီးျဖစ္သူ ေဒၚခင္ၾကည္ၿခံထဲ၌ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ လီလီပန္းမ်ား ရိွေၾကာင္း သတင္းရသျဖင့္ ထိုလီလီပန္း အျဖဴေရာင္မ်ားကို မဂၤလာဘိသိက္ပန္းအျဖစ္ ထိုးႏိုင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုအျဖစ္အပ်က္ မွာ လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းသံုးဆယ္ေက်ာ္က ျဖစ္ၿပီး သမိုင္း၀င္ မွတ္တမ္းတြင္ မိသားစုႏွစ္ခုၾကား တစ္ႀကိမ္တည္း ေသာ အမွတ္မထင္ဆံုစည္းခဲ့သည့္ ဆက္စပ္မႈတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။ “ပန္းေတြသြားခူးတဲ့ ေန႔က လာခူးတဲ့ လူေတြ ကို အန္တီေဒၚခင္ၾကည္က အိမ္ေပၚကေန ေသာ့ပစ္ခ်ေပးရင္း ဘယ္သူ႔မဂၤလာ ေဆာင္လဲလို႔ ေမးတယ္တဲ့။ ဦးေစာ၊ ေဒၚသန္းခင္ေျမး မဂၤလာေဆာင္ပါလို႔ ေျပာေတာ့ ေဩာ္ေဒၚသန္းခင္က ေျမးေတြဘာေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ကြၽန္မထက္ သူကေတာင္ ပိုကံေကာင္းတာေပါ့လို႔ ေျပာတယ္တဲ့။<a name='more'></a> အဲဒီစကားေလးနဲ႔ ပန္းေလးေတြက မွတ္မွတ္ရရပါပဲ”ဟု ေဒၚမြန္မြန္ရင္က သူ႔မဂၤလာေဆာင္ အမွတ္တရ ဘိသိက္ပန္းအျဖစ္ ေဒၚခင္ၾကည္ စိုက္ပ်ိဳးထားေသာ အျဖဴေရာင္ လီလီပန္းေလးမ်ားကို မဂၤလာ ေငြဖလားထဲတြင္ ထိုးစိုက္ႏိုင္ခဲ့ပံုကို ဂုဏ္ယူ၀င့္ႂကြား ပီတိျဖစ္စြာ ျပန္ေျပာင္းေျပာျပ သည္။ ယခုအခါ ဦးေစာ၏ ဇနီး ေဒၚသန္းခင္လည္း မရိွေတာ့၊ ဦးေစာ၏ သမီးေဒၚေဘဘီေစာလည္း ကြယ္လြန္သြား ၿပီျဖစ္သည္။ အခိ်န္ကာလ ဆယ္စုႏွစ္ေတြလည္း တစ္စုၿပီးတစ္စု ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ၿပီ ျဖစ္သကဲ့သို႔ ဦးေစာမိသားစု၀င္ေတြ လည္း သမိုင္းမွအရိပ္မည္းတစ္ခု၏ ေျခာက္လွန္႔မႈ ေအာက္မွတျဖည္းျဖည္း ႐ုန္းထြက္လာႏိုင္ၿပီ ျဖစ္သည္။ သမိုင္းတရားခံ မိသားစုအျဖစ္ အျပစ္ရိွသူ မ်ားကဲ့သို႔ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ရသည့္ ကာလမ်ားမွာ အခိ်န္ေတြၾကာလာ သည္ႏွင့္အမွ် ေဒၚမြန္မြန္ရင္၏ သားသမီးေျမးမ်ားလက္ထက္ ယခုအခါတြင္မူ တျဖည္းျဖည္း လြတ္ေျမာက္လာခဲ့ၿပီဟု ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ယူဆေလသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"><br />“အန္တီ့ေမေမနဲ႔ အဘြားတုန္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ရပ္တည္႐ုန္းကန္ခဲ့ၾကရတယ္။ အန္တီတို႔က်ေတာ့ ကံေကာင္းပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို အေျခအေန ေကာင္းလာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အန္တီ့သမီးႀကီးတုန္းကေတာ့ နည္းနည္းေလး ဂယက္ရိွခဲ့ေသးတယ္။ ဆိုးဆိုး ၀ါး၀ါးႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး”“ဦးေစာျမစ္တဲ့”၊ “ဦးေစာျမစ္တဲ့” ဆိုသည့္ တစ္ေက်ာင္းတည္းေန ေက်ာင္းသူ၊ ေက်ာင္းသားမ်ားထံမွ ၾကားရသည့္ မလိုလားေသာ အသံဟန္ႏွင့္ ေျပာဆိုမႈကိုႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရသည့္ သမီးႀကီးအတြက္ ေဒၚမြန္မြန္ရင္ စိတ္ပူကာ ေနာက္ေက်ာင္း တစ္ေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းထားခဲ့ရသည္။ “ကေလးေတြမွာ ခံစားခ်က္ရိွတယ္။ ကေလးခ်င္းဘာမွ ဆိုးဆိုး၀ါး၀ါးမရိွေပမယ့္ ေက်ာင္းမွာ သူတို႔အဘိုးနာမည္ကိုတပ္ေျပာလာေတာ့ ေၾကာက္တာေပါ့ေလ။ ကေလးစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္မွာစိုးတာနဲ႔ ေက်ာင္းေျပာင္းလိုက္ရ တာေပါ့။”ဟု အဘိုးျဖစ္သူ၏ ဂယက္႐ိုက္ခတ္မႈက ျမစ္ျဖစ္သူအထိပင္ ရိွခဲ့ေၾကာင္းကို ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ဥပမာေပး၍ ေျပာျပသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဒၚမြန္မြန္ရင္မွာ ငယ္စဥ္ကပင္ မိခင္ႏွင့္အဘြားျဖစ္သူသင္ၾကား ေပးသည့္အတိုင္း ေနထိုင္ခဲ့ရသလို ယခုသူ႔ သားသမီးေျမးမ်ားကိုလည္း ထိုကဲ့သို႔ပင္ ဆက္လက္သင္ၾကားေပးသည့္အတြက္ လူမႈပတ္၀န္းက်င္တြင္ ေကာင္း မြန္စြာ ေနထိုင္ႏိုင္ခဲ့ၾကျခင္း ျဖစ္သည္ဟု ဆိုသည္။ “အန္တီ့ကိုငယ္ငယ္ကတည္းက ေမေမက ေျပာတယ္။ ကိုယ့္မွာအျပစ္ရိွခဲ့တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္သူမ်ားေတြက အဘိုးနဲ႔ပတ္သက္လို႔ေျပာ လာရင္ ျပန္ရန္ျဖစ္တာတို႔ ျပန္ေျပာတာတို႔မလုပ္ရဘူးတဲ့ ဦးေႏွာက္ထဲကို အဲဒီအတိုင္းသြင္းေပးထားတာ။ အဲဒီေတာ့ ဘာမွျပန္မေျပာ ရဲဘူး”ဟု ေဒၚမြန္မြန္ရင္ကဆိုသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဒၚမြန္မြန္ရင္သည္ မိသားစုႏွင့္အတူ ဦးေစာေနထိုင္ခဲ့ရာ ေအဒီလမ္းရိွ အိမ္ၿခံ၀င္းႏွင့္ တစ္ၿခံေက်ာ္၌ လက္ရိွ ေနထိုင္လ်က္ရိွသည္။ သူတို႔အိမ္ဧည့္ခန္းေဆာင္တြင္ ၀င္၀င္ခ်င္း ေတြ႔ျမင္ရသည္က ဦးေစာႏွင့္ ဇနီးေဒၚသန္းရင္ တို႔ ဇနီးေမာင္ႏံွပံုတူ ေက်ာက္စီပန္းခီ်ကားႀကီး ျဖစ္၏။ ထိုပန္းခီ်ကားေျခရင္းတြင္ စားပဲြတစ္လံုးခ်ကာ ေရပူေရေအး ဆက္ကပ္ထားသည္ကိုုလည္း ေတြ႔ရသည္။ သမိုင္းတရားခံတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ္ျငား မိသားစု၀င္မ်ား ကမူ ဦးေစာ ႀကိဳးစင္မတက္ခင္ ေထာင္အတြင္းမွ ေရးသားထားေသာစာမ်ားကို ဖတ္႐ႈသိမ္းဆည္းထားကာ ထိုစာမ်ားအရ အဘိုးျဖစ္သူ ဦးေစာသည္ မေသဆံုးမီ အမွန္တရားကို သိျမင္လက္ခံသြားခဲ့သည္ဟု ယံုၾကည္ လ်က္ရိွၾကသည္။ ဦးေစာက သူတို႔အတြက္ သူရဲေကာင္း တစ္ေယာက္မျဖစ္ခဲ့ေသာ္လည္း သမိုင္းသင္ခန္း စာမ်ား ေပးသြားခဲ့သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္သည့္အျပင္ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးခဲ့သူ တစ္ေယာက္အျဖစ္လည္း လက္ခံထားၾကသည္။ “သူမေသခင္ေရးခဲ့တဲ့ စာကိုၾကည့္ရင္သူအမွန္တရားကို သိသြားခဲ့လို႔ေပါ့။ တကယ္ေတာ့ အထင္လဲြမႈ ေတြကေန ျဖစ္လာတဲ့ သူ႔ပင္ကို စိတ္ေပၚလာတာေပါ့။ ေဒါသစိတ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ခဲ့ရတာေလ။ အဲဒီလိုသာ မဟုတ္ခဲ့ရင္ တိုင္းျပည္လည္း ဒီလိုဘယ္ျဖစ္မလဲ။ သူလည္း တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္တဲ့သူတစ္ေယာက္ပဲ ဆိုတာ အန္တီတို႔အိမ္မွာ က်န္ခဲ့တဲ့ စာရြက္စာတမ္း၊ စာအုပ္ေတြကို ၾကည့္ရင္သိ ႏိုင္ပါတယ္။”ဟု အဘိုးျဖစ္သူအေပၚ မိသားစု၀င္တစ္ဦးအျဖစ္ နားလည္မႈ ျပည့္၀စြာျဖင့္ ေျပာျပသည္။ မည္သို႔ပင္အဘိုးျဖစ္သူကို နားလည္မႈရိွသည္ဆိုဦးေတာ့ အဘိုး၏ တိုင္းျပည္အေပၚ က်ဴးလြန္ခဲ့မႈအတြက္ ယေန႔အခိ်န္ထိ ေပးဆပ္ရ လ်က္ရိွဆဲ ျဖစ္သည္ဟုဆိုသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">“လူေတြအျမင္မွာ ေဩာ္.. ဒီမိသားစု သူတို႔အျပစ္ေတာ့သူတို႔ သိသားပဲဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္ေအာင္ ေနရပါတယ္။ အန္တီ့ေမေမနဲ႔ အဘြား တုန္းကဆိုရင္ သူတို႔ေတြက ရိွတဲ့ပစၥည္း ထုတ္ေရာင္းတာ။ အျပင္လူနဲ႔ ကူးလူးရတဲ့ စီးပြားေရးေတြ ဘာေတြလုပ္လို႔ အဆင္မေျပဖူးေလ။ အဘိုးထားခဲ့တဲ့ ၿခံပတ္ပတ္လည္က ေျမေတြေရာင္းစားၿပီး ေနလာခဲ့ၾကတာ။ အန္တီ့အေမ လက္ထပ္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း အေဖက ၀န္ထမ္းဆိုေတာ့ အန္တီတို႔လည္း ၀န္ထမ္းမိသားစု၀င္ေတြ ျဖစ္လာတာေပါ့။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔။”ဟု ဦးေစာမိသားစု၀င္မ်ားအျဖစ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ရသည့္ အတိတ္ပံုရိပ္တို႔ကို ျပန္ေျပာင္းေျပာျပသည္။ ယခုေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လူမႈ၀န္းက်င္ က်ယ္ျပန္႔လာခဲ့သည္မွာ သားႀကီးက ျပည္သူေတြနဲ႔ ထိေတြ႔ဆက္ဆံရသည့္ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးအျဖစ္ ဆယ္ႏွစ္ေက်ာ္ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီ ျဖစ္သည္။ သားႀကီးက သ႐ုပ္ေဆာင္ မင္းချဖစ္သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">သားႀကီးသ႐ုပ္ေဆာင္ လုပ္လိုသည္ဟုေျပာသည့္ေန႔က ေဒၚမြန္မြန္ရင္ ေအာ္လိုက္သည့္အသံမွာ တစ္အိမ္လံုး ပင္ လန္႔သြားရသည္ဟုဆို သည္။ “သ႐ုပ္ေဆာင္ပဲ ၀ါသနာပါတယ္။ သ႐ုပ္ေဆာင္ပဲ လုပ္မယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီေန႔က အန္တီေအာ္လိုက္တာ အိမ္ကလူေတြေတာင္ လန္႔သြား တယ္။ အမေလး၊ အမေလး ဘယ့္ႏွယ့္ တစ္မိသားစုလံုး လူမသိသူမသိ ေနလာရပါတယ္ဆိုမွ မင္းက်မွ သ႐ုပ္ေဆာင္လုပ္မယ္ ဆိုၿပီးေတာ့ေလ။ ဘယ္လို စဥ္းစားလို႔မွ မရတာ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ အေဖက ၀ါသနာပါတာ လုပ္ပါေစ ဆိုၿပီး ၾကည့္ေနလိုက္တာ အခု ၁၀ ႏွစ္ ေတာင္ရိွခဲ့ၿပီ”ဟု ဆိုေလသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">မင္းခသ႐ုပ္ေဆာင္လုပ္ေန စဥ္မွာလည္း အခ်ိဳ႕က ဦးေစာျမစ္ အျဖစ္သိၾကသူမ်ားရိွသလို အမ်ားစု ကေတာ့မသိၾက။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႔အႏုပညာ လုပ္ငန္းတြင္ေတာ့ အဘိုးေၾကာင့္ တစ္စံုတစ္ရာ အရိပ္မထင္ ခဲ့ဟု ေဒၚမြန္မြန္ရင္ကဆိုသည္။ ထိုကဲ့သို႔ ဦးေစာမိသားစုကို သိရိွဆက္ဆံ ရင္းႏီွးၾကသူမ်ားျဖင့္ တျဖည္းျဖည္း ေျပာင္းလဲမႈမ်ား ရိွလာျခင္းတို႔က ေဒၚမြန္မြန္ရင္ လက္ထက္ကပင္ စခဲ့သည္ဆိုကလည္း မမွားေပ။ အာဇာနည္ေန႔ နီတိုင္းျပဳလုပ္ေလ့ရိွသည့္ ေဟာေျပာပဲြမ်ား၊ ေက်ာင္းတြင္းလႈပ္ရွားမႈမ်ားလုပ္သည့္ ရက္မ်ားဆိုလွ်င္ ေဒၚမြန္မြန္ ရင္ မိဘမ်ားက သူမကို ေက်ာင္းသို႔မလႊတ္ေတာ့။ ဖခင္တာ၀န္က်ရာ ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ရိွ ေမာ္ဒလိန္းေက်ာင္းတြင္ ၄ တန္းမွ ၇ တန္းအထိတက္ခဲ့စဥ္က အမွတ္တရ တစ္ခုရိွခဲ့ဖူးသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ဦးေစာ၏ ေျမးမွန္း ၿမိဳ႕ကလူမ်ားေရာ ေက်ာင္းကပါ သိၾကသည့္မို႔ မိဘမ်ားက အာဇာနည္ေန႔ အႀကိဳေန႔မ်ိဳးတြင္ ေက်ာင္းလႊတ္ရန္ စိတ္ပူပန္ခဲ့သည့္အတြက္ ေက်ာင္းမတက္ခဲ့ရ။ ထိုအေၾကာင္းကို ေက်ာင္းမွအႀကီးတန္း ေက်ာင္းသားမ်ားက သိၾကသည့္အခါ သူ႔ထံ လာေရာက္၍ အားေပးႏွစ္သိမ့္စကား ေျပာခဲ့ဖူးသည္ကို ေဒၚမြန္ မြန္ရင္မေမ့ခဲ့။ ေက်ာင္းသားႀကီးမ်ား၏ ထိုသို႔အားေပးႏွစ္သိမ့္မႈမ်ားက ေဒၚမြန္မြန္ရင္ကို အေတာ္ပင္ အားတက္ ေစခဲ့သည္။ “ေက်ာင္းေဟာေျပာပဲြေတြမွာဆို အတန္းႀကီးေတြက ေျပာတာကိုး။ အဲဒီရက္မွာ ေက်ာင္းမတက္တာသိေတာ့ သူတို႔က ေနာက္ေန႔ အတန္းထဲကို လာေျပာတယ္။ ဒါက သမိုင္းကို ေျပာတာေပါ့ေနာ္။ နင္တို႔နဲ႔ မဆိုင္ဘူးေပါ့။ ေက်ာင္းမတက္ဘဲ မေနနဲ႔။ ေနာက္ဆိုရင္ လာတက္။ နားေထာင္ေပါ့ဆိုတာနဲ႔ ေနာက္ႏွစ္ေတြကစၿပီး အဲလိုပဲြေတြ သြားတက္ျဖစ္တယ္။”ဟု မိဘမ်ားက စိတ္ပူေသာ္လည္း ကေလးအခ်င္းခ်င္း ျပႆနာမရိွခဲ့ဘဲ နားလည္မႈ ရခဲ့ပံုကို ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ရွင္းျပသည္။ ေနာက္ပိုင္းေမာ္လၿမိဳင္မွ ရန္ကုန္သို႔ ျပန္ေျပာင္း လာကာ အထက ၂ စမ္းေခ်ာင္း(စိန္ဖလိုး)သို႔ ေက်ာင္းေျပာင္းခဲ့သည္။ ၈ တန္းမွ ၁၀ တန္းအထိ တက္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ေက်ာင္းေျပာင္း စတြင္ သူ႔ကိုအတန္းႀကီးမ်ားက ဦးေစာေျမးအျဖစ္ လာေရာက္ၾကည့္ရႈၾကသည္မွအပ အျခားျပႆနာ တစ္စံုတစ္ ရာမရိွခဲ့။ “မိန္းကေလးေက်ာင္းဆိုေတာ့ အစ္မႀကီးေတြေပါ့။ လာၾကည့္ၾကတယ္။ အုပ္စုလိုက္ လာၾကည့္ၿပီးမွ အားနာ သြားၿပီး။ ေဩာ္ အသစ္ဆိုလို႔ လာၾကည့္တာပါ။ ဘာညာနဲ႔ ေလွ်ာခ်သြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုယ္နဲ႔ ေပါင္းၾကည့္တယ္။ အဆင္ေျပေတာ့လည္း ခင္မင္ရင္းႏီွး သြားတာပါပဲ။”ဟု ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ေျပာသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေသနတ္ဒဏ္ရာ တစ္ဆယ့္သံုးခ်က္ ထိမွန္က်ဆံုးခဲ့ရသည့္ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ မိသားစုႏွင့္ ထိုလုပ္ႀကံ သတ္ျဖတ္မႈ၏ ဦးေဆာင္တရားခံ ဦးေစာမိသားစု ၾကားတြင္လည္း သည္ဆယ္စုႏွစ္မ်ား စြာအတြင္း ေတြ႔ဆံုဆက္ဆံမႈ တစ္စံုတစ္ရာ မရိွခဲ့ေသာ္လည္း ထိုသမိုင္း၀င္ျဖစ္ရပ္အတြက္ နာၾကည္းမုန္းတီးမႈ တို႔ကို မေတြ႕ရသည္က ေဒၚခင္ၾကည္ စိုက္ပိဳ်းထားသည့္ လီလီပန္း မ်ားကို ဦးေစာေျမး မဂၤလာေဆာင္တြင္ အသံုးျပဳရန္ ျငင္းပယ္ျခင္းမရိွခဲ့သည့္ အျဖစ္အပ်က္တစ္ခုကသာ ျပသေနသည္မဟုတ္။ ဦးေစာ မိသားစုအတြက္ အၿမဲေက်းဇူးတင္ ေႏြးေထြးေနခဲ့ရသည္ဆိုေသာ ေဒၚခင္ၾကည္၏ အမွတ္တရ စကားတစ္ခြန္းလည္း ရိွပါေသးသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ႏိုင္ငံေတာ္ လုပ္ႀကံမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ ေဒၚခင္ၾကည္အား နစ္နာေၾကး ေတာင္းခံႏိုင္ရန္ တရားစဲြဆိုႏိုင္ေသးေၾကာင္း အႀကံျပဳသူရိွခဲ့ေသာ္လည္း ထိုအခိ်န္က ေဒၚခင္ၾကည္ ေျပာခဲ့သည့္စကားကို ေဒၚမြန္မြန္ရင္ အဘြားမွသည္ မိသားစုအားလံုးက မေမ့ႏိုင္ခဲ့ၾက…။ “အန္တီေဒၚခင္ၾကည္က ဘာေျပာခဲ့လဲဆိုေတာ့ ေဒၚသန္းခင္က မ်က္ႏွာမရိွဘဲ ျဖစ္ရတဲ့ မုဆိုးမ။ ကြၽန္မက ဂုဏ္ရိွၿပီး က်န္ခဲ့ရတဲ့ မုဆိုးမပါ။ ဒါေၾကာင့္ ေဒၚသန္းခင္ဆီက ကြၽန္မ ဘာမွ မယူလိုေတာ့ပါဘူးတဲ့။ အဘြားက အဲဒီစကားကို အခုထက္ ထိမေမ့ပါဘူး” ဟုဆိုေလသည္။ ထိုအမွတ္တရမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ မဂၤလာဘိသိက္ အျဖဴေရာင္ လီလီပန္းေလးမ်ားကပင္ မိသားစုႏွစ္စုၾကား အဃာတတရား မရိွခဲ့ျခင္းကို သက္ေသျပေနသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏သမီး ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို အျပင္တြင္ မေတြ႔မျမင္ဖူးဘဲ အေျခအေနေပးခဲ့၍ ေတြ႕ခြင့္ ရခဲ့ရပါက ေတြ႔လိုစိတ္ ျပင္းျပင္းျပျပ ျဖစ္မိေသာ္လည္း တကယ္တမ္း ေတြ႔ရမည္ဆိုခဲ့လွ်င္လည္း ေတြ႔ဖို႔မ၀ံ့ရဲေၾကာင္း ဖြင့္ဟသည္။ “ကိုယ္က ဒီမွာေတာင္ ငံု႔ေနရတဲ့သူေလ။ ေဒၚစုကေတာ့ Image အရမ္းႀကီးတယ္။ ကမၻာကေတာင္ အသိအမွတ္ ျပဳခံရတဲ့သူ ဆိုေတာ့ ေလ။ ဘာနဲ႔မွႏိႈင္းယွဥ္လို႔ မရပါဘူး။ မိသားစု သမိုင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ေတြ႕ဖူးခ်င္ေပ မယ့္လည္း မေတြ႕ရဲပါဘူး။ ေမေမတို႔ တုန္းက ဆိုရင္ေတာ့ တစ္မိဳ်းေပါ့ေလ။”ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကို ေလးစားေၾကာင္းႏွင့္ ေျပာစရာမရိွေအာင္ပင္ ကြာျခားမႈမ်ား ပါေၾကာင္း ေဒၚမြန္မြန္ရင္က ဆိုသည္။ ေဒၚမြန္မြန္ရင္ တို႔ ဦးေစာမ်ဳိးဆက္ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကမူ အျပစ္မရိွသူ မိသားစု၀င္မ်ား အျပစ္ရိွသလို ခံစားေနရျခင္းကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိေၾကာင္း က႐ုဏာစကား ဆိုပါသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">“ကိုယ္မလုပ္ခဲ့တဲ့ ကိစၥအတြက္ ဒီလိုခံစားရတာကို စိတ္မေကာင္းဘူး။ ကေလးေတြက ဘာမွလုပ္ခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ။ သူတို႔အဘိုး ကလည္း သူ႔အျပစ္အတြက္ ဥပေဒအရခံသြားၿပီပဲ။ က်န္တဲ့လူမွာ ဘာအျပစ္မွမရိွဘူး။ ဒီကေလးေတြကို ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ ေနေစ ခ်င္တယ္။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔လည္း အျပစ္ရိွတဲ့လူေတြရယ္လို႔ မသတ္မွတ္သင့္ဘူး။”ဟု ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ေျပာပါသည္။ မိသားစု၀င္မ်ားႏွင့္ သာမဟုတ္ ဦးေစာ အေပၚကိုပင္ မည္သို႔မွ် သေဘာမထားေၾကာင္းကို ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္က ဆက္လက္၍ “ေဖေဖနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေတြးရင္ ဦးေစာေၾကာင့္ ေဖေဖ ဆံုးသြားတယ္လို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မျမင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့လည္း ႏိုင္ငံေရးမွာ ဒီလိုပဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။”ဟု ဆိုေလသည္။ ေဒၚမြန္မြန္ရင္ကေတာ့ သမိုင္းမွတ္တမ္းမ်ားမွာ မိသားစုႏွစ္ခုၾကား၌ ျဖစ္တည္ကြာျခားခ်က္မ်ားစြာ ရိွေသာ္လည္း ထိုကြာျခားမႈၾကား တူညီမႈတစ္ခု ရိွမည္ဆိုသည္ ကို ယခုလိုယံုၾကည္မႈ ျပည့္၀စြာျဖင့္ ေျပာျပသည္။“တကယ္ေတာ့ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ၾကတာခ်င္းေတာ့ အတူတူပဲေနမွာပါ” ဟူ၍ ျဖစ္ေလသည္။</span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;">စက္တင္ဘာ ၂၁ ရက္၊ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ထုတ္ ရီေပ် Journal တြင္ ေဖာ္ျပေသာ စာေရးသူ ၿငိမ္းၿငိမ္းႏိုင္၏ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။</span></b><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif"; font-size: 11pt;"></span></div><div class="MsoNormal"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1941903789103435080-7723348778255614067?l=phopa-dwm.blogspot.com' alt='' /></div>ဖိုးပါhttp://www.blogger.com/profile/18350378563628317579noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1941903789103435080.post-39905680080674022032011-09-29T08:32:00.000-07:002011-09-29T08:32:56.215-07:00ေနျပည္ေတာ္မွ အေရးယူေပးပါရန္ တိုင္ၾကားျခင္း<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><m:smallfrac m:val="off"> <m:dispdef> <m:lmargin m:val="0"> <m:rmargin m:val="0"> <m:defjc m:val="centerGroup"> <m:wrapindent m:val="1440"> <m:intlim m:val="subSup"> <m:narylim m:val="undOvr"> </m:narylim></m:intlim> </m:wrapindent> </m:defjc></m:rmargin></m:lmargin></m:dispdef></m:smallfrac><br /><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">အမည္။ ။ ဗိုလ္ႀကီးရဲေဇာ္သိုက္ (ၾကည္း) ၃၇၁၅၈။ (သိပၸံႏွင့္တပ္မေတာ္ နည္းပညာတပ္၊ သပိတ္က်င္း)</span></div><div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"><span style="font-family: "Zawgyi-One","sans-serif";">ေမြးေန႔။